Είναι καιρός οι μέτοχοι ν’ αρχίσουν ν’ ανησυχούν…

Kάποτε, πριν από λίγους μόνο μήνες, υπήρχαν μόνο τα δικά μας ταπεινά ιστολόγια που έγραφαν για τις καταστροφικές επιπτώσεις της “μεγάλης επένδυσης” της Χαλκιδικής και για την αντίσταση της πλειοψηφίας των κατοίκων εναντίον της, απέναντι στην ενορχηστρωμένη προπαγάνδα του συνόλου των έντυπων, ηλεκτρονικών και τηλεοπτικών μέσων ενημέρωσης.

Kαι ενώ η παραπληροφόρηση στην Ελλάδα καλά κρατεί (αν και κομμάτια της πραγματικότητας αναδύονται από καιρού σε καιρό σε εφημερίδες και ραδιόφωνα), σήμερα η αντίσταση της Χαλκιδικής είναι θέμα σε όλα τα μεγάλα διεθνή μέσα ενημέρωσης!

Μετά τη Le Monde, άλλη μια μεγάλη εφημερίδα, η γαλλόφωνη βελγική Le Soir,γράφει για τον αγώνα ενάντια στα μεταλλεία χρυσού στη Χαλκιδική. Ρεπορτάζ για το θέμα καθώς και πλάνα από τη μεγάλη πορεία της 21 Οκτωβρίου στις Σκουριές, φιλοξένησε και το γαλλο-γερμανικό τηλεοπτικό κανάλι ARTE.  Δείτε το βίντεο εδώ. 

Τον Ιούλιο που μας πέρασε είχε ένα πολύ καλό ρεπορτάζ το Γερμανικό κρατικό κανάλι ARD. Ξένοι δημοσιογράφοι μας συνοδεύουν πλέον στις πορείες μας στο βουνό και στέλνουν απευθείας ανταποκρίσεις στα Καναδικά, Αγγλικά και Γαλλικά μέσα ενημέρωσης. Το Τwitter και το Facebook διασπείρουν την πληροφορία στα πέρατα του κόσμου.

Όταν το ευρω-κοστούμι δεν ταιριάζει ... πετσοκόβουν αυτόν που το φοράει!

Ένα άρθρο απάντηση στην προπαγάνδα των ξένων ΜΜΕ για την κατάσταση στην Ελλάδα

της Kajsa Ekis Ekman

Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στις 8 Αυγούστου 2011 στην σουηδική εφημερίδα Dagens Nyheter, ημερήσια καθημερινή εφημερίδα, ναυαρχίδα του σουηδικού τύπου και περιγράφει την κατάσταση στην Ελλάδα αντικειμενικά, κόντρα στην κυρίαρχη προπαγάνδα των ευρωπαϊκών ΜΜΕ (και των σουηδικών ΜΜΕ δυστυχώς μεταξύ αυτών.

''Η Ελλάδα βυθίζεται όλο και περισσότερο στην οικονομική κρίση. Η Κάισα Έκις Έκμαν επισκέφτηκε μια παρεξηγημένη χώρα με ένα διερρηγμένο κοινωνικό συμβόλαιο.

"Πώς θα νιώθαμε αν όλα όσα μας ανήκαν πουλιόνταν για να ξεπληρώσουμε δάνεια από τα οποία δεν είδαμε ποτέ όφελος; Αν οι μισθοί μας μειώνονταν στο μισό και τα λεφτά πήγαιναν κατευθείαν σε ξένες τράπεζες; Και αν εμείς, ενώ προετοιμαζόμασταν να ζήσουμε στο όριο διαβίωσης, ως επιστέγασμα όλων αποκαλούμασταν τεμπέληδες και κακομαθημένοι; 

Αν κάποιος εξοικειωθεί με αυτή την κατάσταση, μπορεί να αποκτήσει μια ιδέα πώς είναι να είσαι Έλληνας αυτή τη στιγμή.

Φεύγουν τα καλύτερά μας χρόνια..

