Ελληνικό αδιέξοδο εντός ευρώ

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Σε ένα κρίσιμο, ιστορικής σημασίας, σημείο καμπής έχει οδηγηθεί η ελληνική οικονομία συμπληρώνοντας τρία χρόνια από την υιοθέτηση του πρώτου Μνημονίου, καθώς όλες μα όλες οι προβλέψεις έχουν ανατραπεί επί τα χείρω, χωρίς από την άλλη να διαφαίνεται καμία προοπτική ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας και τερματισμού του εφιάλτη αυτού.

Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους: Η ανεργία, με βάση εκτιμήσεις του ΚΕΠΕ, θα συνεχίσει την ανοδική της πορεία, ξεπερνώντας το 30% και, αν περάσει η απαίτηση της τρόικας για 25.000 απολύσεις στο Δημόσιο φέτος, το ποσοστό των ανέργων θα προσλάβει εφιαλτικές διαστάσεις, καθώς το ένα κύμα απολύσεων στο Δημόσιο θα διαδέχεται το άλλο. Το διαθέσιμο εισόδημα ως αποτέλεσμα της περικοπής των μισθών και της αύξησης των φόρων έχει μειωθεί κατά 50% και θα υποστεί ακόμη μεγαλύτερη μείωση με την εφαρμογή των μέτρων του τρίτου Μνημονίου.

Τα έσοδα στα δημόσια και ασφαλιστικά ταμεία υπολείπονται σταθερά των στόχων και οι αποκλίσεις θα αυξάνονται ακολουθώντας κατά πόδας την εξάπλωση της φτώχειας και της ανεργίας, όσες ρυθμίσεις κι αν ανακοινώσουν.

«Το τιμωρό χέρι του λαού». Επανάσταση και αντεπανάσταση στην κατεχόμενη Αθήνα 1941-44

Το Σάββατο 23/6 στις 8μμ η Εργατική Λέσχη Νέας Σμύρνης διοργανώνει συζήτηση με θέμα:
«Το τιμωρό χέρι του λαού». Επανάσταση και αντεπανάσταση στην κατεχόμενη Αθήνα 1941-44
Το τελευταίο έτος της Κατοχής, το κέντρο και οι συνοικίες της Αθήνας θα γίνουν το πεδίο ενός ολοκληρωτικού πολέμου ανάμεσα στην Αντίσταση και το στρατόπεδο των ναζί και των Ελλήνων συνεργατών τους. Αντικείμενο της συζήτησης είναι η αναμέτρηση των δύο κόσμων της κατοχικής Αθήνας υπό το φως της νεότερης ιστορικής έρευνας.

Συμμετέχουν:

-Τάσος Κωστόπουλος, δημοσιογράφος, συγγραφέας του βιβλίου Η αυτολογοκριμένη μνήμη. Τα Τάγματα Ασφαλείας και η μεταπολεμική εθνικοφροσύνη, εκδ. 2005

-Ιάσονας Χανδρινός, ιστορικός, συγγραφέας του βιβλίου Το τιμωρό χέρι του λαού, Η δράση του ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ στην κατεχόμενη πρωτεύουσα 1942-44, εκδ. 2012

Εργατική Λέσχη Νέας Σμύρνης

πηγή: ergatikilesxi.wordpress.com και βαθύ κόκκινο

Κατοχή; Χούντα; Κάτι χειρότερο…

Αν ακραία κόμματα ενισχυθούν σε τέτοιο βαθμό που το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ να μην μπορούν να σχηματίσουν πλειοψηφικό κυβερνητικό συνασπισμό», το «πρόγραμμα βοήθειας» είναι στον αέρα, απείλησε ο πρόεδρος της ευρωζώνης, ο «γίγαντας» του μικροσκοπικού Λουξεμβούργου, Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ. 

Κοινώς, εάν δεν ψηφίσετε ό,τι μας αρέσει, τότε δεν έχει δάνειο!

