Αυτόματη λιτότητα για πάντα επέβαλε η ΕΕ

 ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΣΥΜΦΩΝΟ: Αυτόματη λιτότητα για πάντα επέβαλε η ΕΕ

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Το «δημοσιονομικό Νταχάου» δεν είναι πλέον απλώς ένας κίνδυνος που ίπταται πάνω από την Ευρώπη ή μία απειλή της Γερμανίας. Από την 1^η Ιανουαρίου 2013 τέθηκε σε πλήρη ισχύ υπό την μορφή του Δημοσιονομικού Συμφώνου για τα περισσότερα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ενέκριναν την σχετική απόφαση η οποία ψηφίστηκε από την σύνοδο κορυφής της ΕΕ στις 2 Μαρτίου 2012. Το Δημοσιονομικό Σύμφωνο έχει εγκριθεί μέχρι στιγμής από 16 χώρες από τις 25 που το ενέκριναν, μια και Αγγλία και Τσεχία το είχαν εξ αρχής απορρίψει.

Η δικαιολογία που χρησιμοποιήθηκε για την επιβολή του ήταν πως αποτελούσε όρο απαράβατο για την πρόσβαση στα κονδύλια του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, που θα ξεκινήσει να λειτουργεί τον Ιούνιο του 2013. Οι Βρυξέλλες δηλαδή άσκησαν τον εξής εκβιασμό προς τα κράτη μέλη δικαιολογώντας κατ’ αυτό τον τρόπο την θέσπιση των νέων κανόνων δημοσιονομικής πειθαρχίας: Αν θέλετε να μπορείτε να αξιοποιήσετε τα 500 εκ. ευρώ του νέου μηχανισμού θα πρέπει πρώτα να έχετε εφαρμόσει τους συγκεκριμένους κανόνες ή τουλάχιστον να τους έχετε ψηφίσει. Τι προβλέπουν αυτοί οι κανόνες;

Ιδιωτικοποιήσεις: Χορός δισεκατομμυρίων με θύμα τους εργαζόμενους

του Λεωνίδα Βατικιώτη

 

Η συγκεκριμένη ερώτηση θα μπορούσε να αποτελέσει μνημείο χειραγώγησης της κοινής γνώμης και βίαιης απόσπασης συναίνεσης από τους συμμετέχοντες σε έρευνα στη βάση μιας διατύπωσης που προδιαθέτει θετικά τον συμμετέχοντα, χώρια του ότι αποκρύπτει ουσιώδεις πληροφορίες: «Είστε υπέρ ή κατά των αποκρατικοποιήσεων και γενικότερα της αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου ως μέσου αντιμετώπισης της κρίσης;». 

Η απάντηση που δόθηκε στο συγκεκριμένο ερώτημα της δημοσκόπησης της Κάπα Research όπως δημοσιεύθηκε στο Βήμα την Κυριακή 30 Δεκεμβρίου ήταν η αναμενόμενη: 62,5% υπέρ και μόνο ένα ποσοστό 30,3% κατά. Ποιος θα έλεγε όχι; Η συγκεκριμένη ερώτηση δεν ήταν η μοναδική που δημοσιεύεται το τελευταίο χρονικό διάστημα κι η οποία επιχειρεί να εμφανίσει την κοινή γνώμη να συμφωνεί με το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων. Το καταφέρνει δε, παραπληροφορώντας! 

Οι 50 αποχρώσεις του γκρι χωρίς …σεξ

Αυστηρότερα μέτρα λιτότητας μετά την επίσκεψη Σαμαρά στο Βερολίνο

Πολλαπλά κερδισμένη η Γερμανία από την κρίση έβγαλε μόνο από την πτώση των επιτοκίων δανεισμού της την τελευταία διετία 68 δισ. ευρώ!

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Αξιοθρήνητος ή γελοίος; Αυτή είναι η απορία που πρέπει να δημιούργησε το πέρασμα του έλληνα πρωθυπουργού από το Βερολίνο, ο οποίος με την υποτέλειά του διέψευσε ακόμη και τον βαρύ προσβλητικό χαρακτηρισμό που του απηύθυνε ο βρετανικός Ιντιπέντεντ, αποκαλώντας τον «ζητιάνο», δυό μέρες πριν ξεκινήσει για τη γερμανική πρωτεύουσα. Ο Αντώνης Σαμαράς, παρότι είναι ζητιάνος, ηγούμενος μιας χώρας την οποία οι πιστωτές της κατάφεραν μέσα σε δύο χρόνια να την στεγνώσουν από ρευστό με δημόσια, ασφαλιστικά ταμεία και τράπεζες να είναι όλα «στο κόκκινο» από τη στιγμή που προτεραιότητα απέκτησε η εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους και των δανειστών, παρόλα αυτά δεν απαίτησε το παραμικρό …πλην χρόνου. 

