Σέχτα για μια αποτελεσματική προβοκάτσια

του Κώστα Βαξεβάνη

Είναι η Σέχτα; Είναι η “Ομάδα Λαϊκών Αγωνιστών”; Μήπως είναι μια νέα τρομοκρατική οργάνωση που θα αυτοχαρακτηριστεί με κάποιο όρο βγαλμένο από ξεχασμένο θεωρητικό βιβλίο ή ακόμη και απ τα αρχεία του παρακράτους και των ευφάνταστων αναλυτών του; Μήπως δεν είναι τίποτα από όλα αυτά και είναι απλώς τύποι που κάποτε διάβαζαν “Μάσκα” μέχρι που έπεσε στα χέρια τους κάποια ανάλυση του Σεργκέι Νετσάγιεφ και αποφάσισαν πως η βία δεν είναι το μέσο αλλά ο σκοπός ο ίδιος; 
 Δεν έχει σημασία ποιοί είναι. Άλλωστε ακόμη και αν αποκαλυφθούν, ίσως και οι ίδιοι ανακαλύψουν πως δεν ήξεραν ποιοί είναι. Πως άλλοι τους κινούσαν χωρίς να το καταλάβουν.

Ελλάδα: όταν η νεοφιλελεύθερη δικτατορία απειλεί με στρατιωτική δικτατορία!

του system failure

Όλα βαδίζουν σύμφωνα με το σχέδιο. Το συστημικό κατεστημένο εκμεταλλεύτηκε άριστα την δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τους νεοναζί στην Ελλάδα λίγο πριν από την επανεκλογή της Μέρκελ στη Γερμανία.

Τι πέτυχε η Ευρωπαϊκή νεοφιλελεύθερη δικτατορία:

1ον: αποπροσανατόλισε για άλλη μια φορά τους πολίτες, Έλληνες και Ευρωπαίους, από τα νέα μέτρα στα οποία επιμένει η Μέρκελ, πίσω από την οποία βρίσκονται οι μεγαλοτραπεζίτες και το μεγάλο κεφάλαιο, και τα οποία έχουν σαν στόχο, όχι μόνο να ολοκληρώσουν το νεοφιλελεύθερο πείραμα στην Ελλάδα, αλλά και να το επεκτείνουν σε ολόκληρη την Ευρώπη, ακόμα και στην ίδια τη Γερμανία.

2ον: μάζεψε τα λουριά της Χρυσής Αυγής που πήρε φόρα και κινδύνευε να βγει εκτός του ελέγχου της. Αλλά τόσο, όσο χρειάζεται για να συνεχίζει να παίζει τον ρόλο του μπαμπούλα σε περίπτωση μιας απροσδόκητης νέας ανόδου της Αριστεράς και τόσο όσο χρειάζεται για να ενισχυθεί, ενδεχομένως, σε ψήφους, η ακροδεξιά πτέρυγα της νεοφιλελεύθερης δεξιάς, από τους μετριοπαθέστερους των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής, όπως έδειξαν και οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις που οργάνωσε, όπως πάντα, το συστημικό κατεστημένο.

Χρυσαυγίτες... εν αποδράσει;

Η φωτογραφία εικάζεται ότι προέρχεται από κατασκήνωση της Χ.Α. (Χα! όπως όταν γελάμε) που βρίσκεται στα Χανιά (μη μου πείτε ότι δεν διάλεξαν την πόλη με κριτήριο την πρώτη συλλαβή της!) 

Διακρίνονται χρυσαυγίτες οπλισμένοι με ακόντια και ασπίδες να τρέχουν.

Πρόκειται για αναπαράσταση αρχαίας οπλιτοδρομίας; Πρόκειται δηλαδή για κάποια σύγχρονη αρχαιοπρεπή απλυτοδρομία; Οι χρυσαυγίτες βρίσκονται εν αθλητική δράσει ή εν αποδράσει; Διότι λίγο αγριεμένο μου φαίνεται το πλήθος στο βάθος.... 

