«Η Ελλάδα πρέπει να κάνει μονομερή αναστολή αποπληρωμής του χρέους»

«Στην Ελλάδα οι κυρίαρχες τάξεις και οι κυβερνήσεις ψαλιδίζουν τη δημοκρατία» τονίζει στην «Εφ.Συν.» ο Βέλγος καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και ακτιβιστής. Σημειώνει ότι μόνο μια αποφασισμένη και με λαϊκή υποστήριξη κυβέρνηση μπορεί να διεκδικήσει αναδιαπραγμάτευση του χρέους από τους πιστωτές και υπογραμμίζει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να μετακινηθεί σε μετριοπαθέστερες θέσεις.

Ερίκ Τουσέν : Συνέντευξη στον Τάσο Τσακίρογλου

- Η Ελλάδα φαίνεται ότι παραμένει στο επίκεντρο της κρίσης χρέους. Έχετε δηλώσει ότι ο ελληνικός λαός βρίσκεται μεν στο επίκεντρο της κρίσης αλλά αποτελεί και το επίκεντρο της λύσης σ” αυτήν την κρίση. Τι ακριβώς εννοείτε;

Η καπιταλιστική τάξη και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή που λειτουργεί εξ ονόματός της έχουν εξαπολύσει τρομερή επίθεση εναντίον των λαών και η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της επίθεσης αλλά και στο επίκεντρο της αντίστασης σ” αυτήν την επίθεση. Χώρες όπως η Ιρλανδία, η Πορτογαλία και η Ισπανία, αλλά και η Ρουμανία και η Βουλγαρία αποτελούν επίσης τα θύματα αυτής της επίθεσης.

Ωστόσο, η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο διότι εκπροσωπεί την αρχή της νέας φάσης της κρίσης, με την εφαρμογή του Μνημονίου τον Μάιο του 2010, αλλά και το πρότυπο της αντίστασης. Γνωρίζω για την τελευταία γενική απεργία στις 20 Φεβρουαρίου που ήταν πολύ σημαντική. Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλη την Ευρώπη και σε άλλες ηπείρους έχουν στραμμένα τα βλέμματα στις μορφές αντίστασης στην Ελλάδα. Προσβλέπουμε στη συνεργασία του κινήματος πανευρωπαϊκά, για μια συνδυασμένη αντίσταση, προκειμένου να έχει επιτυχία η αποτροπή αυτής της επίθεσης. Θα ήταν πολύ δύσκολο για τους πολίτες μόνο μιας χώρας να αντιμετωπίσουν την επίθεση.

Φαιδρός «ανένδοτος» των τραπεζιτών και των διαπλεκόμενων καναλαρχών ενάντια στην ΕΕ

του Σταύρου Μαυρουδέα

Παρακολουθώντας τις τρέχουσες ειδήσεις ένα πράγμα προκαλεί το ειρωνικό μειδίαμα. Τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ για πρώτη ίσως φορά δεν προβάλλουν σε όλους εμάς τους μισθοσυντήρητους κοινούς θνητούς την συμφωνία του Eurogroup της 27/11/2012 σαν την (πολλοστή) «τελική διάσωση της χώρας μας».

Φυσικά και στήριξαν με νύχια και με δόντια την εκλογή της τρικομματικής κυβέρνησης-τραβεστί (καθώς ως σκληρός διαπραγματευτής έναντι της ΕΕ εμφανιζόταν προεκλογικά και πειθήνιο δουλικό αποκαλύφθηκε εκ των υστέρων).

Φυσικά και αγωνιούν να ξεκοκαλίσουν ότι έρθει στη χώρα (έστω και σε δόσεις) από την δόση των 43,7 δις. Άλλωστε η μερίδα του λέοντος (περίπου 22δις) θα πάει για να διασώσει τις τράπεζες ενώ το υπόλοιπο για να ξεπληρωθούν οι (κατά Κ.Καραμανλή) «νταβατζήδες» του δημοσίου.

