Το Βερολίνο πλουτίζει, το ΝΑΤΟ επεκτείνεται

Το Βερολίνο πλουτίζει, το ΝΑΤΟ επεκτείνεται

 του Άρη Χατζηστεφάνου

Ανατροπή γεωπολιτικών ισορροπιών στην Ευρώπη και την Ασία αλλά και χρυσές δουλειές για τη γερμανική πολεμική βιομηχανία αναμένει το Βερολίνο από την ανάπτυξη νατοϊκών δυνάμεων στην Ανατολική Ευρώπη.

Η βαρυσήμαντη συνέντευξη, που παραχώρησε πριν από μερικές ημέρες στην Frankfurter Allgemeine ο γενικός γραμματέας της βορειοατλαντικής συμμαχίας, ζητώντας αναδιάταξη των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην ανατολική Ευρώπη και άμεση αύξηση των στρατιωτικών δαπανών σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, αντιμετωπίστηκε με ένα κύμα ενθουσιασμού από τον Γερμανικό Τύπο. Οι μεγαλύτερες γερμανικές εφημερίδες χτυπούν εδώ και εβδομάδες τα «τύμπανα του πολέμου», με αφορμή τις εξελίξεις στην Ουκρανία ενώ καταφεύγουν όλο και συχνότερα σε επιχειρήματα και χαρακτηρισμούς εναντίον της Ρωσίας που θυμίζουν τις χειρότερες στιγμές του αμερικάνικου μακαρθισμού.

Το Βερολίνο δεν φαίνεται να έχει προς το παρόν τον παραμικρό ενδοιασμό για την ενίσχυση του ρόλου του ΝΑΤΟ στην περιοχή, παρά το γεγονός ότι οι Γερμανοί αξιωματούχοι γνωρίζουν πολύ καλά ότι μια τέτοια εξέλιξη θα ενισχύσει πρωτίστως την γεωπολιτική ισχύ των ΗΠΑ, που παίζουν ηγετικό ρόλο στη συμμαχία.

Τα ανοιχτά μέτωπα της αμερικανικής αυτοκρατορίας

Τα ανοιχτά μέτωπα της αμερικανικής αυτοκρατορίας

του Άρη Χατζηστεφάνου

Οι στρατηγικές κινήσεις της Ουάσινγκτον για το 2014

Χρονιά ραγδαίων γεωπολιτικών εξελίξεων για τα συμφέροντα των ΗΠΑ σε αρκετά ανοιχτά μέτωπα αναμένεται να είναι το 2014.

Η Ουάσινγκτον εμφανίζεται αποφασισμένη να παίξει καθοριστικό ρόλο μετά την αλλαγή ισορροπιών στη Μέση Ανατολή αλλά και στη συνεχή κλιμάκωση της αντιπαράθεσης της Κίνας με την Ιαπωνία – πάντα με απώτερο στόχο να περιορίσει την οικονομική και πολιτική επιρροή του Πεκίνου και δευτερυόντως και της Μόσχας.

Οι πιο άμεσες εξελίξεις για το 2014 αφορούν φυσικά τη νέα ανίερη ανακωχή της Ουάσινγκτον με την Τεχεράνη, ύστερα από την απόφαση της τελευταίας να υποχωρήσει σε σειρά ζητημάτων που αφορούν το πυρηνικό της πρόγραμμα. Η ακύρωση, την τελευταία στιγμή, των σχεδίων επέμβασης στη Συρία, η μερική χαλάρωση του οικονομικού αποκλεισμού του Ιράν αλλά και οι μυστικές επαφές με την σιιτική οργάνωση Χεζμπολάχ του Λιβάνου δημιουργούν νέα δεδομένα σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Η Σαουδική Αραβία, η οποία σήκωνε όλο αυτό το διάστημα το κόστος του εξοπλισμού των πιο ακραίων αντικαθεστωτικών δυνάμεων στη Συρία, δεν κρύβει πλέον την αγανάκτησή της για τη στάση της Ουάσινγκτον , που όπως όλα δείχνουν αποσύρει σταδιακά της στήριξή της προς τους αντάρτες που μάχονται το καθεστώς του Ασαντ. Παράλληλα το Ριάντ βρίσκεται σε συνεχείς επαφές με τις μυστικές υπηρεσίες και τους επικεφαλής του γενικού επιτελείου του Ισραήλ.

