του Θάνου Ανδρίτσου
Δεν ήρθε τελικά το τέλος του κόσμου στην 21η
Δεκέμβρη. Υπήρξαν
βέβαια κρίσιμες διαμάχες για τον τρόπο που θα καταστραφεί, ή για τη σωστή
ερμηνεία των Μάγιας. Αντίστοιχης σημασίας συζητήσεις πληθαίνουν το τελευταίο
διάστημα σε τηλεοράσεις και εφημερίδες για θέματα όπως το αν η γραμμή που
ακολουθεί τα αεροπλάνα είναι τα αέρια που μας ψεκάζουν και άλλα που συνήθως συγγενεύουν
με εθνικιστικά, μυστικιστικά και φασιστικά ρεύματα. Προκαλεί θλίψη πώς σε συνθήκες οικονομικής καταβαράθρωσης και συνολικής
ιδεολογικής, αξιακής, μορφωτικής καθίζησης ενισχύεται ο ανορθολογισμός,
κατακρημνίζονται τα κριτήρια σκέψης και λογικής και αναβαθμίζεται η μαζική
αποβλάκωση.
Παρά το μελάνι που χύθηκε ή τις συζητήσεις που
έγιναν, αρκετά λίγοι
πραγματικά πίστεψαν ότι θα ερχόταν η συντέλεια του κόσμου, ή κάτι παρόμοιο.
Ούτε απεγνωσμένες οικογένειες έτρεχαν να κρυφτούν σε καταφύγια, ούτε μποτιλιαρίσματα
ή καρδιακές προσβολές, σαν αυτές που βλέπουμε στις ταινίες και έλαβαν χώρα στη
φάρσα του Όρσον Ουέλς για την εισβολή εξωγήινων το 1938.
