Μπορεί να ανατραπεί η κυβέρνηση μαζί με το μεσοπρόθεσμό της;

του Παναγιώτη Μαυροειδή

Η ιστορική στιγμή δεν απαιτεί μόνο συνθήματα προπαγάνδας και δυναμικές διαδηλώσεις. Υπάρχει η ανάγκη της σαφούς πολιτικής εκτίμησης της διάταξης των κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών και δυνάμεων, και της κατεύθυνσης προς την οποία αυτοί εξελίσσονται.

Στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή υπάρχουν όλα τα στοιχεία μιας πολιτικής κρίσης που θέτουν το ερώτημα της ανατροπής της χούντας κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ σε άμεσο καθήκον και με ρεαλιστικούς όρους.

Αυτό δεν προκύπτει μόνο από την εκπληκτική μαζικότητα, την επιμονή και την αποφασιστικότητα των δεκάδων χιλιάδων που μαζεύονταν στο Σύνταγμα και στις άλλες πλατείες.

Το αθέατο τέλος ενός χειμώνα

Προς τη δεύτερη φάση της πολιτικο-κοινωνικής σύγκρουσης

του Στάθη Κουβελάκη

«Όταν ο εχθρός προελαύνει, υποχωρώ. Όταν ο εχθρός ξαποσταίνει, τον παρενοχλώ. Όταν ο εχθρός εξαντλείται, τον σφυροκοπώ. Όταν ο εχθρός υποχωρεί, τον καταδιώκω».
Μάο

Σε περιόδους κρίσης συμβαίνει η στιγμή μιας μεγάλης καμπής να μη σημαδεύεται από ένα εντυπωσιακό γεγονός αλλά περισσότερο από τη συσσώρευση πολλών μικρών, από την ανάδυση στην επιφάνεια σχετικά υπόγειων διαδικασιών και τάσεων. Και τότε αρχίζει και γίνεται συνείδηση ότι τα πράγματα έχουν πλέον μπει σε μια διαφορετική τροχιά. Κάτι τέτοιο φαίνεται να συμβαίνει με την τροπή που αρχίζει και παίρνει η ελληνική κρίση. Κάτι που ίσως δείχνει ότι δεν τελειώνει μόνο ο χειμώνας ως εποχή του έτους αλλά και ως φάση της πολιτικο-κοινωνικής σύγκρουσης που άρχισε με την επιβολή του Μνημόνιο.