Το κίνημα για το νερό θα κερδίσει!

Εκδήλωση στο ΑΠΘ: Το κίνημα για το νερό θα κερδίσει  


Ισχυρό μήνυμα ότι το κίνημα για το νερό θα νικήσει έστειλαν χθες οι πολίτες της Θεσσαλονίκης που παρευρέθηκαν στην εκδήλωση που διοργάνωσαν από κοινού το ΑΠΘ και η καμπάνια Soste το νερό σε αίθουσα του πανεπιστημίου. 

Στην εκδήλωση ο ακτιβιστής Klaus Kittsteiner μετέφερε την εμπειρία του από το ανάλογο κίνημα στο Βερολίνο και τον αγώνα για την εκδίωξη των δύο μεγάλων πολυεθνικών που είχαν στα χέρια τους την διαχείριση του νερού της πόλης.

Μετά την εκδήλωση ο Γερμανός ακτιβιστής Klaus Kittsteiner και ο Γιάννης Κρεστενίτης από το Συντονιστικό Πολιτών και Φορέων «SΟSΤΕ το ΝΕΡΟ» βρέθηκαν στην ΕΡΤ3 καλεσμένοι στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων.

Επίσης στην εκδήλωση στο ΑΠΘ, ο Klaus Kittsteiner αναφέρθηκε στις μυστικές ρήτρες που προέβλεπε η συμφωνία παραχώρησης του 49,9% της δημοτικής εταιρείας ύδρευσης στους ιδιώτες, σύμφωνα με τις οποίες αυτές θα είχαν εγγυημένο κέρδος από την διαχείριση του νερού σε ποσοστό 8-10%. Το ποσοστό αυτό σε περίπτωση μείωσης της κατανάλωσης του νερού θα έπρεπε να καταβληθεί από την κυβέρνηση και τους πολίτες.

Συνθήκη - λαιμητόμος για την εθνική κυριαρχία

Συνθήκη - λαιμητόμος για την εθνική κυριαρχία 
 

του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των πολυεθνικών η επωαζόμενη συμφωνία για μια γιγαντιαία κοινή αγορά ηνωμένων πολιτειών και ευρωπαϊκής ένωσης

«Ο πανικός εξαπλώνεται στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, λες και κάποιο κουνάβι εισέβαλε στο κλουβί με τα κουνέλια. Το σχέδιο για τη δημιουργία μιας μεγάλης κοινής αγοράς, που θα ενσωματώνει τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση, ένα σχέδιο που εξελισσόταν θαυμάσια, χωρίς κανείς να πάρει είδηση, ήρθε ξαφνικά στο φως της ημέρας. Σε ολόκληρη την Ευρώπη, οι λαοί διερωτώνται γιατί να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Γιατί κανείς δεν ζητάει τη γνώμη τους; Ποιους να εξυπηρετεί, άραγε, αυτή η ιστορία»;

Με αυτά τα λόγια ξεκινούσε πρόσφατη ανάλυση του Τορτζ Μονμπάιοτ στη βρετανική εφημερίδα Guardian. Πέτρα του σκανδάλου, η Διατλαντική Εμπορική Επενδυτική Σχέση (TTIP), την οποία διαπραγματεύονται, υπό συνθήκες άκρας μυστικότητας, από τον περασμένο Ιούλιο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η κυβέρνηση Ομπάμα.

Νίκη στον αγώνα των απολυμένων της Coca-Cola - Νίκη για ολόκληρη την εργατική τάξη

Νίκη στον αγώνα των απολυμένων της Coca-Cola Νίκη για ολόκληρη την εργατική τάξη

Στο άκουσμα της λέξης καπιταλισμός, πόσo μάλλον πολυεθνική, αυτό που σου έρχεται αμέσως στο μυαλό είναι η Coca-Cola. Η εταιρεία κολοσσός που γιγαντώθηκε πουλώντας σε όλo τον πλανήτη ένα προϊόν του οποίου η χρησιμότητα σηκώνει πολλή συζήτηση. Υπό αυτή την έννοια, η ανάπτυξη αγώνων από τους εργαζόμενους σε μια τέτοια εταιρεία έχει μια αναβαθμισμένη σημασία, χωρίς προφανώς να σημαίνει ότι η αξία τους είναι μεγαλύτερη από τους αγώνες που προκύπτουν σε άλλους εργασιακούς χώρους.

Η σημερινή απεργία των εργαζομένων του εργοστασίου της Coca-Cola αποτελεί σημαντικό κινηματικό γεγονός για την πόλη της Θεσσαλονίκης, αλλά και για ολόκληρη τη χώρα. Η μαχητικότητα και η διάθεση των εργαζομένων όχι μόνο να συνεχίσουν την απεργία αλλά και η τάση για εξωστρέφεια και απεύθυνση στο λαό, η αισιοδοξία και ο αέρας νίκης που έχουν, μακριά από την απογοήτευση που έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια, είναι άξια θαυμασμού.

