Δημόσια Παιδεία και Υγεία. Όχι ελεημοσύνες του αυτοκράτορα.

Δημόσια Παιδεία και Υγεία. Όχι ελεημοσύνες του αυτοκράτορα.

του Θάνου Ανδρίτσου 

«Με εντολή του πρωθυπουργού Α. Σαμαρά, 17.7 εκατομμύρια από «μίζες» επιστρέφουν στον ελληνικό λαό», έγραφε η αφίσα που εξέδωσε η ΝΔ. Ο αυτοκράτορας Σαμαράς μας λυπήθηκε. Δίνει 17.7 εκατομμύρια για την περίθαλψη ανασφάλιστων πολιτών, τη στέγαση άπορων φοιτητών και την εκπαίδευση τυφλών μαθητών. Όποιος είναι τυχερός θα ευεργετηθεί από την εύνοια του ευγενικού άρχοντα.

17.7 εκατομμύρια. Όσο ακριβώς κόστισε το φόρεμα που σχεδίασε πέρυσι η βρετανίδα Ντέμπι Γουίνγκαμ γεμάτο διαμάντια και ρουμπίνια. Το 0,07% των 25 δις που χαρίζονται από το κράτος στις τράπεζες με την επανιδιωτικοποίησή τους.

Είναι φιλεύσπλαχνη η αστική τάξη και οι κυβερνήτες μας....

Πατριδοκαπηλία, φιλανθρωπία, καταστολή: το τρίπτυχο της νέας διακυβέρνησης

του Γιάννη Δουλφή 

Άσκηση πολιτικής με πολεμικά υλικά του σκοτεινού παρελθόντος

Μετά από τρία σχεδόν χρόνια μνημονιακής πολιτικής που επέβαλαν οι ξένοι τοκογλύφοι δανειστές σε συνεργασία με την κεφαλαιοκρατική ολιγαρχία της χώρας, η ερήμωση γίνεται σταδιακά, αλλά ολοένα και εντονότερα ορατή διά γυμνού οφθαλμού.

Η κυκλοφορία των αυτοκινήτων στην Αθήνα, αισθητά μικρότερη, δεν απαιτεί πια δακτύλιους, αφού δεν δημιουργεί συμφόρηση και κυκλοφοριακά προβλήματα, τα μαγαζιά ερημώνουν και παραμένουν πια κενά, μετά το μαζικό κλείσιμο των μικρών εμπορικών επιχειρήσεων, που δεν τα βγάζουν πια πέρα, έχοντας απωλέσει κάθε ελπίδα αντιστροφής στην εγχώρια αγοραστική δύναμη, οι άστεγοι πληθαίνουν επικίνδυνα, τα συσσίτια που οργανώνουν διάφοροι φορείς προσελκύουν ολοένα και περισσότερους συμπολίτες, που σιγά – σιγά παραμερίζουν την πρότερη περηφάνια μπροστά στο φάσμα της πείνας, σε κάθε σου βήμα και ένας επαίτης εκλιπαρεί για κάποιο σεντ και δεν ξέρεις ποιόν να πρωτοβοηθήσεις - σκέφτεσαι με τρόμο ότι αύριο κι εσύ μπορεί να είσαι στη δική του θέση, αλλά είσαι ανήμπορος να κάνεις κάτι. Αυτό πολλοί το ονομάζουν «ανθρωπιστική κρίση» αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για σχεδιασμένη γενοκτονία. Και αυτά είναι μόνο τα, διά γυμνού οφθαλμού, ορατά φαινόμενα.

“Ένα μπουκάλι λάδι για κάθε άνεργο”...

Φιλανθρωπία και αλληλεγγύη

του Γιώργου Λιερού

Η φιλανθρωπία είναι μια θεμιτή πρακτική όταν γίνεται ιδιωτικά, στα κρυφά από τον καθένα μας, όταν επιτελείται από την εκκλησία, ένα τζαμί, μια συναγωγή.

Η φιλανθρωπία είναι πρόστυχη όταν γίνεται από μια πολιτική οργάνωση. 