Όμως για πρώτη φορά πίσω από τους χλιαρούς πανηγυρισμούς εμφανίζονται και μία σειρά επιφυλάξεις. Μάλιστα ιδιαίτερα το γνωστό συγκρότημα που αποτελεί την ιστορική ναυαρχίδα της διαπλοκής μόνο σε «ανένδοτο» κατά της τρόικας δεν έχει καλέσει (μέσω διαπρύσιων editorials του ιδιοκτήτη του) ενώ τα γνωστά και μη-εξαιρετέα δημοσιογραφικά φερέφωνα του εκπλήσσουν με την όψιμη κριτική τους στην ΕΕ και την τρόικα. Αλήθεια τι συμβαίνει;

Μπορεί η Αργεντινή να παραδίδει μαθήματα στην Ευρώπη;

Οι αποπληρωμές ομολόγων είναι ίσως ένα από τα πιο βαρετά κομμάτια του finance. Κανείς δεν ασχολείται μαζί τους. Εκτός και εάν πρόκειται για την πανηγυρική τελική αποπληρωμή των ομολόγων που είχαν δοθεί στους Αργεντινούς που έχασαν τις αποταμιεύσεις τους, πριν από μία δεκαετία.

Η πρόεδρος της χώρας, Cristina Fernandez de Kirchner, μετέτρεψε το γεγονός σε μια πραγματική φιέστα, και δεν έχασε την ευκαιρία να το χαρακτηρίσει σαν ένα «μάθημα» για τις ευρωπαϊκές χώρες, που τώρα βουλιάζουν στην κρίση χρέους.

Το 2002, όταν η κυβέρνηση της Αργεντινής προχώρησε στην κατάσχεση όλων των καταθέσεων σε δολάρια, σε μία προσπάθεια να σταματήσει τον τραπεζικό πανικό και τις μαζικές αναλήψεις, οι πολίτες της χώρας είχαν να διαλέξουν ανάμεσα σε δύο μάλλον κακές επιλογές. Μπορούσαν να μετατρέψουν τις αποταμιεύσεις τους σε πέσο και να πάρουν στα χέρια τους ό,τι είχε απομείνει από αυτές, μετά την υποτίμηση, ή να δεχτούν ένα ομόλογο, μία κόλλα χαρτί, που τους έλεγε ότι θα έπαιρναν τα χρήματά τους πίσω, σε δολάρια, σε δέκα χρόνια…

Όλη η γη ένα χρέος

(Επίκαιρα, 26/7-1/8/2012)

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Τριάντα χρόνια συμπληρώνονται σε λίγες μέρες απ’ όταν το Μεξικό ανακοίνωσε αδυναμία εξυπηρέτησης του εξωτερικού, δημόσιου χρέους του, τον Αύγουστο του 1982. Η χρεοκοπία του Μεξικού έδωσε το έναυσμα για να ξεσπάσει η κρίση χρέους του Τρίτου Κόσμου που ταλάνισε την περιφέρεια του οικονομικού συστήματος όλες αυτές τις δεκαετίες, πριν δώσει τελικά τη σκυτάλη στον λεγόμενο Πρώτο Κόσμο.

Η κρίση δημόσιου χρέους είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την κατάρρευση του συστήματος σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών που έμεινε γνωστό στην ιστορία ως σύστημα του Μπρέττον Γουντς κι έβαλε την σφραγίδα του στην παγκόσμια οικονομία από το 1945 μέχρι το 1972. Το τέλος του επήλθε με την απόφαση της Ουάσινγκτον να αποσύρει το δολάριο από τον χρυσό κανόνα, αποκτώντας έτσι το δικαίωμα να τυπώνει ανεξέλεγκτα όσα χαρτονομίσματα ήθελε. Άμεσο αποτέλεσμα του νέου καθεστώτος που δημιουργήθηκε ντε φάκτο ήταν να καταργηθούν κάθε είδους φραγμοί στην κίνηση των κεφαλαίων.