Αλληλέγγυα οικονομία, δημιουργικές αντιστάσεις, άμεση δημοκρατία

Αλληλέγγυα οικονομία, δημιουργικές αντιστάσεις, άμεση δημοκρατία

Για μια προεικονιστική realpolitik

Μια συζήτηση του Πολύκαρπου Γεωργιάδη με τον Ορέστη Βαρκαρόλη, με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του τελευταίου: Δημιουργικές αντιστάσεις και αντεξουσία

Π.Γ.: Ο όρος Αλληλέγγυα Οικονομία ακούγεται ως σχήμα οξύμωρο και ξενίζει πολλούς από εμάς. Μπορούν οι δομές της αλληλέγγυας οικονομίας να αποτελέσουν το πρόπλασμα για μια αταξική κοινωνία ή μήπως είναι νομοτελειακά καταδικασμένες να αφομοιωθούν και να απολέσουν τα ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά τους, μέσα στον ωκεανό της καπιταλιστικής οικονομίας, της λογικής του κέρδους, του ελεύθερου ανταγωνισμού και του (αντι)κοινωνικού δαρβινισμού;

Ο.Β.: Πράγματι, το πεδίο της οικονομίας φάνταζε και ακόμα φαντάζει για τους περισσότερους που συμμετέχουν στο κίνημα ως αποκλειστική περιοχή του εχθρού. Ένα πεδίο στο οποίο όχι μόνο δεν είναι ωφέλιμο να παρέμβουμε (για την αναίρεσή του), αλλά το οποίο πρέπει να ξεπεράσουμε ή να υπερβούμε με βάση, μια μάλλον εξτρεμιστική παρά ριζοσπαστική, κριτική του υπάρχοντος που στην προέκτασή της φτάνει να (ανα)ζητά αφελώς ακόμα και την κατάργηση της κοινωνίας. 

Λες και το ξεπέρασμα της εμπορευματικής μορφής της πατάτας προϋποθέτει την κατάργηση της πατάτας[1] και η κατάργηση της μισθωτής εργασίας την κατάργηση της εργασίας γενικά[2]!

9 Νοέμβρη: Παγκόσμια Ημέρα Δράσης για τις Σκουριές

Κάλεσμα σε ταυτόχρονες διαμαρτυρίες και εκδηλώσεις σε όλο τον κόσμο προκειμένου να πάψουν άμεσα οι εργασίες εξόρυξης χρυσού στην Χαλκιδική και οι διώξεις πολιτών απευθύνουν για τις 9 Νοεμβρίου ακτιβιστές που αγωνίζονται υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος και κατά της εξόρυξης χρυσού στις Σκουριές και στην ευρύτερη περιοχή. 

Στο πλαίσιο αυτό διοργανώνεται, στη Θεσσαλονίκη, ακόμη ένα μεγάλο συλλαλητήριο διεκδίκησης και αλληλεγγύης και οι Επιτροπές Αγώνα Χαλκιδικής καλούν όλους τους πολίτες που αρνούνται τη λεηλασία του περιβάλλοντος, να δώσουν δυναμικό «παρών» στη διαμαρτυρία. 
Η συγκέντρωση θα πραγματοποιηθεί στις 11 το πρωί, στην πλατεία ΧΑΝΘ, και θα ακολουθήσει πορεία διαμαρτυρίας.
Προκειμένου να κινητοποιηθεί όσον το δυνατόν περισσότερος κόσμος η πρόσκληση, που κυκλοφορεί στο twitter με hashtag #saveskouries, εκτός από τα ελληνικά είναι γραμμένη στα αγγλικά, τα γαλλικά, τα ισπανικά και τα ιταλικά.
“Ο αγώνας μας βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο. Τώρα σας χρειαζόμαστε όλους”, αναφέρεται στην πρόσκληση για την Παγκόσμια Ημέρα Δράσης για τις Σκουριές.

Καπιταλιστική βαρβαρότητα ή αταξική δημοκρατία;

Καπιταλιστική βαρβαρότητα ή αταξική δημοκρατία;

του Κώστα Λάμπου

(Η τήξη των δομικών στοιχείων του καπιταλισμού έχει ήδη αρχίσει.