Η κρίση έκανε τη φούσκα ή η φούσκα την κρίση;

Σε πρωτοφανή επίπεδα αστάθειας το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα

του  Άρη Χατζηστεφάνου

Δυο εικόνες ήρθαν να στοιχειώσουν τον φετινό εορτασμό της ημέρας των Ευχαριστιών στις ΗΠΑ, που παραδοσιακά σηματοδοτεί και την έναρξη της εορταστικής περιόδου για τα Χριστούγεννα: Χιλιάδες εργαζόμενοι σε όλη τη χώρα πραγματοποιούσαν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας έξω από πολυκαταστήματα για την απόφαση των ιδιοκτητών να τα κρατήσουν ανοιχτά και ανήμερα της εθνικής εορτής.

Την ίδια ώρα σε δρόμους αρκετών αμερικανικών πόλεων δημιουργούνταν οι μεγαλύτερες ουρές για συσσίτιο που έχει γνωρίσει η χώρα από τη μεγάλη ύφεση της δεκαετίας του ’30.

Όπως ήταν αναμενόμενο και οι δυο εικόνες πέρασαν σχετικά απαρατήρητες στα μεγάλα δίκτυα ενημέρωσης τα οποία ζούσαν ακόμη τη μέθη από το ξέφρενο ράλι που χαρακτήρισε την πορεία των χρηματαγορών το Νοέμβριο. Ο δείκτης Dow Jones ξεπέρασε για πρώτη φορά το Νοέμβριο το όριο των 16.000 μονάδων ύστερα από επτά συνεχείς εβδομάδες ανόδου.

Επιστρέφουν τα «στρατόπεδα εργασίας»...

Επιστρέφουν τα «στρατόπεδα εργασίας»;

του Άρη Χατζηστεφάνου

Το νέο κτίριο της ΕΚΤ κατασκευάζεται στη Γερμανία σε συνθήκες που παραπέμπουν σε στρατόπεδα εργασίας και μάλιστα με τις ίδιες εταιρείες που τα λειτουργούσαν και στο Β παγκόσμιο πόλεμο.

Ένας χρόνος απέμενε έως τον τερματισμό του δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου. Για εκατοντάδες κορίτσια και γυναίκες, ηλικίας 13 έως 28 ετών, όμως αυτός ο χρόνος ήταν αρκετός για να μετατραπεί σε πραγματική κόλαση. 

Με εντολή του περίφημου οργανισμού Τοdt, που αναλάμβανε τα δημόσια έργα της ναζιστικής Γερμανίας, τουλάχιστον 1700 κρατούμενες από την Ουγγαρία μεταφέρθηκαν στην Φρανκφούρτη για να εργαστούν σαν σκλάβες στο αεροδρόμιο που κατασκεύαζε τότε η εταιρεία Zublin.

Οι περισσότερες από τις γυναίκες και τα ανήλικα κορίτσια προέρχονταν απευθείας από το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς και θεωρούσαν ότι η μεταφορά τους ίσως να τους έσωζε από τους θαλάμους αερίων και τα πειραματικά εργαστήρια του Μένγκελε.

Όταν τα πιο αυταρχικά καθεστώτα τρέμουν τις κινήσεις των πολιτών τους

Απαγόρευση κυκλοφορίας

Σήμερα παίρνουμε αφορμή από τις απαγορεύσεις κυκλοφορίας και συνάθροισης που επιβάλλει όλο και συχνότερα το καθεστώς στην Ελλάδα για να παρακολουθήσουμε την ιστορία σχετικών απαγορεύσεων στο πέρασμα των χρόνων.