του Γιάννη Ελαφρού

Ιδού λοιπόν το δημοκρατικό πρόσωπο της ευρωζώνης, που δεν διαφέρει πολύ απ’ αυτό ενός άξεστου τοκογλύφου. Δεν ήταν η μόνη επίδειξη επικυριαρχίας από τους οικονομικούς δολοφόνους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του γερμανικού Δ’ Ράιχ. Ο Γιουνκέρ πάλι πρότεινε το διορισμό ειδικού Επιτρόπου για την Ελλάδα (για την ...ανάπτυξή μας): «Πρέπει να αναλάβουμε εμείς οι ίδιοι την εφαρμογή», γιατί «η ελληνική κυβέρνηση δεν μπόρεσε μέχρι σήμερα». 

Η πρόταση δεν υιοθετήθηκε προς το παρόν, αλλά υπάρχει ήδη η άμεση εποπτεία και επιτροπεία της Κομισιόν, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του ΔΝΤ, με την παρουσία δεκάδων υπαλλήλων της «δύναμης κρούσης» στην Ελλάδα. Επιπλέον, έπεσε η ιδέα να έρθουν στην Ελλάδα γερμανοί εφοριακοί (πότε και γερμανοί αστυνομικοί;), ενώ ο πρόεδρος της γερμανικής ομοσπονδιακής Bουλής Νόρμπερτ Λάμερτ (στη χώρα που παραιτήθηκε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατηγορούμενος για διαφθορά) έστειλε επιστολή στον Φ. Πετσάλνικο ζητώντας εξηγήσεις για το πού έχουν τα χρήματά τους οι έλληνες βουλευτές! Και ο ανεκδιήγητος Πετσάλνικος απολογήθηκε...

Όταν οι κόμποι σπάνε το χτένι…

Η πανεθνική κρίση και ο αναγκαίος προσανατολισμός

του Ρούντι Ρινάλντι

Θέλουν να μας πείσουν ότι αυτές τις μέρες γίνονται διαπραγματεύσεις. Αυτό δεν είναι ακριβές. 

Οι εκβιαστές υποβάλλουν όρους, διαπραγματεύονται πιθανόν μεταξύ τους, αλλά οι εκβιαζόμενοι δεν προσέρχονται σε καμία διαπραγμάτευση. 

Οι δοτοί συνεργοί -κατοχικοί στην ουσία- εκπρόσωποι της χώρας-πειραματόζωου, προσέρχονται άβουλοι, μετά από επίδειξη ασυνάρτητης δουλικότητας, υπό την ιαχή του πληθωρικού Βενιζέλου «μέχρι την Κυριακή θα έχουν κλείσει όλα, τα καλαμπούρια τέλειωσαν».
 

Το βασικό πρόβλημα εκβιαστών και συνεργών είναι η διαχείριση της καταστροφής και τίποτα παραπάνω. 

Οι δανειστές με το αγγλικό Δίκαιο και την γερμανική επιτροπεία να βάλουν στο χέρι ολόκληρη την χώρα, να «πληρωθούν σε είδος», χωρίς πολλά τραντάγματα και οι συνεργοί να διασωθούν από την οργή και να μασκαρευτούν, ώστε να μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθεροι αποφεύγοντας γιαούρτια, αλεύρια, αποδοκιμασίες και άλλα πληβεία αντανακλαστικά. 

Ακόμα πιο επιτακτική η ανάγκη σωτηρίας του λαού και της χώρας.

του Δημήτρη Υφαντή

Δεν τήρησαν, βεβαίως, καμία εορταστική ανακωχή. Το αντίθετο. 


Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επιστρατεύτηκε πρωτοχρονιάτικα για να απειλήσει με έξοδο από το ευρώ, προκειμένου να αποδεχτούμε αδιαμαρτύρητα τα χειρότερα από τα χειρότερα. 


Το έχουμε ξαναδεί το έργο και πολύ περισσότερο το έχουμε ήδη βιώσει οδυνηρά. 


