του Γιώργου Ν.
Οικονόμου
Ένα σημαντικό ζήτημα που
πρέπει να διευκρινισθεί για την κατάληψη και την εξέγερση του Πολυτεχνείου τον
Νοέμβριο του 1973 είναι ο πολιτικός χαρακτήρας και η πολιτική τους σημασία.
Χωρίς την διερεύνηση και την κατανόηση αυτών των βασικών ζητημάτων παραμένουμε
στον χώρο των γεγονότων, των προσωπικών διαθέσεων ή συναισθημάτων, στον
επετειακό και «εορταστικό» χαρακτήρα, που έχουν επιβληθεί, ήδη αμέσως μετά την
πτώση της δικτατορίας, από κόμματα, κρατικές υπηρεσίας και ΜΜΕ.
Η δευκρίνιση
αυτή θα αποκαταστήσει τη μοναδικότητα και την πρωτοτυπία της εξέγερσης, η οποία
υπερβαίνει ακριβώς τα κόμματα, τις κρατικές υπηρεσίες, τα ΜΜΕ και
αντιπαρατίθεται σε αυτά.
Αυτό που χαρακτηρίζει
τις τρείς ημέρες της εξέγερσης είναι η άμεση συμμετοχή των ανθρώπων στη διεκδίκηση
της ελευθερίας. Διεκδίκηση που διακατέχεται από πάθος, οργή, αυταπάρνηση και
δράση. Ταυτοχρόνως όμως από συνειδητοποίση ότι σε αυτόν τον αγώνα χρειάζεται η
συμμετοχή των ευρύτερων στρωμάτων του πληθυσμού. Αυτήν την σημασία έχει άλλωστε
και η κατάληψη: να αποτελέσει πόλο συσπείρωσης για αυτούς που δεν επιθυμούν τη
δικτατορία και θέλουν την ανατροπή της.