Αναφερόμαστε σε έναν μπάσταρδο βασιλιά της Αγγλίας που δεν άφηνε τους ανθρώπους να περπατούν τη νύχτα και ένα παρανοϊκό Χαλίφη που δεν τους άφηνε να περπατούν τη μέρα.

Αναρωτιόμαστε τι άλλαξε από την εποχή που οι Αμερικανοί δουλοκτήτες επέβαλαν απαγορεύσεις κυκλοφορίας στους μαύρους σκλάβους και ζητάμε γι’ αυτό τη γνώμη του Γούντι Γκάθρι αλλά και των Λεντ Ζέπελιν.

Ευρω – σκεπτικισμός: κλίνατε επ’ αριστερά;

του Άρη Χατζηστεφάνου

Σε αντίθεση με την Ελλάδα η κριτική στην Ευρωζώνη είχε συνήθως συντηρητικά χαρακτηριστικά. Οι ισορροπίες όμως αλλάζουν.
«Δεν υπάρχον μονόδρομοι, υπάρχει εναλλακτική» έλεγε με στεντόρεια φωνή ο Κόνραντ Άνταμ σε ένα πλήθος 1200 ατόμων που παρά το τσουχτερό κρύο και την βαριά χιονόπτωση είχαν μαζευτεί στη μικρή γερμανική πόλη του Στάντταλ για να ακούσουν τον επικεφαλής της πρωτοβουλίας «Εναλλακτική για την Ευρώπη».

Πριν από μερικούς μήνες κάθε φέρελπις πολιτικός που θα τολμούσε να μιλά εναντίον της ευρωζώνης θα αντιμετωπιζόταν τουλάχιστον σαν γραφικός εάν όχι σχιζοφρενής, στη Γερμανία. Ο Κόνραντ Άνταμ, όμως φαίνεται ότι κατάφερε να εκφράσει έναν ολοένα αυξανόμενο ευρωσκεπτικισμό ο οποίος κατακλύζει την Ευρώπη και κινείται από τις παρυφές του πολιτικού στερεώματος προς το κέντρο της πολιτικής σκηνής.

Η νέα πολιτική πρωτοβουλία απαρτίζεται από διακεκριμένους οικονομολόγους οι οποίοι συμφώνησαν σε μια κοινή πλατφόρμα βασικών αιτημάτων: Διάλυση της ευρωζώνης και επιστροφή σε εθνικά νομίσματα ή μικρότερες τοπικές ενώσεις και κατάργηση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας.

Διάσκεψη Μονάχου: η νέα Γιάλτα;

του Άρη Χατζηστεφάνου
 
Το ημερολόγιο έγραφε 1962 και μια βαριά σκιά κάλυπτε τον πλανήτη. Η αποτυχημένη εισβολή της CIA στον Κόλπο των χοίρων στην Κούβα και η κρίση των πυραύλων, που έφερε την ανθρωπότητα στο χείλος του πυρηνικού ολοκαυτώματος, δυναμίτιζαν τις σχέσεις της Ουάσινγκτον και της Μόσχας ενώ η Ευρώπη μετατρεπόταν σε βασικό θέατρο αντιπαλότητας του Ψυχρού Πολέμου. 

Ήταν εκείνη τη χρονιά που ο Έβαν Χάινριχ φον Κλάστ Σμένζιν, ένας από τους Γερμανούς αξιωματικούς που είχαν επιχειρήσει να δολοφονήσουν τον Χίτλερ με μια βαλίτσα γεμάτη εκρηκτικά, πραγματοποίησε στο Μόναχο την πρώτη διάσκεψη ασφαλείας.

