Η ιστορική ετυμηγορία ήδη διαφαίνεται: τα Μνημόνια ήταν τραγική εθνική αποτυχία.

 Λόγος για αισιοδοξία και ελπίδα;

του κ. Λαπαβίτσα

Κλείνουμε πλέον έξι χρόνια ύφεσης, τέσσερα των οποίων ήταν χρόνια Μνημονίων. Οι φανατικοί υποστηρικτές τους συνεχίζουν ακόμη να καθορίζουν την πορεία της χώρας. Υπάρχει λοιπόν, κάποιος λόγος αισιοδοξίας; Ναι, υπάρχει.

Η καταστροφή που επέφεραν τα Μνημόνια είναι φυσικά χωρίς προηγούμενο: συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 25%, ανεργία περίπου 28% και των νέων πάνω από 60%, συντριβή μισθών και συντάξεων, πτώση της βιομηχανικής παραγωγής κατά 30%, κατάρρευση των επενδύσεων, υποχώρηση της κατανάλωσης, συνεχής πτώση των λιανικών πωλήσεων, χλομές επιδόσεις εξαγωγών. Ούτε ένας – επαναλαμβάνω, ούτε ένας – δείκτης της πραγματικής οικονομίας δεν έχει ακόμη θετική δυναμική.

Ο αντίκτυπος στην κοινωνία είναι εξίσου τρομακτικός: εκτόξευση των ποσοστών φτώχειας, μετανάστευση των καλύτερα εκπαιδευμένων, αποδιάρθρωση της παιδείας, επιδείνωση της δημόσιας υγείας, έξαρση των ψυχικών διαταραχών, επιδημία αυτοκτονιών.

Αντίστροφη μέτρηση

του Στάθη Κουβελάκη

Το κλείσιμο της ΕΡΤ ήταν τελικά το πρώτο, πιθανόν και το μοιραίο λάθος του Αντώνη Σαμαρά. Όποια κι αν είναι η έκβαση της μάχης για την τύχη του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα, είναι σαφές ότι ο αρχικός σχεδιασμός του πρωθυπουργού και του επιτελείου του έχει πλήρως ανατραπεί. Αντί για την επίδειξη πυγμής που θα προσέδιδε περαιτέρω κάλυψη στην αυταρχική κλιμάκωση, είχαμε την διάλυση της τρικομματικής συμμαχίας και την πτώση της πρώτης κυβέρνησης Σαμαρά. Διότι βεβαίως περί αυτού επρόκειται και όχι περί «ανασχηματισμού» όπως θέλουν να το παρουσιάσουν τα καθεστωτικά ΜΜΕ. 

Και αν δεν επικρατούσε καθεστώς παρατεταμένης αντιδημοκρατικής εκτροπής, η νέα κυβέρνηση όφειλε να ξαναπαρουσιαστεί στη Βουλή με προγραμματικές δηλώσεις (ακόμη κι ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ κάνει λόγο για «επικαιροποίηση της προγραμματικής συμφωνίας, αναγνωρίζοντας ότι τίθεται θέμα) και να ζητήσει την έγκριση της εθνικής αντιπροσωπείας.

Τρεις είναι οι παράγοντες που δεν έλαβαν υπ’όψιν τους ο Αντώνης Σαμαράς και οι συνεργάτες του όταν αποφάσισαν την αυθημερόν παύση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης.

PSI: Θριαμβολογία για την πτώχευση του λαού!

Ποιοι θριαμβολογούν; Οι αγορές, οι Τράπεζες, τα διεθνή χρηματοοικονομικά κέντρα. Ποιοί θα πληρώσουν την «μεγάλη επιτυχία» του «κουρέματος»; 

Τα ασφαλιστικά ταμεία, οι μικροομολογιούχοι, οι εργαζόμενοι που τους περιμένει νέα μείωση των εισοδημάτων, αφού προκειμένου τώρα να περάσουμε στη φάση της «ανάπτυξης» πρέπει να μειώσουμε ακόμα 15% το εργατικό κόστος.  

Σε κάθε περίπτωση θα αποφασίζεται από τα διευθυντήρια του κεφαλαίου ανά τρίμηνο για τη χώρα, με αναλογιστικές μελέτες, πόσα θα πρέπει να τους πληρώνουμε και τι απομένει για να δίνεται σε μισθούς συντάξεις.  

Η προσπάθεια εμπέδωσης κλίματος ανασφάλειας έρχεται να συμπληρώσει την πολιτική της διευρυμένης τρομοκράτησης των πολιτών προκειμένου να εξελιχθεί η πτώχευση μας απρόσκοπτα αντί της πυροδότησης μιας παλλαϊκής εξεγερτικής δράσης. Να αποδεχτούμε τετελεσμένα, να σκύψουμε το κεφάλι, να δεχθούμε την υποθήκη της ζωής μας για τα επόμενα 20—30 χρόνια …και βλέπουμε.