Δημόσια Παιδεία και Υγεία. Όχι ελεημοσύνες του αυτοκράτορα.

Δημόσια Παιδεία και Υγεία. Όχι ελεημοσύνες του αυτοκράτορα.

του Θάνου Ανδρίτσου 

«Με εντολή του πρωθυπουργού Α. Σαμαρά, 17.7 εκατομμύρια από «μίζες» επιστρέφουν στον ελληνικό λαό», έγραφε η αφίσα που εξέδωσε η ΝΔ. Ο αυτοκράτορας Σαμαράς μας λυπήθηκε. Δίνει 17.7 εκατομμύρια για την περίθαλψη ανασφάλιστων πολιτών, τη στέγαση άπορων φοιτητών και την εκπαίδευση τυφλών μαθητών. Όποιος είναι τυχερός θα ευεργετηθεί από την εύνοια του ευγενικού άρχοντα.

17.7 εκατομμύρια. Όσο ακριβώς κόστισε το φόρεμα που σχεδίασε πέρυσι η βρετανίδα Ντέμπι Γουίνγκαμ γεμάτο διαμάντια και ρουμπίνια. Το 0,07% των 25 δις που χαρίζονται από το κράτος στις τράπεζες με την επανιδιωτικοποίησή τους.

Είναι φιλεύσπλαχνη η αστική τάξη και οι κυβερνήτες μας....

Στην Ισλανδία, τέσσερις τραπεζίτες πέρασαν το κατώφλι της φυλακής

Ο... λαϊκισμός της Ισλανδίας. 

του Νίκου Ανδριόπουλου 

Σε μία ευνομούμενη πολιτεία το παρόν άρθρο δεν θα χρειαζόταν να γραφεί. Η είδηση πέρασε στα ψιλά και κανείς δεν επέλεξε να ασχοληθεί επί της ουσίας. Στην Ισλανδία, πέντε χρόνια μετά την πτώχευση της χώρας από την τραπεζική κατάρρευση, τέσσερις τραπεζίτες πέρασαν το κατώφλι της φυλακής. Πρόκειται για τον πρώην γενικό διευθυντή, τον πρώην πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου, έναν από τους βασικούς μετόχους, καθώς και για τον γενικό διευθυντή του παραρτήματος Λουξεμβούργου της τράπεζας Kaupthing.
 
Οι τέσσερις καταδικασθέντες κρίθηκαν ένοχοι για την απόκρυψη του γεγονότος ότι επενδυτής από το Κατάρ, ο οποίος είχε αγοράσει το 5,1% του ποσοστού των μετοχών της τράπεζας κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, το είχε πράξει με χρήματα που του δάνεισε η ίδια η τράπεζα. Οι εισαγγελείς σημείωσαν ότι η συμφωνία επηρέασε την τιμή της μετοχής της τράπεζας, ενώ πρόσθεσαν ότι τα συγκεκριμένα δάνεια ήταν παράνομα. Θυμίζει τίποτα η συγκεκριμένη πρακτική;

Δεν δανειστήκαμε τίποτα-Έχουμε χαρίσει ρευστό, γη και ανθρώπους στους υποτιθέμενους δανειστές μας

«Οι τραπεζίτες είναι φίλοι μας….»


by kartesios

Τι καλοί οι τραπεζίτες! Και πόσο παρεξηγημένοι! Όχι, δε θέλουν να γίνουν κατασχέσεις σπιτιών. Θέλουν το καλό μας. Θέλουν τόσο πολύ το δικό μας καλό που προειδοποιούν πως αν δεν γίνει κάτι θα πλακώσουν οι «ξένοι γύπες των distress funds, που καραδοκούν για να κερδοσκοπήσουν, με υποτιμημένα δάνεια ακινήτων».