Σχεδόν πέντε δεκαετίες αργότερα θα περίμενε κανείς ότι η διάσκεψη του Μονάχου θα φάνταζε σαν ένα ψυχροπολεμικό απολίθωμα. Παρόλα αυτά τα τελευταία χρόνια οι διοργανωτές κατάφεραν να επαναφέρουν τη διάσκεψη στο προσκήνιο και μάλιστα να την μετατρέψουν στη συμβολική αποτύπωση των κυρίαρχων τάσεων του πλανήτη. Το 2012 ήταν η χρονιά των τραπεζιτών καθώς συγκεντρώθηκαν στο ίδιο πάνελ ο τεχνοκράτης, μη-εκλεγμένος, πρωθυπουργός της Ιταλίας Μάριο Μόντι, ο πρόεδρος της Deutsche Bank AG, Γιόζεφ Άκερμαν, ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας Ρόμπερτ Ζέλικ και ο… αποσταθεροποιητής καθεστώτων Τζόρτζ Σόρος.

Η Αργεντινή νίκησε τη “Νόνα” των αγορών

Η εθνική κυριαρχία αποδείχθηκε ισχυρότερη των προθέσεων των αγορών. 
Σαν μια θεατρική παράσταση με αίσιο τέλος. 

του  Άρη Χατζηστεφάνου

Έχουν περάσει περισσότερα από δέκα χρόνια από την ημέρα που ανέβηκε για πρώτη φορά στην ελληνική σκηνή η εξαιρετική θεατρική παράστασης «Νόνα» με τον Δημήτρη Πιατά. 
Στην Αργεντινή της κρίσης μια βουλιμική γριά καταβροχθίζει τα πάντα οδηγώντας στην απόλυτη καταστροφή μια οικογένεια μεροκαματιάρηδων.
Από τις δεκάδες αναγνώσεις του έργου η βουλιμική γριά αποτελεί τους ξένους δανειστές της Αργεντινής που επιχείρησαν να κατασπαράξουν μια ολόκληρη χώρα αλλά και τις ίδιες τις σάρκες τους.

Η Νόνα βέβαια δεν είχε «happy end», σε αντίθεση με την Αργεντινή η οποία αφού προχώρησε στη μεγαλύτερη, για εκείνη την εποχή, στάση πληρωμών της ιστορίας γνώρισε ορισμένους από τους σημαντικότερους ρυθμούς ανάπτυξης στη Λατινική Αμερική, αλλά και ολόκληρο τον πλανήτη.

Ελλάδα-Ισραήλ: τέλος στην στρατηγική... συμμορία

του Άρη Χατζηστεφάνου

Και έτσι ξαφνικά το Ισραήλ μας πέταξε σαν στυμμένη λεμονόκουπα. 

Μιλώντας σε Τούρκους δημοσιογράφους ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Βενιαμίν Νετανιάχου, χαρακτήρισε «συμπτωματική» τη βελτίωση των σχέσεων με την Ελλάδα και εξέφρασε την ελπίδα να υπάρξει επαναπροσέγγιση με την Τουρκία. 

Σε αυτό που στη διπλωματική αργκό θα έπρεπε να λέγεται «πολιτική ροχάλα», ο πρωθυπουργός του Ισραήλ εξευτέλισε ολοκληρωτικά τον Γ. Παπανδρέου: «Μια ημέρα» είπε «ενώ έτρωγα με τη γυναίκα μου στη Μόσχα ήρθε κάποιος και μας είπε αν ο Παπανδρέου θα μπορούσε να κάτσει μαζί μας»...

Κάπου εκεί, μεταξύ τυριού και ψαροκόκαλου, η Ελλάδα πίστεψε ότι έκατσε στο τραπέζι των ισχυρών και απέκτησε έναν στρατηγικό σύμμαχο. Το ελληνικό ΥΠΕΞ, το Μαξίμου και η προεδρία της Δημοκρατίας επιδόθηκαν σε έναν πρωτοφανή αγώνα αυτεξευτελισμού για τουλάχιστον δυο χρόνια.