Οι ρόλοι και η διάταξη των δυνάμεων αποκαλύπτονται. Είναι έτσι ακριβώς: πάνω στο πτώμα της χρεοκοπημένης χώρας και της ακρωτηριασμένης κοινωνίας τα πολιτικά και οικονομικά κέντρα εξουσίας αναγνωρίζουν όχι τη δική τους αποσάθρωση, αλλά τη χρυσή ευκαιρία για να διασώσουν τα «ρέστα» τους και να ποντάρουν σε νέες «υπεραξίες». 
Το εγχώριο σύστημα της διαπλοκής αισθάνεται πως κρυμμένο κάτω από την ποδιά της τρόικας μπορεί ανενόχλητο να επιδίδεται και να απολαμβάνει μεγάλες στιγμές… ανακατάταξης.

Η απέχθεια για το κενό και η ευκαιρία

του Ρούντι Ρινάλντι

Είναι γνωστή η αριστοτελική φράση «Η φύση απεχθάνεται το κενό». Θα προσθέταμε πως και η αστική πολιτική απεχθάνεται το κενό ή τα κενά που είναι αβέβαιο με τι θα καλυφθούν.

Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, μέχρι πρότινος (δηλαδή προ Μνημονίου) είχαμε μια λειτουργία του δικομματικού συστήματος και ενός κοινωνικού συμβολαίου ενσωμάτωσης μεσωστρωμάτων, συνδικαλισμού και επίσημης αριστερής αντιπολίτευσης.
 

Μετά την υπογραφή του Μνημονίου άρχισαν να αλλάζουν άρδην όλα τα γνωστά που ίσχυσαν όσο ίσχυσαν από το 1974 και δώθε και φάνηκαν στον ορίζοντα οι προτάσεις για συγκυβερνήσεις και για σχήματα τεχνοκρατών που θα διηύθυναν την πολιτική, την οικονομία και την κοινωνία. 

Το σκιάχτρο

του Κώστα Κ

Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Στην Ελλάδα επιβλήθηκε κυβέρνηση εκτάκτου ανάγκης. Ένας παγκόσμιος τραπεζίτης, άγνωστος στο λαό (θα ήταν ήδη μισητός εάν ήταν γνωστός) ανέλαβε χρέη πρωθυπουργού, χωρίς να έχει εκλεγεί ποτέ, ούτε καν σαν διαμερισματικός σύμβουλος.

Τρία κόμματα συμμετέχουν στην κυβέρνηση, και απ’ αυτά τα δύο μεγάλα είχαν κατέβει στις προηγούμενες εκλογές ζητώντας από τον κόσμο να τα ψηφίσει για να κυβερνήσουν μόνα τους. Αν θυμόμαστε (έχουν περάσει πολλές δεκαετίες ιστορικού χρόνου από τότε), κέρδισε τότε τις εκλογές το κόμμα το οποίο είχε υποσχεθεί άμεση βελτίωση του επιπέδου ζωής των εργαζόμενων. 

Δηλαδή φτιάχτηκε μια κυβέρνηση ενάντια στην συνολική απόφαση του λαού και επίσης φτιάχτηκε για να μην γίνουν εκλογές.

Οι κριτικές εναντίον αυτής της κυβέρνησης έχουν ήδη ξεκινήσει. Οι περισσότερες εστιάζουν στις πιέσεις της Ε.Ε. και των “αγορών”, με τις οποίες προέκυψε αυτή η κυβέρνηση. Πρόκειται για μια κυβέρνηση και έναν πρωθυπουργό που επέβαλλαν οι “αγορές”, το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, η Ε.Ε. κτλ. για να περιορίσει τη δημοκρατία και να υπογράψει συμφωνίες εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας. Η εικόνα μιας χώρας υπό κατοχή φαίνεται να ολοκληρώνεται.

Η νέα κατοχή προχωρά με γρήγορους ρυθμούς...

Στη Βουλή, την οποία η Μέρκελ και ο Σαρκοζί μετέτρεψαν σε οπερέτα, ολοκληρώθηκε η πρώτη πράξη. 

Ο τραπεζίτης Λουκάς Παπαδήμος πήρε 255 ψήφους εμπιστοσύνης. Άνοιξε ο δρόμος για τα νέα επεισόδια πραξικοπηματικής συμπεριφοράς από την τρόικα.  

