Χρονιά της κρίσης το 2011 για την ΕΕ

του Λεωνίδα Βατικιώτη (Επίκαιρα, 30/12/10-4/1/11)

Ένα μόνο είναι σίγουρο: ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση που ξέραμε όλα αυτά τα χρόνια το 2011 θα μας αποχαιρετήσει. Τα επετειακά αφιερώματα που θα δουν το φως της δημοσιότητας σε ένα χρόνο από τώρα θα κάνουν λόγο για μια ΕΕ και μια ευρωζώνη ολότελα διαφορετική από τη σημερινή. Ο λόγος είναι ότι τον επόμενο χρόνο πρόκειται να πάρουν σχήμα και μορφή όλες αυτές οι αρνητικές μεταβολές για τις οποίες η Γερμανία μας προϊδέασε την προηγούμενη χρονιά και, το χειρότερο, κατέστησε σαφές ότι θα επιβάλει, ανεξαρτήτως πολιτικού κόστους. Με άλλα λόγια η Γερμανία φέρεται αποφασισμένη να γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων της ακόμη και τη γνώμη των υπόλοιπων κρατών – μελών, ακόμη και των πιο στενών συμμάχων της όπως η Γαλλία, η οποία διαβάζοντας έγκαιρα το μήνυμα της αναβίωσης της γερμανικής επιθετικότητας έσπευσε να υποταχθεί προκειμένου να μην περιθωριοποιηθεί.

Ουγγαρία-ΔΝΤ: σημειώσατε 1

Ρεύμα απείθαρχων χωρών φοβάται το ΔΝΤ μήπως δημιουργήσει η Ουγγαρία, όπως αποκαλύπτει ο δυτικός Τύπος, μετά την απόφασή της να φορολογήσει τις τράπεζες παρακάμπτοντας τις οδηγίες του μισητού διεθνούς οργανισμού. Χωρίς αντίκρισμα αποδείχτηκαν οι απειλές για καταστροφή της χώρας.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΨΥΛΟΣ

Δεν πάει ένας μήνας που ο δεξιός ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Ούρμπαν τόλμησε να πεί ένα κατηγορηματικό «όχι» στις αξιώσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης για πρόσθετα μέτρα λιτότητας. Αντίθετα, η –δεξιά επαναλαμβάνω– κυβέρνηση της Ουγγαρίας αποφάσισε να επιβάλει για τρία χρόνια έκτακτη εισφορά ύψους 0,45% στον τζίρο των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, υποχρεώνοντας τις τράπεζες να καταβάλουν 700 εκατομμύρια ευρώ και να γλιτώσουν έτσι οι απλοί πολίτες ενδεχόμενα νέα μέτρα.

«Αυτό που χρειαζόμαστε τώρα είναι να ενισχυθεί η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητά μας», τόνισε ο υφυπουργός Οικονομικών Ζόλταν Κσελφάβαι. «Μετά από τέσσερα χρόνια λιτότητας, η… λιτότητα δεν μπορεί να είναι η λύση» πρόσθεσε!

Το ΔΝΤ και η ΕΕ απέρριψαν κατηγορηματικά τη λύση της φορολόγησης των ουγγρικών τραπεζών –οι περισσότερες εκ των οποίων άλλωστε ανήκουν σε δυτικοευρωπαικές τράπεζες, κυρίως αυστριακές– και αποφάσισαν να μη χορηγήσουν στην Ουγγαρία την τελευταία δόση των 5,5 δισ. ευρώ που απέμεναν από το δάνειο των 20 δισ. που είχαν εγκρίνει στη Βουδαπέστη το 2008.

Το σύνολο σχεδόν του δυτικού Τύπου είχε φρίξει με τη στάση αυτή του Όρμπαν, προβλέποντας ούτε λίγο ούτε πολύ την καταστροφή της χώρας. Το εξοργιστικό είναι ότι η εκβιαστική στάση του ΔΝΤ και της ΕΕ δεν βασίζονται, έστω και τυπικά, σε κάποια «αποτυχία» της Ουγγαρίας να πιάσει τους στόχους που της είχαν επιβάλει πριν καν αναλάβει την εξουσία η κυβέρνηση Όρμπαν. «Το έλλειμμα της Ουγγαρίας είναι μόλις 3,8% του ΑΕΠ» γράφει το γαλλικό περιοδικό Μαριάν. Και προσθέτει με έκδηλη οργή: «Το ποσοστό αυτό προκαλεί έκπληξη, δεδομένου ότι τα ελλείμματα των χωρών μελών της Ευρωζώνης είναι από 5 έως και 12%»! Απλώς,τα «γεράκια» του ΔΝΤ και της ΕΕ επιχείρησαν να εκβιάζουν τους Ούγγρους γιατί φοβούνται μήπως δημιουργηθεί ρεύμα …απείθαρχων κρατών!

