Angry crowd hurls stones at Tunisian leaders

President and parliamentary speaker attacked at event commemorating two years since start of country's revolution.

Protesters say they are unhappy with the pace of change since the revolution in the north African country [AFP]

Angry protesters have hurled rocks at the Tunisian president and parliamentary speaker in Sidi Bouzid, the cradle of the revolution that erupted in the north African country two years ago. The incident began after a speech by President Moncef Marzouki in the central Tunisian town, where celebrations are taking place on Monday to mark the anniversary of the revolution.

Κηρύχθηκε "επαχθές" το χρέος (στην Τυνησία)

Ενώ ο Πρόεδρος της Τυνησίας, Mονσέφ Μαρτζουκί, έχει μεταβεί στο Παρίσι για να συναντηθεί με το Γάλλο ομόλογό του, Φρανσουά Ολάντ, πίσω στην Τύνιδα η βουλευτής του κόμματός του, Μαμπρούκα Μπαρέκ, κατέθεσε νομοσχέδιο για τον λογιστικό επανέλεγχο του επαχθούς, όπως χαρακτηρίζεται, δημοσίου χρέους που κληροδότησε το δικτατορικό καθεστώς του Ζιν ελ-Αμπιντίν Μπεν Αλί.

Είχε προηγηθεί η άρνηση του Μαρτζουκί να ανανεώσει την παλαιότερη δανειακή σύμβαση του ΔΝΤ με το παλιό καθεστώς, δηλώνοντας ότι «πρέπει πρώτα να διεξαχθεί έρευνα για να διευκρινιστεί το αν το κράτος πρέπει να πληρώσει τα χρέη αυτά». Ταυτόχρονα απαίτησε την αποπομπή του διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Τυνησίας, Μουσταφά Καμέλ Ναμπλί, κρίνοντας ότι αυτός δεν κατέβαλε τις απαραίτητες προσπάθειες ώστε να ανακτήσει το κράτος τα περιεχόμενα των «παγωμένων» τραπεζικών λογαριασμών της οικογένειας Μπεν Αλί σε τράπεζες του εξωτερικού, και συγκεκριμένα της Ελβετίας.

To χρέος εργαλείο λεηλασίας και φτωχοποίησης

Η Τυνησία ακόμα ένα κλασικό παράδειγμα υποθήκευσης χωρών και λαών.

του Σαλέμ Μπεν Γιαχία

Το χρέος αποτέλεσε, κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, την κύρια πύλη εισόδου της αποικιοκρατίας. Κατά την περίοδο της ανόδου του χρηματιστικού καπιταλισμού στην εξουσία, πολλές φτωχές χώρες χρεοκόπησαν. 

Οι δανειστές της Αιγύπτου, του Μεξικού, της Ελλάδας, της Τυνησίας και άλλων χωρών εγκαθίδρυσαν, στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, οικονομικές επιτροπές ελέγχου των δημοσιονομικών και των προϋπολογισμών των χωρών αυτών.
 
Οι δανειστές είχαν ένα μόνο στόχο: την εξασφάλιση της αποπληρωμής των χρεών. Αυτός ο στόχος πραγματοποιήθηκε, καθώς οι κυβερνήσεις των χωρών αυτών βρίσκονταν υπό τον πολιτικό έλεγχο των ευρωπαϊκών δυνάμεων.

«Η επανάσταση πέτυχε όταν νικήσαμε τον φόβο μας»!

Συνέντευξη του Τυνήσιου σκηνοθέτη Μουράντ Μπεν Τσέικ, για το ντοκυμαντέρ του ''no more fear''

της Αγγελικής Στελλάκη

Στις 14 Ιανουαρίου του 2011 ο Τυνήσιος πλανόδιος πωλητής Μοχάμεντ Μπουαζίζι αυτοπυρπολήθηκε. Ήταν μια κίνηση χωρίς επιστροφή: προκάλεσε εκτεταμένες διαδηλώσεις στη χώρα του που οδήγησαν στην ανατροπή του προέδρου της Τυνησίας Ζιν Ελ Αμπιντίν Μπεν Άλι και πυροδότησε αντίστοιχες εξεγέρσεις και σε άλλες χώρες του αραβικού κόσμου. Ο σκηνοθέτης Μουράντ Μπεν Τσέικ κατέγραψε με την κινηματογραφική του κάμερα την εξέγερση και δημιούργησε το ντοκιμαντέρ «No more fear», ένα από τα πρώτα κινηματογραφικά ντοκουμέντα για την Αραβική Άνοιξη.