Ο τρόμος στο βλέμμα τους

Τι πανικός κι αυτός! Οι «φουσκωτοί» της Χρυσής Αυγής ζητούσαν χθες από γυναικόπαιδα και ηλικιωμένους να τους... προστατεύσουν από το αντιφασιστικό συλλαλητήριο στη Νίκαια. Κι επειδή τα γυναικόπαιδα δεν ήρθαν στο ραντεβού, την προστασία των χρυσαυγιτών ανέλαβε γι' ακόμη μια φορά η ελληνική αστυνομία. 

Ο τρόμος στο βλέμμα τους, ανεκτίμητος.

του Άρη Χατζηστεφάνου

Το κάλεσμα της Χρυσής Αυγής κατά τη διάρκεια του αντιφασιστικού συλλαλητηρίου στη Νίκαια έσταζε κρύο ιδρώτα από την πρώτη μέχρι την τελευταία αράδα: «Πρέπει να είμαστε ΟΛΟΙ εκεί γυναικόπαιδα και ηλικιωμένοι [...] να διασφαλίσουμε τη δημόσια και ιδιωτική περιουσία που θα γίνει στόχος των αναρχομπολσεβίκων».

« Η πληροφορία στον καιρό της κρίσης»

Συνέντευξη του Άρη Χατζηστεφάνου  : « Η πληροφορία στον καιρό της κρίσης»

Ο Άρης Χατζηστεφάνου δημοσιογράφος και δημιουργός των ντοκιμαντέρ Debtocracy και Catastroika μιλά  στο babushka.gr για την κρίση, την πληροφορία και τα media.

 

1) Κατ' αρχήν πως βλέπεις την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα τον τελευταίο χρόνο; Τον προηγούμενο Ιούνη ο κόσμος αντιδρούσε μαζικά στις πλατείες σ' όλη την χώρα και τώρα έχουμε πάλι μνημονιακή κυβέρνηση, πώς το εξηγείς αυτό; 

Υπήρξε μια πρωτοφανής επιχείρηση τρομοκράτησης του πληθυσμού, η οποία μπορεί να συγκριθεί νομίζω μόνο με ότι είχαμε δει στον εμφύλιο πόλεμο ή κατά την διάρκεια της δικτατορίας στην Ελλάδα. 

Μια κατάσταση με έντονα χαρακτηριστικά Μακαρθισμού, παρόμοια με τα γεγονότα που είχαν ζήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Με σύμμαχο τα μέσα ενημέρωσης κατάφεραν να πείσουν τον κόσμο ότι αν ψήφιζε οτιδήποτε άλλο, θα άδειαζαν τα ράφια στα σούπερ μάρκετ, δεν θα έβγαζαν χρήματα τα ΑΤΜ, θα σταματούσαν οι συντάξεις, με αποτέλεσμα να καταλήξουμε σε μία τρομακτική μετατόπιση ολόκληρου του πολιτικού σκηνικού, όχι μόνο προς τη δεξιά πλέον αλλά προς την άκρα δεξιά! Αυτό δεν δικαιολογεί αναγκαστικά βέβαια τους ψηφοφόρους.

Δεν θέλω να πω ότι απλά έπεσαν θύματα. Η ευκαιρία υπήρχε! Όσο και αν λέμε ότι αν ήταν να αλλάξουν τα πράγματα οι εκλογές θα ήταν παράνομες, παρ' όλα αυτά ήταν μια μάχη που έπρεπε να δοθεί και μπορούσε πραγματικά να φέρει διαφορετικά αποτελέσματα. Όπως μας έλεγε και ο Ζίζεκ στην συνέντευξη για το Catastroika: “Ακόμα και ο Αλιέντε με εκλογές βγήκε!”. Δηλαδή σε επίπεδο τακτικής ενός κινήματος είναι μια μάχη που πρέπει να δοθεί.