Καθημερινά υπονομεύεται η δημοκρατία που είναι ένας τρόπος ζωής, μια γενικότερη κουλτούρα και εγκαθίσταται ένα νέο είδος πολιτικού καθεστώτος. 

Ένα πολιτικό καθεστώς που έχει πολλά κοινά με τον λόγο και την κουλτούρα των τεχνοκρατών και των γραφειοκρατών των Βρυξελλών   

του Κώστα Γαβρόγλου 

Η υπερβολή σε περιόδους έντασης είναι μέρος του πολιτικού λόγου. Όλο και πιο συχνά τον τελευταίο καιρό, ήρεμοι και σοβαροί πολίτες συγκρίνουν την σημερινή κυβέρνηση με την χούντα. Δεν νομίζω ότι βοηθούν τέτοιες συγκρίσεις. 

Άλλωστε κάθε κοινωνικό και πολιτικό φαινόμενο έχει μία μοναδικότητα λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών κάτω από τις οποίες πραγματώθηκε στην ιστορία. Το θέμα, σήμερα, δεν είναι να συγκρίνουμε την κυβέρνηση με την χούντα αλλά να κατανοήσουμε τον χαρακτήρα μιας νέας διακυβέρνησης που εδραιώνεται και την οποία πολλοί στην κοινωνία φαίνεται να αποδέχονται. Είναι σημαντικό, δηλαδή, να κατανοήσει κανείς τους τρόπους με τους οποίους η αυθαιρεσία, η κρατική βία, η παραπληροφόρηση, η επιβολή μέτρων που καταφανώς δεν έχουν την έγκριση της πλειοψηφίας των πολιτών, ο έωλος τεχνοκρατικός λόγος, εδραιώνουν μία καινούργια πολιτική πραγματικότητα.

Ημερίδα: Τα ΜΜΕ, η (παρα)πληροφόρηση κι ο Πινόκιο

Από τη Διακλαδική Πρωτοβουλία την Παρασκευή στην ΕΣΗΕΑ (3ος όροφος, 5.30 μμ)

της Ειρήνης Κοντογεωργίου «Σε αυτήν την επιχείρηση συλλογικής πειθούς, ο ρόλος των μεγάλων μέσων μαζικής επικοινωνίας θα είναι θεμελιώδης και, όσο ενδύονται το μανδύα της αντικειμενικότητας και της αμεροληψίας, θα γίνεται όλο και πιο αποτελεσματικός. Στην πραγματικότητα, μέσω της σιωπηρής προπαγάνδας, θα χύνουν σιγά σιγά το δηλητήριό τους και θα υπερασπίζονται τα συμφέροντα των μεγαλύτερων οικονομικών ομίλων», γράφει ο Ιγνάσιο Ραμονέ, αναφερόμενος στη στρατηγική του νεοφιλελευθερισμού να πείσει τους ολοένα αυξανόμενους φτωχούς για το «αναπόφευκτο» του εξανδραπoδισμού τους.

Η δύναμη της παραπληροφόρησης

Κυρ 19/12/2010

Αν το λένε οι ειδήσεις τότε πρέπει να είναι αλήθεια.
Κάπως έτσι τελειώνουν όλες οι όμορφες ιστορίες. Από μια δυναμική αντίληψη πραγμάτων που ανανεώνεται συχνά με νέες ιδέες και πρόσωπα στο τέλμα των “θεσμών”, των βαρόνων και της "δεοντολογίας”.

του Πέτρου Αργυρίου

Η δημοσιογραφική και κάθε είδους δεοντολογία είναι ένας γενικός μπούσουλας, μια πυξίδα που δείχνει μια κατεύθυνση, μια ζύμωση μεταξύ προσώπων που αγαπούν και τιμούν αυτό που κάνουν και επιχειρούν να αποκρυσταλλώσουν την εμπειρία για το πως είναι και πως δεν θα πρεπε να είναι τα πράγματα. Στο τέλος όμως πάντα καταλήγει να ορίζεται από ένα σύστημα αναπαραγωγής επαγγελματιών και να μετατρέπεται σε μωσαϊκό νόμο,