του Ν. Μπογιόπουλου
Δίκαιον ουκ άλλο
τι ή του κρείττονος συμφέρον
«Αϊ λοιπόν θα σας πω κι ένα
παραμύθι, για να ξεκουραστείτε! Μια φορά κι έναν καιρό οι κλέφτες της
πρώτης πολιτείας του κόσμου, αφού πλουτήνανε αρκετά, αποφασίσανε να
ταχτοποιήσουνε τη ζωή τους.
Μπλοκάρανε το λοιπόν τους φτωχούς της πολιτείας κι
αφού τους μαζώξανε στην πλατέα, τους είπανε:
“Ψηλά τα χέρια!
Θέλουμε το καλό σας. Δε θα σας πάρουμε τα φκιάρια, τους κασμάδες, τα σκεπάρνια,
τα δισάκια και τα ζεμπίλια σας με το ψωμοτύρι, τα τρύπια σας πουκάμισα με τις
ψείρες και τις απάτωτες καλύβες σας, που κάνουνε νερά, σα βρέχει. Είσαστε
λέφτεροι ! – ψηλά τα χέρια!
Λέφτεροι να
ζείτε κατά το κέφι σας, να κερδίζετε, να κάνετε κομπόδεμα, να μεθάτε, να
χορέβετε, να γεννοβολάτε και να πεθαίνετε. Εμείς θα σας μαθαίνουμε τις …
αλήθειες! Θα σας δώσουμε πλούσια φαντασία κ’ αισθαντική καρδιά. Θα σας δώσουμε
κι αθάνατη ψυχή. Κι όποιος από σας του γουστάρει, θα μπορεί να γράφει ποιήματα,
να σκαρώνει θεωρίες και να δοξάζεται! Ο κυρίαρχος λαός θα σαστε εσείς! Εμείς
μονάχα θα σας κουμαντάρουμε.