Τρεις ημέρες μετά, ο γκαουλάιτερ Ράιχενμπαχ έκανε τις πρώτες δηλώσεις ως πραγματικός κυβερνήτης της χώρας.

Η τρικυμία που μαίνεται με το βάθεμα της κρίσης σε ολόκληρη την Ευρωζώνη, τροφοδοτεί το σκηνικό της απίστευτης ρευστότητας και αβεβαιότητας. 

Κανένας δεν έχει ξεκάθαρα σχέδια, κανένας δεν ξέρει τι ακριβώς θα προκύψει αύριο και κυρίως όσα αποφασίζονται σε συνόδους κορυφής ακυρώνονται γρήγορα από την ίδια την πραγματικότητα και τις αξεπέραστες αντιθέσεις που διαπερνούν την ευρωπαϊκή ήπειρο. 

Είναι κατοχή, είναι χούντα και είναι… Νοέμβρης

Φέτος η επέτειος του Πολυτεχνείου έχει άλλο αέρα.

του Δημήτρη Υφαντή 

Ήρθαν τα πράγματα έτσι, να ορκίζεται αυτή η κυβέρνηση της «εθνικής σωτηρίας» τέτοιες ημέρες, που η εξέγερση των φοιτητών το 73 πυροδότησε το λαϊκό ξεσηκωμό και κλόνισε το πάλαι ποτέ «εθνοσωτήριο» καθεστώς της ξενοκίνητης χούντας.
 

Σχεδόν 40 χρόνια μετά είμαστε μάρτυρες, επιτέλους, της αρχής του τέλους της «μεταπολίτευσης»! Αυτό δεν πόθησαν, όσο τίποτα, όλα τα φωτισμένα μυαλά σε μικρόφωνα και εφημερίδες; Η αλήθεια είναι ότι τα «παιδιά» έδωσαν την εβδομάδα που πέρασε τον καλύτερο εαυτό τους. Το πάλεψαν ως εκεί που δεν παίρνει. Και βγήκαν νικητές. Δεν ήταν εύκολο να λυθεί η εξίσωση. Έπρεπε να συγκεραστούν πολλά, ώστε να επιβληθεί η λύση που εδώ και τώρα διέταξε το Διευθυντήριο της Ε.Ε. Έπρεπε να γίνουν πολλά παζάρια ώστε ταυτόχρονα να διασωθούν –κατά το δυνατόν- αλώβητα τα τιμάρια της πολιτικοοικονομικής διαπλοκής και να συμπιεστεί στο περιθώριο των εξελίξεων η λαϊκή πρωτοβουλία.

Εθνική αυτοκτονία

του Σταύρου Χριστακόπουλου

Από σήμερα η «κυβέρνηση των πιστωτών» θα αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας στο όνομα της έκτης δόσης, της «παραμονής στο ευρώ», της αποτροπής της χρεοκοπίας, της πολλοστής κατά σειρά «σωτηρίας της χώρας». Με πρωθυπουργό, αν όλα πάνε κατά πώς συζητούνταν χθες το βράδυ, είτε έναν τραπεζίτη εκλεκτό της Μέρκελ είτε τον εκπρόσωπό μας στο ΔΝΤ. 

Με αντικείμενο τον έλεγχο της χρεοκοπίας της Ελλάδας, το ξεπούλημά της και την αλλαγή του νομικού καθεστώτος του χρέους της.

Καθώς η μια εθνική ταπείνωση διαδέχεται την άλλη, η χώρα μας αφήνει πίσω πολιτική ανεξαρτησία, εθνική κυριαρχία και κάθε δυνατότητα να αποφασίζει για την τύχη της.

