Κάτι γίνεται στην Ευρώπη

του Δημήτρη Μπελαντή

Αυτό που εδώ και πολύ καιρό περιμένουμε να συμβεί στην Ελλάδα, η άνοδος του μαζικού κινήματος και η συμπίεση έως και ανατροπή του ακραία νεοφιλελεύθερου πολιτικού συστήματος μέσα από κοινωνικούς αγώνες, μοιάζει να αναδύεται, αλλού θορυβωδώς και αλλού πιο έμμεσα, στην γειτονιά μας. Οι εικόνες από την Βουλγαρία, την Ιταλία, την Ισπανία δεν μπορούν παρά να μας εμπνέουν αισιοδοξία και να μας παρέχουν ανακούφιση. 

Επιστροφή από το παρελθόν μας; Εικόνες από το μέλλον μας; Πάντως, φαίνεται ότι δεν είμαστε μόνοι.

Βεβαίως, οι δρόμοι της ανατροπής δεν είναι (ούτε ποτέ υπήρξαν) γνωστοί και αναμενόμενοι. Θα περίμενε κανείς να ακολουθούν τα πράγματα στερεότυπες τροχιές. Να υπάρχουν μέσα στα μαζικά κινήματα αυτών των χωρών αριστερές πρωτοπορίες, να τα πολιτικοποιούν και να τα ενοποιούν, να αναδεικνύονται πολιτικές στρατηγικές. Να μιλά το κίνημα με την γλώσσα της Αριστεράς, με τους γνώριμους στόχους της, να έχει σοβαρούς «αριστερούς ηγέτες». Όμως, δεν συμβαίνει έτσι. Και αυτό είναι, σε τελική ανάλυση, πάρα πολύ καλό. 

Οι φθαρμένοι πολιτικοί σχηματισμοί της Αριστεράς στην Ευρώπη χρειάζονται κινηματικό οξυγόνο για να ξαναπροχωρήσουν και στις περισσότερες των περιπτώσεων να ξαναδημιουργηθούν. Τα υλικά τους θα χρειαστεί να τα πάρουν ακόμη και από μορφώματα προσώρας μη οικεία και μη κατανοητά. Από μορφώματα που γεννιούνται μέσα σε ένα κοινοβουλευτικό κράτος έκτακτης ανάγκης, υπό την πίεση της κοινωνικής και οικονομικής ανάγκης, της συνθλιβής της μισθωτής εργασίας, της αποψίλωσης και ριζοσπαστικοποίησης των μεσαίων τάξεων.

Οι εξώσεις οδηγούν τους Ισπανούς σε αυτοκτονίες

Την πρόθεση της Μαδρίτης να εξασφαλίσει μία «προσωρινή διακοπή των εξώσεων» ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός της Ισπανίας, Μαριάνο Ραχόι, στον εγκληματικό απόηχο της αυτοκτονίας μιας 53χρονης γυναίκας, η οποία πήδηξε από τον τέταρτο όροφο της πολυκατοικίας όπου διέμενε ενώ πλησίαζαν οι δικαστικοί κλητήρες για την εκδιώξουν.

Πρόκειται τουλάχιστον για τη δεύτερη αυτοκτονία λόγω έξωσης που καταγράφεται στην Ισπανία και προκάλεσε λαϊκή κατακραυγή

Συνολικά, υπολογίζεται πως περίπου 350.000 άνθρωποι έχουν εκδιωχθεί από τις εστίες τους λόγω οφειλών προς τις τράπεζες, ενώ ακόμα 200.000 εκτιμάται πως αντιμετωπίζουν άμεσα τον ίδιο κίνδυνο.

Η κατάσταση έχει επιδεινωθεί ακόμα περισσότερο κατά τους τελευταίους μήνες, καθώς η ανεργία έχει «σκαρφαλώσει» σε δυσθεώρητα ύψη (25,8% τον Σεπτέμβριο), η ύφεση της οικονομίας συνεχίζεται (-0,4% το τρίτο τρίμηνο, πέμπτο διαδοχικό τρίμηνο συρρίκνωσης) και οι τράπεζες έχουν περιορίσει πολύ την παροχή ρευστότητας στην αγορά, στον απόηχο της κατάρρευσης της αγοράς ακινήτων. Και η κατάσταση θα χειροτερέψει άμεσα λόγω κρίσης...

Κοινωνικό ηφαίστειο ο ευρωπαϊκός νότος!

Ισπανοί και Ιταλοί στους δρόμους!

Σε κοινωνικό ηφαίστειο μετατρέπεται σταδιακά ο ευρωπαϊκός Νότος με το κύμα των μεγάλων εργατικών - λαϊκών κινητοποιήσεων σε Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία και Ελλάδα να μετατρέπεται γοργά σε πραγματικό λαϊκό «τσουνάμι»! Όλα δείχνουν ότι σε λίγο θα μπουν στο αγωνιστικό προσκήνιο και οι Γάλλοι εργαζόμενοι, μετά και τα ασφυκτικά και πρωτοφανή αντεργατικά μέτρα Ολάντ.

Αυτό που απουσιάζει χαρακτηριστικά από τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου είναι η ύπαρξη αποφασισμένων ριζοσπαστικών αριστερών δυνάμεων ικανών να ηγηθούν μιας πολιτικής ρήξης αλλά και ο συντονισμός των εργατικών - λαϊκών κινημάτων και των αριστερών δυνάμεων του Νότου.

Το ελληνικό εργατικό κίνημα και περισσότερο η ριζοσπαστική ελληνική Αριστερά είναι σε πολύ καλύτερη θέση για να παίξει ένα πρωτοποριακό ρόλο ρήξης και συντονισμού, με την αγωνιστική σπίθα να μετατρέπεται σε επαναστατική φωτιά και να επεκτείνεται γρήγορα σε όλο τον ευρωπαϊκό κάμπο!