Δεν δανειστήκαμε τίποτα-Έχουμε χαρίσει ρευστό, γη και ανθρώπους στους υποτιθέμενους δανειστές μας

«Οι τραπεζίτες είναι φίλοι μας….»


by kartesios

Τι καλοί οι τραπεζίτες! Και πόσο παρεξηγημένοι! Όχι, δε θέλουν να γίνουν κατασχέσεις σπιτιών. Θέλουν το καλό μας. Θέλουν τόσο πολύ το δικό μας καλό που προειδοποιούν πως αν δεν γίνει κάτι θα πλακώσουν οι «ξένοι γύπες των distress funds, που καραδοκούν για να κερδοσκοπήσουν, με υποτιμημένα δάνεια ακινήτων».

Αυτό που δε μας εξηγούν είναι γιατί «φοβούνται» τα distress funds; Δε μπορούν να έρθουν μόνα τους. Κάποιος πρέπει να τα καλέσει, να διαπραγματευτεί μαζί τους, να πουλήσει τα δάνεια στο 30% της αξίας τους κι ύστερα να αρχίσουν τα distress funds το ξεκλήρισμα των δανειοληπτών.

Αυτός ο «κάποιος» που θα καλέσει τα distress funds είναι οι τραπεζίτες και μόνο αυτοί. Άρα, πώς μας απειλούν ότι θα πλακώσουν τα ξένα κοράκια για ν’ αρπάξουν το φαγητό από το στόμα των ελληνικών κορακιών; Αν δεν θέλουν οι τράπεζες να ξεπουλήσουν τα κόκκινα δάνεια, δεν τα ξεπουλάνε. Τόσο απλό.

Οικονομικό πραξικόπημα στο Ντιτρόιτ

Ντιτρόιτ 2013 (Φωτό από το περιοδικό TIME)
 
Οικονομικό πραξικόπημα στο Ντιτρόιτ

του Άρη Χατζηστεφάνου

Οι όροι του καθεστώτος χρεωκοπίας που επιβλήθηκε στην πάλαι ποτέ έδρα της αμερικανικής αυτοκινητοβιομηχανίας αποδεικνύονται ιδιαίτερα συμφέροντες για τις τράπεζες που θα υποστούν ένα κούρεμα της τάξης το 25%, εν αντιθέσει με τα ασφαλιστικά ταμεία, στα οποία θα επιβληθεί κούρεμα στα αποθεματικά τους έως και 90%.

“Ο,τι είναι καλό για την Τζένεραλ Μότορς είναι καλό και για τις ΗΠΑ”, έλεγαν τα στελέχη της εταιρείας, όταν η αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία αποτελούσε την καρδιά της ακμάζουσας οικονομικής υπερδύναμης. Και το Ντιτρόιτ ήταν για πολλά χρόνια η πρωτεύουσα αυτής της αυτοκρατορίας. Αντιστρέφοντας την πρόταση, μπορούμε σήμερα να καταλάβουμε πως «ό,τι είναι κακό για το Ντιτρόιτ είναι κακό και για το μέλλον της Αμερικής αλλά και της ίδιας της δημοκρατίας». 

Η προειλημμένη απόφαση της χρεωκοπίας αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να κερδίσουν οι τράπεζες και τα μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα σε βάρος των εργαζομένων και των συνταξιούχων. Ουσιαστικά, όπως συνέβη και σε όλες τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, κήρυξε στάση πληρωμών προς τους πολίτες, προκειμένου να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που προκάλεσαν την κρίση.

Η κατάρρευση του Ασφαλιστικού – Συνταξιοδοτικού συστήματος στην Ελλάδα των μνημονίων

της Μαρίας Μπικάκη

Η κατάρρευση του ασφαλιστικού συστήματος,  που εξελίσσεται και δεν έχει ολοκληρωθεί, είναι κομμάτι του παζλ των αναδιαρθρώσεων που προωθούνται τα τελευταία χρόνια. Αφορά τους πάντες. Εργαζόμενους και συνταξιούχους. Άνεργους και ανασφάλιστους.