Πώς και γιατί ξέσπασε η κρίση χρέους

του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

«Αν η Ελλάδα έσκαψε μόνη τον λάκκο της δανειζόμενη πέρα από τις δυνατότητές της, όπως πολλοί υποστηρίζουν, υπάρχει επίσης η εντεινόμενη αίσθηση ότι η συνταγή λιτότητας της τρόικας, με περικοπές δαπανών και αυξήσεις φόρων, θάβει ζωντανή την Ελλάδα μέσα στον λάκκο». Μ' αυτά τα λόγια υποδέχονταν, την περασμένη Κυριακή, οι New York Times την καρχηδόνια δανειακή συνθήκη, την οποία επέβαλαν στην Ελλάδα οι πιστωτές της. Στην ίδια εφημερίδα, ο Βρετανός οικονομολόγος Σάιμον Τίλφορντ απέκρουε τη μονόπλευρη ενοχοποίηση της χώρας μας, εκτιμώντας ότι «η αιτία που η Ελλάδα βρίσκεται σε αυτή τη θέση είναι η στρατηγική που της επέβαλε η τρόικα».

Ακόμη περισσότερο προχωρημένο ήταν το σχόλιο του Φρανσουά Σερζάν στη γαλλική Liberation υπό τον τίτλο «Κίνδυνοι»: «Κι αν γινόμαστε όλοι Ελληνες; Μήπως αυτό που επιβάλλεται σήμερα σ' αυτή τη χώρα, αντικείμενο πιέσεων και εξευτελισμού από τους Ευρωπαίους εταίρους της, προοιωνίζεται εκείνο που θα συμβεί μια μέρα στην Ιταλία, την Πορτογαλία και γιατί όχι στη Γαλλία; (...) Εγκληση του πρωθυπουργού, εγκαθίδρυση ταπεινωτικής επίβλεψης των δημοσίων οικονομικών, επιδεικτική περιφρόνηση, ιδίως από τη Γερμανία, της εθνικής κυριαρχίας (...). Σήμερα είναι οι Ελληνες πολίτες και μεταξύ αυτών οι πιο φτωχοί και ανασφαλείς, που πληρώνουν το τίμημα. Για πόσο καιρό ακόμη θα αποδέχονται το απαράδεκτο»;

Οι Ισλανδοί ψαράδες και οι εργάτες στην Ελληνική Χαλυβουργία

«Εμείς, που κατοικούμε στην Ισλανδία, θέλουμε να δημιουργήσουμε

μια δίκαιη κοινωνία, όπου όλοι είναι ίσοι.

Η διαφορετική καταγωγή μας, μας κάνει πιο πλούσιους ως σύνολο

και μαζί έχουμε την ευθύνη για την κληρονομιά στις επόμενες γενιές,

τη γη και την ιστορία, τη φύση, τη γλώσσα και τον πολιτισμό»

Έτσι θα ξεκινά το καινούργιο Σύνταγμα της μικρής νησιωτικής αυτής χώρας που ήταν στα πρωτοσέλιδα των ΜΜΕ το 2008 όταν χρεοκόπησε.

Η ιστορία είναι λίγο-πολύ γνωστή:

Η επενδυτική φούσκα Icesave συμπαρέσυρε την οικονομία της χώρας στην χρεοκοπία, οι Ισλανδοί βγήκαν στους δρόμους αναγκάζοντας την κυβέρνηση σε παραίτηση, κάποιοι οδηγήθηκαν στην δικαιοσύνη -συμπεριλαμβανομένου και του τότε πρωθυπουργού με την κατηγορία της αμέλειας- ενώ η χώρα τελικά αρνήθηκε να πληρώσει όλα τα χρέη των κερδοσκόπων και τις «τοξικές επενδύσεις» τους.

Η απόφαση των Ισλανδών να μην πληρώσουν όλα τα χρέη των τραπεζών αποδείχθηκε σωτήρια για την χώρα, όπως παραδέχονται ακόμα και οι FinancialTimes.

"Που πάνε τα πράγματα.."

Ο Σπύρος Μαρκέτος τα λέει "χύμα και τσουβαλάτα"!