Όπως και να έχει το πράγμα, η φωτογραφία θα μπορούσε να κοσμεί ευθυμογράφημα, καθώς η ιλαρότης που εκπέμπει ο οπλισμός και οι ασθμαίνουσες φιγούρες πάνω στην άμμο, ενισχύεται από την αντίθεσή της προς το ανυποψίαστο τοπίο και προς το λυκαυγές (...να σου πάλι η Αυγή)!

Για ό,τι κι αν πρόκειται ένα είναι το βέβαιο: δεν είναι συνετό να αγνοεί κανείς κάθε... μαλακία με περικεφαλαία!

Ο Καμίνης Αντιφασίστας και ο Καραγκιόζης Φούρναρης

Ο Καμίνης Αντιφασίστας και ο Καραγκιόζης Φούρναρης

του Κώστα Σβόλη

Είναι να απορεί κανείς με το πόσο κοντόφθαλμη μπορεί να είναι η Αριστερά στις μέρες μας. Όταν μέσα από την απαγόρευση και του ρατσιστικού συσσιτίου που προσπάθησε να πραγματοποιήσει η Χρυσή Αυγή δεν μπόρεσε να διακρίνει ότι μονάχα ενάντια στην Χρυσή Αυγή δεν ήταν αυτή η προφανώς σχεδιασμένη από την κυβέρνηση κίνηση.

Δεν χρειάζεται πολύ σκέψη για να καταλάβει κανείς ότι η συγκεκριμένη κίνηση είναι καταρχάς προσχηματική ως προς την καταπολέμηση της ρατσιστικής βίας και την αντιμετώπιση της ανάδυσης του φασιστικού φαινομένου στην Ελλάδα. Όσο και αν θέλει ο Καμίνης, και μέσω αυτού ολόκληρη η τρικομματική κυβέρνηση, να παρουσιαστεί ως φορέας υπεράσπισης των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των διεθνών συμβάσεων, η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική.

Για να μην επαναληφθεί αυτή τη φορά η Ιστορία! NO PASARAN!*

του Γιώργου Μητραλιά 

 

Ένα πράγμα που οι Ευρωπαίοι είχαν όλο το χρόνο να μάθουν για τα καλά είναι ότι ούτε η κρίση, ούτε οι κοινωνικές τραγωδίες που την συνοδεύουν  είναι ειδικά ελληνικές. Και δυστυχώς, όλα δείχνουν ήδη ότι ένα άλλο πράγμα που θα έχουν όλο το χρόνο να μάθουν είναι ότι η  νεοναζιστική Χρυσή Αυγή δεν είναι αποκλειστικότητα μόνο των Ελλήνων. Χωρίς αμφιβολία, ένας τέτοιος ισχυρισμός θα γίνει δεκτός από κάποιους με μπόλικο σκεπτικισμό: «Στη χώρα μας, ούτε οι παραδόσεις μας, ούτε η κουλτούρα μας, ούτε το ταμπεραμέντο μας δεν θα επιτρέψουν ποτέ παρόμοια φαινόμενα». Είναι ακριβώς αυτό που έλεγαν όλοι οι Έλληνες  –ακόμα και οι πιο οξυδερκείς αριστεροί-  ακόμα και μόλις πριν από ένα χρόνο  όταν ένας ή δυο «παλαβοί» με αχαλίνωτη φαντασία τους προειδοποιούσαν ότι η φαιά πανούκλα είχε αρχίσει να εισβάλει στη κοινωνία τους.  Εξάλλου, όλα αυτά δεν ήταν διόλου πρωτότυπα. Ήταν σαν να επαναλαμβανόταν η ιστορία, εκείνη του μεσοπολέμου: Στ’αλήθεια, ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι «οι παραδόσεις», «η κουλτούρα» ή  «το ταμπεραμέντο» των Ιταλών ή των Γερμανών θα είχαν επιτρέψει τη γέννηση και την άνοδο στην εξουσία του φασισμού και του ναζισμού;… 

Η ελληνική ακροδεξιά στο διαδίκτυο: μια ανάλυση γράφων

by Nikos

Η άνοδος της ακροδεξιάς στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει αναλυθεί ενδελεχώς (για εκτενή βιβλιογραφία βλέπε το δοκίμιο της Βασιλικής Γεωργιάδου). Οι πολιτικοί, οικονομικοί, και κοινωνικοί λόγοι που εξηγούν αυτή την άνοδο αλλά και το ιστορικό υπόβαθρο στο οποίο στηρίχθηκε είναι γνωστοί (για τη σχέση οικονομικής κρίσης και εκλογικής ανόδου της ακροδεξιάς στη Νότια Ευρώπη βλέπε Bosco & Verney, 2012).

