Η μνημονιακή εφεδρεία του συστήματος

του Μ. Γκίβαλου  

Δεν πέφτουμε από τα σύννεφα με τις αποκαλύψεις για τη «λίστα Λαγκάρντ»... Πολιτικοί που ευτέλισαν και εξύβρισαν τον ελληνικό λαό, που παρέδωσαν τη χώρα και το λαό της στη διάθεση ξένων οικονομικο-πολιτικών δυνάμεων, δεν θα είχαν, βέβαια, ηθικές αναστολές προκειμένου να αλλοιώσουν την περίφημη λίστα, να αφαιρέσουν πρόσωπα που ενοχοποιούν τους ίδιους, να διαπράξουν ελαφρά τη καρδία ηθικά, πολιτικά και ποινικά κακουργήματα.

Φυσικά, τα ίδια πρόσωπα -και συγκεκριμένα ο φερόμενος ως ένοχος, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, και όσοι τον κάλυψαν- δεν θα είχαν -και δεν είχαν- κανένα δισταγμό να φουσκώσουν τα ελλείμματα και να οδηγήσουν σε πλήρη οικονομική ασφυξία τη χώρα ώστε να εκπληρωθεί ο στόχος που είχαν καθορίσει πριν ακόμα από τις εκλογές του 2009: να υπαγάγουν τη χώρα και το λαό της στην κυριαρχία του Δ' Ράιχ και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου... 

Όταν διαπράττεις ένα έγκλημα εθνικών διαστάσεων, τότε κανένας δισταγμός δεν μπορεί να υπάρξει σε ηθικο-πολιτικό επίπεδο σε θέματα διακυβέρνησης.

Γενικευμένη αποδοκιμασία

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ 

Την Τετάρτη ήταν ο Κωστής Χατζηδάκης, το προηγούμενο διάστημα κάποια άλλα πολιτικά πρόσωπα που δέχτηκαν πιο ήπιας μορφής αποδοκιμασίες.

Δύσκολα θα αμφισβητήσει κάποιος πως διαμορφώνεται μια γενικευμένη απαξίωση του πολιτικού προσωπικού της χώρας από ένα ευρύτερο κομμάτι της κοινωνίας. Μια αποδοκιμασία που δεν περιορίζεται σε φραστικές καταδίκες ή έστω σε αποχή από συλλογικές διαδικασίες, αλλά παίρνει πάγια χαρακτηριστικά και εξωτερικεύεται με φραστική ή σωματική βία.