Αναδημοσιεύουμε ένα απόσπασμα της ομιλίας του πανεπιστημιακού Σπύρου Μαρκέτου για το "που πάνε τα πράγματα":

[...] Βιώνουµε την τερµατική κρίση του καπιταλισµού, µας βεβαιώνει ένας µεγάλος ιστορικός κοινωνιολόγος, ο Ιµµάνουελ Βαλλερστάιν, τέως πρόεδρος της Παγκόσµιας Κοινωνιολογικής Εταιρείας.

Ακόµη και αν κατορθώσει ο καπιταλισµός ν’ ανοίξει, µέσα από ανείπωτες καταστροφές, έναν νέο κύκλο συσσώρευσης, ο ισχυρός πόλος του µάλλον θα είναι η Κίνα, µας προειδοποιεί ο σοφός κοινωνικός γεωγράφος Ντέηβιντ Χάρβεϋ.

Έστω και αν δεν ξέρουµε τι θα διαδεχτεί τον καπιταλισµό, αν δηλαδή φτιάχνουµε τώρα έναν κόσµο πολύ χειρότερο ή πολύ καλύτερο, ξέρουµε πάντως ότι ο καπιταλισµός τελειώνει.

Είναι... τρελοί αυτοί οι Ευρωπαίοι;

του Σταύρου Χριστακόπουλου

Σχεδόν όλοι χθες και προχθές ασχολήθηκαν με την αποδοχή των εξαγγελιών των Μέρκελ και Σαρκοζί από τις αγορές. Όχι βεβαίως άδικα, αφού η συνάντηση έγινε υπό το βάρος των επιθέσεων των αγορών στη Γαλλία. 

Ακόμη πολλοί ήταν αυτοί που διαπίστωσαν ότι η Μέρκελ και ο Σαρκοζί μας βάζουν στενό κορσέ και διάφορα άλλα πλήρη κοινοτοπίας, στο στενό όριο του αυτονόητου.

Κάτι όμως έλειπε και λείπει απ' όλες αυτές τις διαπιστώσεις: ότι πρόκειται για μια... στενοκέφαλη επανάληψη όλων όσα αποφασίστηκαν στην έκτακτη σύνοδο των ηγετών της ευρωζώνης στις αρχές Μαρτίου αυτής της χρονιάς, στο πλαίσιο της υιοθέτησης του Συμφώνου για το Ευρώ.

Ήδη από χθες, μιλώντας για... ντεζαβού, έχουμε περιγράψει και σχολιάσει επαρκώς τις ανακοινώσεις των δύο ηγετών της ευρωζώνης, οπότε ας μην επανέλθουμε. Μπορείτε να δείτε το χθεσινό κείμενο για τις απαραίτητες συγκρίσεις... 

Το... άλλο ντόμινο

του Μωυσή Λίτση

Σε πρόσφατο σημείωμα προς τους πελάτες της η αμερικανική εταιρεία ασφαλίσεων κινδύνου Aon περιλάμβανε την Ελλάδα στο «Χάρτη με τους κινδύνους τρομοκρατίας το 2011», επισημαίνοντας ότι ο κίνδυνος «επανάστασης, πραξικοπήματος ή εμφύλιου πολέμου» στη χώρα είναι «υψηλός».

Η επισήμανση αυτή αποτυπώνει σε μεγάλο βαθμό το άγχος της διεθνούς οικονομικής και πολιτικής ελίτ για την κατάσταση στην Ελλάδα, η οποία εγκυμονεί τρεις κινδύνους.

Ο πρώτος είναι ο «κλασικός» κίνδυνος: η αδυναμία να αντιμετωπιστεί η ελληνική κρίση χρέους, με αποτέλεσμα να μετατραπεί σε εν δυνάμει «Lehman Brothers του ευρώ» και να ζήσει ξανά το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα «μέρες Σεπτεμβρίου 2008», με καταρρεύσεις χρηματιστηρίων κ.λπ.