Ο σκηνοθέτης βρέθηκε στην Αθήνα στο πλαίσιο του 13ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου και μίλησε στη δημοσιογράφο Αγγελική Σταλλάκη (in.gr) για τις διαδηλώσεις, τις εικόνες που έχουν μείνει στη μνήμη του και την Αραβική Άνοιξη.

Ο κομπιουτεράς επαναστάτης του Καΐρου

Ο ήρωας της αιγυπτιακής εξέγερσης δεν είναι κάποιο στέλεχος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, όπως αρκετοί ανησυχούσαν, ούτε μια από τις λεγόμενες «παλιές καραβάνες» των παραδοσιακών δυνάμεων της αντιπολίτευσης.

Προς γενική έκπληξη, ο άνθρωπος που κατόρθωσε να ενώσει τους εκατοντάδες χιλιάδες αντιφρονούντες, κατά του προέδρου Χόσνι Μουμπάρακ είναι ένας 30χρονος, διευθυντικό στέλεχος του γίγαντα του Διαδικτύου, Google. O λόγος για τον Ουαέλ Γκονίμ, ο οποίος έχοντας αντέξει για δώδεκα ολόκληρες ημέρες στα σκοτεινά δωμάτια των μυστικών υπηρεσιών της Αιγύπτου, εξελίχθηκε αυτή την εβδομάδα σε μοναδική πηγή έμπνευσης για τους νεαρούς εξεγερθέντες, και όχι μόνο. Είναι δε ηλίου φαεινότερον πως βάσει του ιδανικού σεναρίου για την επόμενη ημέρα στην Αίγυπτο, όπως τουλάχιστον οραματίζεται η Δύση, η εξουσία θα περάσει στα χέρια προσώπων με τα χαρακτηριστικά του Γκονίμ. 

Le Soir: Επαναστάσεις χωρίς αρχηγούς που προκαλούν θαυμασμό

Η αραβική επανάσταση - θα τολμήσουμε άραγε να ονομάσουμε έτσι τις εξεγέρσεις και τις υπόλοιπες διαμαρτυρίες που αναπτύσσονται στα νότια της Μεσογείου;- δεν παύει να προκαλεί έκπληξη, ακόμη και θαυμασμό. Λόγω του δυναμισμού της, καταρχήν, τον οποίο ουδείς είχε προβλέψει. Με την αποφασιστικότητά της, επίσης, που αιφνιδιάζει όλο τον κόσμο. Και μετά, κυρίως, λόγω της απουσίας επικεφαλής.

Ο αραβικός λαός αρεσκόταν στη λατρεία του «ζαΐμ» του, του ηγέτη του. Κυρίως στην Αίγυπτο. Ο Νάσερ μάγευε τα πλήθη. Εκατομμύρια πολίτες παρακολούθησαν την κηδεία του, το 1970, ξεχνώντας ή συγχωρώντας τις χειροπιαστές του αποτυχίες.

Καταρρέει ο Μουμπάρακ. Η διαδοχή αιωρείται ανάμεσα σε αλλαγή βάρδιας και ριζοσπαστική ανατροπή.

ΩΜΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΗΠΑ - ΕΕ - ΙΣΡΑΗΛ ΓΙΑ ΕΛΕΓΧΟ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ! 

ΙΣΡΑΗΛ: Ο ΕΚΔΗΜΟΚΡΑΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΓΕΙΤΟΝΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΜΑΣ!!!

Οι εξελίξεις στη Β. Αφρική και Μ. Ανατολή με το «ντόμινο» εξεγέρσεων που ξεκίνησαν από την Τυνησία και διαρκώς εξαπλώνονται, με κορύφωση την εξέγερση στην Αίγυπτο, τείνουν να προσλάβουν ιστορικές διαστάσεις!