Επίσης έχει σχολιασθεί και στηλιτευθεί – δικαίως – ο ρόλος των κυρίαρχων ΜΜΕ και ιδιαίτερα της τηλεόρασης στην καλλιέργεια και στη νομιμοποιήση εθνικιστικών και ρατσιστικών αντιλήψεων σε μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού (Ψαρράς, 2010).

Στη συζήτηση αυτή θα ήθελα να προσθέσω μια ακόμη παράμετρο που μπορεί να εξηγήσει ένα μέρος αυτού του φαινομένου: τη σημαντική και αυξανόμενη παρουσία της ελληνικής ακροδεξιάς στο διαδίκτυο.

Εισαγωγή

Εδώ και αρκετά χρόνια το διαδίκτυο αποτελεί πεδίο δημόσιας έκφρασης και σχολιασμού για όλο και περισσότερους Έλληνες πολίτες. Εξαιτίας της ιδιαίτερης κατάστασης που επικρατεί στα ελληνικά ΜΜΕ (οικονομική συγκέντρωση, αδιαφάνεια, διαπλοκή με την οικονομική και πολιτική εξουσία, βλέπε Σμυρναίος, 2010), η ελληνόφωνη μπλογκοσφαίρα έλαβε γρήγορα πολιτική διάσταση και χαρακτηριστικά μέσου διαμαρτυρίας και κριτικής (Zafiropoulos & Vrana, 2009).

Αρχικά η σφαίρα αυτή είχε σαφώς προοδευτικά χαρακτηριστικά λόγω της σχετικής κοινωνιολογικής ομοιογένειας των μελών της (κυρίως νέοι υψηλού μορφωτικού επιπέδου όπως δείχνει ο Καραμπάσης, 2008).

Αυτοί ή εμείς;

του Σπύρου Μαρκέτου

Ο Σπύρος Μαρκέτος  συμμετέχει σήμερα, Κυριακή 8 Ιούλη, στην κεντρική εκδήλωση του 16ου αντιρατσιστικού φεστιβάλ στην Αθήνα, με τίτλο : Ρατσιστική και φασιστική βία: προκλήσεις και προοπτικές του αντιφασισμού στην Ελλάδα και την Ευρώπη, μαζί με τους Μπερνάρ Σμιτ και Έντβιν Μοντάρι, με συντονιστή τον Θανάση Κούρκουλα. Το παρακάτω κείμενο παρουσιάζει σκέψεις που θα κατατεθούν στην εκδήλωση  
  

Φωτογραφία από εκδήλωση στο αντιρατσιστικό φεστιβάλ

Αυτοί ή εμείς;

