Blockupy: Όχι στη λιτότητα, όχι στο ευρώ

Blockupy: Όχι στη λιτότητα, όχι στο ευρώ

Αποστολή στη Φρανκφούρτη

του Λεωνίδα Βατικιώτη

 

Δεν χρειάζεται στον επισκέπτη παρά μια απλή επαφή με τους ανθρώπους που εργάζονται στο δαιδαλώδες αεροδρόμιο του χρηματοπιστωτικού κέντρου της Γερμανίας, και πλέον όλης της ηπειρωτικής Ευρώπης, για να αντιληφθεί το ασυνήθιστα υψηλό ποσοστό απασχόλησης μεταναστών, που στην Γερμανία ταυτίζεται πλέον με τον περίφημο θεσμό των «μίνι δουλειών» (mini jobs).

Η γάγγραινα της ανασφάλιστης και κακοπληρωμένης ελαστικής εργασίας δεν αφορά μόνο τον ανέκαθεν υψηλής έντασης εργασίας τομέα των υπηρεσιών, όπως μαρτυρά το γεγονός ότι το υψηλότερο ποσοστό των «μίνι εργασιών» στο σύνολο των θέσεων εργασίας (35%) απαντάται στην βιομηχανική πόλη του Ντέλμενχερστ. Σε όλη την έκταση της Γερμανίας, τον Σεπτέμβριο του 2012, 7,4 εκ. εργαζόμενοι ή 1 στους 5 εργαζόμενους απασχολούταν σε αυτές τις θέσεις εργασίας αμειβόμενος μέχρι 450 ευρώ μηνιαία.Μια οδυνηρή πραγματικότητα που σχετικοποιεί σημαντικά, θολώνει το «επίτευγμα» της Γερμανίας να εμφανίζει μια τόσο χαμηλή ανεργία, που κυμαίνεται στο 6,9%…

Η συσσωρευμένη κοινωνική αγανάκτηση που συνοδεύει την υποβάθμιση και τον κατακερματισμό των εργασιακών σχέσεων και την επέκταση της φτώχειας βρήκε έκφραση στο πλαίσιο των πολύ μαζικών εκδηλώσεων που οργάνωσε το κίνημα καταλήψεων της Φρανκφούρτης, Blockupy.

Έχουμε πόλεμο…

Καταστολή, αστυνομοκρατία και ποινικοποίηση των κοινωνικών και εργατικών αγώνων, συνθέτουν το σκηνικό του πολέμου που κήρυξε η κυριαρχία κατά όποιου τολμάει να αντιστέκεται.

Από τις καταλήψεις και τους ελεύθερους κοινωνικούς χώρους μέχρι τα αμαξοστάσια του Μετρό, σιδηρόφραχτες και πάνοπλες ορδές μισθοφόρων της εξουσίας αναλαμβάνουν να αποκαταστήσουν την τάξη. 

Την ίδια ώρα, η καθημερινότητα των πολλών συντρίβεται από τη φτώχεια, την ανεργία και την απόγνωση. Ο εξευτελισμός της μισθωτής εργασίας σε συνθήκες γαλέρας για ένα ξεροκόμματο διαλύει ανθρώπους που «έχουν την τύχη» ακόμη να δουλεύουν για 300 ευρώ. Οι μεγαλύτεροι ασφυκτιούν και οι νεώτεροι φεύγουν με το μεγαλύτερο κύμα μετανάστευσης μετά τη δεκαετία του 1960.

Μόνο «επίσκεψη ρουτίνας» δεν είναι η σημερινή

του Γ. Δελαστίκ

Ούτε καν τους Γερμανούς δημοσιογράφους δεν κατόρθωσε να πείσει ο εκπρόσωπος της καγκελαρίας Στέφεν Ζάιμπερτ, όταν επιχείρησε να εμφανίσει ως «επίσκεψη ρουτίνας» το σημερινό ταξίδι της Α. Μέρκελ στην Αθήνα.

Ούτε ο Έλληνας πρωθυπουργός έλεγε αλήθεια στη συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα «Χάντελσμπλατ» όταν ισχυριζόταν ότι η καγκελάριος «είναι ευπρόσδεκτη σε εμάς οποιαδήποτε στιγμή».

Αν όντως η Μέρκελ ήταν ευπρόσδεκτη από το σύνολο ή το μέγιστο μέρος του ελληνικού πληθυσμού, δεν θα ήταν βεβαίως αναγκαίοι πάνω από 6.000 αστυνομικοί για την ασφάλειά της, ούτε θα καταδίκαζε σύσσωμη η αντιπολίτευση την έλευσή της. Δεν θα παρέλυε το κέντρο της Αθήνας από δεκάδες χιλιάδες αναμενόμενους διαδηλωτές εναντίον της πολιτικής της κυβέρνησης Μέρκελ. Δεν θα δημιουργείτο μια «υγειονομική ζώνη» γύρω από την καγκελάριο ώστε να μη συναντήσει κανέναν Έλληνα πολίτη. 
Δεν θα χρειάζονταν οι ελεύθεροι σκοπευτές της αστυνομίας για να σκοτώσουν όποιον Έλληνα θεωρήσουν ότι κινείται «ύποπτα» αναφορικά με την ασφάλεια της καγκελαρίου. 

Δεν θα χρειάζονταν ελικόπτερα της αστυνομίας για να παρακολουθούν τους διαδηλωτές. 

Δεν θα χρειαζόταν να κοπεί η κυκλοφορία σε όλους τους δρόμους από όπου θα περάσει η αυτοκινητοπομπή της καγκελαρίου.

Όλα αυτά και αμέτρητα άλλα γίνονται ακριβώς επειδή η επίσκεψη της καγκελαρίου κατά κανένα τρόπο δεν είναι «φυσιολογική».