Αυτό που δε μας εξηγούν είναι γιατί «φοβούνται» τα distress funds; Δε μπορούν να έρθουν μόνα τους. Κάποιος πρέπει να τα καλέσει, να διαπραγματευτεί μαζί τους, να πουλήσει τα δάνεια στο 30% της αξίας τους κι ύστερα να αρχίσουν τα distress funds το ξεκλήρισμα των δανειοληπτών.

Αυτός ο «κάποιος» που θα καλέσει τα distress funds είναι οι τραπεζίτες και μόνο αυτοί. Άρα, πώς μας απειλούν ότι θα πλακώσουν τα ξένα κοράκια για ν’ αρπάξουν το φαγητό από το στόμα των ελληνικών κορακιών; Αν δεν θέλουν οι τράπεζες να ξεπουλήσουν τα κόκκινα δάνεια, δεν τα ξεπουλάνε. Τόσο απλό.

Όταν η φύση ησυχάζει…

Όταν η φύση ησυχάζει τότε ο Γιάννης Στουρνάρας δηλώνει με άνεση σε συνέντευξή του: «Ήρθα για να μείνω». Άραγε, τι άλλαξε από τον Δεκέμβρη του 2012 όταν πάλι σε συνέντευξή του δήλωνε: «Θα παραιτηθώ, αν σταματήσουν να γίνονται δεκτά αυτά που εισηγούμαι»; 

Τι άλλαξε από τον Φεβρουάριο του 2013 όταν ο Στουρνάρας εκβίαζε τον Σαμαρά ότι θα παραιτηθεί στην περίπτωση που δε σταματήσουν να τον «κακολογούν» οι Μ. Κεφαλογιάννης, Ν. Κακλαμάνης, Π. Παυλόπουλος, και άλλοι...

του kartesios

Είναι προφανές ότι άλλαξαν πάρα πολλά. Ο Στουρνάρας πλέον πρωθυπουργεύει εν λευκώ. Την όποια πολιτική ευθύνη έχει αναλάβει ο Σαμαράς. Μια πολιτική ευθύνη ορφανή, καθώς ο Σαμαράς απουσιάζει από την πολιτική σκηνή και τρέχει δεξιά κι αριστερά ως μεσάζοντας ξένων και εγχώριων συμφερόντων προς άγρα συνεταίρων τους. Κλείνει επιχειρηματικές συμφωνίες ο Σαμαράς, εκπροσωπώντας τον Μπόμπολα, τον Κόκκαλη, τον Μελισσανίδη, τους τραπεζίτες, τον Λάτση και υπόσχεται φορολογικές ασυλίες, γη, ύδωρ, σκλάβους.

Ταΐζουν τραπεζίτες, απολύουν υπαλλήλους

Απύθμενο είναι το αντεργατικό μένος που επιδεικνύουν οι χρυσοπληρωμένοι υπάλληλοι της τρόικας

Έχουν φτάσει στο σημείο να εκβιάζουν με άρνηση καταβολής της επόμενης και μεθεπόμενης δανειακής δόσης την αποκρουστικά αντιλαϊκή κυβέρνηση Σαμαρά και υπόλοιπων, προκειμένου να απολυθούν οπωσδήποτε χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι. Δεν τους αρκούν οι δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι σε οποιονδήποτε κλάδο του Δημοσίου που φεύγουν πανικόβλητοι στη σύνταξη για να γλυτώσουν από τους κατάπτυστους Σαμαρά, Βενιζέλο, Κουβέλη και τις υπόλοιπες «μνημονιακές ύαινες».

Οι εκπρόσωποι των κατοχικών δυνάμεων της ΕΕ και του ΔΝΤ θέλουν πάση θυσία να απολύσουν δεκάδες χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους όχι για να γλιτώσει το κράτος τους μισθούς τους, Μ αλλά για να τρομοκρατηθούν όλοι οι εργαζόμενοι της Ελλάδας και να αποδεχθούν έτσι ευκολότερα τον εξανδραποδισμό και την εξαθλίωση τους.

