Η επιστράτευση θα ρίξει το μνημόνιο. Αν το πιστέψουμε

του Αρη Χατζηστεφάνου

Αρκεί ένα τεράστιο πάρτυ μαθητών, καθηγητών και εργαζομένων για να τελειώσουμε με την Τρόικα.

Ο κόσμος το έχει καταλάβει. Ο πανικός στην κυβέρνηση και στα γραφεία των αργυρώνητων δημοσιογράφων δεν είναι τυχαίος. Αυτή η απεργία των καθηγητών μπορεί να φέρει το τέλος του μνημονίου. Αρκεί να το πιστέψουμε.

Η μάχη έχει ξεφύγει από τα πλαίσια της εκπαίδευσης και μπορεί να οδηγήσει σε γενική απεργία και ανατροπή της κυβέρνησης.

Μια τέτοια κινητοποίηση όμως δεν μπορεί ούτε να ξεκινήσει χωρίς τη συμμετοχή μιας συγκεκριμένης ομάδας: των μαθητών. Μάγκες αν πιστεύετε ότι με την ανεργία των νέων στο 64.2% υπάρχει οποιοδήποτε νόημα να δώσετε πανελλήνιες – και μάλιστα τη συγκεκριμένη εβδομάδα που σας το ζητούν – είστε καταδικασμένοι σε αφανισμό. Για την ακρίβεια είστε τόσο ανόητοι όσο και οι πατεράδες σας και οι μανάδες σας, που σας έφεραν σε αυτή την κατάσταση. Είναι σαν να φοράτε γάντια για να αντιμετωπίσετε μια χιονοστιβάδα. Αλλά το ξέρετε καλά ότι εσείς δεν είστε σαν τους άλλους. Και σε αυτή τη μάχη… δεν φοράμε γάντια.

Το φινλανδικό θαύμα στην εκπαίδευση

του Γιώργου Δελαστίκ
 

Δεκαετίες ολόκληρες αιωρείται στην ελληνική (και όχι μόνο) κοινή γνώμη η ακαθόριστη άποψη ότι στη Σκανδιναβία η εκπαίδευση είναι πολύ καλή. Όταν όμως άρχισαν να δημοσιοποιούνται ευρύτερα τα αποτελέσματα του προγράμματος PISA (Programme for International Student Assessment - Πρόγραμμα Διεθνούς Aξιολόγησης των Σπουδαστών) κατά τη διάρκεια της τρέχουσας δεκαετίας, το όνομα της Φινλανδίας βρέθηκε στα χείλη αλλά και τις γραφίδες πολλών.

Oι εντυπωσιακές επιδόσεις των Φινλανδών μαθητών και φοιτητών προκάλεσαν αίσθηση σε όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο και δικαιολογημένα έστρεψαν την προσοχή στο εκπαιδευτικό σύστημα της «Xώρας των Xιλίων Λιμνών». Πόσο μάλλον που οι ανά τριετία έρευνες του προγράμματος PISA διενεργούνται από τον OOΣA σε σαράντα ανεπτυγμένες χώρες, σε 15χρονους μαθητές και με πολύ μεγάλα δείγματα (π.χ. στη Φινλανδία εξετάστηκαν 6.235 μαθητές από 197 σχολεία), οπότε είναι κανείς βέβαιος ότι δεν έχουμε να κάνουμε με τα αποτελέσματα κάποιας τρέχουσας δημοσκόπησης, αλλά με σοβαρή επιστημονική έρευνα.

ΤΑΞΕΙΣ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΚΥΨΕΛΕΣ

«Ο άνθρωπος γεννήθηκε λεύτερος. Κι όμως, σ' ολόκληρη τη γη είναι αλυσοδεμένος.»

Ο Ζαν Ζακ Ρουσσώ, ήταν ένας από τους μεγαλύτερους ριζοσπάστες αστούς φιλοσόφους του 18ου αιώνα.  

Με τη σκέψη του έθεσε τις βάσεις για μια ριζοσπαστική ανάγνωση της πολιτικής, μολονότι χρονικά δεν συνέπεσε με καμία από τις μεγάλες επαναστάσεις του 18ου και 19ου αιώνα. 

Βέβαια για πολλούς συντηρητικούς ιστορικούς και φιλοσόφους ο Ζαν–Ζακ Ρουσό αντιπροσωπεύει μια ενοχλητική φωνή – ένα πρόδρομο του « λαϊκισμού», πηγή έμπνευσης για τους Ιακωβίνους και όλες τις μεταγενέστερες μορφές ολοκληρωτισμού.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ : Ζαν Ζακ Ρουσσώ, ο «περίεργος» φιλόσοφος…

«Καλύτερα να επιστρέψουμε στη φύση..»

Ο Ζαν Ζακ Ρουσώ γεννήθηκε στις 28 Ιουνίου του 1712 στη Γενεύη. Έμεινε ορφανός από πολύ μικρός και κατεβάσει ήταν αυτοδίδακτος. Γεννήθηκε σε μία πόλη αυστηρά προτεσταντική και σύντομα μίσησε κάθε περιορισμό που επιβάλλονταν στην ατομική του ελευθερία, γεγονός που τον έκανε να φύγει από την Γενεύη. Τα εφηβικά του χρόνια τα πέρασε με το να περιπλανιέται σε διάφορες πόλεις. Ήταν ένας ασυνήθιστος νέος με έντονα σεξουαλικές ανησυχίες και λέγετε ότι είχε μαζοχιστικές σεξουαλικές τάσεις. 
Ήταν δεκτικός στην ιδέα της γυναικείας κυριαρχίας, ο ίδιος έλεγε «να πέφτεις στα πόδια μιας αυταρχικής ερωμένης, να υπακούς στις εντολές της και να ζητάς την συγχώρεση της». 

Μαχητική απεργία των δασκάλων στο Σικάγο

της Κατερίνας Σταυρούλα

“Η εκπαίδευση είναι δικαίωμα! Γι’ αυτό και πρέπει να αγωνιστούμε!” φωνάζουν καθημερινά την τελευταία εβδομάδα οι εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Σικάγο.

Για πρώτη φορά μετά από 25 ολόκληρα χρόνια, είκοσι εννιά χιλιάδες δάσκαλοι και βοηθητικό προσωπικό, μέλη του Σωματείου Εκπαιδευτικών του Σικάγο, πραγματοποιούν μια από τις πιο επιτυχημένες σε μαζικότητα και διάρκεια απεργίες σε 675 σχολεία στην πόλη του Σικάγο. Μια απεργία που υπερψηφίστηκε σαν μέσο διεκδίκησης από το 90% των μελών του σωματείου, με μόνο 1,82% να τάσσεται κατά και έφερε μεγάλη αμηχανία στο προεκλογικό σκηνικό της χώρας.

Αμηχανία που εντείνεται γιατί, παρά την συντονισμένη εκστρατεία συκοφάντησης των κινητοποιήσεων από τα μεγαλύτερα μέσα ενημέρωσης της χώρας, στο πλευρό των απεργών φαίνεται πως βρίσκονται και οι γονείς της πόλης του Μπαράκ Ομπάμα.