Οι Γερμανοί πρέπει να εντυπωσιάστηκαν με την υποτέλειά του και την απροθυμία του να διαπραγματευτεί ακόμη και τα πιο απλά.

Κινδυνολογίες και ψέματα υπέρ του ευρώ

Μελέτη Εθνικής Τράπεζας

Μια ακόμη προσπάθεια για να εμφανιστεί η σημερινή οικονομική πολιτική, στο βασικό της περίγραμμα, ως μονόδρομος, αποτελεί η ειδική έκδοση της Εθνικής Τράπεζας που δόθηκε στη δημοσιότητα την Τρίτη 29 Μαΐου 2012, με θέμα «το κρίσιμο δίλημμα» για την ελληνική οικονομία. Η έκθεση επιχειρεί να ποσοτικοποιήσει τις συνέπειες της εξόδου από το ευρώ και καταλήγει ότι η έξοδος ισοδυναμεί με κοινωνική καταστροφή. Με αυτό τον τρόπο επιδιώκει να στοιχίσει τους εκλογείς πίσω από το ευρώ και κατ’ επέκταση τα φιλο-μνημονιακά κόμματα, υπερβαίνοντας έτσι τη διαχωριστική γραμμή που έχει διαμορφωθεί με επίκεντρο το Μνημόνιο και κατ’ επέκταση το κοινωνικό ζήτημα. Μια διαχωριστική γραμμή που, περιττό να ειπωθεί, διευκολύνει την άμεση καταδίκη της λιτότητας και τη μακροπρόθεσμη αμφισβήτηση του ευρώ, επιτρέποντας μετατοπίσεις σε βάρος της αστικής πολιτικής.

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Κατ’ αρχάς, πρέπει να ειπωθεί ότι η Εθνική Τράπεζα βρίσκεται σε διατεταγμένη υπηρεσία. Να θυμίσουμε ότι πριν λίγους μήνες ο δοτός πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος είχε προαναγγείλει μια έρευνα για τα αποτελέσματα της εξόδου από το ευρώ, η οποία ποτέ δεν έγινε. Πολύ πιθανά επομένως η δουλειά να ανατέθηκε στην Εθνική αντί στο υπουργείο Οικονομικών. Από καιρό άλλωστε ισχύει ό,τι για την Τζένεραλ Μότορς και τις ΗΠΑ την πρώτη μεταπολεμική εποχή: «Ό,τι είναι καλό για τις τράπεζες και την Εθνική είναι και για το Ελλάδα». Πού βρίσκεται η σύγκρουση συμφέροντος; Το γεγονός ότι η Εθνική Τράπεζα συγχέει και ταυτίζει το δικό της ιδιοτελές συμφέρον (ως μια χρεοκοπημένη τράπεζα που συνεχίζει να λειτουργεί χάρη στο τσάμπα χρήμα) με το κοινωνικό συμφέρον φαίνεται από το γεγονός ότι εξαρχής ταυτίζει την παραμονή στο ευρώ με την εφαρμογή των μνημονίων και τη χρηματοδότηση των τραπεζών. Μόνο που έτσι αποδεικνύεται και ποιος ευνοείται από την πολιτική της «εσωτερικής υποτίμησης». 

Επίδειξη νεοφιλελεύθερου θράσους από την υποτελή κυβέρνηση Παπανδρέου

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΧΟΥΝΤΑ ΕΕ – ΔΝΤ
 
Με χαστούκια κι όχι με επαίνους προς την κυβέρνηση υποδέχτηκαν Βερολίνο και Βρυξέλλες τις εξαγγελίες Βενιζέλου

του Λεωνίδα Βατικιώτη 

Ας θυμηθούμε την ροή των γεγονότων. 

Η προ-προηγούμενη εβδομάδα έληξε με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Οικονομικών να δηλώνει πως οι σχέσεις της κυβέρνησης με την Τρόικα είναι καλύτερες από ποτέ και δεν υπάρχει ούτε ένα σύννεφο που να τις επισκιάζει. Την Κυριακή το υπουργείο επανέρχεται για να διαψεύσει τα δημοσιεύματα που επιμένουν να τονίζουν ότι η Τρόικα σχεδόν αποχώρησε από το υπουργείο Οικονομικών, μετά την διαπίστωση της ότι τίποτε σχεδόν δεν προχωράει κι ότι απαιτείται η επίσπευση των συμφωνηθέντων μέτρων κι ακόμη η εφαρμογή νέων!

Πανεπιστήμια Νταχάου με λογότυπα χορηγών

Οξύνει τους ταξικούς φραγμούς ο νόμος πλαίσιο για τα ΑΕΙ

του Λεωνίδα Βατικιώτη 

Mόνο καταμεσής του Αυγούστου μπορούσε να περάσει ο νόμος - έκτρωμα που ψήφισε στη Βουλή ο νεοφιλελεύθερος συρφετός ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - Ακροδεξιάς και Ντόρας! Πρόκειται για ένα σκοταδιστικό νόμο που συνταιριάζει τις πιο αντιδημοκρατικές, αυταρχικές παραδόσεις του παρελθόντος με την πλήρη υποταγή στην αγορά που θα αποφασίζει στο εξής για τη χρηματοδότηση κι επομένως για την ίδια την ύπαρξη τμημάτων και σχολών.