Λεφτά υπάρχουν, αλλά στα ...ταμεία των επιχειρήσεων

του Γ. Δελαστίκ

Απροσδόκητες και άγνωστες στο ευρύ κοινό πτυχές παρουσιάζει αυτή η οικονομική κρίση. Το ότι π.χ. οι τράπεζες έχουν μαζέψει κολοσσιαία ποσά χρημάτων υποχρεώνοντας τους ανθρώπους τους στις κυβερνήσεις των χωρών να φορολογούν με μεσαιωνική αγριότητα τα ασθενέστερα και τα μεσαία κοινωνικά στρώματα προκειμένου να συγκεντρώσουν μέρος των ασύλληπτων χρηματικών ποσών που ουσιαστικά χαρίζουν στους ζάπλουτους τραπεζίτες, είναι πλέον πασίγνωστο.

Ελάχιστοι όμως -αναφερόμαστε βεβαίως στους μη μυημένους πολίτες- φαντάζονταν ότι εντελώς αθόρυβα οι γιγαντιαίες επιχειρήσεις του πλανήτη που δεν δραστηριοποιούνται στον χρηματοπιστωτικό τομέα ακολουθούν κι αυτές με τον δικό τους τρόπο το παράδειγμα των τραπεζών: την ώρα που η καθεμία από αυτές τις εταιρείες απολύει δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους, την ίδια ώρα... αποθησαυρίζουν τρομακτικά ποσά μετρητών! Είναι απίστευτα πολλά τα χρήματα που κατέχουν ενδεικτικά οι δέκα μεγαλύτερες επιχειρήσεις του κόσμου, της Ευρωζώνης και ειδικά της Γερμανίας, που παρουσίασε σε τρεις πίνακες η γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε Τσάιτουνγκ». 

Την Ελλάδα κυβερνά μια διεφθαρμένη κλίκα

Το παρακάτω άρθρο του Κώστα Βαξεβάνη δημοσιεύτηκε στη γερμανική εφημερίδα DIE ZEIT στις 29 Νοεμβρίου

του Κώστα Βαξεβάνη

Το να σε συλλαμβάνουν 50 άντρες της Κρατικής Ασφάλειας,του ειδικού τμήματος της ελληνικής Αστυνομίας που έχει την ευθύνη για την προστασία του Πολιτεύματος, είναι αναμφίβολα μία εμπειρία. Το να σε αγκαλιάζουν και να σε φιλάνε όμως αυτοί οι οποίοι ήρθαν για να σε συλλάβουν, δηλώνοντας πως είναι μαζί σου, είναι μια έκπληξη. Όταν ως ερευνητική ομάδα του περιοδικού HOT DOC, πήραμε την απόφαση να δώσουμε στη δημοσιότητα τα ονόματα της «Λίστας Λαγκάρντ», ξέραμε πως αρχίζει μια περιπέτεια. Η λίστα αυτή η οποία είχε παραδοθεί από τον υπάλληλο της Ελβετικής Τράπεζας HSBC, στην τότε υπουργό Οικονομικών της Γαλλίας Κριστίν Λαγκάρντ, περιείχε τα ονόματα χιλιάδων καταθετών, για την πλειοψηφία των οποίων ήταν εμφανές πως τα έσοδα δεν ήταν φορολογημένα ή νόμιμα.

Με τη λίστα αυτή, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία και Γερμανία, κατάφεραν να εντοπίσουν τους φοροφυγάδες και να εξασφαλίσουν έσοδα. Όχι όμως η Ελλάδα. Ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου, -ο οποίος προφασιζόταν ότι αναζητά εναγωνίως χρήματα για την ελληνική κρίση- πήρε τη λίστα, έκανε ένα αντίγραφο σε CD το οποίο όμως κάπου παράπεσε και δεν αξιοποιήθηκε. Συμπεριφέρθηκε περίπου σε αυτό το CD-ντοκουμέντο όπως σε όλα τα μουσικά CD στο σπίτι του. 

