Με αφορμή ένα ειδησάριο: Να ανοίξει ο δρόμος για αποδέσμευση από την ΕΕ

του Σταύρου Μαυρουδέα

Στις 10/4/2013 το Open Europe (ένα κριτικά φιλο-ευρωπαϊκό κέντρο μελετών) δημοσίευσε τη είδηση – που αγνοήθηκε από τα ελληνικά ΜΜΕ – ότι ο πολύς πρώην επίτροπος κ.Μπόλσκενστεϊν (γνωστός από την περιώνυμη οδηγία του περί κινητικότητας (sic!) των εργαζομένων) ζητά την έξοδο της Ολλανδίας από το ευρώ και τη δημιουργία μίας νέας νομισματικής ένωσης των οικονομικά ισχυρών ευρωπαϊκών χωρών (http://openeuropeblog.blogspot.gr/2013/04/you-know-its-bad-when-even-former-eu.html). 

Σε συνέντευξη του στην ολλανδική εφημερίδα Algemeen Dagblad υποστήριξε ότι η ΟΝΕ έχει αποτύχει και εμποδίζει την Ευρώπη να αυξήσει την ανταγωνιστικότητα της. Αυτό που θα έπρεπε κατά τη γνώμη του να γίνει είναι να ενισχυθεί η Κοινή Αγορά. Η άποψη αυτή δεν είναι πρωτοφανής αλλά αυτό που κάνει την είδηση σημαίνουσα είναι ότι ο Φ.Μπόλκενστεϊν είναι ο πρώτος πρώην επίτροπος της Κομισιόν που προτείνει δημόσια την διάλυση του ευρώ.

Το παραγνωρισμένο αυτό ειδησάριο έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την χώρα μας, την Κύπρο και τις άλλες ευρω-περιφερειακές χώρες γιατί δείχνει τις δεύτερες σκέψεις και σχέδια των ηγεμονικών ευρωπαϊκών αστικών τάξεων. Ιδιαίτερα αφορά προβληματισμούς για την ΟΝΕ και μία ενδεχόμενη ριζική αναδιάρθρωση της ευρωπαϊκής ιμπεριαλιστικής ενοποίησης. 

Τι συμβαίνει ξαφνικά και ιθύνοντες παράγοντες των ηγεμονικών καπιταλισμών της ΕΕ αρχίζουν να διακινούν τέτοιους προβληματισμούς; Γιατί θίγεται και μάλιστα από ευρωπαϊκούς (και όχι υπερατλαντικούς) κύκλους η κορωνίδα της ευρωπαϊκής ιμπεριαλιστικής ενοποίησης (η ΟΝΕ);

Τρομοκρατία του γερμανικού λαού για να πληρώσει τη σωτηρία του ευρώ

Δελτίο του ελληνικού τηλεοπτικού καναλιού Μέγκα θυμίζει το τρέχον τεύχος του, υποτίθεται, σοβαρού γερμανικού περιοδικού Σπίγκελ. «Όταν διαλυθεί το ευρώ – ένα σενάριο», είναι ο πρωτοσέλιδος τίτλος στο εξώφυλλο, ενώ το περιεχόμενό του είναι γραμμένο σαν να βγαίνει μέσα από τις πιο ζοφερές ταινίες τρόμου. Στις αντίστοιχες σελίδες όπου παρουσιάζεται το «σενάριο», δεσπόζει κύριο άρθρο με τον ανατριχιαστικό τίτλο «Ματιά στην άβυσσο», εννοώντας, φυσικά, τη διάλυση του ευρώ. Εκεί, κυριαρχούν λέξεις και φράσεις, όπως: Ευρωκράχ, το αδιανόητο γίνεται πραγματικότητα, εφιάλτης για την οικονομία, σενάριο τρόμου, επιταχυντής της πυρκαγιάς, τυφώνας, ημέρα Χ, τραπεζικός πανικός, καταποντισμός στο έδαφος, καταστροφή, απειλούμενες συνέπειες, ευρωσυντριβή και πολλά ακόμα ανάλογης ποιότητας.