Η μεγαλειώδης εξέγερση της εργατικής τάξης, της νεολαίας και του λαού της Αιγύπτου, συνεχίζεται αμείωτη και δεν φαίνεται να ανακόπτεται ούτε από το λουτρό αίματος (τουλάχιστον 120 νεκροί και 2.000 τραυματίες), με το οποίο πνίγει το καθεστώς τους εξεγερμένους ούτε από την προσπάθεια του καθεστώτος να μεταμφιεστεί με την αλλαγή κυβέρνησης και πρωθυπουργού και την επιλογή, για πρώτη φορά, αντιπροέδρου διαδόχου του Χ. Μουμπάρακ! 

Η εξέγερση θα γίνει επανάσταση;

του Γιώργου Δελαστίκ

Ασφυκτική είναι η πίεση που ασκούν οι εξεγερμένοι διαδηλωτές στην Τυνησία, βάζοντας συνεχώς τη σφραγίδα τους στις εξελίξεις και υπερφαλαγγίζοντας συνεχώς τους πολιτικούς σχεδιασμούς του ανατραπέντος καθεστώτος, αλλά και των αναιμικών πολιτικών της αντιπολίτευσης που βρέθηκαν ξαφνικά στην εξουσία χωρίς να το αξίζουν ή να το δικαιούνται και ήταν πρόθυμοι να συνδιαλλαγούν με τα υπολείμματα της προηγούμενης κατάστασης. 

Ο εξεγερμένος λαός κάλυψε τελικά το κενό αντιπολίτευσης μέχρι στιγμής και εκβιάζει διαρκώς την περαιτέρω ριζοσπαστικοποίηση των εξελίξεων, παρά τη θέληση των μελών της προσωρινής κυβέρνησης, που μόνο «εθνικής ενότητας» δεν είναι.

Ανάμεσα στους μουλάδες και στη δημοκρατία

του Jean - Marie Colombani

Τι θα συμβεί με την τυνησιακή επανάσταση; Άραγε θα «γεννήσει» μια πραγματική δημοκρατία; Ή μήπως θα γίνουμε μάρτυρες ενός υπερβολικά γνωστού σεναρίου όπου η εξουσία απλά θα αλλάξει χέρια; Ποιος θα είναι ο μελλοντικός ρόλος του στρατού, ο οποίος υπήρξε αποφασιστικός κατά την «εκθρόνιση» του προέδρου της Τυνησίας Ζιν ελ Αμπιντίν μπεν Αλί; 

Αυτά είναι μόνο λίγα από τα ερωτήματα που δικαιούμαστε να θέσουμε μετά την καταπληκτική νίκη που πέτυχαν οι Τυνήσιοι, διακηρύσσοντας δυνατά και ξεκάθαρα την επιθυμία τους για ελευθερία.

Οι ημέρες που έπονται των λαϊκών εξεγέρσεων είναι πάντοτε αβέβαιες. Αυτά τα αναπόφευκτα ερωτήματα ανασυνθέτουν δύο μεγάλους τομείς ανησυχίας.

Τυνησία – Ο λαός δεν αναγνωρίζει τη νέα κυβέρνηση “ενότητας”

Παραίτηση υπουργών μέσα σε ένα 24ωρο.

Η κυβέρνηση συγκροτήθηκε στα γρήγορα από τον Γκανούσι, με υποτιθέμενη εντολή του μεταβατικού προέδρου Φ. Μεμπαζάα, επίσης στελέχους του δικτατορικού καθεστώτος. Ο πρωθυπουργός ανήγγειλε ότι θα ελευθερωθούν όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι, θα νομιμοποιηθούν όλα τα απαγορευμένα κόμματα και οργανώσεις και θα υπάρξει πλήρης ελευθερία του Τύπου. Επίσης ότι θα διεξαχθούν εκλογές με διεθνείς παρατηρητές εντός έξι μηνών.

Έφυγε ο εκλεκτός του ΔΝΤ, Μπεν Αλί

Ένα μήνα σχεδόν διήρκεσαν οι κινητοποιήσεις στην Τυνησία ενάντια στην ανεργία, τη φτώχεια και την αυταρχική κυβέρνηση του Μπεν Αλί και τελικά οι διαδηλωτές πέτυχαν ο ισόβιος ηγέτης της χώρας και προνομιακός συνομιλητής Aμερικανών και Eυρωπαίων να φύγει νύχτα και ταπεινωμένος από τη χώρα.

