Το Σύνταγμα της χώρας έχει de facto καταλυθεί

Θα πρέπει τελικά να έχουμε πάθει ομαδική παράκρουση όλοι μαζί. 

Ένδεκα εκατομμύρια Έλληνες καθόμαστε και ανεχόμαστε ένα πολιτικό σύστημα το οποίο πλέον λειτουργεί και ασκεί εξουσία σε βάρος μας παράνομα και αντισυνταγματικά. 

Φυσικά η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών δεν είναι νομικοί και κυρίως συνταγματολόγοι, αλλά και εκείνοι οι λίγοι που υπάρχουν σιωπούν, μέχρι....να θιγούν τα προνόμιά τους.

Μήπως είναι άραγε ψέματα ότι κάθε μέρα η ίδια η κυβέρνηση προσπαθεί να μας πείσει πως οι δανειστές (τρόϊκα) δεν δέχονται το ένα ή το άλλο; Χθες μόλις δεν μας είπαν ότι η τρόϊκα επέβαλε και πάλι το χαράτσι για τα ακίνητα στον λογαριασμό της ΔΕΗ ενώ η κυβέρνηση δεν ήθελε; Σήμερα πάλι δεν μας είπαν ότι θα προσπαθήσουν να βρουν ισοδύναμα αλλά δεν είναι σίγουροι ότι η τρόϊκα θα τα εγκρίνει κ.λ.π.; Κάνουμε μήπως λάθος;

Λίγο πριν το τέλος

Όταν ένα έθνος έχει παραδώσει την κυριαρχία του με αντάλλαγμα οικονομική βοήθεια- όταν αναπόφευκτα μαζί με την κυριαρχία του παραδίδει και την αξιοπρέπεια του- όταν, παρ' όλα αυτά, οι όροι που συνοδεύουν την οικονομική βοήθεια, αντί να το ανακουφίζουν, το βυθίζουν ακόμα περισσότερο στην εξαθλίωση και διευρύνουν την εξάρτηση από τους δανειστές του- όταν σ' ένα έθνος σημειώνονται καθημερινά αυτοκτονίες λόγω οικονομικού αδιεξόδου κι αυτό γίνεται ρουτίνα στις ειδήσεις- όταν σ' ένα έθνος παιδιά λιποθυμούν στα σχολεία επειδή οι γονείς τους δεν μπορούν να τους παράσχουν τροφή- όταν σ' ένα έθνος συνταξιούχοι ψάχνουν στα σκουπίδια για να φάνε- όταν σ' ένα έθνος η επίσημη ανεργία τείνει να ξεπεράσει το 25% και τεράστιο μέρος όσων εργάζονται υποαμείβεται, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι αυτοί να μην μπορούν να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες- όταν ένα έθνος καταρρέει δημογραφικά- όταν σ' ένα έθνος εκδηλώνεται μαζική τάση μετανάστευσης και ο ανθός του πληθυσμού του εγκαταλείπει τη χώρα....

Χωρίς «κόκκινες γραμμές» το ξεπούλημα

της συντακτικής ομάδας του inprecor
 

Πριν λίγες μέρες, ο κ. Χρυσοχοϊδης ομολογούσε, με ύφος μεταμελημένο, ότι δεν έχει διαβάσει καθόλου το μνημόνιο, το οποίο, όμως, υποστήριξε με την ψήφο του όσες φορές κλήθηκε να το πράξει. Η δε κ. Κατσέλη δήλωνε ότι έριξε μια ματιά «τρεις ώρες ένα Σάββατο πρωί». 

Όπως εξελίσσονται τα πράγματα, οι δύο αυτές ομολογίες ίσως να είναι οι πρώτες αλλά και οι πλέον «ήπιες» σε σύγκριση με ό,τι ψυχανεμιζόμαστε όλοι ότι θα ακολουθήσει στην, εκ των υστέρων, προσπάθεια των ενόχων για την παρούσα άθλια κατάσταση της χώρας και του λαού της, να αποποιηθούν των ιστορικών ευθυνών τους.
 