Ανακεφαλαιοποίηση: το σκάνδαλο του αιώνα με πράξη υπουργικού συμβουλίου

Εξαθλίωση για το λαό, όλα στους τραπεζίτες!

Άθλια πράξη του υπουργικού συμβουλίου για την ανακεφαλαιποίηση των τραπεζών!

Για άλλη μια φορά με πραξικόπημα, που παρακάμπτει τη Βουλή και συγκεκριμένα με Πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου, που δόθηκε τη Δευτέρα (12/11) στη δημοσιότητα, προωθείται η ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών, με όρους που μόνο ως "σκάνδαλο των σκανδάλων του αιώνα" μπορούν να χαρακτηριστούν!

Κι αυτό διότι με απολύτως χαριστικούς όρους για τους τραπεζίτες και ερήμην της Βουλής, "δωρίζονται" 50 δις στις τράπεζες από τις τσέπες των φορολογουμένων, με τους ιδιώτες τραπεζίτες προνομιακά ανέπαφους στη διαχείριση αυτών των τραπεζών, την ώρα που οι ίδιοι οι φορολογούμενοι λεηλατούνται με το μνημονιακό πακέτο που οριακά ψήφισε (153) η Βουλή.

Η ειρωνεία είναι ότι οι τραπεζίτες και οι αγορές εκφράζουν δυσαρέσκεια από τα παρεχόμενα "ανακεφαλαιοποιητικά δώρα" και διεκδικούν ακόμα περισσότερα.

Παραθέτουμε ενδιαφέρον και αποκαλυπτικό άρθρο της Κερασίνας Ραυτοπούλου για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Ολόκληρο το άρθρο της Κερασίνας Ραυτοπούλου έχει ως εξής:

Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη!

Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη! 
Οργανώνουμε την αντίσταση μας! 

Δελτίο τύπου του Κινήματος Δεν Πληρώνω

Προσπαθούν να μας αποκοιμίσουν βγάζοντας σε πλειστηριασμό πολυτελή ακίνητα των πλούσιων προαστίων για να μην αντιδράσουμε. 
Μετά έρχεται και η σειρά των σπιτιών του καθένα από εμάς!
Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη!
Οργανώνουμε την αντίσταση μας!

ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΡΟΪΚΑΣ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ 100.000 ΣΠΙΤΙΩΝ

Από τον Απρίλη ο Τόμσεν και η αισχρή παρέα του είχαν δείξει τις προθέσεις τους:
Να βάλουν χέρι στα σπίτια μας.

Ο Έλληνας πάντα προσπαθούσε, για κοινωνικούς λόγους, να βάλει ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του.
Αυτό το καλλιεργούσαν ιδιαίτερα, με κατακλυσμό δελεαστικών διαφημίσεων, οι τράπεζες.
Το ποσοστό ιδιοκατοίκησης στη χώρα μας που υπολογίζεται στο 73% φαντάζει παράλογο στα μάτια των δανειστών της χώρας μας. Γι’ αυτό δρομολογούνται παρεμβάσεις-σοκ για να αλλάξουν το χάρτη της ιδιοκτησίας των σπιτιών.
Η τρόικα πιέζει με κάθε τρόπο για την άρση της απαγόρευσης των πλειστηριασμών ακινήτων από τις τράπεζες.
Έβαλε στο μάτι ακόμη και την πρώτη κατοικία.

Μονά - ζυγά δικά τους

Πώς οι τραπεζίτες εξασφαλίζουν ότι η ανακεφαλαιοποίηση αντί κρατικοποίησης των τραπεζών θα φέρει κοινωνικοποίηση των ζημιών τους. 

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Η κυβέρνηση και η τρόικα, όταν πρόκειται για τους μισθούς του δημοσίου ή του ιδιωτικού τομέα και την κατάργηση των συλλογικών τους συμβάσεων, την περίφημη εσωτερική υποτίμηση, δεν διαπραγματεύονται και νομοθετούν με ταχύτητα φωτός. Όταν όμως πρόκειται για τις τράπεζες και την κάλυψη των όποιων ζημιών έχουν υποστεί από το κούρεμα των ομολόγων μέσω της ανακεφαλαιοποίησής τους, διαπραγματεύονται χαλαρά και με άνεση χρόνου.
 