Ο δεύτερος είναι ο κίνδυνος οι Έλληνες να συνεχίσουν να μην το βάζουν κάτω, να διαδηλώνουν και να αμφισβητούν τις εκπορευόμενες τόσο από την κυβέρνηση όσο και από το διεθνή παράγοντα (Ε.Ε., ΔΝΤ) πολιτικές, «ξεσηκώνοντας» όχι μόνο τους άλλους νότιους της Ευρώπης, αλλά και τους ίδιους τους Αμερικανούς.

Σε διαδικασία κατάρρευσης η ευρωζώνη!

Καλπάζουν στα ύψη τα spreads της ευρωπεριφέρειας. νέο ιταλικό ρεκόρ!

Στα τάρταρα τα χρηματιστήρια Ελλάδας – Πορτογαλίας- Ισπανίας-Ιταλίας!

Στο κόκκινο εκτοξεύθηκαν τη Δευτέρα οι αποδόσεις των δεκαετών ομολόγων της ευρωπαϊκής περιφέρειας, καθώς εντείνονται οι φόβοι μετάδοσης της κρίσης χρέους από την ευρωπαϊκή "περιφέρεια" στον "πυρήνα". Ρεκόρ καταγράφουν αυτή την ώρα (11/07, 18:30) τα spreads Ιταλίας, Ισπανίας και Πορτογαλίας.

Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος βρέθηκε τις τελευταίες ημέρες η Ιταλία, μετά την ξαφνική άνοδο των ιταλικών spread την Παρασκευή, ύστερα από μαζικές πωλήσεις μετοχών ιταλικών τραπεζών και ομολόγων της χώρας. Το ιταλικό spread συνεχίζει και σήμερα την ανοδική του πορεία σημειώνοντας νέο ρεκόρ και «σπάζοντας» το όριο των 300 μ.β.. Ειδικότερα, η διαφορά της απόδοσης των ιταλικών δεκαετών ομολόγων έναντι του γερμανικού bund διαμορφώνεται τη Δευτέρα στις 303 μ.β., κατά 73,48 μ.β. υψηλότερα σε σχέση με το κλείσιμο της Παρασκευής.

Διεθνής τύπος: η κυβέρνηση ξεπουλά τη δημοκρατία για να αγοράσει λίγους μήνες πριν την πτώχευση!

WSJ: Οι ΗΠΑ τρέμουν την ελληνική κρίση χρέους!

FRANKFURTER ALGEMEINE ZEITUNG: Η Ελλάδα ξεπουλά τη δημοκρατία!

REUTERS: Το νέο μνημόνιο θα καθυστερήσει την πτώχευση για λίγους μήνες!

Δυστυχώς στην Ελλάδα τα κυρίαρχα ΜΜΕ, δεν προσφέρουν παρά ελάχιστη ουσιαστική ενημέρωση στο κοινό, σχετικά με την ακριβή κατάσταση των οικονομικών της χώρας και κυρίως σχετικά με τις όποιες μεσοπρόθεσμες προοπτικές της. Αντιθέτως το μόνο που υπάρχει είναι εξωφρενική παραπληροφόρηση, του τύπου "αν δεν πάρουμε την 5η δόση, δεν θα πληρωθούν μισθοί και συντάξεις"!

Έτσι, εάν κάποιος θέλει να μάθει τις πραγματικές ζυμώσεις στους κυρίαρχους υπερεθνικούς, αλλά και εγχώριους κύκλους σχετικά με το τι μέλλει γενέσθαι, σχετικά με την ελληνική κρίση χρέους, δεν έχει παρά να ανατρέχει στον διεθνή τύπο!

«Η Ελλάδα σε πλειστηριασμό»

του Γιώργου Δελαστίκ

Γροθιά στο στομάχι κάθε Έλληνα, που διατηρεί ακόμη υποτυπώδη ίχνη εθνικής αξιοπρέπειας, ήταν το χθεσινό φύλλο των "Φαϊνάνσιαλ Τάιμς" του Λονδίνου. 