Μέσα στον γενικότερο ορυμαγδό, στον εξευτελισμό ανθρώπινων ζωών, στη διάρρηξη κάθε έννοιας κοινωνικού ιστού, στη θηλιά της διαρκούς αγωνίας για το σήμερα (έτσι κι αλλιώς ελάχιστοι πλέον σκέφτονται το αύριο), στο ξήλωμα της οποιασδήποτε κατάκτησης των εργαζομένων και στην αποκτήνωση της φτώχειας και απελπισίας, λίγοι έδωσαν και δώσαμε σημασία στο πραγματικό περιεχόμενο της ατάκας που όλοι χρησιμοποιούμε περί «ολικού ξεπουλήματος και περί εκχώρησης της εθνικής κυριαρχίας της χώρας» στους δανειστές.

Στο δρόμο της Αργεντινής

του Κώστα Λαπαβίτσα

Όταν υπέγραψε το Μνημόνιο, η κυβέρνηση Παπανδρέου έβαλε την Ελλάδα σε πορεία Αργεντινής. Για να κρατήσει τη χώρα πάση θυσία μέσα στο πλαίσιο του σκληρού νομίσματος, αποδέχτηκε δάνεια με επαχθή επιτόκια και όρους αποπληρωμής. 
Εκχώρησε μέρος της εθνικής κυριαρχίας στην τρόικα επιβάλλοντας λιτότητα για να εξασφαλιστούν πρωτογενή πλεονάσματα και να μειωθεί σταδιακά το δημόσιο χρέος. 
Αποδέχτηκε επίσης την ανάγκη για περαιτέρω απελευθέρωση των αγορών και ιδιωτικοποιήσεις. Τέτοια μέτρα χαρακτήρισαν την καταστροφική πορεία της Αργεντινής από το 1998 μέχρι το 2001.

Μόνο που στην Ελλάδα οι εξελίξεις είναι ταχύτερες και βιαιότερες.

Αιχμάλωτοι της Γερμανίας

του Σταύρου Χριστακόπουλου

«Αυτή η κυβέρνηση θα προωθήσει την επικύρωση των αποφάσεων της 26ης Οκτωβρίου και θα οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές στις 19 Φεβρουαρίου 2012. (...) Πιστεύουμε επίσης ότι οι εκλογές θα εξομαλύνουν την κατάσταση στην Ελληνική κοινωνία, εκτονώνοντας τις πολιτικές πιέσεις και αποτρέποντας σοβαρές κοινωνικές αναταραχές». 

Αυτά έλεγε ο Σαμαράς στις 13 του μηνός, στην επιστολή που απέστειλε στους ηγέτες της ευρωδεξιάς.

Αυτό – δηλαδή οι εκλογές τον Φεβρουάριο – ήταν το υποτιθέμενο δικό του κέρδος (πείτε το και... αντάλλαγμα) για να συναινέσει στη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - Ν.Δ. – ΛΑΟΣ: ότι το πολιτικό κουβάρι θα ξετυλιγόταν στην κάλπη και ο ελληνικός λαός θα αποκτούσε τουλάχιστον μια κυβέρνηση, έστω και συνασπισμού, η οποία θα είχε την εκλογική νομιμοποίηση που λείπει εντελώς από τη σημερινή.

Αυτό το υποτιθέμενο κέρδος για τον Σαμαρά έγινε χθες καπνός.

Το σκιάχτρο

του Κώστα Κ

Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Στην Ελλάδα επιβλήθηκε κυβέρνηση εκτάκτου ανάγκης. Ένας παγκόσμιος τραπεζίτης, άγνωστος στο λαό (θα ήταν ήδη μισητός εάν ήταν γνωστός) ανέλαβε χρέη πρωθυπουργού, χωρίς να έχει εκλεγεί ποτέ, ούτε καν σαν διαμερισματικός σύμβουλος.