Ο νέος νόμος πλαίσιο πάνω απ’ όλα όμως οξύνει σε πρωτοφανές επίπεδο για τις τελευταίες δεκαετίες τους ταξικούς φραγμούς στη μόρφωση. 

Πετάει έξω τα παιδιά της εργατικής τάξης από την τριτοβάθμια εκπαίδευση με πολλούς τρόπους.

Εφιάλτης στο δρόμο με την αναδιάρθρωση

Αντίστροφη μέτρηση για το ΠΑΣΟΚ

Κοινωνικό ρήγμα

του Λεωνίδα Βατικιώτη 

Ο Φεβρουάριος του 2011 θα αποδειχθεί για το ΠΑΣΟΚ ότι ήταν ο Αύγουστος του 2008 για τη Νέα Δημοκρατία. Ο μήνας που όλη η προγενέστερη, συνεχής και κλιμακούμενη μήνα τον μήνα φθορά μετατράπηκε σε μια νέα και μη αντιστρεπτή ποιότητα. Αρχής γενομένης από τον συγκεκριμένο μήνα ο χρόνος αρχίζει να μετράει αντίστροφα για το κυβερνών κόμμα, που έρχεται αντιμέτωπο με τη δική του φθορά, τις αντιφάσεις της πολιτικής του αλλά πριν απ’ όλα με την ογκούμενη κοινωνική διαμαρτυρία.

Είμαστε όλοι δημόσιοι υπάλληλοι!

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Από τα "Επίκαιρα", 20.1.2011

Όταν ο βρετανικός Economist, το αιματοβαμμένο πλέον και υπεραντιδραστικό Κόμμα του τσαγιού στις ΗΠΑ και ο Πάγκαλος στα καθ’ ημάς ξεσπαθώνουν κατά των δημοσίων υπαλλήλων, ε, τότε κι εμείς, στα βήματα του διευθυντή της γαλλικής Le Monde που την επομένη της 11ης Σεπτέμβρη αναφώνησε «είμαστε όλοι Αμερικάνοι!» δεν μπορούμε παρά να δηλώσουμε, «είμαστε όλοι δημόσιοι υπάλληλοι!»

Γιατί, κακά τα ψέματα, η επίθεση στους δημοσίους υπαλλήλους δεν είναι τίποτε περισσότερο παρά το προπέτασμα καπνού που κρύβει και νομιμοποιεί στη συνέχεια την κατάργηση του δημόσιου, δωρεάν και κοινωφελή χαρακτήρα των υπηρεσιών που εξακολουθεί να παρέχει το κράτος.

Μονόδρομος η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του δημόσιου χρέους

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Χωρίς προηγούμενο είναι οι θυσίες που ζητά από τους εργαζόμενους ο προϋπολογισμός του 2011 και μαζί οι δεσμεύσεις που επιβάλλει το νέο, τρίτο κατά σειρά, Μνημόνιο της τρόικας ΠΑΣΟΚ – ΕΕ – ΔΝΤ.

Πολύ επιλεκτικά, μόνο και μόνο για να φανεί η έκταση  της οπισθοδρόμησης που μας επιφυλάσσουν, ξεχωρίζουμε: Μείωση των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων και των συνταξιούχων κατά 2,1% (19,8 δις. από 20,2 δις. ευρώ) όταν και το 2010 είχε καταγραφεί μείωση της τάξης του 9,3%. Αύξηση των άμεσων φόρων κατά 2,2% (20,9 δις. από 20,4) που προκύπτει μάλιστα από ένα ταξικά σκανδαλώδη, λεόντειο επιμερισμό αύξησης του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων κατά 6,5% από την μια και της μείωσης του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων κατά 16% από την άλλη!

Με εκβιασμούς στρώνουν το έδαφος για νέα μέτρα

Να ανοίξουν τα βιβλία του δημόσιου χρέους, στοιχειώδες δημοκρατικό αίτημα 

του Λεωνίδα Βατικιώτη

 Με το ενδεχόµενο των πρόωρων εκλογών τον Απρίλη θα επιχειρήσει ο πρωθυπουργός να επιβάλει τα ακραία αντιλαϊκά µέτρα που ζητούν κεφάλαιο, ΔΝΤ και ΕΕ για να εκταµιευτεί η τέταρτη δόση του δανείου, ύψους 15 δισ. ευρώ.  

Ήδη τα παπαγαλάκια του Μαξίµου έχουν αρχίσει να σείουν απειλητικά το ενδεχόµενο της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες σε µια προσπάθεια οι κοινωνικές αντιδράσεις να παραµείνουν καθηλωµένες και υποτονικές.