Η κρυάδα άρχιζε από το κεντρικό θέμα της πρώτης σελίδας, από τις πρώτες λέξεις της αρχής της ανάλυσης: "Οι Ευρωπαίοι ηγέτες διαπραγματεύονται μια συμφωνία που θα οδηγήσει σε πρωτοφανή εξωτερική επέμβαση στην ελληνική οικονομία, συμπεριλαμβανομένης της διεθνούς ανάμειξης στη συλλογή φόρων και την ιδιωτικοποίηση κρατικής περιουσίας σε αντάλλαγμα νέων δανείων διάσωσης για την Αθήνα", έγραφε η βρετανική εφημερίδα.

Ξένοι θα... μαζεύουν τους φόρους στη χώρα μας και ξένοι θα ξεπουλάνε την περιουσία του ελληνικού κράτους! Εφιαλτικό ακόμη και ως ιδέα, πόσω μάλλον ως πραγματικότητα.

ΕΛΛΑΔΑ: Ιστορικά σε μόνιμη, σχεδόν, κατάσταση χρεοκοπίας!

Έρμαιο της διεθνούς χρηματιστικής τοκογλυφίας η χώρα από την ανεξαρτησία της! 

Κάρμεν Ραϊνχάρντ: το ελληνικό χρέος δεν είναι διαχειρίσιμo!

Η Κάρμεν Ραϊνχάρντ και ο Κένεθ Ρόγκοφ διεθνούς φήμης και αξίας οικονομολόγοι έχουν συγγράψει, σύμφωνα με έγκυρους κριτικούς, ένα εξαίρετο βιβλίο για τις χρηματοοικονομικές κρίσεις στην ιστορία, με τίτλο, «This Time is Different: Eight Centuries of Financial Folly» («Αυτή τη φορά είναι διαφορετικά: Οκτώ αιώνες Χρηματοοικονομικής Απερισκεψίας»)

Από το βιβλίο αυτό ενισχύεται το συμπέρασμα ότι οι κρίσεις χρέους και ειδικότερα οι χρεοκοπίες δεν είναι κάτι το εξαιρετικό στην ιστορία του καπιταλισμού.

ΔΝΤ: Η δημοσιονομική κρίση μπορεί να χτυπήσει και τον πυρήνα της ευρωζώνης!

Μέχρι  και τα επίσημα στοιχεία του ΔΝΤ αποδομούν την προπαγάνδα για τους «τεμπέληδες» του νότου...

Σε εξαιρετικά ανησυχητικές προβλέψεις που προοιωνίζουν αρνητικότατες εξελίξεις τόσο σχετικά με το άμεσο μέλλον της Ευρωζώνης όσο και με τις επερχόμενες επιθέσεις σε εργατικά και ασφαλιστικά δικαιώματα, προβαίνει το ΔΝΤ, στην 6μηνιαία έκθεσή του.

Συγκεκριμένα, το ΔΝΤ, εκτιμά πως η κρίση χρέους μπορεί να εξαπλωθεί σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, αλλά και σε χώρες του πυρήνα της Ευρωζώνης, όπως το Βέλγιο, η Ιρλανδία και η Βρετανία. Σημείο κλειδί σύμφωνα με το ΔΝΤ, αποτελούν τα κρατικά ομόλογα χωρών (πχ Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Βέλγιο Βρετανία), τα οποία λήγουν το 2011, και τα οποία πρέπει να αναχρηματοδοτηθούν.

Σε τοξικό αδιέξοδο ευρωζώνη και κυβέρνηση

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Οι αγορές δεν πιστεύουν στην «τελική λύση» για την κρίση χρέους, στοιχηματίζουν σε αποτυχία του ελληνικού «πειράματος» και οι διαχειριστές του βρίσκονται σε πολιτική ασφυξία

Σαν να μην έγινε απολύτως τίποτα. Σαν να μη μεσολάβησε το πολύμηνο θρίλερ, οι διαδοχικές σύνοδοι κορυφής και η τελική συμφωνία των 27 για το ευρώ, τη διαχείριση του χρέους, τον προσωρινό και τον μόνιμο μηχανισμό «διάσωσης», το Σύμφωνο για το ευρώ και το ταπεινό «ρεγάλο» της επιμήκυνσης στην Ελλάδα.