Σήμερα περίπου ο 1 στους 3 κατοίκους αυτής της χώρας, δηλαδή πάνω από 3 εκ. άνθρωποι είναι χωρίς ασφάλιση, με την ίδια αναλογία και στα παιδιά. Είναι περίπου όσοι και αυτοί που  ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Δεν πρόκειται όμως μόνο για άνεργους, που δεν δικαιούνται ασφάλισης λόγω μη κάλυψης «προϋποθέσεων». Το 2012 σύμφωνα με το ΣΕΠΕ οι ανασφάλιστοι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα αποτελούν το 36 % και σύμφωνα με το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ το 38% των εργαζόμενων. Παρόμοια είναι οι κατάσταση στους αυτοαπασχολούμενους, που δεν έχουν να πληρώσουν τις εισφορές τους και στους αγρότες.

Έχουμε λοιπόν κατάρρευση που αφορά την καθολικότητα της ασφάλισης στη χώρα, αλλά και την ποιότητα της ασφάλισης.

Φρανσίσκος Γκόγια, «Ο τραυματίας οικοδόμος», 1786-7

 

Πως τεκμηριώνεται αυτό;

Η μείωση της καθολικότητας έχει να κάνει με την ανεργία που αυξάνει και την έλλειψη οποιασδήποτε ασφαλιστικής κάλυψης της πλειοψηφίας των ανέργων, αλλά και την έλλειψη μορφών ουσιαστικής προνοιακής στήριξης τους.

Για την κατάρρευση της ποιότητας θα αναφερθώ κυρίως με στοιχεία στο θέμα της συνταξιοδοτικής κάλυψης για την οικονομία της συζήτησης.

Άρχισε το Πλιάτσικο

του Γ. Δελαστίκ

Πανέτοιμοι να πετάξουν στα πιράνχας του ιδιωτικού τομέα τη δημόσια περιουσία για να την κατασπαράξουν είναι οι πολιτικοί εγκληματίες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, αυτή τη φορά με την ευγενική χορηγία των «παρασίτων» της ΔΗΜΑΡ. 

Αφού οι πολιτικοί ληστές των δύο κομμάτων της κυβέρνησης Παπαδήμου λεηλάτησαν τα ασφαλιστικά ταμεία με το περιβόητο «κούρεμα» και ρήμαξαν τους μισθούς και τις συντάξεις και ο κόσμος τους ξαναψήφισε αντί να τους πετάξει στον εκλογικό Καιάδα, τώρα έχουν έρθει αποφασισμένοι να ολοκληρώσουν το έργο τους, ξεπουλώντας ηλεκτρικό, νερό, λιμάνια, σιδηροδρόμους και γενικά τα πάντα έναντι πινακίου φακής. Άξιος ο μισθός τους.

Εκμεταλλευόμενοι το καλοκαίρι, ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και ο Κουβέλης θα προσπαθήσουν να εκποιήσουν το επόμενο δίμηνο όσα περισσότερα μπορέσουν. Ελπίζουν ότι με το πλιάτσικο αυτό θα ενισχυθεί ουσιωδώς η συμμαχία των κυβερνητικών κομμάτων με την αστική τάξη και βεβαίως προσδοκούν και βελτίωση των οικονομικών τους. Οι ίδιοι είναι αδίστακτοι. Το τι θα πετύχουν όμως στην πράξη συναρτάται απολύτως και με τις αντιστάσεις που θα συναντήσουν από τον λαό. 

Χρειαζόμαστε ένα νέο ΕΑΜ;

του Δημήτρη Κουμπή

Τις τελευταίες ιδίως μέρες έχει εξαπολυθεί ένα προπαγανδιστικό κύμα προκειμένου να συσκοτιστεί η στοιχειώδης αλήθεια. 

Η πικρή αυτή αλήθεια συνίσταται στο ότι η Ελλάδα έχει μια κυβέρνηση εργαλείο των δανειστών και της εγχώριας ολιγαρχίας. Ποτέ στη μεταπολιτευτική ιστορία του τόπου μας δεν ήταν τόσο φανερό κάτι τέτοιο. 