του Κώστα Μάρκου

 

Για να εμπεδωθεί το σενάριο τρόμου, ανάμεσα στο κείμενο παρατίθενται δύο υπότιτλοι, που βγαίνουν μέσα από τα γραφόμενα. Ο πρώτος είναι: «Η έξοδος πολλών χωρών (από το ευρώ) θα κλόνιζε τα θεμέλια ύπαρξης των ευρωπαϊκών τραπεζών». Αλλά αυτός ο υπότιτλος, που θα αφορούσε ίσως μόνο τους τραπεζίτες και όσους έχουν παχυλές καταθέσεις, δεν είναι τίποτε μπροστά στον επόμενο: «Οι πολίτες της Γερμανίας δεν έχουν καν αντιληφθεί ότι βρίσκονται στο χείλος της αβύσσου»! Τι θα πάθει, λοιπόν, ο γερμανικός λαός εάν διαλυθεί το ευρώ; 

Ιδού μερικές από τις πληγές του Φαραώ, οι οποίες ξεπερνούν κατά πολύ τις δέκα:

Ελλάδα, Ισπανία, Γερμανία

του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Δυστυχώς, σ’ αυτό το μάταιο κόσμο που ζούμε, ακόμη και οι καλύτεροι μαθητές του ΔΝΤ και της Ε.Ε. δεν βρίσκουν την ανταμοιβή που θα δικαιούνταν. Χτυπητό παράδειγμα η τραγωδία της Ισπανίας, τέταρτης οικονομίας της Ευρώπης, που απειλεί να παρασύρει στη διάλυση ολόκληρη την ευρωζώνη.  

Ενώ οι εκπρόσωποι του παλιού πολιτικού κόσμου προσπαθούν να τρομοκρατήσουν τους ψηφοφόρους με το σκιάχτρο της μεγάλης καταστροφής που υποτίθεται ότι θα ακολουθήσει ενδεχόμενη εκλογική νίκη της Αριστεράς, τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών βοούν για την καταστροφή που έχει ήδη επέλθει και επιταχύνεται με ανησυχητικούς ρυθμούς.

Πρώτο στοιχείο που αξίζει προσοχής: Ενώ το πρωτογενές έλλειμμα (δηλαδή, χωρίς να υπολογίζονται οι τόκοι) σχεδόν μηδενίζεται εξ αιτίας της ασφυκτικής λιτότητας (περιορίστηκε σε μόλις 18 εκ. ευρώ στο πρώτο τετράμηνο, σε σύγκριση με το 1,48 δις το αντίστοιχο περυσινό διάστημα), το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης αυξάνεται κατά πολύ (7,62 δις, από 5,47 δις). Το οικονομικό αυτό «θαύμα» εξηγείται από την αλματώδη αύξηση των δαπανών για αποπληρωμή των δανείων, καθώς οι τόκοι σχεδόν διπλασιάστηκαν (από 3,99 δις πέρυσι σε 7,60 δις φέτος).

Συσπείρωση ετερόκλητων δυνάμεων

Τα αδιέξοδα στην Ευρωζώνη, ο πονοκέφαλος της Μέρκελ και η «πληγή» της μετεκλογικής Ελλάδας.

  

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

«Πρέπει να κλείσει η παρένθεση που άνοιξε η τραυματική εμπειρία των εκλογών», λέει σε δραματικούς τόνους εκπρόσωπος επιχειρηματικής ένωσης σε ραδιοφωνική εκπομπή. «Γιατί τραυματική;» ρωτάει διακριτικά ο δημοσιογράφος. Η απάντηση είναι «περί διαγραμμάτου», αλλά ενδεικτική μιας κατάστασης σύγχυσης, πανικού, αμετροέπειας που διατρέχει ποικίλους θυλάκους της εγχώριας πολιτικής και οικονομικής ελίτ. 

Στην πρώτη πρυτανεύουν σκέψεις για ένα ακόμη κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, μέλη της δεύτερης υποκύπτουν σε πειρασμούς ακόμη και για άλλου είδους, λιγότερο αναίμακτα διαβήματα. 

Υπάρχει μια θεαματική συσπείρωση ετερόκλητων δυνάμεων, κοινωνικών και πολιτικών, στην υπεράσπιση «ιερών και οσίων». Τα οποία συμπυκνώνονται στη μη διακύβευση της θέσης της χώρας στο ευρώ. 

Τι ακριβώς αποκομίζει ή προσδοκά κάθε δύναμη απ’ αυτή τη θέση δεν είναι πάντα σαφές. Ακόμη και η υπαρκτή ή ανύπαρκτη «συμμορία της δραχμής» φαίνεται να έχει διαχυθεί σ’ αυτή την ιδιότυπη «ιερά συμμαχία».
Αλλά και μια αντίστοιχη συσπείρωση παρατηρείται εκτός των τειχών, στις πρωτεύουσες της Εσπερίας. Εξ ίσου ετερόκλητη.