Γερμανικά παραμύθια, ανυποψίαστες παρθένες και τοξικά μαντζούνια....

του Σπύρου Μ. Αλεξίου

Στις πρωτόγονες κοινωνίες, όταν οι άνθρωποι βρίσκονταν αντιμέτωποι με τα φυσικά φαινόμενα στρέφονταν στους μάγους-θεραπευτές της φυλής για να τα εξηγήσουν. 
Και όταν άστραφτε και βρόνταγε ο ουρανός, «θύμωσε ο Θεός» έλεγε ο μάγος. 
Και αν τύχαινε και πέρναγε και καμιά γυναίκα τη βουτούσαν και την έκαιγαν στην πυρά για να εξευμενιστεί ο θεός… 
Και αν από κακή σύμπτωση με τη θυσία έβγαινε τυχαία ο ήλιος, ο μάγος αισθανόταν δικαιωμένος και το κακό είχε γίνει: σε κάθε νεροποντή έκαιγαν και μια παρθένα! 
 
Μπορεί τα χρόνια να έχουν περάσει, όμως οι μάγοι-θεραπευτές δεν έχουν εκλείψει. Όταν στα τέλη της δεκαετίας του ’90 η γερμανική οικονομία βυθιζόταν στην ύφεση, ο «μάγος» Σρέντερ ξέθαψε από το ντουλάπι με τα φίλτρα του νεοφιλελευθερισμού τη Λιτότητα. Την ονόμασε «Ατζέντα 2010» και αποτελούσε ένα μοντέλο διάλυσης των εργασιακών κεκτημένων και δικαιωμάτων: Ευέλικτες σχέσεις εργασίας, πάγωμα μισθών, κατάργηση συλλογικών διαπραγματεύσεων. Για να μη μακρυγορούμε, ό,τι ακριβώς βιώνουμε εδώ και δύο χρόνια στην Ελλάδα.

Προς το τέλος του ευρώ

του Γ. Δελαστίκ

Ρίγη πολιτικού πανικού σκόρπισε σε όλη την Ευρώπη η ψυχρή δήλωση στη βρετανική εφημερίδα «Ντέιλι Τέλεγκραφ» του σοσιαλδημοκράτη Φιλανδού υπουργού Εξωτερικών Ερκι Τούομιογια: 

«Πρέπει να αντιμετωπίσουμε ανοιχτά την πιθανότητα διάλυσης του ευρώ»! 

Ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος υπουργός που έθεσε δημοσίως και ωμά το ζήτημα που απασχολεί εκατοντάδες εκατομμύρια πολίτες της Γηραιάς ηπείρου, οι οποίοι αισθάνονται όλο και μεγαλύτερη εχθρότητα προς το ευρώ. Θεωρούν την οικονομική πολιτική που ασκείται εν ονόματι του κοινού νομίσματος αιτία της διαρκούς επιδείνωσης της ζωής τους τα τελευταία χρόνια. «Η διάλυση του ευρώ δεν σημαίνει το τέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Θα μπορούσε να κάνει την ΕΕ να λειτουργεί καλύτερα», πρόσθεσε ο Φιλανδός υπουργός. «Νομισματικό ζουρλομανδύα  που προκαλεί δυστυχία σε εκατομμύρια ανθρώπους και καταστρέφει το μέλλον της Ευρώπης» αποκάλεσε το ευρώ ο ηγέτης της φινλανδικής Ακροδεξιάς Τίμο Σόινι, τονίζοντας ότι «είναι μόνο ζήτημα χρόνου αν θα φύγει από το ευρώ ο Νότος ή ο Βορράς» της Ευρώπης.

Το σύστημα του ευρώ είναι καταδικασμένο...

Καλύτερα να καταρρεύσει όσο το δυνατόν νωρίτερα!