Η εκλογική απογείωση της Χρυσής Αυγής προκάλεσε, ακατανόητα, έκπληξη. Πώς εμφανίστηκε και πού πηγαίνει το νεοναζιστικό κόμμα, που μέσα σε μερικούς μήνες πέρασε από το 0,3 στο 7%; Εκφράζει πρόσκαιρες εθνικές παραξενιές, ή αποτυπώνει μια πανευρωπαϊκή τάση; Ήρθε για να μείνει; Μια σύντομη απάντηση στο τελευταίο ερώτημα θα ήταν πως μεγάλο μέρος από αυτές τις ψήφους είναι ψήφοι διαμαρτυρίας, δεν είναι τυχαίο όμως ότι δόθηκαν σ’ ένα φασιστικό κόμμα, και αν η αριστερά δεν κινητοποιηθεί εγκαίρως θα βρεθεί αντιμέτωπη μ’ ένα αληθινό φασιστικό κίνημα. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Για να καταλάβουμε γιατί ήρθε στο προσκήνιο ο φασισμός πρέπει πρώτα πρώτα να κοιτάξουμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε. Όλες τις προηγούμενες δεκαετίες οι προσπάθειες των διάφορων Μιχαλολιάκων δεν είχαν φέρει αποτέλεσμα. Σήμερα βρήκαν απήχηση επειδή η πραγματικότητα προσώρας τους ευνοεί. Είναι πλέον χρήσιμοι στους ισχυρούς. Το πλέγμα εξουσίας στη χώρα μας εξαπέλυσε έναν αμείλικτο κοινωνικό πόλεμο. Ξέροντας ότι δεν μπορεί να κερδίσει σε συνθήκες δημοκρατίας, στήνει ένα μαζικό κίνημα, τη Χρυσή Αυγή, για να συντρίψει την αριστερά, την οποία δεν μπορεί να νικήσει το επίσημο κράτος.

Ο τρόμος στο βλέμμα τους

Τι πανικός κι αυτός! Οι «φουσκωτοί» της Χρυσής Αυγής ζητούσαν χθες από γυναικόπαιδα και ηλικιωμένους να τους... προστατεύσουν από το αντιφασιστικό συλλαλητήριο στη Νίκαια. Κι επειδή τα γυναικόπαιδα δεν ήρθαν στο ραντεβού, την προστασία των χρυσαυγιτών ανέλαβε γι' ακόμη μια φορά η ελληνική αστυνομία. 

Ο τρόμος στο βλέμμα τους, ανεκτίμητος.

του Άρη Χατζηστεφάνου

Το κάλεσμα της Χρυσής Αυγής κατά τη διάρκεια του αντιφασιστικού συλλαλητηρίου στη Νίκαια έσταζε κρύο ιδρώτα από την πρώτη μέχρι την τελευταία αράδα: «Πρέπει να είμαστε ΟΛΟΙ εκεί γυναικόπαιδα και ηλικιωμένοι [...] να διασφαλίσουμε τη δημόσια και ιδιωτική περιουσία που θα γίνει στόχος των αναρχομπολσεβίκων».

9 θέσεις για τη Χρυσή Αυγή, τον επελαύνοντα μεταμοντέρνο ολοκληρωτικό καπιταλισμό και το κίνημα αποκατάστασης της ζωής και της αξιοπρέπειας

«Η ελπίδα είναι το αντίθετο της ασφάλειας, της αφελούς αισιοδοξίας. Η κατηγορία του κινδύνου ενυπάρχει πάντα μέσα της. Η ελπίδα δεν είναι βεβαιότητα. Αν δεν μπορούσε να είναι απογοητευτική, δεν θα ήταν ελπίδα. Η ελπίδα δένει μια σημαία στο κατάρτι, ακόμη και μέσα στην παρακμή, με την έννοια ότι δεν δέχεται την παρακμή, ακόμη και όταν αυτή η παρακμή είναι ισχυρή».

Ernst Bloch

1. Καταρχήν, ο αγώνας ενάντια στον (ολοκληρωτικό) εθνικισμό-ρατσισμό είναι αγώνας ενάντια στον (αυταρχικό) υπαρκτό φιλελευθερισμό του Έθνους, του Κράτους, της Αγοράς και του Δικαίου και κατ' επέκταση ενάντια στον (ολοκληρωτικό) καπιταλισμό.

2. Η Χ.Α. είναι μέρος των υπερπατριωτικών-εθνικιστικών εκείνων δυνάμεων που θα αποτελέσουν τη βάση για την επιστροφή του κεφαλαίου και των καπιταλιστών σε εθνικές λύσεις εκτός ευρώ και ε.ε., αν οδηγηθούν εκεί τα πράγματα στο εγγύς μέλλον (ήδη όπου βρεθούν κι όπου σταθούν μιλούν για ελληνικές ΑΟΖ, για πετρέλαια και φυσικά αέρια, για εθνική ανάπτυξη κλπ, στο βαθμό και στο μέτρο βέβαια που αυτή η ανάπτυξη θα είναι εφικτή στα πλαίσια ενός καπιταλισμού σε βαθύτατη κρίση).

