Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα διώξεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα διώξεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

21/11/12

Πέθανε ο συγγραφέας Χρόνης Μίσσιος

Σήμερα πέθανε ο συγγραφέας Χρόνης Μίσσιος, ο άνθρωπος που "δεν άλλαξε το σύστημα αλλά δεν άφησε και το σύστημα να τον αλλάξει".
Aναδημοσιεύουμε τη συνέντευξή του από το περιοδικό "Υποβρύχιο", που δημοσιεύτηκε στις 4 Ιανουαρίου του 2012.

Μια εμβληματική μορφή της Αριστεράς, ο συγγραφέας του «Καλά εσύ σκοτώθηκες νωρίς», Χρόνης Μίσσιος, άνθρωπος που έκανε σκληρή κριτική τόσο στον αριστερό χώρο και τις διασπάσεις του όσο και στην ίδια την κοινωνία γεννήθηκε το 1930 στην Καβάλα.

Εμφύλιος, φυλακές, βασανιστήρια, αγώνες, διώξεις, εξορίες... Μια ζωή σαν παραμύθι, κι όμως, εντελώς πραγματική, αποτυπωμένη σε κάθε ρυτίδα του προσώπου αυτού του λεβεντάνθρωπου. Σήμερα, στα ογδόντα τόσα χρόνια του, ο συγγραφέας τού «Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς» και του «Χαμογέλα ρε, τι σου ζητάνε;» παραμένει μαχητής («Δεν άλλαξα το σύστημα, αλλά ούτε εκείνο θα με αλλάξει»), εξακολουθεί να γράφει, αν και αναρωτιέται πού να τοποθετήσει τους ήρωές του «αφού θα κινδυνεύουν διαρκώς με σύλληψη, ξύλο ή απέλαση!», και μένει σε ένα νοικοκυρεμένο αγρόκτημα στο Μικροχώρι Καπανδριτίου απ’ όπου δίνει, λέει, «την ύστατη μάχη της ζωής του». Δεν κατεβαίνει Αθήνα και μοιράζεται τις μέρες του με τη Ρηνιώ, τα βιβλία, τα δέντρα και τα δυο σκυλιά του: η καλύτερη πατρίδα για έναν αληθινό «σύντροφο».

19/9/12

Επιστολή – Καταγγελία

της Λέτας Ζωτάκη, 
Δ/ντριας του Ακτινολογικού τμήματος του Γ.Ν. Κιλκίς, προέδρου της Ένωσης Νοσοκομειακών Ιατρών Κιλκίς (ΕΝΙΚ)

Προβαίνω στη παρούσα καταγγελία σε μια κατά την άποψή μου κρίσιμη στιγμή του ταξικού πολέμου που διεξάγεται στο χώρο της δημόσιας υγείας. Η κρισιμότητα αυτή προκύπτει από τη σκλήρυνση της στάσης της εξουσίας απέναντι στους ανυπότακτους εργαζόμενους με υιοθέτηση άδικων πειθαρχικών μέτρων, βγαλμένων από τον αντεργατισμό του παρελθόντος. Προπομπός αυτής της σκλήρυνσης είναι η κλιμάκωση της προκλητικότητας της διοίκησης του νοσοκομείου μας που πλέον ξεφεύγει από τη συμβατική της αντιδραστικότητα απέναντι σε συνδικαλιστές για να υιοθετήσει πρωτόγνωρες για τα σύγχρονα εργασιακά ήθη πρακτικές.

Προσωπικά ουδόλως πτοούμαι, έχω δε ήδη προβεί στις απαραίτητες νομικές ενέργειες και ασφαλώς επιφυλάσσομαι για την κλιμάκωση των δικών μου απαντήσεων σε όλη αυτή την αθλιότητα.