του Γιώργου Δελαστίκ
Aπό μια κλωστή κρέμεται πλέον η τύχη του ευρώ, μετά το ανατρεπτικό αποτέλεσμα των ιταλικών εκλογών. Το μαχαίρι έφτασε στο κόκαλο. Οι ψηφοφόροι της τρίτης σε μέγεθος οικονομίας της Ευρωζώνης, μετά από εκείνες της Γερμανίας και της Γαλλίας, ψήφισαν σε ποσοστό 55% κόμματα είτε δεξιά (Μπερλουσκόνι) είτε κεντροαριστερά (Γκρίλο) που έβαλαν επί τάπητος το ζήτημα της εγκατάλειψης του ευρώ από την Ιταλία.
Aπό μια κλωστή κρέμεται πλέον η τύχη του ευρώ, μετά το ανατρεπτικό αποτέλεσμα των ιταλικών εκλογών. Το μαχαίρι έφτασε στο κόκαλο. Οι ψηφοφόροι της τρίτης σε μέγεθος οικονομίας της Ευρωζώνης, μετά από εκείνες της Γερμανίας και της Γαλλίας, ψήφισαν σε ποσοστό 55% κόμματα είτε δεξιά (Μπερλουσκόνι) είτε κεντροαριστερά (Γκρίλο) που έβαλαν επί τάπητος το ζήτημα της εγκατάλειψης του ευρώ από την Ιταλία.
Ελάχιστη σημασία έχει κατά πόσο είναι ειλικρινείς στο
θέμα αυτό οι ηγέτες τους.
Το ζήτημα είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία του
ιταλικού λαού τάχθηκε δια της ψήφου κατά του ευρώ. Οι ψηφοφόροι μιας μεγάλης
βιομηχανικής χώρας όπως η Ιταλία, για την οποία δεν μπορούν να ειπωθούν οι
συνήθεις παρ΄ ημίν ανοησίες (δεν παράγει τίποτα, ζει με δανεικά, είναι
καθυστερημένη κ.λπ.), αποδοκίμασαν ρητά την πολιτική υπεράσπισης του ευρώ.
Ένα βήμα πριν από το τέλος έχουμε φτάσει τώρα πια. Ξεκινήσαμε με την ασήμαντη, περιφερειακή, περιθωριακή Ελλάδα. Συνεχίσαμε με τις επίσης ασήμαντες, περιθωριακές χώρες της Ευρωζώνης Ιρλανδία και Πορτογαλία, οι οποίες υπήχθησαν και αυτές σε καθεστώς μνημονίου. Σε διαδικασία υπογραφής μνημονίου και η μηδαμινή για τους Ευρωπαίους Κύπρος.
Ένα βήμα πριν από το τέλος έχουμε φτάσει τώρα πια. Ξεκινήσαμε με την ασήμαντη, περιφερειακή, περιθωριακή Ελλάδα. Συνεχίσαμε με τις επίσης ασήμαντες, περιθωριακές χώρες της Ευρωζώνης Ιρλανδία και Πορτογαλία, οι οποίες υπήχθησαν και αυτές σε καθεστώς μνημονίου. Σε διαδικασία υπογραφής μνημονίου και η μηδαμινή για τους Ευρωπαίους Κύπρος.