Όλες οι θριαμβικές ανακοινώσεις των ηγεμόνων της Ε.Ε. και της κυβέρνησης Παπανδρέου απαξιώθηκαν σε λίγα εικοσιτετράωρα. Με την τριπλή υποβάθμιση Ελλάδας, Πορτογαλίας αλλά και τεσσάρων ελληνικών τραπεζών από την Standard & Poor’s, την υποβάθμιση από τη Fitch και την αντίστοιχη προαναγγελία νέας υποβάθμισης από τη Moody’s.

Η οικονομική κρίση και γιατί είναι αναγκαία η διαγραφή του χρέους

του Θεμιστοκλή Δελβιζόπουλου

Σήμερα, κανένας πια δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι η οικονομική κρίση που πλήττει την ευρωζώνη, αλλά και όλες τις χώρες και τους λαούς του πλανήτη, είναι προϊόν μιας νέας δομικής κρίσης του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος. 

Παρά τη σύγχυση που επικρατεί στα μυαλά αστών και «μαρξιστών» οικονομολόγων το σήμα που εκπέμπεται από παντού είναι πανομοιότυπο. Το σύστημα καταρρέει

Ογδόντα χρόνια μετά την κρίση του 29-30 είναι πια φανερό ότι η τωρινή κρίση-ύφεση αποτελεί κάτι παραπάνω από ένα υφεσιακό κύκλο. Αυτό που είναι σημαντικό είναι το γεγονός ότι αντιστοιχεί σε μια νέα, τρομακτικά μεγαλύτερη φάση από του 29-30, διαρθρωτικής αλλαγής στη συγκεντροποίηση και κυριαρχία του πλασματικού χρηματιστικού κεφαλαίου.

Το διήμερο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Κρίση του καπιταλισμού και κρίση του χρέους

Το διήμερο (25/2 και 26/2) που διοργάνωσε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο Πάντειο Πανεπιστήμιο ήταν εξαιρετικά πετυχημένο. Οι ενδιαφέρουσες συζητήσεις διεξήχθηκαν σε κατάμεστο και τις δυο μέρες αμφιθέατρο.
Την πρώτη μέρα το θέμα ήταν «Κρίση του καπιταλισμού και κρίση του χρέους». Δείτε από αυτή τη μέρα τα βίντεο που ακολουθούν καθώς και φωτογραφίες. Τα βίντεο από τη δεύτερη μέρα θα τα αναρτήσουμε την Παρασκευή.

Λ. Βατικιώτης

Σ. Μαρκέτος

Α. Βούλγαρης



Σ. Κοντογιάννης



Δ. Θανασούλας



Κ. Λαπαβίτσας


Παρεμβάσεις

Π. Γκαργκάνας


Σ. Κουβελάκης

Πηγή: http://www.aformi.gr/

Πολιτική οικονομία της αρπαγής

Οι πιστωτές δεν αποβλέπουν πλέον στη διατήρηση εμπορικών πλεονασμάτων ή την πλήρη αποπληρωμή των δανείων, αλλά στην εξαγορά των εμπράγματων εγγυήσεων των δανείων, αντί πινακίου φακής «σε συνθήκες εθνικής καταστροφής».

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Χρήμα “τύπωσε” η Ιρλανδική Κεντρική Τράπεζα, σε ύψος 40% του ιρλανδικού ΑΕΠ, και το διοχέτευσε στις τράπεζές της για να τις σώσει, προκαλώντας, όπως ήταν αναμενόμενο, πανευρωπαϊκή κατάπληξη και ανησυχία. Το χρήμα δημιουργήθηκε ηλεκτρονικά, με χρήση μιας ειδικής διαδικασίας που προβλέπεται από τις ευρωπαϊκές συνθήκες και αφού ειδοποιήθηκε, όπως έπρεπε, η ΕΚΤ. Η έγκρισή της δεν απαιτείται τυπικά, αλλά θεωρείται απίθανο να προχώρησε το Δουβλίνο σε μια τέτοια κίνηση, χωρίς τη συμφωνία του κ. Τρισέ.