«Η Βόρεια Ευρώπη δεν θέλει το ελληνικό χρέος να είναι πολύ βιώσιμο. Στο μυαλό τους, χρειάζεται το χρέος στην Ελλάδα να είναι σχεδόν μη βιώσιμο, ώστε να υλοποιεί τις μεταρρυθμίσεις η χώρα».
Γκάμπριελ Στερν
οικονομολόγος,Exotix Ltd
Κυνικός, αλλά άκρως αποκαλυπτικός ο οικονομολόγος μιας εταιρίας του χρηματιστικού κεφαλαίου, αποκαλύπτει αυτό που εμείς υποστηρίζουμε από τη στιγμή που ψηφίστηκε το πρώτο Μνημόνιο.
Ότι το πρόβλημα για τους καπιταλιστές δεν είναι το ελληνικό δημόσιο χρέος, αλλά το χρέος αποτελεί ένα εργαλείο για την προώθηση και ολοκλήρωση της «κινεζοποίησης» του ελληνικού λαού.
Αυτή τη στιγμή γίνεται σε διεθνές επίπεδο μια συζήτηση για την από εδώ και πέρα διαχείριση του ελληνικού χρέους. Μια συζήτηση άτυπη, στην οποία όμως παίρνουν μέρος παράγοντες όπως η Λαγκάρντ, ο Σόιμπλε, ο Ντράγκι, ο Γιούνκερ, ο Ρεν, ο Νταλάρα. Κι από κοντά μια ολόκληρη στρατιά συμβούλων τους και θεσμικών οικονομολόγων, οι απόψεις των οποίων «μετράνε».
Ανεξάρτητα από το τι υποστηρίζει η κάθε πλευρά, και μόνο το γεγονός της δημόσιας συζήτησης, που γίνεται με εκατέρωθεν διαξιφισμούς και δηλητηριώδη βέλη, πιστοποιεί ότι το πρόβλημα δεν λύθηκε με το περιβόητο PSI+, για το οποίο τόσο μελάνι χύθηκε στη χώρα μας και τόσα πανηγύρια στήθηκαν όταν συνομολογήθηκε, μαζί με την ψήφιση του Μνημόνιου-2. Κι έχουν περάσει από τότε μόλις οχτώ μήνες!
Γκάμπριελ Στερν
οικονομολόγος,Exotix Ltd
Κυνικός, αλλά άκρως αποκαλυπτικός ο οικονομολόγος μιας εταιρίας του χρηματιστικού κεφαλαίου, αποκαλύπτει αυτό που εμείς υποστηρίζουμε από τη στιγμή που ψηφίστηκε το πρώτο Μνημόνιο.
Ότι το πρόβλημα για τους καπιταλιστές δεν είναι το ελληνικό δημόσιο χρέος, αλλά το χρέος αποτελεί ένα εργαλείο για την προώθηση και ολοκλήρωση της «κινεζοποίησης» του ελληνικού λαού.
Αυτή τη στιγμή γίνεται σε διεθνές επίπεδο μια συζήτηση για την από εδώ και πέρα διαχείριση του ελληνικού χρέους. Μια συζήτηση άτυπη, στην οποία όμως παίρνουν μέρος παράγοντες όπως η Λαγκάρντ, ο Σόιμπλε, ο Ντράγκι, ο Γιούνκερ, ο Ρεν, ο Νταλάρα. Κι από κοντά μια ολόκληρη στρατιά συμβούλων τους και θεσμικών οικονομολόγων, οι απόψεις των οποίων «μετράνε».
Ανεξάρτητα από το τι υποστηρίζει η κάθε πλευρά, και μόνο το γεγονός της δημόσιας συζήτησης, που γίνεται με εκατέρωθεν διαξιφισμούς και δηλητηριώδη βέλη, πιστοποιεί ότι το πρόβλημα δεν λύθηκε με το περιβόητο PSI+, για το οποίο τόσο μελάνι χύθηκε στη χώρα μας και τόσα πανηγύρια στήθηκαν όταν συνομολογήθηκε, μαζί με την ψήφιση του Μνημόνιου-2. Κι έχουν περάσει από τότε μόλις οχτώ μήνες!