Ένας καινούργιος καλύτερος κόσμος γεννιέται)

1. Ο καπιταλισμός σε μακροχρόνια γενικευμένη κρίση παρακμής

Είμαστε μάρτυρες και θύματα μιας παρατεταμένης παγκόσμιας παρακμιακής κρίσης της καπιταλιστικής οικονομίας, της μεγάλης κρίσης, ο χαρακτήρας της οποίας έχει να κάνει αποκλειστικά με την φύση του πραγματικού υπαρκτού καπιταλισμού, ο οποίος αδυνατεί να δώσει λύσεις στα ζωτικά προβλήματα της ανθρωπότητας.

Και βεβαίως δεν έχει να κάνει με την υποτιθέμενη ανικανότητα των ανθρώπων ή με την ‘ατελή’ ανθρώπινη φύση, όπως επιχειρούν να μας πείσουν τα διάφορα σκοταδιστικά ιερατεία και μερικοί καλοπληρωμένοι παραμυθάδες των ΜΜΕ και του εκπαιδευτικού συστήματος, γιατί από τον Αριστοτέλη και δώθε η ανθρωπότητα γνωρίζει, ότι δεν υπάρχει μια μοναδική ανθρώπινη φύση δεδομένη, σταθερή-αναλλοίωτη και ανεξάρτητη από τις εκάστοτε κυρίαρχες αξίες του εκάστοτε κυρίαρχου συστήματος εξουσίας, με λίγα λόγια δεν υπάρχει υπεριστορική ανθρώπινη φύση.

Χρονικό ενός προαναγγελθέντος πολέμου

του Στάθη Κουβελάκη

Φαίνεται πως είμαστε καταδικασμένοι να πάρουμε για μια ακόμη φορά μέρος στο γνώριμο και φρικαλέο έργο. Συνετελέσθη, μας διαβεβαιώνουν, ένα ιδιαίτερα ειδεχθές έγκλημα μπροστά στο οποίο η αυτοπαρουσιαζόμενη ως «διεθνής κοινότητα» - δηλαδή οι ΗΠΑ και οι «πρόθυμοι» σύμμαχοί τους – δεν επιτρέπεται να μείνει αδρανής. Ένας ακόμη «κακός δικτάτορας» καλείται να τιμωρηθεί. Τα θύματα της ανθρωπιστικής καταστροφής θα αναλάβουν σε μια πρώτη φάση να συνδράμουν πύραυλοι Τόμαχωκ και βόμβες «υψηλής ακρίβειας». Μετά από αυτά τα «χειρουργικά χτυπήματα» ενδέχεται να ακολουθήσουν επί τόπου και οι χειρούργοι των καθιερωμένων ΜΚΟ προς περίθαλψη των επιζώντων.

Η πρόφαση που επικαλούνται οι Δυτικοί για να νομιμοποιήσουν την νέα ιμπεριαλιστική τους επιδρομή μόνο ως ένδειξη απώλειας κάθε αίσθησης αιδούς μπορεί να θεωρηθεί. Τη στιγμή που στο Βιετνάμ γεννιούνται ακόμη παραμορφωμένα παιδιά από τους εκατοντάδες χιλιάδες τόννους χημικών ουσιών που έριχνε επί σειράν ετών η αεροπορία των ΗΠΑ σε κάθε γωνιά της μαρτυρικής αυτής χώρας.

Μήνυμα από την ΕΡΤ στους καθηγητές

Μήνυμα από την ΕΡΤ στους καθηγητές

του Τάσου Παππά

Δεν ξέρω ποια θα είναι η έκβαση της μάχης που δίνουν οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ απέναντι στην κυβέρνηση. Οπως έχει αποδειχτεί ιστορικά, ακόμη και οι χαμένες μάχες έχουν το νόημά τους. Κάποιοι θεωρούσαν άσκοπη τη σύγκρουση και συνιστούσαν συνθηκολόγηση από την πρώτη στιγμή. 

Τα κόμματα της συγκυβέρνησης έκαναν τα πάντα για να το πετύχουν. Δυσφήμησαν τους εργαζόμενους στα δημόσια μέσα ενημέρωσης, επιχείρησαν να τους διασπάσουν, προσπάθησαν να τους δελεάσουν προσφέροντας θέσεις και ανταλλάγματα. Η γενναιοδωρία των χρεοκοπημένων.

Αρκετοί πράγματι ενέδωσαν: Είτε γιατί το φάντασμα της ανεργίας καραδοκούσε απειλητικό πάνω από τα κεφάλια τους είτε γιατί πιστεύουν ότι είναι μάταιο να αγωνίζεσαι ενάντια στις εξουσίες, ακόμη κι όταν αυτές σε προκαλούν με τον πιο βάναυσο τρόπο, είτε γιατί προτίμησαν να συνεργαστούν με τον αντίπαλο παρά να ενώσουν τις δυνάμεις τους με τους αντιστεκόμενους συναδέλφους τους. Η ρετσινιά «δηλωσίας», πάντως, είναι ισοπεδωτική, γιατί δεν ανήκουν όλοι στην ίδια κατηγορία. Ας αναλογιστούν όσοι την εισηγήθηκαν το παρελθόν αυτής της λέξης και το πόσο κακό έκανε στα δύσκολα χρόνια, τότε που η Αριστερά ήταν στην παρανομία, στις φυλακές και τις εξορίες.

