Πορτογαλία: Βολές συνδικάτων και εργοδοτών κατά της τρόικας

Τα εργατικά συνδικάτα και οι ενώσεις των εργοδοτών της Πορτογαλίας επανέλαβαν την Τετάρτη την αντίθεσή τους στην πολιτική λιτότητας που ασκείται στη χώρα υπό την εποπτεία της τρόικας των δανειστών, καταγγέλλοντας την αδιαλλαξία της έπειτα από μια συνάντηση που είχαν με εκπροσώπους της.

Αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου έφτασαν στη Λισαβόνα την προηγούμενη εβδομάδα για τη νέα εξέταση του προγράμματος αναδιάρθρωσης της οικονομίας της χώρας, στο οποίο συμφώνησε η Πορτογαλία με αντάλλαγμα τον δανεισμό της το 2011.

«Δεν δεχόμαστε η χώρα μας να συνεχίσει να αποικίζεται από μια πολιτική (…) που οδηγεί σε μια άνευ προηγουμένου οικονομική και κοινωνική κατάρρευση», δήλωσε ο Αρμένιο Κάρλος, ο γενικός γραμματέας του συνδικάτου CGTP, έπειτα από τη συνάντηση που είχε με τους επικεφαλής της αποστολής της τρόικας.

Ήταν εδώ και χρόνια ενήμεροι για τους χιλιάδες νεκρούς που θα φέρει η πολιτική λιτότητας

«Εκατόμβες νεκρών» ετοιμάζει η κυβέρνηση

Οι πρωθυπουργοί και υπουργοί Υγείας ήταν εδώ και χρόνια ενήμεροι για τους χιλιάδες νεκρούς που θα φέρει η πολιτική λιτότητας

του  Άρη Χατζηστεφάνου

 

O ασθενής μπήκε σε κακή κατάσταση στο Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού. Πριν από λίγες ήμερες είχε νοσηλευθεί στο Ασκληπιείο Βούλας με έμφραγμα του μυοκαρδίου και στα χέρια του κρατούσε ένα χαρτί από το νοσοκομείο. Δεν ήταν τα αποτελέσματα εξετάσεων αλλά ένας λογαριασμός των 500 ευρώ. «Από το λογιστήριο του νοσοκομείου μου είπαν ότι αν δεν πληρώσω αμέσως θα με στείλουν φυλακή» εξήγησε στον καρδιολόγο Γιώργο Βήχας από το κοινωνικό ιατρείο που τον υποδέχθηκε. Και αν αυτός δεν είχε αντιδράσει άμεσα, χορηγώντας του ειδική αγωγή, πιθανότατα αυτός ο λογαριασμός θα τον είχε στείλει στο θάνατο.

Το περιστατικό είναι παλιό αλλά στην πραγματικότητα είναι η απόλυτη εικόνα του μέλλοντος. Αν και όλοι κατανοούμε ότι η «λιτότητα σκοτώνει», η αυξημένη θνησιμότητα δεν θα προέλθει όπως νομίζουμε μόνο από τη ραγδαία επιδείνωση του συστήματος υγείας, το οποίο δεν θα προσφέρει επαρκείς υπηρεσίες, αλλά κυρίως από την αύξηση των ανισοτήτων και του στρες που προκαλεί η οικονομική κρίση. 

Σε συνδυασμό με την νεοφιλελεύθερη συνταγή του ΔΝΤ και της ΕΕ η κατάσταση αυτή, μας εξηγεί ο Γιώργος Νικολαϊδης, διευθυντής Ψυχικής Υγείας και κοινωνικής Πρόνοιας στον Ινστιτούτο Υγείας του παιδιού θα οδηγήσει σε μαζικά κρούσματα καρδιοαγγειακών παθήσεων αλλά και κρουσμάτων καρκίνου. «Η πολιτική του 2012 θα καταγραφεί σαν μείωση του προσδόκιμου ζωής το 2020 – ξέρετε όταν λένε ότι θα βγούμε στις αγορές» μας λέει με ένα πικρό χαμόγελο.

Ανατιμήσεις σε πετρέλαιο και ρεύμα μας γυρίζουν δεκαετίες πίσω

Για μια χούφτα καυσόξυλα 

του Αλέ­ξαν­δρου Μαυ­ρο­γέ­νη

Ανατιμήσεις σε πετρέλαιο και ρεύμα μας γυρίζουν δεκαετίες πίσω

Αποπνικτική είναι η ατμόσφαιρα στις γειτονιές της Αθήνας, και όχι μόνο, από τον καπνό που βγαίνει από τις καμινάδες. Στα πάρκα υπάρχουν πεσμένα δέντρα, ενώ οι παλέτες έξω από τα σούπερ μάρκετ εξαφανίζονται εν ριπή οφθαλμού. Τα χαρτόκουτα αποτελούν μοναδικό προσάναμμα και τα παλιά έπιπλα που πετιούνται δίπλα στους κάδους απρόσμενα καυσόξυλα. 

Η ακρίβεια στο πετρέλαιο θέρμανσης και η αύξηση των τιμολογίων της ΔΕΗ δεν έχει αφήσει άλλη λύση σε όσους θέλουν να ζεσταθούν, από το να καίνε ό,τι βρουν σε φτηνές και ρυπογόνες ξυλόσομπες. Όμως, στην ατζέντα της κυβέρνησης δεν είναι τα μέτρα που πρέπει να παρθούν για την εξασφάλιση της θέρμανσης σε κάθε σπίτι, ούτε για την προστασία των περιαστικών δασών και πάρκων. Μόνη σκέψη των κυβερνητικών εταίρων είναι πώς θα επιβληθούν ακόμα μεγαλύτερες αυξήσεις στη ΔΕΗ και πώς θα εφαρμοστεί η πολιτική λιτότητας στο έπακρον. 

ΔΝΤ στην Ελλάδα: Θεραπεία πιο επικίνδυνη από την ασθένεια

του Κ. Δουζίνα

Κατά τη διάρκεια μιας επίσημης επίσκεψης στο London School of Economics, τον Νοέμβριο του 2008, η βασίλισσα Ελισάβετ ρώτησε έναν καθηγητή γιατί οι οικονομολόγοι δεν είχαν προβλέψει την οικονομική κρίση, το πιο δραματικό γεγονός στην πρόσφατη οικονομική ιστορία. Δεν ξέρουμε τι της απάντησε ο καθηγητής. 

Ένα χρόνο αργότερα, σε ένα σεμινάριο της Βρετανικής Ακαδημίας, διαπρεπείς οικονομολόγοι απάντησαν στο ερώτημα, μιλώντας για «την αποτυχία του συλλογικού φαντασιακού πολλών ευφυών ανθρώπων, τόσο σε αυτή τη χώρα όσο και διεθνώς, να συλλάβει τους κινδύνους για το σύστημα στο σύνολό του».