Σφοδρές συγκρούσεις στην Αίγυπτο με δυο νεκρούς κι εκατοντάδες τραυματίες

Αίγυπτος: σε μαζικές διαδηλώσεις καλεί η αντιπολίτευση!

Ένα χρόνο μετά την ανάληψη καθηκόντων από τον πρόεδρο Μοχάμεντ Μόρσι οι αντικυβερνητικοί διαδηλωτές ετοιμάζονται να κατέβουν για άλλη μία φορά την Κυριακή στο δρόμο σε διαμαρτυρία για τις πολιτικές της ισλαμιστικής κυβέρνησης και του προέδρου. 

Οι διαδηλώσεις είναι συνεχείς τις τελευταίες ημέρες -ενόψει και της επετείου- και ήδη έχουν στοιχίσει τη ζωή σε αρκετούς ανθρώπους, μεταξύ τους και έναν νεαρό αμερικανό, ενώ εκατοντάδες είναι οι τραυματίες.

Η αντιπολίτευση (που δεν έχει κατορθώσει να σχηματίσει ένα ενιαίο μέτωπο) ζητά ισχυρή συμμετοχή στις διαδηλώσεις που είναι προγραμματισμένες για το απόγευμα της Κυριακής. Πολλοί δηλώνουν ότι θα κατασκηνώσουν στην πλατεία Ταχρίρ μέχρι να φύγει ο Μόρσι.

Υποστηρίζει ακόμη η αντιπολίτευση ότι σχεδόν το μισό εκλογικό σώμα (22 εκατ. άνθρωποι) έχει υπογράψει αίτημα για αλλαγή.

«Αισθανόμαστε ότι βαδίζουμε σε αδιέξοδο και ότι η χώρα θα καταρρεύσει» λέει ο Μοχάμεντ ελ Μπαραντέι, πρώην διευθυντής της IAEA, και ζητά προσφυγή στις κάλπες.

Θα χυθεί αίμα στην Αίγυπτο

του Γιώργου Δελαστίκ

Πανηγύρισαν, φυσικά, έξαλλα οι εκατοντάδες χιλιάδες Αιγύπτιοι που κάθε μέρα και κάθε νύχτα μαζεύονταν στην πλατεία Ταχρίρ, όταν η αποτελούμενη από οπαδούς του Μουμπάρακ εκλογική επιτροπή υποχρεώθηκε τελικά να ανακοινώσει με οκτώ ημέρες καθυστέρηση ότι ο ισλαμιστής Μοχάμεντ Μουρσί είναι ο νικητής των προεδρικών εκλογών που διεξήχθησαν στις 16 και 17 Ιουνίου. 

Πρόκειται όμως για μια νίκη πολύ μικρότερης σημασίας από όσο φαντάζεται κανείς.

Όσο κι αν αυτό ακούγεται παράδοξο, η ανακήρυξη ισλαμιστή προέδρου μοιάζει περισσότερο με την τελευταία πράξη πραξικοπηματικού σφετερισμού της εξουσίας εκ μέρους της στρατιωτικής χούντας των στρατηγών του Μουμπάρακ παρά με την ολοκλήρωση των διαδικασιών εκδημοκρατισμού της χώρας, όπως είχε υποσχεθεί ο στρατός μετά την ανατροπή του τυράννου από τη λαϊκή εξέγερση.

Δυστυχώς, όλα δείχνουν ότι αν δεν χυθεί και πάλι αίμα στην Αίγυπτο, η στρατιωτική χούντα θα έχει κατορθώσει να καταπνίξει την επανάσταση και τους πολιτικούς εκπροσώπους της, αλλά επιπλέον θα έχει εξουδετερώσει και τους Αδελφούς Μουσουλμάνους που εκμεταλλεύθηκαν την ανατροπή του καθεστώτος Μουμπάρακ για να κυριαρχήσουν σε κάθε εκλογική αναμέτρηση.

Βούλιαξε η πλατειά Ταχρίρ!

Ο λαός διεκδικεί την πραγμάτωση των ανολοκλήρωτων στόχων της επανάστασης
 

Εκατοντάδες χιλιάδες Αιγύπτιοι συνέρρευσαν προχθες στην πλατεία Ταχρίρ, στην επέτειο του ενός χρόνου από την εξέγερση που ανέτρεψε τον δικτάτορα Χόσνι Μουμπάρακ.
 
Πολλά καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης, εντός και εκτός Αιγύπτου, προσπάθησαν να παρουσιάσουν τη χθεσινή μεγαλειώδη διαδήλωση, ως μια εορταστική επέτειο.
 
Όμως για τους προοδευτικούς και αριστερούς νέους και νέες που αποτελούσαν μεγάλο τμήμα των χθεσινών διαδηλώσεων, η πραγματικότητα είναι διαφορετική.
Για αυτούς και για αυτές, κύριο επίδικο, ήταν η ανάδειξη του γεγονότος πως οι στόχοι της αιγυπτιακής επανάστασης, παραμένουν ανολοκλήρωτοι.

Ο κύριος… Ιντιάνα Τζόουνς. Το παράδειγμα ενός «μάνατζερ» αρχαιοτήτων

της Δέσποινας Κουτσούμπα

Την προηγούμενη βδομάδα καθαιρέθηκε οριστικά από το αξίωμά του ο Ζαχί Χαουάς, πρώην Υπουργός Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου και ευνοούμενος του καθεστώτος Μουμπάρακ. Ο Ζαχί Χαουάς ήταν περισσότερο ένας σταρ των αρχαιοτήτων, παρά ένας αρχαιολόγος. Οι περισσότεροι τον γνωρίζουν είτε ως «κύριο  Ιντιάνα Τζόουνς», αφού φρόντισε να καλλιεργήσει την εικόνα του αρχαιολόγου που λατρεύει το μυστήριο και τις ανακαλύψεις, είτε ως «Φαραώ των Αρχαιοτήτων» από τον συγκεντρωτισμό με τον οποίο διοικούσε τα περί των αρχαιοτήτων πράγματα της χώρας του.