Αντίστροφη μέτρηση

του Στάθη Κουβελάκη

Το κλείσιμο της ΕΡΤ ήταν τελικά το πρώτο, πιθανόν και το μοιραίο λάθος του Αντώνη Σαμαρά. Όποια κι αν είναι η έκβαση της μάχης για την τύχη του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα, είναι σαφές ότι ο αρχικός σχεδιασμός του πρωθυπουργού και του επιτελείου του έχει πλήρως ανατραπεί. Αντί για την επίδειξη πυγμής που θα προσέδιδε περαιτέρω κάλυψη στην αυταρχική κλιμάκωση, είχαμε την διάλυση της τρικομματικής συμμαχίας και την πτώση της πρώτης κυβέρνησης Σαμαρά. Διότι βεβαίως περί αυτού επρόκειται και όχι περί «ανασχηματισμού» όπως θέλουν να το παρουσιάσουν τα καθεστωτικά ΜΜΕ. 

Και αν δεν επικρατούσε καθεστώς παρατεταμένης αντιδημοκρατικής εκτροπής, η νέα κυβέρνηση όφειλε να ξαναπαρουσιαστεί στη Βουλή με προγραμματικές δηλώσεις (ακόμη κι ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ κάνει λόγο για «επικαιροποίηση της προγραμματικής συμφωνίας, αναγνωρίζοντας ότι τίθεται θέμα) και να ζητήσει την έγκριση της εθνικής αντιπροσωπείας.

Τρεις είναι οι παράγοντες που δεν έλαβαν υπ’όψιν τους ο Αντώνης Σαμαράς και οι συνεργάτες του όταν αποφάσισαν την αυθημερόν παύση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης.

Το νομικό τμήμα της ΚΕΔΔΕ για την προσωρινή διαταγή του πρoέδρου του ΣτΕ για την ΕΡΤ

Το νομικό τμήμα της ΚΕΔΔΕ για την προσωρινή διαταγή του πρόεδρου του ΣτΕ για την ΕΡΤ

Για το ζήτημα της Ε.Ρ.Τ. και το περιεχόμενο της χθεσινής προσωρινής διαταγής του προέδρου του ΣτΕ, το νομικό τμήμα της Κ.Ε.Δ.Δ.Ε. εκτιμά ότι:

1) Με την από 17.6.2013 προσωρινή διαταγή του Προέδρου του ΣτΕ αναστέλλεται η διακοπή της μετάδοσης ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών και η απενεργοποίηση των συχνοτήτων της ΕΡΤ και αφετέρου διατάσσονται οι αρμόδιοι Υπουργοί να λάβουν τα αναγκαία οργανωτικά μέτρα για τη συνέχιση της μετάδοσης ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών από δημόσιο φορέα μέχρι τη σύσταση και λειτουργία του προβλεπόμενου νέου φορέα.

Η προσωρινή διαταγή ισχύει τουλάχιστον μέχρι τη λήψη απόφασης από την Επιτροπή Αναστολών ΣτΕ, η οποία και θα ρυθμίσει προσωρινά την υπόθεση τουλάχιστον μέχρι τις 27.9.2013, που η Ολομέλεια του ΣτΕ θα συζητήσει την αίτηση ακύρωσης του συνόλου της Υπουργικής Απόφασης.

Η προσωρινή διαταγή είναι άμεσα εκτελεστή, υποχρεώνει κάθε διοικητικό – και κυβερνητικό – όργανο να συμμορφωθεί και να την εφαρμόσει και τυχόν παραβίασή της συνεπάγεται ποινικές ευθύνες (Π.Κ. 232Α, 259 : απείθεια, παράβαση καθήκοντος κλπ), που θα μπορούσαν να κινήσουν και την αυτόφωρη διαδικασία εναντίον των παραβατών, εάν δεν το απαγόρευε ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών.