Ένας πρωθυπουργός, προερχόμενος από τα επιτελεία του διεθνούς κεφαλαίου, που ξεκίνησε την καριέρα του ως σύμβουλος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ για να καταλήξει μέλος της Τριμερούς Επιτροπής και αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και μια τρικομματική συμμαχία (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ) αποφασισμένη να ματώσει τον Έλληνα και την Ελληνίδα.

Χρειαζόμαστε ένα νέο ΕΑΜ;

του Δημήτρη Κουμπή

Με πρόσφατο άρθρο της στην Ελευθεροτυπία, η ανεξάρτητη βουλευτής και πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Σ. Σακοράφα διατυπώνει μια απεγνωσμένη έκκληση για τη δημιουργία ενός σύγχρονου ΕΑΜ. Μια σειρά αντίστοιχες προτροπές ακούγονται τελευταία ολοένα και συχνότερα.

Ανεξάρτητα από τις προθέσεις του καθενός και από τις ενστάσεις που θα μπορούσαν να διατυπωθούν στα επιχειρήματα που αναπτύσσονται από όσους αναφέρονται σε αυτή την ανάγκη, οι στιγμές είναι πραγματικά δραματικές για τον ελληνικό λαό και θα γίνουν ακόμη δραματικότερες και σκληρότερες. 

Ο θάνατος του συνδικαλιστή, άνεργου οικοδόμου, του ΠΑΜΕ ως συνέπεια της δράσης παρακρατικών μηχανισμών στο φόντο του γενικότερου κυβερνητικού αυταρχισμού ήρθε να αναδείξει ακόμη περισσότερο την ανάγκη της λαϊκής ενότητας.

Eureca: Μια πρόταση για το μεγάλο πλιάτσικο

Ένα ακόμη εναλλακτικό σχέδιο «διάσωσης» της Ελλάδας μέσω γενικής πώλησής της… 

του Σάιλοκ

Κάθε εβδομάδα και μια καινούργια ιδέα. Η ιδέα αυτής της εβδομάδας συμπυκνώνεται σε μια αγγελία. «Ελλάδα: πωλείται όπως είναι… επιπλωμένη έναντι 125 δισ. ευρώ». Εμπνευστής της τελευταίας ιδέας «διάσωσης» της Ελλάδας μέσω της απογύμνωσής της είναι η εταιρία συμβούλων στρατηγικής (sic!) Roland Berger, με έδρα το Μόναχο, τακτικός συνεργάτης της γερμανικής κυβέρνησης που, κατά τις πληροφορίες, παρήγγειλε και την πρόταση αυτή. 

Από το πλιάτσικο στην ελεγχόμενη χρεοκοπία

Έναντι του πινακίου φακής της... επιμήκυνσης, η Ελλάδα μετατρέπεται σε χώρα Ι.Χ. και δεσμεύεται με αλλεπάλληλα «μνημόνια» για τουλάχιστον μια δεκαετία.

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου.

Έχει δίκιο ο Γ. Παπανδρέου όταν λέει ότι με την ολοκλήρωση των μεγάλων «μεταρρυθμίσεων» η Ελλάδα θα είναι αγνώριστη. Στο τέλος αυτής της τραγωδίας, αν δεν πάρει άλλη τροπή από αυτή που προδιαγράφουν οι αποφάσεις των συνόδων κορυφής, δεν θα της ανήκει ούτε ο εαυτός της. Η Ελλάδα θα είναι μια χώρα Ι.Χ.

Η βασική δέσμευση που ανέλαβε η κυβέρνηση για να πάρει τα υποτιθέμενα οφέλη της επιμήκυνσης στην αποπληρωμή του δανείου της τρόικας και της μείωσης του επιτοκίου, είναι να ολοκληρώσει ταχύτατα το πρόγραμμα εκποίησης κάθε αξιόλογου δημόσιου περιουσιακού στοιχείου για να συγκεντρώσει 50 δισ. ευρώ.