Οι Τάιμς της Νέας Υόρκης το ομολόγησαν απερίφραστα: «Ο αγώνας στην Ουγγαρία αντανακλά μια μεγαλύτερη μάχη που αναμένεται να δοθεί το επόμενο έτος, καθώς οι περισσότεροι ευρωπαίοι πολιτικοί που επιδιώκουν να επιβάλουν τη δημοσιονομική πειθαρχία, αντιμετωπίζουν όλο και πιο απείθαρχους πολίτες». Στο ίδιο μήκος κυματος και οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς: «Το ΔΝΤ θα πρέπει να κρατήσει σκληρή γραμμή στην Ουγγαρία γιατί πρέπει να στείλει ένα μήνυμα σε άλλες κυβερνήσεις που θα έμπαιναν στον πειρασμό να φλερτάρουν με την απειθαρχία».

Και όμως! Η καταστροφολογία δεν πέρασε. «Παραδόξως», γράφει η γαλλική Μοντ, «η επίδειξη δύναμης του Όρμπαν με το ΔΝΤ δεν προκάλεσε τον πανικό των επενδυτών. Το φιορίνι μπορεί να υποτιμήθηκε κάπως, αλλά η χώρα εξακολουθεί να δανείζεται χωρίς πρόβλημα από τις αγορές. Η κυβέρνηση της Ουγγαρίας έχει να αντιμετωπίσει πολύ ισχυρά συμφέροντα τους τελευταίους δύο μήνες και μέχρι στιγμής φαίνεται να κερδίζει – παρά τις τεράστιες αντιδράσεις που προκαλεί» λέει ο οικονομολόγος Μαρκ Γουέισμπροτ, διευθυντής του Κέντρου Οικονομικής και Πολιτικής Ερευνας.

Ακόμη και τα γεράκια του ΔΝΤ παραδέχονται την ήττα τους, χωρίς φυσικά να πάψουν να απειλούν. «Ναι, προς το παρόν η Ουγγαρία δεν μας χρειάζεται», λέει ο Κριστόφ Ρόζενμπεργκ, επικεφαλής της αντίστοιχης τρόικας στη Βουδαπέστη. «Το 2011, όμως το κλίμα θα μπορούσε να αλλάξει απότομα στις αγορές», συνεχίζει απειλητικά.

Η Ουγγαρία –με τους Σοσιαλιστές στην κυβέρνηση– έζησε τέσσερα χρόνια εξοντωτικής λιτότητας και όντως το έλλειμμα μειώθηκε από 9 σε 3,8% του ΑΕΠ. Με τα μέτρα αυτά όμως η ανεργία αυξήθηκε από 7% το 2007 στο 12% σήμερα και η οικονομία βυθίστηκε στο χάος. Και όμως οι Σοσιαλιστές παραμένουν αμετανόητοι, αν και συνετρίβησαν στις πρόσφατες εκλογές. Σε πλήρη ταύτιση με το ΔΝΤ ο Πέτερ Ότσκο, υπουργός Οικονομικών της προηγούμενης σοσιαλιστικής κυβέρνησης ούτε λίγο ούτε πολύ κάλεσε την κυβέρνηση Όρμπαν να αλλάξει στρατηγική και να ακολουθησει τις επιταγές του ΔΝΤ. Αυτό θα πει υπηρετικό προσωπικό…

Πηγή: http://www.prin.gr/2010/08/magyar-szeretlek.html

Αντάρτικο Ούγγρων στη χούντα ΔΝΤ-ΕΕ

  "Aν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι" έγραφε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, θα μάθαιναν στα μικρά ψαράκια ότι "το ωραίο μέλλον τότε μόνο θα είναι εξασφαλισμένο, όταν εκείνα μάθουν να υπακούνε". Αυτή ακριβώς την απόλυτη υπακοή περίμεναν οι καρχαρίες της ΕΕ και του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος από χώρες που τα τελευταία χρόνια έπεσαν στην παγίδα τους και αναγκάστηκαν να επιβάλουν τρομακτικά μέτρα λιτότητας στον πληθυσμό τους.Μόνο που τις τελευταίες εβδομάδες ένα μικρό ψαράκι (ας το ονομάσουμε Ουγγαρία) είπε όχι.