Οι απατεώνες των ελίτ και η ανάγκη για παλλαϊκό μέτωπο

του Τάκη Φωτόπουλου

Οι δυο Χούντες που ανέφερα στο προηγούμενο άρθρο, δηλαδή η εσωτερική κοινοβουλευτική Χούντα και η υπερεθνική ελίτ/χούντα (όπως αυτή εκφράζεται στη Χώρα μας με την Τρόικα) κατέφυγαν, τις τελευταίες μέρες, σε ένα όργιο εξαπάτησης για να περάσουν την αποικιοκρατική «δανειακή σύμβαση» της 26ης Οκτωβρίου. Δηλαδή, την ελεγχόμενη από την Τρόικα πτώχευση, η οποία καταργεί κάθε υπόλειμμα οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας της χώρας, μετατρέποντάς την και τυπικά σε προτεκτοράτοⁱ, ενώ καταδικάζει τα λαϊκά στρώματα σε μια πρωτόγνωρη φτώχεια, όμοια της οποίας γνώρισαν μόνο σε μια άλλη Κατοχή, στη διάρκεια του πολέμου! 

Έτσι με το πρόσχημα του δήθεν δημοψηφίσματος, όχι μόνο δόθηκε ευκαιρία στην υπερεθνική χούντα να δείξει καθαρά ποιος είναι το αφεντικό μας, όταν π.χ. με τελεσίγραφα και με ιταμό ύφος ο Γαλλοσιωνιστής εγκληματίας πολέμου Σαρκοζί και η Μέρκελ «απειλούσαν» να μας κόψουν την προσεχή δόση εάν δεν δεχόμασταν ασυζητητί τη σύμβαση αυτή, αλλά και δόθηκε η αφορμή (και μόνο!) στο άλλο κόμμα εξουσίας, την ΝΔ, να αφήσει τις ψευτο-αντιρρήσεις του για τα Μνημόνια και να προσχωρήσει ουσιαστικά στην κοινοβουλευτική Χούντα, η οποία τώρα περιλαμβάνει όλο το πολιτικό φάσμα της εξουσίας.

Ο «πατριώτης»... αυξάνει το χρέος κατά 30 δισ.!

του Σταύρου Χριστακόπουλου

Ο στόχος της απόφασης της ευρωσυνόδου, σύμφωνα με το τελικό κείμενο, είναι να μειωθεί το δημόσιο χρέος της Ελλάδας κατά 100 δισ. ευρώ. Αυτό προκύπτει από τη συμφωνία των τραπεζών να... παραιτηθούν από το 50% (περίπου) της αξίας των ομολόγων που κατέχουν. 

Συνιστά αυτό μείωση του ελληνικού χρέους εις χείρας ιδιωτών κατά 50%; Όχι! Αύξηση σημαίνει! Γιατί;

1. Διότι, πρώτον, δεν είναι μόνο οι τράπεζες κάτοχοι ελληνικού χρέους. Υπάρχουν και τα hedge funds, δηλαδή τα κερδοσκοπικά κεφάλαια. Πόσο χρέος κατέχουν, πόσο θα αποκτήσουν όσο θα διαρκεί η διαπραγμάτευση για το «κούρεμα» και τι θα κάνουν; Άγνωστο κι αυτό... 

Να θυμίσουμε τι επισημαίναμε μόλις χθες με αφορμή ρεπορτάζ του BBC, στο κείμενο με τίτλο Επένδυσαν στην πτώχευση και τώρα θα πλουτίσουν.

Γιατί μόνη λύση είναι η άμεση στάση πληρωμών επί του χρέους!

Οι διεργασίες της συνόδου κορυφής της ΕΕ για «κούρεμα» συνιστούν νέα ληστεία και παράταση του μαρτυρίου!

Το «κούρεμα» της ΕΕ δεν δίνει διέξοδο! Aποτελεί ακόμα χειρότερη θηλιά στο λαιμό της χώρας!

Ευθύς εξ’ αρχής είχαμε χαρακτηρίσει άδικο και βαθύτατα ταξικό το «δημόσιο» χρέος και είχε υπογραμμίσει ότι αυτό το χρέος δεν πρέπει να αναγνωριστεί!.

Πιο αναγκαία από ποτέ η άμεση στάση πληρωμών!