Η υπουργική απόφαση για τους όρους της ανακεφαλαιοποίησης υποτίθεται ότι ήταν ανάμεσα στις πρώτες κυβερνητικές προτεραιότητες, πλην όμως η τελική διατύπωση παρατείνεται μέχρι το Πάσχα, με διαβουλεύσεις τόσο με την τρόικα (και χθες με το άτυπο Eurogroup της Κοπεγχάγης) όσο και με τους ίδιους τους τραπεζίτες. 

Θεωρητικά η χρονοτριβή αυτή υποτίθεται ότι σχετίζεται με την απαίτηση της τρόικας και ιδιαίτερα της ΕΚΤ να διασφαλίζεται πως τα χρήματα που θα δοθούν στις τράπεζες θα περάσουν στη λεγόμενη πραγματική οικονομία, για να δώσουν μια ελάχιστη ανάσα ανάπτυξης στη ψυχορραγούσα παραγωγική και εμπορική δραστηριότητα. 

The Money Masters

Αναλύει ολόκληρη την ιστορία πίσω από την τρέχουσα οικονομική κρίση και το πώς ο στόχος για παγκόσμιο οικονομικό έλεγχο κρύβεται πίσω από μια πολύ μικρή αλλά παρόλα αυτά πανίσχυρη «συμμορία» τραπεζιτών η οποία δρα ανενόχλητη πέρα από κάθε νόμο και κάθε κυβέρνηση.

The Money Masters [Greek Subtitles] from Zeitgeist Greece on Vimeo.

Τι κάνουν οι τραπεζίτες μέσα στις συνόδους της ΕΕ και τι μέσα στις κυβερνήσεις;

του Γιώργου Βασσάλου

Το χρονικό ενός «κουρέματος» με τραπεζίτη για κουρέα
 

Ενώ οι διαπραγματεύσεις για τις τεχνικές λεπτομέρειες του ‘κουρέματος’ ή αλλιώς PSI είναι στην τελική ευθεία το παρόν άρθρο ανατρέχει στον χρόνο και τον τόπο της γεννήσεως του.
 

Το καλοκαίρι του 2011, η ΕΕ είχε πλέον υποχρεωθεί από τα πράγματα να σταματήσει να παριστάνει ότι το ελληνικό χρέος μπορούσε να αποπληρωθεί. Ενεπλάκη λοιπόν σε διαπραγματεύσεις με ένα λόμπι που εκπροσωπεί τις μεγαλύτερες τράπεζες διεθνώς, το In¬sti¬tute of In¬ter¬na¬tional Fi¬nance (IIF), ωστέ να ‘αναδιαρθρωθεί’ το χρέος. 

Το IIF δημιουργήθηκε το 1983 όταν η κρίση χρέους στη Λατινική Αμερική οδηγούσε στις πρώτες επεμβάσεις του ΔΝΤ[1] και σήμερα έχει συγκροτήσει ειδική ομάδα πoυ αποτελείται από τις τράπεζες – πιστωτές της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένων και των ελληνικών.[2]

Τραπεζίτες – Πολιτικοί(-ή) σημειώσατε: 1

του Χάρη Αλεξάνδρου

Μετά από ένα θρίλερ που κράτησε σε αγωνία όλη την Ευρώπη, για να μην πούμε όλον τον κόσμο, ανακοινώθηκε το όνομα του νέου μας πρωθυπουργού. Ο Λουκάς Παπαδήμος, ο άνθρωπος των τραπεζών, λομπίστας των πολυεθνικών εταιρειών, πρώην υποδιευθυντής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αγαπημένος των Βρυξελών, πήρε στα χέρια του την εντολή να κυβερνήσει την χώρα στην πιο κρίσιμη στιγμή της μεταπολεμικής περιόδου χάρις στους Παπανδρέου, Σαμαρά, Καρατζαφέρη, Μπακογιάννη, τον πρόεδρο του ΣΕΒ και την συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ. 

