Έξοδος από το ευρώ: Αυθαίρετη και αστεία κινδυνολογία

του Λεωνίδα Βατικιώτη 

Με μια άγαρμπη επιχείρηση καλλιέργειας φόβου έκανε ποδαρικό ο νέος χρόνος. «Είτε θα μείνουμε στο ευρώ μειώνοντας το επίπεδο διαβίωσης όλοι μας, είτε θα αποχωρήσουμε από το ευρώ γυρνώντας δεκαετίες πίσω» είπε ο Β. Ράπανος, πρόεδρος της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών και της Εθνικής Τράπεζας, κατά την κοπή της πίτας στο Χρηματιστήριο Αθηνών. 

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Γ. Προβόπουλος, διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας στην Καθημερινή που παρομοίασε την επιστροφή στην δραχμή με έναν όρο από την αθλητική δημοσιογραφία: «αληθινή κόλαση»! 

Αυτό το ενδεχόμενο «θα ισοδυναμούσε στην πρώτη κρίσιμη φάση με επάνοδο στη δεκαετία του 50», ήταν τα λόγια του.

Κατ’ αρχάς, τόσο ο Β. Ράπανος όσο και ο Γ. Προβόπουλος μόνο για να απολογηθούν έπρεπε να διαθέτουν σήμερα δικαίωμα δημόσιου λόγου. Γιατί και οι δύο, από την δεκαετία του ’80 κιόλας, έχουν εργαστεί σε νευραλγικές και πολύ υψηλής ευθύνης θέσεις του τραπεζικού τομέα και του κράτους με αποτέλεσμα να φέρουν ευθύνη για το καθεστώς άτυπης χρεοκοπίας στο οποίο ζούμε τα τελευταία δύο χρόνια. 

Take the money and run

του Ν. Κουνενή

Η παρελθούσα χρονιά δύναται παντοιοτρόπως να αξιολογηθεί ως άκρως επιτυχημένη. 

Στο μέτωπο της Οικονομίας η εξελισσόμενη εξυγίανση έθεσε εκτός παραγωγικών δραστηριοτήτων εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένους του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, περιορίζοντας δραστικά τις υπερβολικές απολαβές των υπολοίπων και κατευθύνοντας με ασφάλεια την ανεργία προς το ποσοστό-στόχο του 25-30%, επίδοση που αναμένεται να αποτελέσει πανευρωπαϊκό ρεκόρ, ανατρέποντας την πολυετή κυριαρχία της Ισπανίας σε αυτό τον τομέα.  

Οι γενναίες αναδιαρθρώσεις της παραγωγικής βάσης της χώρας οδηγούν ήδη στην επιδιωκόμενη δημιουργική καταστροφή, μέσω του κλεισίματος των μη αποδοτικών τομέων της οικονομίας (βιομηχανία, βιοτεχνία, εμπόριο ειδών πρώτης ανάγκης, δημόσια νοσοκομεία κ.ά.) και την ανάδειξη νέων δυναμικών κλάδων που κατακλύζουν ήδη τη χώρα (εμπόριο χρυσού και άλλων πολύτιμων μετάλλων, ενεχυροδανεισμός, τοκογλυφία, κουλοχέρηδες, παπατζιλίκι, νταβατζιλίκι, χαρατσοδοσία κ.ά.).

Η Ρεγγίνα των Πάγων

Του Θανάση Καρτερού

Ακριβότερα καύσιμα, ακριβότερο ρεύμα, ακριβότερες υπηρεσίες, ακριβότερα εισιτήρια στις δημόσιες συγκοινωνίες, ακριβότερα είδη πρώτης ανάγκης λόγω αύξησης του ΦΠΑ. Νέες περικοπές αμοιβών στο δημόσιο με το ενιαίο μισθολόγιο, στις ΔΕΚΟ που τις έχει περιαδράξει το Μνημόνιο, στον ιδιωτικό τομέα με τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων. Μικρότερες συντάξεις λόγω πληθωρισμού κα κυρίως λόγω του επερχόμενου νέου ασφαλιστικού, αύξηση της ανεργίας, επέκταση της επιδημίας του λουκέτου στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Δεν πρόκειται για ταινία τρόμου, αλλά για τον βαρύ χειμώνα του 2011 που είναι μπροστά μας. Όσο αισιόδοξος κι αν είναι κανείς ούτε καν μισοάδειο δεν είναι δυνατό να δει το ποτήρι. Μόνο παγωμένο και έτοιμο να σπάσει… Εκτός πια κι αν είναι ο Παπανδρέου ο οποίος μέσα στη χιονοθύελλα της πολιτικής του θεωρεί λογικό να ιδρύσει και τον ανάλογο Λευκό Οίκο.