Ουκρανία: Το ΔΝΤ κτυπά δύο φορές

Ουκρανία: Το ΔΝΤ κτυπά δύο φορές

του Μωϋσή Λίτση

«Λίγες περιοχές στην Ευρώπη δέχθηκαν ένα τόσο σοβαρό κτύπημα από την παγκόσμια οικονομική κρίση όσο η καρδιά της βιομηχανίας στην ανατολική Ουκρανία, έδρα τεράστιων επιχειρήσεων στη βιομηχανία χάλυβα και μετάλλου, όπου οι παραγγελίες έχουν σχεδόν ολοκληρωτικά παγώσει και οι τιμές έχουν καταρρεύσει».

 Έτσι ξεκινούσε το ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Ντέϊβιντ Στερν στους Νιού Γιορκ Τάϊμς με τίτλο «Η οικονομική κρίση εξαπλώνεται στην ανατολική Ουκρανία». Το ρεπορτάζ δεν αφορά τις πρόσφατες εξελίξεις. 

Είναι δημοσιευμένο στις 08/04/2009 και αφορά την «ξεχασμένη» κρίση του 2008, καθώς η Ουκρανία ήταν μία από τις πρώτες χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ και τις λεγόμενες αναδυόμενες οικονομίες, που επλήγη από τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση που ξέσπασε με την κατάρρευση της Lehman Brothers το 2008. Προσέφυγε μάλιστα στο ΔΝΤ, μία ημέρα μετά την ανάλογη προσφυγή που είχε κάνει η Ιρλανδία, μία ακόμη χώρα που πλήρωνε από πολύ νωρίς το τίμημα της κρίσης, πριν ακόμη ανακαλύψουμε στην Ελλάδα το ΔΝΤ αλλά και την ΕΕ-θυμάμαι σε συσκέψεις στην εφημερίδα που εργαζόμουν, στην Ελευθεροτυπία, το 2010 δεν ήθελαν να πιστέψουν τον ερχομό του ΔΝΤ, λέγοντας πως η Ελλάδα ανήκε στην ΕΕ και το ευρώ, άρα δεν θα μπορούσε να δεχθεί παρεμβάσεις που προορίζονταν μέχρι τότε για υποανάπτυκτους της Ασίας, της Λατινικής Αμερικής ή χωρών του πρώην «υπαρκτού σοσιαλισμού».

Νερό, το «πετρέλαιο» του 21ου αιώνα

του Μωυσή Λίτση

Ξεχάστε το πετρέλαιο. Η επόμενη πλουτοπαραγωγική πηγή που βρίσκεται ήδη στο στόχαστρο μεγάλων πολυεθνικών επιχειρήσεων ανά το κόσμο είναι το νερό.

Το περιοδικό «Fortune» είχε χαρακτηρίσει το 2000, το νερό ως «μία από τις μεγαλύτερες επιχειρηματικές ευκαιρίες στον κόσμο. Θα είναι στον 21ο αιώνα ότι ήταν το πετρέλαιο για τον 20ο αιώνα», έγραφε στις 15/05/2000. 

Και ο γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι-μουν είχε δηλώσει μερικά χρόνια πριν στο Διεθνές Φόρουμ για το Νερό στην Κωνσταντινούπολη, ότι η έλλειψη νερού είναι «ενδεχομένως πιθανή αιτία για πολέμους και συγκρούσεις»

Πάνω από το 90% της παροχής υπηρεσιών ύδρευσης και υγιεινής σε ολόκληρο τον κόσμο ανήκουν στο δημόσιο, υπάρχει ωστόσο ένα 9%(545 εκατ. άνθρωποι) υπηρεσιών ύδρευσης που παρέχεται από ιδιώτες. Με το Μνημόνιο Τρία μία ακόμη «πλουτοπαραγωγική» πηγή της χώρας μας, το νερό, μπαίνει στο στόχαστρο των πολυεθνικών ιδιωτικών συμφερόντων καθώς σχεδιάζεται η ιδιωτικοποίησή του.

Το... άλλο ντόμινο

του Μωυσή Λίτση

Σε πρόσφατο σημείωμα προς τους πελάτες της η αμερικανική εταιρεία ασφαλίσεων κινδύνου Aon περιλάμβανε την Ελλάδα στο «Χάρτη με τους κινδύνους τρομοκρατίας το 2011», επισημαίνοντας ότι ο κίνδυνος «επανάστασης, πραξικοπήματος ή εμφύλιου πολέμου» στη χώρα είναι «υψηλός».

Η επισήμανση αυτή αποτυπώνει σε μεγάλο βαθμό το άγχος της διεθνούς οικονομικής και πολιτικής ελίτ για την κατάσταση στην Ελλάδα, η οποία εγκυμονεί τρεις κινδύνους.

Ο πρώτος είναι ο «κλασικός» κίνδυνος: η αδυναμία να αντιμετωπιστεί η ελληνική κρίση χρέους, με αποτέλεσμα να μετατραπεί σε εν δυνάμει «Lehman Brothers του ευρώ» και να ζήσει ξανά το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα «μέρες Σεπτεμβρίου 2008», με καταρρεύσεις χρηματιστηρίων κ.λπ.

Ο δεύτερος είναι ο κίνδυνος οι Έλληνες να συνεχίσουν να μην το βάζουν κάτω, να διαδηλώνουν και να αμφισβητούν τις εκπορευόμενες τόσο από την κυβέρνηση όσο και από το διεθνή παράγοντα (Ε.Ε., ΔΝΤ) πολιτικές, «ξεσηκώνοντας» όχι μόνο τους άλλους νότιους της Ευρώπης, αλλά και τους ίδιους τους Αμερικανούς.