του Paul Krugman

Αν δεν ήταν τόσο τραγική, η τρέχουσα ευρωπαϊκή κρίση θα ήταν αστεία, με μια αίσθηση μαύρου χιούμορ. Καθώς το ένα σχέδιο διάσωσης καταρρέει μετά το άλλο, οι Πολύ Σοβαροί Άνθρωποι της Ευρώπης - που είναι, αν αυτό είναι δυνατό, πιο πομπώδεις και αυτάρεσκοι από τους αμερικανούς ομολόγους τους- συνεχίζουν να εμφανίζονται ολοένα και πιο γελοίοι.

Η Ελλάδα, από όπου ξεκίνησε η κρίση, αποτελεί πλέον μια ζοφερή δευτερεύουσα υπόθεση. Ο παρόν και ξεκάθαρος κίνδυνος προέρχεται αντιθέτως από ενός είδους τράπεζα που λειτουργεί στην Ιταλία, την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης. Επενδυτές που φοβούνται μια πιθανή χρεοκοπία, απαιτούν υψηλά επιτόκια για το ιταλικό χρέος. Και αυτά τα υψηλά επιτόκια, αυξάνοντας το φορτίο του δανεισμού δανεισμού, καθιστούν σίγουρη τη χρεοκοπία.

Το ευρώ αποδείχθηκε πως ήταν λάθος

stamatis

Του Joachim Starbatty*
Συνέντευξη  του Joachim Starbatty στον Χρόνη Πολυχρονίου η οποία δημοσιεύθηκε στην ''Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία'' της 24/12/2010.

 Η ευρωζώνη κινδυνεύει πλέον με διάλυση. Οι σημαντικές ατέλειες στην αρχιτεκτονική του ευρωπαϊκού νομισματικού οικοδομήματος και οι τεράστιες συμμετρικές ασυνέπειες στη σύνθεση των μελών της ευρωζώνης έχουν φέρει στην επιφάνεια όλα τα δομικά προβλήματα της ευρωπαϊκής νομισματικής ένωσης.

Το πείραμα της ευρωπαϊκής νομισματικής ένωσης, περίπου δώδεκα χρόνια μετά τη δημιουργία του ευρώ, αναδεικνύεται σε μια παταγώδη αποτυχία, σε βαθμό που ελάχιστοι είχαν προβλέψει, ή που τουλάχιστον είχαν το θάρρος να αμφισβητήσουν την περίοδο της ουτοπικής ευφορίας που επικρατούσε προς τα τέλη του 1990. 
 
Τέσσερις Γερμανοί καθηγητές, οι Wilhelm Hankel, Wilhelm Nolling, Karl Albrecht Schachtschneider και Joachim Starbatty, ήταν από εκείνους τους αρνησίθρησκους αναλυτές που τάχθηκαν εξαρχής εναντίον της δημιουργίας του ευρώ ως ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος. Το 1998 «οδήγησαν» τη γερμανική κυβέρνηση στο συνταγματικό δικαστήριο σχετικά με την είσοδο της Γερμανίας στην ευρωζώνη. Τα διεθνή ΜΜΕ τους ονόμασαν έκτοτε οι Τέσσερις Καβαλάρηδες της Αποκαλύψεως.

Σήμερα, οι Τέσσερις Καβαλάρηδες βρίσκονται πάλι στο προσκήνιο. Εφημερίδες παγκόσμιας εμβέλειας όπως οι «Financial Times» και οι «New York Times» δημοσιεύουν άρθρα τους και ζητούν συνεντεύξεις. Πρόσφατα, μάλιστα, οι Τέσσερις Καβαλάρηδες δημοσίευσαν άρθρο τους στους «Financial Times» όπου πρότειναν την επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή, ισχυριζόμενοι ότι η χώρα, από το 2001, οπότε εντάχθηκε στην ευρωζώνη, απώλεσε την ανταγωνιστικότητά της και οδηγήθηκε σε τεράστια εμπορικά ελλείμματα. Για το μέλλον της ευρωζώνης, αποσπάσαμε συνέντευξη με έναν εκ των Τεσσάρων Καβαλάρηδων, τον καθηγητή Οικονομικών Joachim Starbatty.