 του Άρη Χατζηστεφάνου

Η νέα δεξιά κυβέρνηση του Βίκτορ Όρμπαν είχε το «θράσος» να ζητήσει από το ΔΝΤ και την ΕΕ όχι να απαλλαγεί από τους δυσβάσταχτούς στόχους που αυτοί θέτουν αλλά να λάβει μόνη της τις σχετικές αποφάσεις για την εκπλήρωσή τους. Χωρίς να παραβιάζει δηλαδή τους όρους του δανείου, που προβλέπουν μείωση του δημόσιου ελλείμματος κάτω από το 3,8% του ΑΕΠ, ο Όρμπαν θέλησε να ακολουθήσει ένα διαφορετικό δρόμο ο οποίος θα περιόριζε για λίγο τη συνεχή αφαίμαξη των κατώτερων στρωμάτων. Η απάντηση των διεθνών καρχαριών ήταν άμεση και λυσσαλέα. Το ΔΝΤ διέκοψε αμέσως τις συνομιλίες με την Ουγγαρία, γεγονός που σημαίνει ότι η χώρα δεν θα λάβει το τελικό πακέτο των 5 δισ. δολαρίων από το σύνολο των 20 που της είχαν υποσχεθεί.

 

Ο ούγγρος πρωθυπουργός όμως δεν είχε πει την τελευταία του λέξη. Με ειδικό νόμο που πέρασε (και εγκρίθηκε με ψήφους 301 υπέρ, έναντι μόλις 12 κατά) θα φορολογήσει τα αποθεματικά των τραπεζών και άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων κατά 0,5% για διάστημα τριών χρόνων. Έτσι θα συγκεντρώσει περίπου 850 εκατ. δολάρια τα οποία θα χρησιμοποιήσει για την αποπληρωμή χρεών. Ένα από τα μυστικά της σχετικής κίνησης είναι ότι καθώς το 80% του τραπεζικού συστήματος έχει ξεπουληθεί σε ξένες εταιρείες και κυρίως σε αυστριακές και γερμανικές τράπεζες, το μεγαλύτερο τμήμα του νέου φόρου θα έρθει από το εξωτερικό. Το τοκογλυφικό κεφάλαιο δηλαδή παγιδεύτηκε από μια απρόσμενη σκακιστική κίνηση του αντιπάλου και τώρα κινδυνεύει να χάσει τη βασίλισσά του.

 

Σε άλλες εποχές μια τέτοια κίνηση θα θεωρούταν αυτονόητη και μάλιστα ιδιαίτερα μετριοπαθής. Στα χρόνια του ληστρικού καπιταλισμού όμως αποτελει αιτία πολέμου. Οι αντιδράσεις που προκλήθηκαν στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και στους «ενσωματωμένους» δημοσιογράφους και αναλυτές που το υπηρετούν θύμιζαν περισσότερο τη ρητορική του Τζορτζ Μπους εναντίον του Σαντάμ Χουσεΐν – ο Όρμπαν αντιμετωπίζεται ούτε λίγο ούτε πολύ ως ένας επικίνδυνος αυταρχικός ηγέτης που απειλεί την ασφάλεια της ανθρωπότητας και πρέπει να εξαφανιστεί από προσώπου γης.

 

Το τραγελαφικό είναι ότι ενώ τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν από τη φορολογία των τραπεζών θα χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή των δανείων που έλαβε η χώρα από την ΕΕ και το ΔΝΤ, οι Βρυξέλλες και ο διεθνής τοκογλυφικός οργανισμός ήταν οι πρώτοι που καταδίκασαν την απόφαση.

Οι διεθνείς και ντόπιοι καρχαρίες του τραπεζικού συστήματος έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν αφού εάν η Βουδαπέστη τα καταφέρει σε αυτή την προσπάθεια αναμένεται να ακολουθήσουν και άλλες χώρες, όπως η Ρουμανία. Συνηθισμένοι σε απόλυτα εξωνημένες και υποτελείς κυβερνήσεις, όπως η Eλληνική, οι αναλυτές του ΔΝΤ και της ΕΕ δεν είχαν προβλέψει το αυτονόητο – ότι κάποιος μπορεί να αμφισβητήσει την παντοκρατορία τους.

 

Προφανώς η στάση της Ουγγαρίας θα έπρεπε να στέλνει μηνύματα όχι μόνο στο χρηματοπιστωτικό σύστημα αλλά και στην ευρωπαϊκή Αριστερά. Μια κυβέρνηση, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ακροδεξιά για τα δεδομένα των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών, έκλεψε πρακτικές και στάσεις που θεωρητικά ανήκουν προνομιακά στο χώρο τη Αριστεράς. Και αν στην Ουγγαρία η Αριστερά είναι εξοστρακισμένη από την πολιτική ζωή λόγω ιστορικών συγκυριών, στην υπόλοιπη Ευρώπη δεν έχει και πολλές δικαιολογίες. Παραμένει άγνωστο πως πιστεύει ότι θα εξηγήσει στις επόμενες γενιές γιατί άφησε την άκρα Δεξιά να γευτεί ανενόχλητη τα σταφύλια της λαϊκής οργής.

 

Πηγή: ΠΡΙΝ