Ελληνική ΑΟΖ: η «μόδα» της παραίτησης

του Νίκου Κοτζιά

Συγγραφέα, καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιώς.  

Η πάγια πολιτική της Τουρκίας είναι να εμποδίσει την Ελλάδα να ασκήσει τα δικαιώματά της που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο.

Η πρώτη και κυριότερη πράξη της είναι να τα παγώσει. Αυτό συμβαίνει εδώ και αρκετά χρόνια. Δυστυχώς η κυβέρνηση προχώρησε ένα βήμα παραπέρα. 

Παραδέχτηκε ότι δεν κάνει άσκηση διεθνών δικαιωμάτων της χώρας (λες και πρόκειται για την προίκα της), όχι μόνο διότι θεωρεί ότι δεν είναι η κατάλληλη στιγμή, αλλά διότι κάτι τέτοιο θα ενοχλήσει την Τουρκία. 

Ποιος φτιάχνει, αλήθεια, τα μνημόνια;

του Nίκου Kοτζιά,

συγγραφέα, καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιώς.

Η παρουσία της τρόικας στην Ελλάδα συνίσταται στην πραγματικότητα σε καμιά δεκαπενταριά μεσαίους υπαλλήλους υπερεθνικών οργανισμών (Ε.Ε., ΚΤΕ, ΔΝΤ) και σε πέντε πιο υψηλόβαθμους.

Ειδικευμένοι σε κρίσεις υπάλληλοι, αλλά μέχρι πριν από 4-5 μήνες παντελώς άσχετοι για το τι συμβαίνει στην Ελλάδα, ποιος είναι τι, πού υπάρχουν αντιθέσεις και πεδία σύγκρουσης. Αυτού του τύπου υπάλληλοι δεν θα μπορούσαν να καταστρώσουν από μόνοι τους λεπτομερειακό σχέδιο ως προς τα πόσα επαγγέλματα ανήκουν στα βαριά και ανθυγιεινά και τι κάνει κάθε εφορία. Δεν μπορούσαν από μόνοι τους να συνταγογραφούν ακριβείς δοσολογίες για κάθε μέτρο.

O κόσμος στη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα: Σημαντικές αλλαγές

του Νίκου Κοτζιά

Οι γίγαντες της Ασίας ενισχύονται ενώ διατηρούν τις διαφορές τους

Στη τελευταία δεκαετία του 20ου αιώνα καθώς και στη πρώτη του 21ου, ξεδιπλώθηκε μια μεγάλη μετακίνηση πλούτου και ισχύος από τη Δύση προς την Ανατολή. Μετακίνηση που δημιουργεί αμφιβολίες κατά πόσο η σημερινή κρίση είναι παγκόσμια κρίση. Διότι όλοι οι δείκτες δείχνουν περισσότερο να είναι μια κρίση της Δύσης.

Η ύφεση διέτρεξε τις δικές της οικονομίες, και ορισμένες όπως στην περίπτωση της Ελλάδας, συνεχίζει να τις διατρέχει. 

Απώλεια του δικαιώματος αυτοκτονίας

 Του Νίκου Κοτζιά Συγγραφέα, καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιώς

Ο χρόνος που κυλάει είναι χρόνος προς όφελος των δανειστών της χώρας.

Αντίθετα, η Ελλάδα βυθίζεται σε μια όλο και πιο βαθιά ύφεση και το εξωτερικό χρέος της αυξάνει.

Στους μήνες που πέρασαν μετά την υπογραφή του δεύτερου μνημονίου, η Γερμανία και οι γερμανικές τράπεζες απαλλάχθηκαν από το 15% των ομολόγων και άλλων επενδύσεων χαρτοφυλακίου που είχαν από κράτη του ευρωπαϊκού νότου και της Ιρλανδίας. Από αυτή τη σκοπιά, μπορεί κανείς να αναμένει

Το δημόσιο ως ο εχθρός - τίνος είναι το κράτος βρε παιδιά;

του Νίκου Κοτζιά

Στην Ελλάδα το κράτος που συγκροτήθηκε μετά την επανάσταση του 1821 ήταν σαφώς πιο μικρό από τον χώρο όπου έκανε ο ελληνικός καπιταλισμός την πρωταρχική του συσσώρευση. Αφού Έλληνες έμποροι, εφοπλιστές και βιοτέχνες κινούνταν με άνεση και πετυχημένα σε όλο το μήκος και το πλάτος της αγοράς της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και όχι μόνο. Το νεοελληνικό κράτος έφερε πάνω του την σφραγίδα των κομματαρχών της «παλιάς Ελλάδας». Την σφραγίδα της μεταπρατικής ελληνικής αστικής τάξης. Του ελέγχου του ξένου παράγοντα.Ακόμα χειρότερα έγιναν τα πράγματα μετά την κατοχή και τον εμφύλιο πόλεμο. Το ελληνικό κράτος έγινε το κράτος των διώξεων, του αυταρχισμού και «της προστασίας του πολίτη από τον κομμουνιστικό κίνδυνο».