3. Η Χ.Α. συνδυάζει την ηγεμονία του εθνικού στοιχείου με αυταρχικά φιλελεύθερες θέσεις και όχι με σοσιαλιστικές όπως έκαναν οι γερμανοί εθνικοσοσιαλιστές.

Ο λοιμός που ζούμε κι ο λιμός που μας ταϊζουν (με αφορμή τα γεγονότα στην Πάτρα…)

Μετανάστης εγκληματεί: όλοι οι μετανάστες είναι εγκληματίες.
Ιερόδουλη οροθετική: όλες οι οροθετικές είναι αλλοδαπές.
Βιασμός γυναίκας σε άλσος: εκεί τριγύρω είχα δει ασιάτες.
Ανεργία: οι μετανάστες μας κλέβουν τη δουλειά.
Αφρική: αυτοί δεν ξέρουν τι σημαίνει πολιτισμός.
Περίληψη περιγραφής άγνωστου μετανάστη από τα ΜΜΕ

Η πρόσφατη δολοφονία ενός νεαρού στην Πάτρα δε θα μπορούσε να μην πυροδοτήσει το καθημερινό πλέον ντελίριο του ρατσισμού. Άλλη «ράτσα». Δολοφόνοι, βιαστές, άρρωστοι, κλέφτες, μαφιόζοι ή κακομοίρηδες. Άλλοι από μας. Ξεχωριστό πεδίο της κοινωνίας. Δοχείο για να αντλούν οι ελληναράδες μια φθηνή πουτάνα, έναν ανασφάλιστο εργάτη, δυο-τρεις καλοθελητές για τα κουβαλήματα της Κυριακής και μια ταλαίπωρη να ξεσκατίζει την κατάκοιτη γιαγιά.

Σκλάβοι στη χώρα τους αποφάσισαν να έρθουν και γίναν σκλάβοι του «ελεύθερου κόσμου». Εκμεταλλευόμενοι από την πρώτη στιγμή του ταξιδιού τους από διακινητές και γδαρμένοι από τους τοπικούς μπάτσους κάθε χώρας απ’όπου πέρασαν, φτάσαν εδώ περιμένοντας να φύγουν παραπέρα.
Ώρες ατέλειωτης αναμονής και εξαθλίωσης, ζωές τσακισμένες.

Κι εδώ τσιμουδιά!

Συνέντευξη με τον Σπύρο Μαρκέτο: Πώς θα σταματήσουμε τους φασίστες;

Υπάρχουν ιστορικά παραδείγματα για το τι σημαίνει φασιστική απειλή σε καιρούς κρίσης; 

Όλος ο κόσμος ξέρει το πιο πρόχειρο τέτοιο παράδειγμα, τη ναζιστική Γερμανία. Όταν οι καπιταλιστές της χτυπήθηκαν από το κραχ του 1929, καταστροφικό όσο και η σημερινή κρίση στην Ελλάδα, για να κρατήσουν τα προνόμιά τους έδωσαν την εξουσία στον Χίτλερ. Η αριστερά, απορροφημένη από τις διαιρέσεις της, δεν αντιλήφθηκε έγκαιρα τον κίνδυνο. Μόλις δυνάμωσαν οι ναζί την τσάκισαν, κι έστησαν το απάνθρωπο καθεστώς τους. Εξαπέλυσαν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ώσπου εντέλει κατέστρεψαν κι εκείνους που τους είχαν φτιάξει. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο λάθος από το να υποτιμάς τον φασισμό. Οι ηγέτες του αρχικά φαίνονται γελοίοι, ο Χίτλερ και ο Μουσσολίνι ακριβώς έτσι έμοιαζαν στους συγχρόνους τους, αλλά είναι επικίνδυνοι. Δεν πρέπει να τους δώσουμε καμιά ευκαιρία να δυναμώσουν.