Τρία κόμματα συμμετέχουν στην κυβέρνηση, και απ’ αυτά τα δύο μεγάλα είχαν κατέβει στις προηγούμενες εκλογές ζητώντας από τον κόσμο να τα ψηφίσει για να κυβερνήσουν μόνα τους. Αν θυμόμαστε (έχουν περάσει πολλές δεκαετίες ιστορικού χρόνου από τότε), κέρδισε τότε τις εκλογές το κόμμα το οποίο είχε υποσχεθεί άμεση βελτίωση του επιπέδου ζωής των εργαζόμενων. 

Δηλαδή φτιάχτηκε μια κυβέρνηση ενάντια στην συνολική απόφαση του λαού και επίσης φτιάχτηκε για να μην γίνουν εκλογές.

Οι κριτικές εναντίον αυτής της κυβέρνησης έχουν ήδη ξεκινήσει. Οι περισσότερες εστιάζουν στις πιέσεις της Ε.Ε. και των “αγορών”, με τις οποίες προέκυψε αυτή η κυβέρνηση. Πρόκειται για μια κυβέρνηση και έναν πρωθυπουργό που επέβαλλαν οι “αγορές”, το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, η Ε.Ε. κτλ. για να περιορίσει τη δημοκρατία και να υπογράψει συμφωνίες εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας. Η εικόνα μιας χώρας υπό κατοχή φαίνεται να ολοκληρώνεται.

Προορίζουν την Ελλάδα να γίνει μια κανονική αποικία με κατακτητές και δοσίλογους ντόπιους συνεργάτες τους.

Ούτε στα πιο εφιαλτικά του όνειρα δεν θα μπορούσε να δει κανείς αυτό που σχεδιάζουν άλλοι για μας και εναντίον μας. 

Όσα είδαμε στο ρεπορτάζ της τηλεόρασης αλλά και διαβάσαμε στον σημερινό έντυπο τύπο είναι τουλάχιστον εξοργιστικά. 

Αν θα υλοποιηθούν όμως εξαρτάτε αν ο λαός βγει στο προσκήνιο με τέτοιο τρόπο ώστε να τους χαλάσει τα σχέδια.

Απ’ ότι διαβάζουμε και ακούμε έρχονται άμεσα το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας σε ξένους και ντόπιους πλουτοκράτες, πιο σκληρό ασφαλιστικό σύστημα, άμεση συρρίκνωση του δημοσίου με παραχώρηση λειτουργιών του σε ιδιώτες καπιταλιστές, νέα μείωση μισθών και συντάξεων. 

Κι όλα αυτά με εκχώρηση στους ξένους νταβατζήδες κάθε ίχνους εθνικής κυριαρχίας.

Η ατέλειωτη καρκινοβασία της Ευρωζώνης

Στον αέρα 6η δόση και νέο δάνειο, μετά το ναυάγιο στις διαπραγματεύσεις κυβέρνησης – τρόικας. Σε βαθύτατες αντιθέσεις και εξάρσεις οικονομικού πατριωτισμού προσκρούει η απόφαση της 21ης Ιουλίου, φέρνοντας την Ελλάδα ακόμη πιο κοντά σε τυπική και πραγματική χρεοκοπία. 

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Σκηνικό αποσύνθεσης επικρατεί στις πολιτικές ηγεσίες της Ευρωζώνης, ενάμιση μήνα μετά τη συμφωνία της 21ης Ιουλίου που χαρακτηρίστηκε ως «ιστορική» για να αποδειχθεί τις επόμενες μέρες και εβδομάδες πουκάμισο αδειανό. Παρ' ότι οι πολιτικές παρενέργειες του αιφνίδιου(;) ναυαγίου στις συνομιλίες ελληνικής κυβέρνησης και τρόικας για την 6η δόση του δανείου σε όλο το φάσμα της Ευρωζώνης δεν είναι ακόμη σαφείς, έχει γίνει προ πολλού προφανές ότι και χωρίς αυτή την εμπλοκή η συμφωνία για τον νέο δανεισμό της Ελλάδας καρκινοβατούσε. Και μαζί μ' αυτή καρκινοβατεί το όλο εγχείρημα απεμπλοκής της Ευρωζώνης από την κρίση χρέους.