Ταυτόχρονα, όμως έχουμε διακηρύξει σε όλους τους τόνους ότι αυτό το χρέος δεν είναι μόνο άδικο αλλά και μη βιώσιμο, γιατί δεν μπορεί να αποπληρωθεί παρά μόνο με την «εξόντωση», σχεδόν, κυριολεκτικά του ελληνικού λαού.

Από την πρώτη στιγμή προτείναμε τη «Στάση Πληρωμών» επί του χρέους ως το μοναδικό ρεαλιστικό και αποφασιστικό μέσο για τη, χωρίς όρους, διαγραφή του χρέους (ή τουλάχιστον του συντριπτικά μεγαλύτερου μέρους του), πράγμα που αν δεν επιτυγχάνετο θα καθιστούσε τη διακοπή αποπληρωμής του χρέους, πρώτα απ’ όλα του εξωτερικού, μόνιμη και οριστική, επιφέροντας μεγάλες θετικές ανατροπές σε όλη την ευρωζώνη, ιδιαίτερα στην ευρωπεριφέρεια.

Το μεγαλύτερο εθνικό σκάνδαλο

ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ

του Γιάννη Μαύρου

Μέλους του Εθνικού Συμβουλίου

Διεξάγεται την Κυριακή 3 Απριλίου(1) το 9ο Συνέδριο του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών προς την Ελλάδα.

Δεκαέξι χρόνια μετά την ίδρυσή του από τον Μανώλη Γλέζο και δώδεκα ακάματους αντιστασιακούς, εν μέσω της πρωτοφανούς κρίσης που διέρχεται η χώρα και εν μέρει χάρη και στην προκλητική στάση της Γερμανίας απέναντί μας, το ζήτημα έχει λάβει πλέον μια ορισμένη δημοσιότητα.

Κίνημα και πολιτική στην Ελλάδα του 2010

του Ρούντι Ρινάλντι

Η χρονιά που φεύγει ανέδειξε όρια, ισορροπίες,  νέους συσχετισμούς, αλλά έφερε και το λαό στο προσκήνιο.

Το 2010, σε ό,τι αφορά τη χώρα μας, ήταν μια κρίσιμη χρονιά που θα μείνει στη μνήμη όλων ως η χρονιά του Μνημονίου και του ΔΝΤ. Στην καθημερινή γλώσσα αρκετά πράγματα θα διευκρινίζονται με τους προσδιορισμούς «προ (ή μετά) ΔΝΤ» ή «προ (ή μετά) Μνημονίου» περίοδο. 

Για παράδειγμα, το 2010 ήταν η πρώτη χρονιά που οι εργαζόμενοι και συνταξιούχοι δεν πήραν 13ο και 14ο μισθό αλλά ένα ευτελές επίδομα που δεν μπορεί να μπαλώσει καμιά από τις τεράστιες χασούρες.

Το 2010 ήταν η χρονιά της «θεραπείας-σοκ», του «πειράματος», όπου η ζωή μας υποβαθμίστηκε κατά 40% και η φτωχοποίηση ευρύτατων στρωμάτων προχώρησε με ορμητικούς ρυθμούς.

Κατοχή; Όχι ακριβώς...

Ευχετήρια Κάρτα για την Πρωτοχρονιά του 1912, από Wikipedia Commons

του Ευτύχη Μπιτσάκη

Ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος! Γιατί όχι; Αλλά το 2011 θα ολοκληρωθεί η καταστροφή.

Κατά τον καθηγητή Γ. Κασιμάτη, και άλλους έγκυρους συνταγματολόγους, οι δρακόντιοι όροι του Μνημονίου, δεσμεύουν την Ελλάδα ως κυρίαρχο κράτος. 

Προσβάλλουν θεμελιώδη δικαιώματα τα οποία εγγυάται το Σύνταγμα. Αποτελούν απειλή για την πολιτική και εδαφική κυριαρχία της χώρας.

