Θα χυθεί αίμα στην Αίγυπτο

του Γιώργου Δελαστίκ

Πανηγύρισαν, φυσικά, έξαλλα οι εκατοντάδες χιλιάδες Αιγύπτιοι που κάθε μέρα και κάθε νύχτα μαζεύονταν στην πλατεία Ταχρίρ, όταν η αποτελούμενη από οπαδούς του Μουμπάρακ εκλογική επιτροπή υποχρεώθηκε τελικά να ανακοινώσει με οκτώ ημέρες καθυστέρηση ότι ο ισλαμιστής Μοχάμεντ Μουρσί είναι ο νικητής των προεδρικών εκλογών που διεξήχθησαν στις 16 και 17 Ιουνίου. 

Πρόκειται όμως για μια νίκη πολύ μικρότερης σημασίας από όσο φαντάζεται κανείς.

Όσο κι αν αυτό ακούγεται παράδοξο, η ανακήρυξη ισλαμιστή προέδρου μοιάζει περισσότερο με την τελευταία πράξη πραξικοπηματικού σφετερισμού της εξουσίας εκ μέρους της στρατιωτικής χούντας των στρατηγών του Μουμπάρακ παρά με την ολοκλήρωση των διαδικασιών εκδημοκρατισμού της χώρας, όπως είχε υποσχεθεί ο στρατός μετά την ανατροπή του τυράννου από τη λαϊκή εξέγερση.

Δυστυχώς, όλα δείχνουν ότι αν δεν χυθεί και πάλι αίμα στην Αίγυπτο, η στρατιωτική χούντα θα έχει κατορθώσει να καταπνίξει την επανάσταση και τους πολιτικούς εκπροσώπους της, αλλά επιπλέον θα έχει εξουδετερώσει και τους Αδελφούς Μουσουλμάνους που εκμεταλλεύθηκαν την ανατροπή του καθεστώτος Μουμπάρακ για να κυριαρχήσουν σε κάθε εκλογική αναμέτρηση.

Η επανάσταση χάθηκε στην κάλπη

του Γιώργου Δελαστίκ

Βαθιά απογοήτευση κυριάρχησε στα εκατομμύρια Αιγυπτίων που είχαν πιστέψει στην επανάσταση που ανέτρεψε τον Μουμπάρακ, όταν διέρρευσαν τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου των προεδρικών εκλογών, πριν καν ανακοινωθούν επίσημα. Πρώτος με 25% ο υποψήφιος των Αδελφών Μουσουλμάνων Μοχάμεντ Μουρσί, τον οποίο οι ούτως ή άλλως αναξιόπιστες στην Αίγυπτο δημοσκοπήσεις έδιναν... πέμπτο! Δεύτερος με περίπου 24% ο αιμοσταγής τελευταίος πρωθυπουργός του καθεστώτος του Χόσνι Μουμπάρακ, ο Αχμέντ Σαφίκ! Εκατοντάδες διαδηλωτές όρμησαν και έβαλαν φωτιά στα γραφεία του Σαφίκ στο Κάιρο, καθώς το εκλογικό αποτέλεσμα έδειξε πως η στρατιωτική χούντα βρικολάκιασε και απειλεί να κατακτήσει και μέσω γνήσιων εκλογών την εξουσία...

Σαμίρ Αμίν: Αντιιμπεριαλιστική δημοκρατική η επανάσταση στην Αίγυπτο

Συνέντευξη *

Με τι είδους επανάσταση μπορούμε να συγκρίνουμε ό,τι γίνεται σήμερα στον αραβικό κόσμο; Ή μήπως πρόκειται για κάτι που έχει αποκλειστικά τα χαρακτηριστικά των αραβικών χωρών;

 Όχι δεν πρόκειται για μοναδική επανάσταση, έχει κοινά σημεία με άλλες επαναστάσεις. Αλλά δεν είναι σωστό να μιλάμε γενικά για αραβικό κόσμο, καθώς κάθε ένα από τα κινήματα αυτά έχει τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και διαφέρει το ένα από το άλλο, ανάλογα με τη χώρα. 

Η Τυνησία, η Αίγυπτος διαφέρουν μεταξύ τους, η Λιβύη είναι επίσης πολύ διαφορετική και όλες οι υπόλοιπες χώρες ξεχωρίζουν. Είναι λοιπόν δύσκολο να κάνουμε γενικεύσεις, αλλά θα έλεγα ότι τουλάχιστον για τα ισχυρότερα κινήματα, με την έννοια των μελλοντικά πιο ελπιδοφόρων, και έχω ειδικά στον νου μου την Αίγυπτο και διόλου τη Λιβύη, θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για αντι-ιμπεριαλιστικές, δημοκρατικές επαναστάσεις.