Για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο και άλλα δεινά

Για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο και άλλα δεινά

(με αφορμή το κείμενο του επιμελητή των Ενθεμάτων της Αυγής, Στ. Μπουρνάζου, στο φύλλο της 2ας Ιουνίου 2013)

του Λάμπε Ρατ

Θα επιχειρήσουμε ένα κριτικό σχόλιο στο κείμενο με το οποίο παρεμβαίνει στο ζήτημα του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου ο κ. Μπουρνάζος, που ως επιμελητής ενός ένθετου της εφημερίδας του ΣΥΡΙΖΑ μάλλον απηχεί μέσες άκρες την κυρίαρχη στο κόμμα άποψη. Ας αρχίσουμε με την πιο κρίσιμη κατά τη γνώμη μας παράμετρο, που δεν θίγει το υπό σχολιασμό κείμενο, και δεν είναι άλλη από την ίδια την κατάθεση ενός νομοσχεδίου με σκοπό να επιληφθεί ο Νόμος (και ο συγκεκριμένος νόμος) επί ενός κατεξοχήν κοινωνικού (και προφανώς πολιτικού) ζητήματος: του ρατσισμού και της βίας του. 

 Ήδη λοιπόν εξαρχής, μιλάμε για τη νομικοποίηση άλλου ενός κοινωνικού ζητήματος, μια διαδικασία που αποτελεί καταστατική αρχή του υπαρκτού φιλελευθερισμού, κλασικού και νέου: η προσφυγή στο Νόμο - Βασιλέα (στο Νόμο ως καθαρή αμεσότητα) αφενός και στο νόμο ως θετική πραγμάτωση αφετέρου.  Η πρώτη ενισχύει de jure τον Κυρίαρχο και την μη αναγώγιμη εξουσία του, ενισχύει το Κράτος ως απόλυτο ρυθμιστή της κοινωνικής ζωής, κρατικοποιεί το Κοινωνικό. Και βέβαια, η μεγέθυνση της κρατικής ισχύος δεν είναι πολιτικά ουδέτερη, δεν είναι «δεξιά» ή «αριστερή», αλλά παρόλα αυτά η Αριστερά συνεχίζει να βλέπει το Κράτος και τους μηχανισμούς του ως πεδία προς έλεγχο και κατάκτηση αφενός και ως πεδία ταξικών-κοινωνικών εντάσεων και συγκρούσεων αφετέρου.

Βουλγαρία: Διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα

Στους δρόμους κατέβηκαν το Σαββατοκύριακο δεκάδες χιλιάδες πολίτες στη Σόφια και σε άλλες πόλεις της Βουλγαρίας, όπου πραγματοποίησαν διαδηλώσεις κατά των μονοπωλίων στην ενέργεια, της ανεργίας, της φτώχειας και της διαφθοράς.

Στη βουλγαρική πρωτεύουσα, χθες, διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν έξω από το υπουργείο Οικονομίας, Ενέργειας και Τουρισμού και στη "Γέφυρα των Αετών" και στη συνέχεια οι δύο ομάδες πραγματοποίησαν πορεία διαμαρτυρίας στο κέντρο της πόλης.

Στην παραθαλάσσια πόλη Βάρνα, περίπου 5.000 πολίτες διαμαρτυρήθηκαν χθες έξω από το δημαρχείο και αργότερα απέκλεισαν σιδηροδρομικές γραμμές και εμπόδισαν την αναχώρηση τριών τρένων από την πόλη. Οι συμμετέχοντες στο δίωρο αποκλεισμό ζήτησαν να επιτραπεί η λειτουργία του Βουλγαρικού Οργανισμού Σιδηροδρόμων (BDZ) και να αποτραπεί η πώλησή του. Οι συγκεντρωμένοι ζήτησαν να ενημερωθούν για τους υποψήφιους αγοραστές του τμήματος εμπορευματικών μεταφορών του BDZ τονίζοντας ότι οι συμφωνίες δεν μπορούν "να κλείνονται κάτω από το τραπέζι".

Τα κορίτσια της ουτοπίας στέκουν στην πρώτη γραμμή

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΙΕΡΙΣΣΟ

Είναι αυτές που σε κάθε πορεία βγαίνουν στην πρώτη γραμμή. Αυτές που κάνουν καθιστικές διαμαρτυρίες. Αυτές που χτυπιούνται άγρια από τα ΜΑΤ. Αυτές που τα ΜΜΕ χαρακτηρίζουν «τρομοκράτισσες». Στη Χαλκιδική, το κίνημα της αντίστασης των πολιτών γυναικοκρατείται – κι οι άντρες τους είναι πολύ περήφανοι γι” αυτό.

Αυτές τις γυναίκες, τα κορίτσια της ουτοπίας, συναντήσαμε στην Ιερισσό. Ήρθαν εδώ έφηβες και ηλικιωμένες, νοικοκυρές κι επαγγελματίες απ” όλα τα χωριά της βορειοανατολικής Χαλκιδικής. «Κατ” αρχήν, ποιες είναι οι τρομοκράτισσες;» τις ρωτάω. «Όλες, είμαστε όλες τρομοκράτισσες» απαντούν εν χορώ και ξεσπάμε σε δυνατά γέλια. «Αυτό που με έχει εντυπωσιάσει περισσότερο είναι πως σε κάθε διαμαρτυρία κατεβαίνετε με τα παιδιά σας.