Είναι ακριβώς το όνειρο του «μάνατζερ» αρχαιοτήτων, τον οποίο αγωνιωδώς ψάχνουν οι θιασώτες του νεοφιλελευθερισμού (και) στη χώρα μας. Από ευνοούμενος της γυναίκας του Μουμπάρακ, κατάφερε να γίνει Γενικός Γραμματέας Αρχαιοτήτων και σταδιακά να αναρριχηθεί στη θέση του Υπουργού. Φρόντισε ιδιαίτερα για την προσωπική του προβολή -πλάι στην προβολή των αρχαιοτήτων της Αιγύπτου.

“Παρασκευή της αποφασιστικότητας” στην Πλατεία Ταχρίρ

της  Α. Αλαβάνου

Την Παρασκευή 8/7, οι πόλεις της Αιγύπτου είδαν τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις από τον Ιανουάριο/Φεβρουάριο, από εκείνες τις 18 ημέρες εξέγερσης του αιγυπτιακού λαού που οδήγησαν στην πτώση του Χ. Μουμπάρακ. 

Οι κινητοποιήσεις θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως μάχη για τη δημοκρατία και την αποχουντοποίηση. 

Το σύνθημα “Πραγματική κάθαρση, πραγματικές δίκες, πραγματική κυβέρνηση” φανερώνει την αυξανόμενη εναντίωση στο Ανώτατο Συμβούλιο των Ενόπλων Δυνάμεων που κυβερνά τη χώρα από τις 11/2 και την αύξουσα απώλεια της όποιας νομιμοποίησής του. Στις διαμαρτυρίες περιλαμβάνεται παραμονή νυχθημερόν στις πλατείες μέχρι να ικανοποιηθούν τα λαϊκά αιτήματα.

Πλατεία Συντάγματος ή Πλατεία Ταχρίρ;

Πλατεία Συντάγματος ή Πλατεία Ταχρίρ; 

Το καθεστώς φοβάται, και χθες το πιο αντιδραστικό κοινοβουλευτικό κομμάτι του, ο ΛΑΟΣ ζήτησε...τη σύλληψη του Αλαβάνου επειδή, σε μια γνωστές "επικοινωνιακές ατάκες" του δήλωσε "να κάνουμε την πλατεία συντάγματος πλατεία ταχρίρ".

Ο Αλαβάνος βέβαια λέει πολλές τέτοιες "ατάκες" τελευταία, κούφιες συνήθως από πλευράς περιεχομένου - απλά "ακούγονται ωραίες" στο αυτί, είναι "πιασάρικες". Είναι λάθος όμως να εστιάσουμε στο πρόσωπο του Αλαβάνου, ή του Καρατζαφέρη, ή στη συγκεκριμένη ατάκα.

Αυτό που είναι το πρωτεύων σημείο, είναι το ότι το καθεστώς φοβάται μια εξέγερση στην Ελλάδα όπως αυτή στην Αίγυπτο - και από τη στιγμή που φοβάται, χτυπάει, ή τέλος πάντων προσπαθεί να χτυπήσει, "οτιδήποτε κινείται" προς αυτή την κατεύθυνση. Όλοι το καταλαβαίνουν άλλωστε πως αν είναι ο λαός να εξεγερθεί, δε θα εξεγερθεί επειδή πέταξε την Α ή τη Β ατάκα ο Αλαβάνος. Όμως τον χτυπούν, διότι δε θέλουν "ούτε ν' ακούνε" για εξέγερση, είναι υπερβολικά φοβισμένοι απέναντι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο για να το "προσπεράσουν" σα να μη συμβαίνει τίποτα.

Με οδύνες γεννιέται η νέα Μέση Ανατολή

του Λεωνίδα Βατικιώτη

(Επίκαιρα, 10-16/2/2011)

Σε αγώνα δρόμου έχουν επιδοθεί οι πολιτικές ελίτ του αραβικού κόσμου και της Δύσης για να προδιαγράψουν από τώρα, όσο ακόμη είναι καιρός, το σχήμα της νέας Μέσης Ανατολής που γεννιέται στην Πλατεία Ταχρίρ της αιγυπτιακής πρωτεύουσας. Η τελευταία φορά που έκανε την εμφάνισή του ο όρος της «νέας Μέσης Ανατολής» ήταν τον Ιούλιο του 2006, στο αποκορύφωμα της εισβολής του Ισραήλ στον μαρτυρικό Λίβανο. Ειπώθηκε δε από την προκάτοχο της Χίλαρι Κλίντον, την Κοντολίζα Ράις, στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ όταν τα υπόλοιπα μέλη του ζητούσαν από τις ΗΠΑ να βάλουν ένα φρένο στην βαρβαρότητα του Ισραήλ. Η ξεχειλίζουσα ειρωνείας απάντηση τότε της αμερικανίδας υπουργού Εξωτερικών ήταν πως αυτό που συνέβαινε στο νότιο Λίβανο ήταν οι οδύνες γέννησης της νέας Μέσης Ανατολής. Γιατί να τις διακόψουν; Σήμερα ωστόσο άπαντες κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους ώστε το τζίνι που βγήκε από το λυχνάρι της Πλατείας Απελευθέρωσης (Ταχρίρ) να ξαναμπεί στη θέση του και να χειραγωγηθούν οι πολιτικές εξελίξεις πριν λάβουν ανεξέλεγκτο χαρακτήρα, τόσο εντός όσο και εκτός της Αιγύπτου.