Ακόμη και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης επιστρατεύτηκε να «βάλει ένα χέρι» βοήθειας.

Όλοι αυτοί έσπευσαν να μιλήσουν για τον κ. Παπαδήμο με τα πλέον κολακευτικά λόγια, τον χαρακτήρισαν σεβαστό πρόσωπο, αξιόπιστο, ικανό τεχνοκράτη που ξέρει την δουλειά του, τελευταία ελπίδα της χώρας, έχοντας  επιπλέον διαγράψει από την μνήμη τους ότι ο κ. Παπαδήμος ως κεντρικός τραπεζίτης της χώρας επί Σημίτη, βαρύνεται για την «φούσκα» του χρηματιστηρίου, αλλά και ότι ήταν ο άνθρωπος που συνέβαλε αποφασιστικά στην είσοδο της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, για την οποία έχουν ακουστεί επανειλημμένως κατηγορίες ότι αυτό έγινε με πλαστά στοιχεία.

Ο βιασμός…

του Ρούσου Βρανά

Ο βιασμός  είναι το μόνο έγκλημα όπου το θύμα αισθάνεται περισσότερο ένοχο ακόμη και από τον θύτη, έλεγε η Κλεμαντίν Οτέν, διευθύντρια του περιοδικού «Ρεγκάρ».

Αυτή τη φορά ήρθε η σειρά των Ιταλών να νιώσουν ενοχές. Για να αποσείσουν τις ευθύνες για το νέο έγκλημά τους, οι γνωστοί – άγνωστοι βιαστές κατηγορούν τους Ιταλούς ότι διήγαν άσωτο και προκλητικό βίο που οδήγησε στον εκτροχιασμό τους.

Ψέμα. Μπορεί η Ιταλία να είναι χρεωμένη αλλά δεν είναι αναξιόχρεη. Το έλλειμμά της βρίσκεται στο 60% του μέσου ελλείμματος των ανεπτυγμένων χωρών και είναι πολύ χαμηλότερο από τον μέσο όρο της ευρωζώνης. Και παράγει και πουλάει αγαθά που θέλει να τα αγοράζει ο υπόλοιπος κόσμος. Πώς άνοιξε λοιπόν η κερκόπορτα για να μπουν και να ασελγήσουν στο σώμα της οι βιαστές της;

Να σπάσει ο φαύλος κύκλος

του Δημήτρη Καζάκη

Μπορεί το «τέλος της ιστορίας» να μην ήρθε για την παγκόσμια κοινότητα, αλλά είναι σίγουρο ότι πλησιάζει για την Ελλάδα και τον λαό της. Η επίσημη ένταξη και της Πορτογαλίας στον μηχανισμό στήριξης συνιστά ένα ακόμη θύμα της κρίσης του ευρώ και προμηνύει το τι θα ακολουθήσει αναφορικά με την Ισπανία, την Ιταλία, το Βέλγιο και άλλες χώρες της ευρωζώνης. 

Η εγκεφαλική επινόηση του ευρώ από μια χούφτα τραπεζίτες και εξαγορασμένους γραφειοκράτες αποδεικνύεται πολύ στενός κορσές για οικονομίες που βιώνουν ήδη καταστάσεις τραγικής ασφυξίας.

Όμως προέχει να διασωθούν οι τερατώδεις τράπεζες και το επινοημένο νόμισμά τους. Κι έτσι, με την οικονομία όλων των χωρών να έχει γίνει έρμαιο των αγορών και της ληστοσυμμορίας των τραπεζικών καρτέλ που κατέχουν το ευρώ, η πολιτική έχει κλειστεί μια για πάντα στα ανώτερα δώματα μιας εντελώς απρόσιτης, κρατικής και υπερκρατικής εξουσίας κεκλεισμένων των θυρών.