Συνήθως οι μάνες είναι υπερπροστατευτικές κι εδώ υφίστασθε άγρια καταστολή. Δεν φοβάστε;» είναι το πρώτο μου ερώτημα. «Κι εγώ το ίδιο ρώτησα την Κυριακή τις μανάδες. Ομως κάνουν έναν αγώνα για τα παιδιά τους και θέλουν να τα έχουν μαζί. Αυτό άλλωστε αποδεικνύει πως κάθε φορά εμείς κατεβαίνουμε με ειρηνική διάθεση» λέει η 65χρονη Ειρήνη Μάρκου, πρόεδρος του συλλόγου «Φίλοι του Περιβάλλοντος». «Εγώ είμαι γιαγιά. Όταν ο άντρας μου καμιά φορά παραπονιέται που λείπω από το σπίτι για τον αγώνα, ο εγγονός μου τον μαλώνει: Η γιαγιά τρέχει για μένα και την αδερφή μου, να την αφήσεις ήσυχη». Στο ίδιο μήκος κύματος κι ο έφηβος γιος της λογίστριας Χρύσας Λυκάκη: «Τα παιδιά μας είναι συνειδητοποιημένα, κατεβαίνουν σε κάθε διαδήλωση. Ο γιος μου λέει: «Μας αφήσατε μια κατεστραμμένη χώρα, θα μας κληροδοτήσετε και μια λεηλατημένη γη; Απαιτώ να σηκωθείτε από τον καναπέ σας».

Επιστολή παραίτησης του Δ.Σ. της ΕΝΙΚ

Επιστολή παραίτησης του Δ.Σ. της Ένωσης Νοσοκομειακών Ιατρών Κιλκίς

Συνάδελφοι,
 

Έχουν περάσει πάνω από δυόμιση χρόνια που ως εκλεγμένοι εκπρόσωποι της ΕΝΙΚ καταβάλαμε κάθε προσπάθεια στο όριο των δυνατοτήτων μας να επανακτήσουμε τη χαμένη αξιοπρέπεια του κλάδου μας και να δώσουμε τόνο και παλμό στον κοινό μας αγώνα με την τοπική κοινωνία για τη ματαίωση του σχεδίου διάλυσης του ΕΣΥ και του νοσοκομείου μας ειδικότερα. 

Βιώσαμε όλο αυτό το διάστημα την ποσοτική και ποιοτική μείωση των παρεχομένων από το νοσοκομείο μας υπηρεσιών, τις τραγικές ελλείψεις του με ευθύνη της πολιτείας, την υποβάθμιση των συνθηκών εργασίας, την αμφισβήτηση των δικαιωμάτων μας ως εργαζομένων, είδαμε μειώσεις στις αποδοχές μας όπως και την απαξίωση του λειτουργήματός μας, μέσα στον παραλογισμό μιας κοινωνικά ανάλγητης πολιτικής. Οι αρμόδιοι παρά τις εκκλήσεις και τις διαμαρτυρίες μας όχι μόνο κώφευαν ή αρνούνταν επιδεικτικά να αναλάβουν τις τεράστιες ευθύνες τους, αλλά  κατέβαλαν προσπάθειες να διαστρεβλώσουν στη συνείδηση της κοινωνίας την φριχτή πραγματικότητα και τους υπαιτίους της, ενοχοποιώντας και στοχοποιώντας το προσωπικό του νοσοκομείου.

Κείμενο των συλληφθέντων μέσα από τη Γαδά

Η Κατάληψη της Villa Amalias εδώ και 23 χρόνια αποτελεί έναν ανοιχτό πολιτικό πολιτιστικό και κοινωνικό χώρο, καθώς και στεγαστική κολεκτίβα. 

Όλα αυτά τα χρόνια σε αυτή δραστηριοποιούνται πολλές ομάδες όπως: θεατρική ομάδα, συναυλιακή ομάδα, studio, ομάδα βιτρώ, παιδικό στέκι, ομάδα χορού, γυμναστικής, ξένων γλωσσών, Η/Υ, τυπογραφική κολεκτίβα, ομάδα προβολών, δανειστική βιβλιοθήκη, ανταλλακτήριο δίσκων και cd και επίσης έχουν φιλοξενηθεί πολιτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις άλλων ομάδων. 

