Η ισοπέδωση της Γάζας και τα παλαιστινιακά μωρά-«φίδια»!

Οι ΗΠΑ, που... λυπούνται για τον χαμό των αμάχων Παλαιστινίων, συμπληρώνουν με μερικές ακόμα εκατοντάδες εκατομμύρια ενίσχυσης τα 3+ δις της στρατιωτικής βοήθειας προς το Ισραήλ.   

Αυτά συμβαίνουν την ώρα που ο Gilad Sharon (γιός του γνωστού εγκληματία πολέμου, πρώην πρωθυπουργού του Ισραήλ, Ariel Sharon) δηλώνει ότι οι κάτοικοι της Γάζας δεν είναι αθώοι διότι εξέλεξαν τη Χαμάς. Ούτε όμηροι είναι, ισχυρίζεται, διότι επέλεξαν ελεύθερα να ζήσουν εκεί. Άρα πρέπει να υποστούν τις συνέπειες της απόφασής τους. Δηλώνει ακόμα ότι η Γάζα πρέπει να ισοπεδωθεί ολόκληρη. 

Σύμφωνοι με το πνεύμα αυτό, ανάμεσα στους πρώτους στόχους των βομβαρδισμών, οι Ισραηλινοί επέλεξαν να συμπεριλάβουν σχολείο και νοσοκομείο! 

Το χειρότερο νέο είναι ότι σύμφωνα με δημοσκοπήσεις πάνω από 90% είναι αυτή τη στιγμή το ποσοστό των Ισραηλινών πολιτών που συμφωνούν με την επιχειρούμενη γενοκτονία των Παλαιστινίων!
 

Μια γυναίκα μέλος του Κοινοβουλίου τους (Knesset) υποστήριξε μάλιστα ότι ο εχθρός δεν είναι η Χαμάς αλλά οι ίδιοι οι πολίτες της Γάζας. Και δήλωσε ότι δεν λυπάται ούτε καν για τον θάνατο αμάχων γυναικών στη Γάζα διότι αυτές είναι που γεννοβολάνε μικρά παλαιστινιακά φίδια!
 

Και όλα αυτά την ίδια ώρα που οι απαιτήσεις της Χαμάς είναι μετριοπαθέστατες: Να απελευθερωθούν συγκεκριμένοι κρατούμενοι που προκλητικά ξανασυνέλαβε το Ισραήλ παρά την προηγούμενη απελευθέρωσή τους, και να ανοίξουν τα σύνορα προς την Αίγυπτο.

Με οδύνες γεννιέται η νέα Μέση Ανατολή

του Λεωνίδα Βατικιώτη

(Επίκαιρα, 10-16/2/2011)

Σε αγώνα δρόμου έχουν επιδοθεί οι πολιτικές ελίτ του αραβικού κόσμου και της Δύσης για να προδιαγράψουν από τώρα, όσο ακόμη είναι καιρός, το σχήμα της νέας Μέσης Ανατολής που γεννιέται στην Πλατεία Ταχρίρ της αιγυπτιακής πρωτεύουσας. Η τελευταία φορά που έκανε την εμφάνισή του ο όρος της «νέας Μέσης Ανατολής» ήταν τον Ιούλιο του 2006, στο αποκορύφωμα της εισβολής του Ισραήλ στον μαρτυρικό Λίβανο. Ειπώθηκε δε από την προκάτοχο της Χίλαρι Κλίντον, την Κοντολίζα Ράις, στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ όταν τα υπόλοιπα μέλη του ζητούσαν από τις ΗΠΑ να βάλουν ένα φρένο στην βαρβαρότητα του Ισραήλ. Η ξεχειλίζουσα ειρωνείας απάντηση τότε της αμερικανίδας υπουργού Εξωτερικών ήταν πως αυτό που συνέβαινε στο νότιο Λίβανο ήταν οι οδύνες γέννησης της νέας Μέσης Ανατολής. Γιατί να τις διακόψουν; Σήμερα ωστόσο άπαντες κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους ώστε το τζίνι που βγήκε από το λυχνάρι της Πλατείας Απελευθέρωσης (Ταχρίρ) να ξαναμπεί στη θέση του και να χειραγωγηθούν οι πολιτικές εξελίξεις πριν λάβουν ανεξέλεγκτο χαρακτήρα, τόσο εντός όσο και εκτός της Αιγύπτου.