Blockupy: Όχι στη λιτότητα, όχι στο ευρώ

Blockupy: Όχι στη λιτότητα, όχι στο ευρώ

Αποστολή στη Φρανκφούρτη

του Λεωνίδα Βατικιώτη

 

Δεν χρειάζεται στον επισκέπτη παρά μια απλή επαφή με τους ανθρώπους που εργάζονται στο δαιδαλώδες αεροδρόμιο του χρηματοπιστωτικού κέντρου της Γερμανίας, και πλέον όλης της ηπειρωτικής Ευρώπης, για να αντιληφθεί το ασυνήθιστα υψηλό ποσοστό απασχόλησης μεταναστών, που στην Γερμανία ταυτίζεται πλέον με τον περίφημο θεσμό των «μίνι δουλειών» (mini jobs).

Η γάγγραινα της ανασφάλιστης και κακοπληρωμένης ελαστικής εργασίας δεν αφορά μόνο τον ανέκαθεν υψηλής έντασης εργασίας τομέα των υπηρεσιών, όπως μαρτυρά το γεγονός ότι το υψηλότερο ποσοστό των «μίνι εργασιών» στο σύνολο των θέσεων εργασίας (35%) απαντάται στην βιομηχανική πόλη του Ντέλμενχερστ. Σε όλη την έκταση της Γερμανίας, τον Σεπτέμβριο του 2012, 7,4 εκ. εργαζόμενοι ή 1 στους 5 εργαζόμενους απασχολούταν σε αυτές τις θέσεις εργασίας αμειβόμενος μέχρι 450 ευρώ μηνιαία.Μια οδυνηρή πραγματικότητα που σχετικοποιεί σημαντικά, θολώνει το «επίτευγμα» της Γερμανίας να εμφανίζει μια τόσο χαμηλή ανεργία, που κυμαίνεται στο 6,9%…

Η συσσωρευμένη κοινωνική αγανάκτηση που συνοδεύει την υποβάθμιση και τον κατακερματισμό των εργασιακών σχέσεων και την επέκταση της φτώχειας βρήκε έκφραση στο πλαίσιο των πολύ μαζικών εκδηλώσεων που οργάνωσε το κίνημα καταλήψεων της Φρανκφούρτης, Blockupy.

Υπέρ καταλήψεων, καταληψιών και άλλων «κακούργων»

Πριν ο θόρυβος κατακλύσει τα πάντα, ας βάλουμε μερικά πράγματα στη θέση τους. 

Η επίθεση στο κίνημα των καταλήψεων και των στεκιών, σε χώρους συλλογικής οργάνωσης, έκφρασης και αντίστασης που υπερβαίνουν το άγιο δόγμα της ιδιοκτησίας, καμία σχέση δεν έχει με τη δήθεν αξιοποίηση δημόσιων χώρων από το κράτος. 

Αντιθέτως, έχει άμεση σχέση με την εκστρατεία για την εξαθλίωση της εργατικής τάξης στον βωμό του ξεπεράσματος της κρίσης του καπιταλισμού: είναι αλληλένδετη με την κατάργηση του εργατικού δικαίου, με την εξευτελιστική υποτίμηση της εργατικής δύναμης, με την αδυσώπητη φορολόγηση της εργατικής τάξης, με την καταβαράθρωση της δημόσιας ασφάλισης και υγείας, με την απαξίωση της δημόσιας παιδείας.

Η επίθεση στο κίνημα των καταλήψεων και των στεκιών, σε ιστορικές κοιτίδες αντιεμπορευματικής ζωής και δράσης, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της επιχείρησης διάλυσης των αναχωμάτων ενάντια στην καταπίεση και την εκμετάλλευση, ενάντια στην ατέρμονη αναπαραγωγή της ταξικής κοινωνίας και των θεσμών της σε ολοένα πιο άγριες εκδοχές.