Επιπλέον, η Κατάληψη Villa Amalias, πέραν των εσωτερικών δραστηριοτήτων έχει συμβάλει στην επίλυση προβλημάτων της γειτονιάς, συμμετέχοντας τόσο στη συνέλευση κατοίκων πλατείας Βικτωρίας, όσο και πραγματοποιώντας ανοιχτές και εξωστρεφείς δράσεις στην περιοχή, όπως μικροφωνικές παρεμβάσεις, χαριστικά παζάρια, συλλογικές κουζίνες και παιδικές εκδηλώσεις στην πλατεία.

H απόφαση του Eurogroup και οι πανηγυρισμοί ή η πολιτική ως θέατρο

της Αριάδνης Αλαβάνου

Όποιος είδε τη Δευτέρα το βράδυ του κυβερνητικούς παράγοντες στην τηλεόραση στις εκπομπές “αναμονής της δόσης”, ασφαλώς θα διαπίστωσε ότι αποτελούσαν τις προσωποποιήσεις του ψεύδους, του φιλοτομαρισμού, του κυνισμού.
Δεν μπορούσαν να κρύψουν τη χαρά τους που θα είχαν κάτι να “πουλήσουν” για την πολιτική τους επιβίωση.

Τη διαβόητη δόση των δισεκατομμυρίων ευρώ για την οποία είχαν πράξει το ειδεχθές καθήκον τους: την ψήφιση του τρίτου μνημονίου με εκβιασμούς, συνταγματικές παραβιάσεις και όλα αυτά που κάνουν συνήθως οι κατά τα άλλα λάτρεις της αστικής δημοκρατίας.

Η διαδικασία του Eurogroup επί δυο εβδομάδες δεν ήταν παρά ένα θέατρο, που επέτρεψε σε όλους να παίξουν το ρόλο του νικητή. Στην ελληνική κυβέρνηση γιατί πήρε τη “δόση” της. Στο ΔΝΤ γιατί τάχα επέβαλε τους όρους του για το ύψος του χρέους το 2020. Στην ΕΚΤ γιατί δεν θα κουρευτούν τα ελληνικά ομόλογα που κρατά. Στους Γερμανούς γιατί δεν έκαναν πίσω από τις θέσεις τους - που είναι και οι μόνοι που έχουν πραγματικό λόγο να πανηγυρίζουν.

Για το ευρώ ξανά: Η στρατηγική της αράχνης

του Δημήτρη Λένη

Η συμπίεση της κερδοφορίας, τα κεφάλαια που δεν έχουν που να επενδυθούν, οι καυτές πατάτες των τραπεζών που χρεοκοπούν (και κανείς δεν θέλει να διασώσει με δικά του λεφτά) σημαίνουν μόνο ότι οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί θα οξυνθούν.

Η ευρωζώνη είναι ένας άνισος συνασπισμός των ευρωπαϊκών αστισμών, ένα υποσύνολο της ιμπεριαλιστικής αλυσίδας.

Το ενοποιητικό στοιχείο, ο οικονομικός και πολιτικός μηχανισμός που δένει περισσότερο μεταξύ τους τη Γαλλία και τη Γερμανία, από τι χώρες αυτές, με λ.χ. τις ΗΠΑ είναι το κοινό νόμισμα. 

Γιατί το νόμισμα, η ειδική έκφραση του χρήματος στο πλαίσιο ενός κοινωνικού σχηματισμού, δεν είναι μόνο το σημαντικότερο στοιχείο μιας χρηματικής οικονομίας, είναι επίσης και ένα πολιτικά σημαντικό μέγεθος.

Το νόμισμα της κάθε χώρας είναι το μέτρο της ισχύος της, μέτρο της θέσης της στην ιμπεριαλιστική αλυσίδα, όσον αφορά τις σχέσεις της με τις άλλες χώρες. 

Γραφείο τελετών για οικονομίες: η «ευρωζώνη»!

Άβουλο πιόνι η Ελλάδα του αστικού κόσμου!

Η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ παραδόθηκε πριν αναλάβει!

Γράφει ο «παρατηρητής»

Μετά την Κύπρο και η Ισπανία μπαίνει ολοταχώς στο χορό του Μνημονιακού Ζαλόγγου!

Είναι, σχεδόν, βέβαιον ότι θα ακολουθήσει και η Ιταλία.

Η ευρωζώνη έχει μεταμορφωθεί σε Γραφείο Τελετών για πρόχειρες και κακόγουστες «κηδείες» των οικονομιών των μελών της.

Το ευρώ και η ευρωζώνη απεδείχθησαν μια Γερμανική φυλακή ασφαλείας, αποπνικτική και δυσβάστακτη για τις ασθενέστερες και λιγότερο παραγωγικές οικονομίες και εφιαλτική για τους λαούς αυτών των οικονομιών, ενώ ανεδείχθησαν σε επικερδή έπαυλη πολυτελείας για τις πλουσιότερες και παραγωγικότερες χώρες και πρώτα απ' όλα τη Γερμανία.

