Η βία της υποκρισίας

του Γιώργου Κατρούγκαλου

Στη χώρα μας επιχειρείται τα τελευταία χρόνια ένα από τα μεγαλύτερα πειράματα κοινωνικής μηχανικής: η προσπάθεια να εφαρμοστούν σε ένα κράτος του «πρώτου κόσμου» οι πιο ακραίες συνταγές απεσταγμένου νεοφιλελευθερισμού, όπως δοκιμάστηκαν -και απέτυχαν- σε άλλα μέρη του πλανήτη.
Αντίθετα από ό,τι θα νόμιζε κανείς, το πείραμα αυτό δεν περιορίζεται μόνο στην επίθεση εναντίον των θεσμών του κοινωνικού κράτους και των εργασιακών δικαιωμάτων. Ο νεοφιλελευθερισμός αποτελεί μια συνολική «βιοπολιτική» ανασυγκρότησης όχι μόνον της οικονομίας και της κοινωνίας, αλλά της ίδιας της καθημερινής μας ζωής.

Η επίθεση στις ατομικές ελευθερίες συμπίπτει με μια συστηματική προσπάθεια διαστρέβλωσης της πραγματικότητας και καλλιέργειας φόβου.
Κατ' αρχάς στο οικονομικό επίπεδο: Οι τρεις σωματοφύλακες των μνημονιακών πολιτικών, Σαμαράς, Στουρνάρας και Βενιζέλος, εξ επαγγέλματος πλέον τρομολαγνούν για την «κατάρα» και την «κόλαση» που μας περιμένει, αν επιλέξουμε μιαν άλλη πολιτική, αντί για τη συνέχιση της αδιέξοδης υπερχρέωσης της χώρας.
Το σκιάχτρο αυτό, όμως, δεν είναι αρκούντως τρομακτικό.

Όσο ανθίζουν οι νεραντζιές...

Η Αθήνα ευωδιάζει άνθη νεραντζιάς. 

Η σκυθρωπή πόλη δωρίζει απλόχερα το πιο εκλεκτό άρωμα της Μεσογείου: νερολί. 

Γλυκό, μεθυστικό, και ταυτόχρονα λεπτό, μοναδικό. Οι φουντωτές νεραντζούλες των γκρίζων πεζοδρομίων σκορπάνε λευκά άνθη σε καπώ και παρμπρίζ, πάνω σε σέλες μοτοσυκλετών, σε φαγωμένα ρείθρα από μάρμαρο πεντελικό στη Ναυαρίνου, σκορπάνε αιθέριο έλαιο που θεραπεύει την ένταση και το άγχος, που διασκεδάζει τον φόβο και την απαισιοδοξία, καταυγάζει τα πρόσωπα και διώχνει τις ρυτίδες.

Η παλέτα: βαθύ πράσινο του φυλλώματος, λευκό των ανθέων και των μπουμπουκιών, λαμπρό πορτοκαλί των πικρών καρπών. Υπό τη σκέπη γλαυκού ουρανού, με ελαφρά ψύχρα το πρωί και ήλιο που ξεπλένει κρίματα. Η Αθήνα δίδεται σε όποιον έχει τις αισθήσεις ανοιχτές.

Ένα ρίγος καθώς διελαύνεις το κέντρο: η ομορφιά της αιθρίας, το άρωμα της ανοίξεως, χύνονται σαν βάλσαμο στην αδυνατισμένη πόλη, στο κουρασμένο σώμα σου. Είναι αρκετά; Είναι ικανά να δυναμώσουν και να γιατρέψουν;
Ιπποκράτους, Σοφοκλέους, Ευριπίδου, Αθηνάς, Ερμού, Άγιοι Ασώματοι. Το φως, οι νεραντζιές… 

Συγκέντρωση οργής, αντίστασης και ελπίδας ο ''αποχαιρετισμός'' στον Δημήτρη Χριστούλα!

Η πολιτική κηδεία του Δ. Χριστουλα στο Α' νεκροταφείο έστειλε μήνυμα εξέγερσης!

Θυσία αφύπνισης το ''φευγιό'' του!

Το τελευταίο «αντίο» στον 77χρονο, Δημήτρη Χριστούλα, είπαν συγγενείς, φίλοι, σύντροφοι και συναγωνιστές και κυρίως μεγάλο πλήθος κόσμου το μεσημέρι του Σαββάτου (7/4) στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών!

Μετά από επιθυμία του ίδιου, ο «αποχαιρετισμός» έγινε στον αύλειο χώρο του Νεκροταφείου, ενώ στη συνέχεια η σορός του θα μεταφερθεί στην Βουλγαρία για αποτέφρωση.

Το ''αντίο'' στον 77χρονο Δημ. Χριστούλα, γρήγορα μετατράπηκε σε πολιτική συγκέντρωση οργής, πολιτικής αντίστασης αλλά και ελπίδας!

Για τον Δημ. Χριστούλα μίλησαν πάνω από το φέρετρό του, στην αυλή του Α' Νεκροταφείου, με ιδιαίτερα θερμά, συγκινητικά και ελπιδοφόρα λόγια, φίλοι, συνάδελφοι, γείτονες, συναγωνιστές και σύντροφοί του.

Για όλους αυτούς ο Δημ. Χριστούλας ήταν ο ακέραιος, ο συνεπής αριστερός, ο ακούραστος αγωνιστής και κυρίως ο μεγάλος άνθρωπος, ο οποίος με την πολιτική θυσία του θέλησε να στείλει ένα μεγάλο μήνυμα ζωής, ελευθερίας, δικαιοσύνης, ανεξαρτησίας και ανθρωπιάς απέναντι στις βάρβαρες μνημονιακές πολιτικές.