Σήμερα η Ελλάδα δεν κυβερνάται από Έλληνες. Κυβερνάται από την "τρόικα". Η τυπικά ελληνική κυβέρνηση είναι εντολοδόχος και διεκπεραιωτής. Ακόμα και η Ιεραρχία, η οποία δεν μας έχει συνηθίσει σε ριζοσπαστικά ξεσπάσματα, έφτασε να διακηρύξει: "Δηλώνουμε ότι είμαστε μια χώρα υπό κατοχή, και εκτελούμε εντολές των κυρίαρχων δανειστών μας...".

Κατοχή; Όχι ακριβώς! Κανείς Βελουχιώτης δεν θα πάρει τα βουνά!

Η σχέση νικάει τον χρόνο, η χρήση όχι

Tου Χρήστου Γιανναρά

Φταίει το μέτρο, όχι το μετρούμενο: Το θερμόμετρο, η ζυγαριά, όχι η αιτία που προκάλεσε τον πυρετό, η λαιμαργία που πρόσθεσε το βάρος.

Ηταν κακή η χρονιά που πέρασε, λέει δραματικά ο ολίγιστος πρωθυπουργός μας. Ατυχήσαμε στη ρουλέτα, όμως είχε στραβώσει προκαταβολικά η παρτίδα. Δεν διανοείται την αυτοκριτική, την υποχρέωση να λογοδοτήσει απέναντι στην κοινωνία, δεν έμαθε ποτέ ότι η εξουσία είναι διακονία των κοινών αναγκών, όχι τζόγος στο οικογενειακό του καζίνο. Οι οικογένειες, που κληρονομικά διαχειρίζονται το ελλαδικό φέουδο, μεγαλώνουν στους κόλπους τους τους επόμενους παίκτες του ηδονικού παιχνιδιού, και οι όροι του παιχνιδιού μόνο «επικοινωνιακοί», καθόλου ευθύνη έμπρακτων αποτελεσμάτων της πολιτικής στον κοινό βίο.

Τρεις ή τέσσερις μέρες μετά την επίρριψη των ευθυνών στην «κακή χρονιά», ο πρωθυπουργός προχώρησε στον ανασχηματισμό του προσωπικού του γραφείου. Το συγκροτούν εκατόν πενήντα (ναι, 150) υπάλληλοι: 45 στη «μονάδα» διοίκησης και οργάνωσης. 16 στην «παραγωγή πολιτικής». 13 για τον «επικοινωνιακό σχεδιασμό». 12 στην «παρακολούθηση του κυβερνητικού έργου». 11 υπάλληλοι θα παράγουν «καινοτομίες». 4 θα συντονίζουν «την υλοποίηση συγκεκριμένων προτεραιοτήτων του κυβερνητικού έργου». 10 θα οργανώνουν τον «απευθείας διάλογο του πρωθυπουργού με τους πολίτες». («Τα Νέα», 27/12/2010). Οι υπόλοιποι, ώς τους 150 που αναφέρει στον τίτλο της είδησης η εφημερίδα, μάλλον, με φαραωνικά ριπίδια, θα αναψύχουν τους 111 επιτελείς.

Ερεβώδες το νέο έτος

 Του Γιώργου Δελαστίκ

Ποτέ τον τελευταίο μισόν αιώνα και περισσότερο δεν ήταν τόσο δυσοίωνες οι προοπτικές για τον καινούργιο χρόνο όσο φέτος για τη χρονιά που αρχίζει αύριο. Εφιάλτης υπήρξε το 2010, κόλαση αναμένεται να αποδειχθεί το 2011 για εκατομμύρια Ελληνες. Γεμάτη ελπίδες για καλύτερες μέρες άρχισε η διακυβέρνηση της χώρας από τον Γιώργο Παπανδρέου. Γέμισε όμως τον τόπο με συντρίμμια, οικονομικά και κοινωνικά.

Μισθοί και συντάξεις λεηλατήθηκαν. Εργασιακά δικαιώματα ενός αιώνα καταλύθηκαν. Το κοινωνικό κράτος κατεδαφίζεται. Η Ελλάδα ταπεινώθηκε και διασύρθηκε διεθνώς. Εχασε την εθνική κυριαρχία της και τώρα τη διοικούν οικονομικά ξένοι δυνάστες.