« Η πληροφορία στον καιρό της κρίσης»

Συνέντευξη του Άρη Χατζηστεφάνου  : « Η πληροφορία στον καιρό της κρίσης»

Ο Άρης Χατζηστεφάνου δημοσιογράφος και δημιουργός των ντοκιμαντέρ Debtocracy και Catastroika μιλά  στο babushka.gr για την κρίση, την πληροφορία και τα media.

 

1) Κατ' αρχήν πως βλέπεις την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα τον τελευταίο χρόνο; Τον προηγούμενο Ιούνη ο κόσμος αντιδρούσε μαζικά στις πλατείες σ' όλη την χώρα και τώρα έχουμε πάλι μνημονιακή κυβέρνηση, πώς το εξηγείς αυτό; 

Υπήρξε μια πρωτοφανής επιχείρηση τρομοκράτησης του πληθυσμού, η οποία μπορεί να συγκριθεί νομίζω μόνο με ότι είχαμε δει στον εμφύλιο πόλεμο ή κατά την διάρκεια της δικτατορίας στην Ελλάδα. 

Μια κατάσταση με έντονα χαρακτηριστικά Μακαρθισμού, παρόμοια με τα γεγονότα που είχαν ζήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Με σύμμαχο τα μέσα ενημέρωσης κατάφεραν να πείσουν τον κόσμο ότι αν ψήφιζε οτιδήποτε άλλο, θα άδειαζαν τα ράφια στα σούπερ μάρκετ, δεν θα έβγαζαν χρήματα τα ΑΤΜ, θα σταματούσαν οι συντάξεις, με αποτέλεσμα να καταλήξουμε σε μία τρομακτική μετατόπιση ολόκληρου του πολιτικού σκηνικού, όχι μόνο προς τη δεξιά πλέον αλλά προς την άκρα δεξιά! Αυτό δεν δικαιολογεί αναγκαστικά βέβαια τους ψηφοφόρους.

Δεν θέλω να πω ότι απλά έπεσαν θύματα. Η ευκαιρία υπήρχε! Όσο και αν λέμε ότι αν ήταν να αλλάξουν τα πράγματα οι εκλογές θα ήταν παράνομες, παρ' όλα αυτά ήταν μια μάχη που έπρεπε να δοθεί και μπορούσε πραγματικά να φέρει διαφορετικά αποτελέσματα. Όπως μας έλεγε και ο Ζίζεκ στην συνέντευξη για το Catastroika: “Ακόμα και ο Αλιέντε με εκλογές βγήκε!”. Δηλαδή σε επίπεδο τακτικής ενός κινήματος είναι μια μάχη που πρέπει να δοθεί. 

Περί "υποχρεώσεων της χώρας"

του Γ. Γ.

Δεν μας κάνει καμιά αποκάλυψη όπως ισχυρίζεται η ιστοσελίδα του «Πρώτου Θέματος» δημοσιεύοντας τα όσα έχει σχεδιάσει το μαύρο μέτωπο ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ-τρόικας και αφορούν τον νέο σφαγιασμό μισθών και συντάξεων, την νέα φοροκαταιγίδα, τις απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων και το ξεπούλημα κάθε δημόσιας περιουσίας έχει απομείνει.  
Όλα αυτά περιλαμβάνονται στο δεύτερο Μνημόνιο, το οποίο έχει ψηφιστεί στην βουλή από το πολιτικό σύστημα που στηρίζει την δοτή κυβέρνηση Παπαδήμου και μάλιστα έχουν δημοσιευτεί και στην εφημερίδα της κυβέρνησης.

Αν τώρα «ξύπνησαν» οι συντάκτες του «Πρώτου Θέματος» και το ανακάλυψαν ….

Ας δούμε, λοιπόν τι γράφει η σελίδα που αναφέραμε και να το σχολιάσουμε:
"Σοκ έχει προκαλέσει στα κομματικά επιτελεία η αποκάλυψη από το protothema.gr του καταλόγου των μέτρων που θα πρέπει να έχουν υλοποιηθεί μέχρι τον Ιούνιο. Κορυφαία στελέχη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ αναρωτιούνται ανοιχτά αν αντέχει μία κυβέρνηση ή συγκυβέρνηση με οριακή αυτοδυναμία για να περάσει όλα αυτά τα μέτρα: Απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα, μαχαίρι σε συντάξεις- κύριες και επικουρικές- και εφάπαξ, πωλήσεις δημόσιων επιχειρήσεων και αυξήσεις τιμολογίων ΔΕΚΟ, είναι μερικές μόνο από τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει η χώρα έναντι των δανειστών και πρέπει να έχουν υλοποιηθεί μέχρι το τέλος Ιουνίου".