Γιατί; Τι ξεχωρίζει την αλληλεγγύη από την φιλανθρωπία;

Μιλώντας για σχέσεις που βρίσκονται εκτός αγοράς και για τις ανάγκες αυτής της συζήτησης ας ξεχωρίσουμε τις ανταλλαγές γενικά (με τον τρόπο που ορίζει τον όρο ο Λεβύ Στρως, όχι ειδικά ανταλλαγές εμπορευμάτων αλλά ανταλλαγές λέξεων, συζύγων, αγαθών, δώρων) τις οποίες χαρακτηρίζει η αμοιβαιότητα και οι συμμετρικές σχέσεις με την αναδιανομή η οποία γίνεται από ένα κέντρο εξουσίας: τον αρχηγό της φυλής, τους πρεσβύτερους, μια ισχυρή οικογένεια ή μια γραφειοκρατία.

Στην πρώτη περίπτωση, έχουμε να κάνουμε με σχέσεις ανάμεσα σε ελεύθερα πρόσωπα ή ανάμεσα σε ελεύθερα ηθικά πρόσωπα (κλαν, φυλές, οικογένειες). 
Στην δεύτερη περίπτωση, με σχέσεις εξουσίας, συνήθως σχέσεις προστασίας-υπακοής.

Η αθλιότητα της φιλανθρωπίας

• Στη λέξη φιλανθρωπία υπάρχει μια βαθιά αντίφαση, στα όρια του οξύμωρου. 

Ο άνθρωπος είναι απλώς άνθρωπος, δεν μπορεί να είναι φιλάνθρωπος. Όπως ο λύκος δεν μπορεί να είναι φιλόλυκος, ούτε η κότα φιλόκοτα και ο σκύλος φιλόσκυλος. 
Ο σκύλος, ναι, μπορεί να είναι φιλάνθρωπος, ως το κατεξοχήν κατοικίδιο που έχει μια σχεδόν αυτοκαταστροφική προσκόλληση στο είδος μας. 
Η κότα δεν θα μπορούσε να είναι ποτέ φιλάνθρωπη, αν είχε μια ελάχιστη επίγνωση του προορισμού της ως σούπας ή κοκκινιστής. Η γάτα, αν και εξίσου προσκολλημένη στον άνθρωπο και τα ενδιαιτήματά του, δεν είναι φιλάνθρωπη. Είναι απλώς φίλαυτη. Κι επειδή αγαπάει τον εαυτό της περισσότερο από οτιδήποτε άλλο- αν μπορεί να αποκληθεί αγάπη το ένστικτο αυτοσυντήρησης που έχει κάθε ον-, συμβιβάζεται με την αναγκαστική συνύπαρξή της με τον άνθρωπο. Είναι μια κατεξοχήν φιλόγατα που συνδέεται με μνημόνιο κατανόησης με τον άνθρωπο, αν υποθέσουμε ότι η βάση της συνύπαρξής της μ’ αυτόν είναι να πιάνει ποντίκια ή να προσφέρει το σώμα της στην ανθρώπινη ανάγκη για τρυφερότητα και χάδι.

Γάλλοι στο έλεος της φιλανθρωπίας

της Βάλιας Καϊμάκη

Την περασμένη εβδομάδα, η γαλλική φιλανθρωπική οργάνωση Secours Catholique δημοσίευσε την ετήσια έρευνά της για τη φτώχεια στη χώρα.

Περισσότεροι από 1,5 εκατ. Γάλλοι ζητούν βοήθεια για να ζήσουν. Κι αυτό αναφέρεται μόνο σε μία έρευνα που είδε το φως της δημοσιότητας.

Η φετινή έρευνα δείχνει μεγάλη αύξηση του προβλήματος των νέων ηλικίας 18-25, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν την πιο φτωχή κατηγορία της χώρας.

Η έκθεση αναλύει αποτελέσματα από τα άτομα που δέχτηκαν βοήθεια από αυτήν το 2010. Ο συνολικός αριθμός τους ( σε απόλυτους αριθμούς σχεδόν 1,5 εκατ.) σημείωσε αύξηση κατά 2,3% σε σχέση με το 2009. 

Μία από τις πρώτες διαπιστώσεις είναι ότι η οργάνωση υποδέχεται όλο και περισσότερες οικογένειες με παιδιά, ποσοστό που έφτασε το 52,7%. Από αυτές, το 92% ζει πολύ κάτω από τα όρια της φτώχειας.