Τα ασφαλιστικά ταμεία, οι μικροομολογιούχοι, οι εργαζόμενοι που τους περιμένει νέα μείωση των εισοδημάτων, αφού προκειμένου τώρα να περάσουμε στη φάση της «ανάπτυξης» πρέπει να μειώσουμε ακόμα 15% το εργατικό κόστος.
Σε κάθε περίπτωση θα αποφασίζεται από τα διευθυντήρια του κεφαλαίου ανά τρίμηνο για τη χώρα, με αναλογιστικές μελέτες, πόσα θα πρέπει να τους πληρώνουμε και τι απομένει για να δίνεται σε μισθούς συντάξεις.
Η προσπάθεια εμπέδωσης κλίματος ανασφάλειας έρχεται να συμπληρώσει την πολιτική της διευρυμένης τρομοκράτησης των πολιτών προκειμένου να εξελιχθεί η πτώχευση μας απρόσκοπτα αντί της πυροδότησης μιας παλλαϊκής εξεγερτικής δράσης. Να αποδεχτούμε τετελεσμένα, να σκύψουμε το κεφάλι, να δεχθούμε την υποθήκη της ζωής μας για τα επόμενα 20—30 χρόνια …και βλέπουμε.