Ζητείται "Αξιοπρεπειόμετρο"

του Ν. Μπογιόπουλου

Κάποτε έχτιζαν Μακρονήσια και έλεγαν ότι χτίζουν «Παρθενώνες»! Τώρα μετέτρεψαν τον τόπο σε κοινωνικό νεκροταφείο, σε θάλαμο αιθαλομίχλης και κατάθλιψης και λένε ότι έφεραν «σωτηρία»…

Κάποτε στοίβαζαν το μισό πληθυσμό στιςπαραγκουπόλεις του Περάματος και μιλούσαν για «ανοικοδόμηση». Τώρα έχουν αφαιρέσει ακόμα και το δικαίωμα στη θέρμανση από 3 εκατομμύρια Έλληνες και μιλούν για «ανάπτυξη»…

Κάποτε έστελναν 2 εκατομμύρια Έλληνες στις στοές του Βελγίου και τις φάμπρικες της Γερμανίας και έλεγαν ότι δημιουργούσαν το μεταπολεμικό «θαύμα»! Τώρα έχουν στείλει 2 εκατομμύρια Έλληνες στην ανεργία και λένε ότι γράφουν το «success story»…

Κάποτε για να πιάσεις δουλειά έπρεπε να έχεις χαρτί «κοινωνικών φρονημάτων» και ρουσφετόχαρτο από τον Μαυρογιαλούρο της περιφερείας. Τώρα για να πιάσεις δουλειά θα πρέπει να έχεις χαρτί από το οικείο… δουλεμπορικό το οποίο θα σε υπενοικιάζει για δυο και τρία κατοστάρικα στον… οικείο εργολάβο!

Στο Σύνταγμα μίλησε ο λαός!

Στο Σύνταγμα μίλησε ο λαός! Όλο το χρονικό της μεγαλειώδους διαδήλωσης της 07-11-12

Τεράστια η συγκέντρωση στο Σύνταγμα, τουλάχιστον 200000 άνθρωποι διαδήλωσαν παρά τη βροχή και τα χημικά της αστυνομίας την αντίθεσή τους στο νέο μνημόνιο.

10.08 μ.μ.: Πάνω από 100 προσαγωγές, 5 συλλήψεις, 5 τραυματίες πολίτες μέχρι στιγμής.

10.05 μ.μ.: Πληροφορίες από στενά Ερμού, Φιλελλήνων και κάθετες μιλάνε για κυνηγητό, κρότου λάμψης και βολές χημικών στις πλάτες του πλήθους.

9.33 μ.μ.: Απωθούνται μερικοί τελευταίοι διαδηλωτές από 3-4 διμοιρίες ΥΜΕΤ.

9.32 μ.μ.: Τα ΜΑΤ συνέχιζαν να ρίχνουν χημικά και να κυνηγάνε κόσμο μέχρι τους Στύλους ακόμα και μέσα στην καταρρακτώδη βροχή.

Ο ηγέτης

«Ζήτω! σωθήκαμε». 
Όχι εμείς φυσικά. 
Οι δανειστές, που θα τα κονομήσουν πάλι. 

Θα μας «κάνουν τη χάρη» να μας γδάρουν με τα τοκογλυφικά επιτόκια. Κι αν δεν μπορέσουμε να πληρώσουμε, τόσο το καλύτερο. Θα πάρουν τα «φιλέτα» τσάμπα. 
Αυτά, τα έχουν καταφέρει οι «μεγάλοι ηγέτες» μας, τους οποίους ταΐζουμε, δίνουμε προνόμια και στους οποίους υπακούμε.

Έχουμε πράγματι ανάγκη από έναν, που θα μας κάθεται στο σβέρκο; Που θα μας «σώζει» κλέβοντας μας; 
Ακόμα κι αν δεν έκλεβε, έχουμε ανάγκη τον έναν, το μοναδικό, να μας νουθετεί, να μας διατάζει;

Κοιτάω την ιστορία της μεταπολίτευσης. Βρίθει από πλήθος άσχετων, μικρομέγαλων τίποτα, που εμφανίζονται ως «χαρισματικοί» και που ευθύνονται για το σημερινό χάλι. 

Σωτήρες διαφόρων ειδών, που θα έλυναν όλα μας τα προβλήματα, δημιουργώντας τελικά νέα, μεγαλύτερα δεινά, κάνοντας τα πράγματα χειρότερα.

Πλατεία Συντάγματος ή Πλατεία Ταχρίρ;

Πλατεία Συντάγματος ή Πλατεία Ταχρίρ; 

Το καθεστώς φοβάται, και χθες το πιο αντιδραστικό κοινοβουλευτικό κομμάτι του, ο ΛΑΟΣ ζήτησε...τη σύλληψη του Αλαβάνου επειδή, σε μια γνωστές "επικοινωνιακές ατάκες" του δήλωσε "να κάνουμε την πλατεία συντάγματος πλατεία ταχρίρ".

Ο Αλαβάνος βέβαια λέει πολλές τέτοιες "ατάκες" τελευταία, κούφιες συνήθως από πλευράς περιεχομένου - απλά "ακούγονται ωραίες" στο αυτί, είναι "πιασάρικες". Είναι λάθος όμως να εστιάσουμε στο πρόσωπο του Αλαβάνου, ή του Καρατζαφέρη, ή στη συγκεκριμένη ατάκα.

Αυτό που είναι το πρωτεύων σημείο, είναι το ότι το καθεστώς φοβάται μια εξέγερση στην Ελλάδα όπως αυτή στην Αίγυπτο - και από τη στιγμή που φοβάται, χτυπάει, ή τέλος πάντων προσπαθεί να χτυπήσει, "οτιδήποτε κινείται" προς αυτή την κατεύθυνση. Όλοι το καταλαβαίνουν άλλωστε πως αν είναι ο λαός να εξεγερθεί, δε θα εξεγερθεί επειδή πέταξε την Α ή τη Β ατάκα ο Αλαβάνος. Όμως τον χτυπούν, διότι δε θέλουν "ούτε ν' ακούνε" για εξέγερση, είναι υπερβολικά φοβισμένοι απέναντι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο για να το "προσπεράσουν" σα να μη συμβαίνει τίποτα.