Annus mirabilis, για την Ελλάδα και την Ευρώπη

Annus mirabilis, για την Ελλάδα και την Ευρώπη 

του Γ. Κατρούγκαλου, καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου ΔΠΘ

Το 2014, εκλογική χρονιά για την Ελλάδα και την Ευρώπη, μπορεί να αποτελέσει έτος-σταθμό για την αναστροφή της πλημμυρίδας του κυρίαρχου τρεις δεκαετίες ήδη νεοφιλελευθερισμού. 

Οχι μόνο γιατί οι ευρωεκλογές θα στείλουν ένα μήνυμα ανάλογο αλλά πολύ πιο ηχηρό από αυτό των δημοψηφισμάτων για το Ευρωσύνταγμα, αλλά και γιατί η ανατροπή στην Ελλάδα μπορεί να αποτελέσει καταλύτη για ευρύτερες εξελίξεις.

Με άλλα λόγια, η αναγκαία απαλλαγή του ελληνικού πολιτικού συστήματος από τον παλαιοκομματισμό όχι απλώς δεν αποτελεί απειλή για τη σχέση της χώρας μας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά ίσως τη μοναδική ελπίδα και εμείς να παραμείνουμε ευρωπαϊκή χώρα και η Ευρώπη να ξαναβρεί την ευρωπαϊκή της ταυτότητα.

Και αυτό γιατί η συνέχιση των σημερινών πολιτικών δεν οδηγεί μόνο σε μια γερμανική Ευρώπη, αλλά κυρίως σε μια πολωμένη ήπειρο, όπου ο Νότος θα γίνεται συνεχώς φτωχότερος και εξαρτημένος, στο ρόλο ενός ευρωπαϊκού Μεξικού. 

Ένας απολογισμός μιας τραγωδίας, που δεν έχει τέλος

Απ’ τη Λαμπεντούζα και την Παγανή ως τη Μόρια

Λίγο έξω απ’ το νησάκι της Λαμπεντούζα στην Ιταλία, η θάλασσα «ξέβρασε» διακόσια έντεκα ανθρώπινα πτώματα προσφύγων, ενώ την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, εκατό πενήντα ακόμα ψυχές αγνοούνται. 

Ένας απολογισμός μιας τραγωδίας, που δεν έχει τέλος. Σήμερα στη Λαμπεντούζα, χθες στη Λέσβο, στη Σάμο, στον Έβρο... Μια ατέλειωτη σειρά χιλιάδων θανάτων στους τσιμεντένιους φράκτες-τείχη, στα σαπιοκάραβα των σύγχρονων δουλεμπόρων και στις φουρτουνιασμένες θάλασσες της Μεσογείου.

Στην ταινία «Welcome» του Γάλλου σκηνοθέτη Philippe Lioret, που διαπραγματεύεται την προσπάθεια ενός μετανάστη «Χωρίς Χαρτιά» να περάσει από το Καλαί στο Ντόβερ διασχίζοντας τη Μάγχη κολυμπώντας, είναι τόσο μεγάλη η δίψα του πρωταγωνιστή μετανάστη για να ζήσει με την αγαπημένη του στην Αγγλία, που ο εκπαιδευτής και προστάτης του στη Γαλλία, που υποδύεται ο Vincent Lindon, λέει σε μια σκηνή του έργου στην εν διαστάσει σύζυγό του: «Σκέψου πως θέλει να πάει κοντά στην κοπέλα του περνώντας τη Μάγχη κολυμπώντας, ενώ εγώ δεν είμαι διατεθειμένος να σε διεκδικήσω ούτε περνώντας στο απέναντι πεζοδρόμιο».