Σε «ρυθμό» καταλήψεων η Σύρος

Υπό κατάληψη βρίσκονται από σήμερα το πρωί οι υπηρεσίες της Περιφέρειας Ν. Αιγαίου στις Κυκλάδες. 

Η απόφαση αυτή πάρθηκε κατά τη διάρκεια της έκτακτης Γενικής Συνέλευσης του Συλλόγου των υπαλλήλων της πρώην νομαρχιακής αυτοδιοίκησης που πραγματοποιήθηκε χθες, ενώ στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν και οι εργαζόμενοι στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου, οι οποίοι προχώρησαν σήμερα σε περιφρουρούμενη απεργία.

Οι υπάλληλοι της πρώην νομαρχίας (νυν αιρετής περιφέρειας), σε ανακοίνωση που εξέδωσαν, κάλεσαν τις ηγεσίες της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ και της ΟΣΥΑΠΕ να προκηρύξουν άμεσα γενική πολιτική απεργία διαρκείας, μέχρι να πάρουν πίσω το νέο πακέτο μέτρο που εξαθλιώνει τους εργαζομένους και διαλύει τη χώρα. 

Επίσης, απηύθυναν ξανά κάλεσμα στην πολιτική ηγεσία της Περιφέρειας αφενός να κλείσει επ’ αόριστον τις υπηρεσίες της (ως έμπρακτη συμπαράσταση στα δίκαια αιτήματά τους, αλλά και για να δείξει ότι η συνεχιζόμενη αυτή πολιτική οδηγεί την Περιφέρεια με μαθηματική ακρίβεια στον αφανισμό) κι αφετέρου να ζητήσει από την Ένωση Περιφερειών να προχωρήσει σε αντίστοιχες κινήσεις, ώστε να ασκηθεί ουσιαστική πίεση και να μην περάσουν τα μέτρα αυτά που διαλύουν και την Αυτοδιοίκηση.

Οδ. Ελύτης: Τι φταίει για την κακοδαιμονία της ελληνικής ζωής;

Συνέντευξη που έδωσε ο Οδυσσέας Ελύτης στον Ρένο Αποστολίδη στην Ἐφημερίδα Ἐλευθερία στις 15 Ιουνίου του 1958

 

Ζητεῖται ἡ γνώμη σας, κύριε Ἐλύτη, ἡ ἐντελῶς ἀνεπιφύλακτη καί ἀδέσμευτη, ἐπάνω σέ ὅ,τι θεωρεῖτε ὡς τήν πιό κεφαλαιώδη κακοδαιμονία τοῦ τόπου. Ἀπό τί κυρίως πάσχουμε καί τί πρωτίστως μᾶς λείπει; Ποιά θά ὀνομάζατε «πρώτη μάστιγα» τῆς νεοελληνικῆς ζωῆς;

Ἀπό τί πάσχουμε κυρίως; Θά σᾶς τό πῶ ἀμέσως: ἀπό μιά μόνιμο, πλήρη, καί κακοήθη ἀσυμφωνία μεταξύ τοῦ πνεύματος τῆς ἑκάστοτε ἡγεσίας μας καί τοῦ «ἤθους» πού χαρακτηρίζει τόν βαθύτερο ψυχικό πολιτισμό τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ στό σύνολο του!

Ἄ! Ἀρχίσαμε!… Μόνιμος, πλήρης καί κακοήθης ἀσυμφωνία!…

Βεβαίως! Ἀλλ᾿ ἀφῆστε με νά συνεχίσω. Αὐτή ἡ ασυμφωνία δέν εἶναι μιά συγκεκριμένη κακοδαιμονία, εἶναι, ὃμως, μιά αἰτία πού ἐξηγεῖ ὃλες τίς κακοδαιμονίες, μικρές καί μεγάλες, τοῦ τόπου αὐτοῦ. Ἀπό τήν ἡμέρα πού ἔγινε ἡ Ἑλλάδα κράτος ἕως σήμερα, οἱ πολιτικές πράξεις, θά ἔλεγε κανένας, ὅτι σχεδιάζονται καί ἐκτελοῦνται ἐρήμην τῶν ἀντιλήψεων γιά τή ζωή, καί γενικότερα τῶν ἰδανικῶν πού εἶχε διαμορφώσει ὁ Ἑλληνισμός μέσα στήν ὑγιή κοινοτική του ὀργάνωση καί στήν παράδοση τῶν μεγάλων ἀγώνων γιά τήν άνεξαρτησία του. Ἡ φωνή  τοῦ  Μακρυγιάννη δέν ἔχει χάσει, οὔτε σήμερα ἀκόμη, τήν ἐπικαιρότητά της. Σημειῶστε ὅτι δέν βλέπω τό πρόβλημα ἀπό τήν ἀποκλειστική κοινωνική του πλευρά, οὔτε κάνω δημοκοπία.

Το Τέλος κι η Αρχή

Από τη Νομαρχία στην Περιφέρεια. 

του Στρατή Πλωμαρίτη

Στις 31 Δεκεμβρίου του 2010 κλείνει τον κύκλο του ο θεσμός της νομαρχιακής αυτοδιοίκησης.

Ένας θεσμός ηλικίας 177 χρονών, εκ των οποίων τα τελευταία 16 με εκλεγμένο νομάρχη και νομαρχιακό συμβούλιο, έριξε τίτλους τέλους και αποχώρησε με εκκωφαντική σιωπή και διακριτικότητα από το πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι της χώρας μας.

Του πρέπει λοιπόν, ένας απολογισμός, μια αξιολόγηση, έστω εν είδη «μνημόσυνου», όχι μόνο για να αποτιμήσουμε τα τόσα χρόνια παρουσίας του, όχι για να τον απαξιώσουμε ή να τον δικαιώσουμε ως «αποθανόντα», αλλά γιατί αυτή η αξιολόγηση μπορεί να μας βοηθήσει να αναδείξουμε και να αναβαθμίσουμε το ρόλο του νέου θεσμού που τον διαδέχεται, της αιρετής περιφέρειας.

Η λειτουργία ενός θεσμού λοιπόν, κρίνεται θετικά ή αρνητικά ανάλογα με τη δυνατότητά του να παρεμβαίνει και να δίνει λύσεις στα καθημερινά προβλήματα των πολιτών.