της Κατερίνας Κιτίδη

Είναι σαν να πήραμε τη Βαστίλη! Στο εξής, κανείς δεν θα φοβάται να μιλήσει!» έλεγαν στα ξένα Μέσα συγκινημένοι διαδηλωτές, χωρίς να υπερβάλουν για το μέγεθος της εξέγερσης που ανέτρεψε τον επί 23 χρόνια πρόεδρο της Τυνησίας, Μπεν Αλί.

TIME: Το ντόμινο της πείνας

Κανένας δεν παρακολουθεί πιο στενά τα γεγονότα που εκτυλίσσονται στην Τυνησία, από τους Άραβες γείτονές της...

οι περισσότεροι από τους οποίους ζουν υπό αυταρχικά καθεστώτα και βιώνουν το ίδιο οικονομικό βάρος από τις ελλείψεις στην αγορά εργασίας και τις αυξημένες τιμές στα τρόφιμα, όπως δημοσιεύει το περιοδικό TIME. Ο Ali Dahmash, ένας ακτιβιστής που έχει ένα ειδησεογραφικό πρακτορείο στο Αμάν, ονομάζει την έκρυθμη κατάσταση στην περιοχή «επανάσταση της πείνας». «Αυτή η έκρηξη προκλήθηκε από την απόγνωση. Έγινε εξαιτίας της οικονομίας», σημειώνει. Από την πλευρά του ο Mishaal al Gergawi, ένας Άραβας σχολιαστής και επιχειρηματίας έγραψε σε εφημερίδα του Ντουμπάι: «Οι Τυνήσιοι και οι Αλγερινοί πεινούν. Οι Αιγύπτιοι και οι Υεμενίτες τους ακολουθούν».

Τυνησία: Ο λαός μένει στους δρόμους. Ο φόβος της μετάδοσης τρώει τα σωθικά

Ενώ η κατάσταση έκτακτης ανάγκης συνεχίζεται, η οικονομική δραστηριότητα βρίσκεται στο μηδέν και δημόσιες υπηρεσίες και καταστήματα παραμένουν κλειστά, η  κυβερνώσα ελίτ της Τυνησίας προσπαθεί να λύσει το πρόβλημα του κενού εξουσίας όσο γίνεται πιο συντεταγμένα, ώστε να μην παρεισφρήσει ο λαϊκός παράγοντας. Η κίνηση του Γκανούσι αποτιμάται ως μια μορφή πραξικοπήματος, ενώ η θέση του στρατού δεν είναι ακόμη σαφής. Υπάρχουν πληροφορίες ότι κινείται προς την πρωτεύουσα Τύνιδα.

Η ελίτ, για να διασώσει τα συμφέροντα των δυνάμεων του καθεστώτος, προσπαθεί να εντάξει στις πολιτικές διαδικασίες για το σχηματισμό "εθνικής κυβέρνησης" δυνάμεις της αντιπολίτευσης. Ο μεταβατικός πρόεδρος Φ. Μεμπαζάα δήλωσε ότι "όλοι οι Τυνήσιοι χωρίς εξαίρεση πρέπει να λάβουν μέρος στην πολιτική διαδικασία" (BBC 16/1).

Τυνησία, το πρώτο «Αργεντινάσο» στη Μεσόγειο!

του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Γεγονός ιστορικών πραγματικά διαστάσεων- για την Τυνησία, για τα αραβικά κράτη της Μέσης Ανατολής, αλλά και για την Ευρώπη- μπορεί να αποδειχθεί η ανατροπή του διεφθαρμένου δικτάτορα Ζίνε Αλ Αμπιντίν Μπεν Άλι από τη λαϊκή εξέγερση, που συγκλόνισε επί εβδομάδες τη χώρα παίρνοντας χαρακτηριστικά πραγματικής επανάστασης.

Ο 74χρονος Μπεν Άλι, που κυβερνούσε τη χώρα του από το 1987 με την υποστήριξη της Δύσης, κατέφυγε μαζί με την οικογένειά του στη Σαουδική Αραβία, ενώ η λαϊκή εξέγερση, αντί να ανακοπεί από τις δολοφονίες δεκάδων διαδηλωτών, απειλούσε να καταλύσει άμεσα την εξουσία, με τους διαδηλωτές να καταλαμβάνουν αστυνομικά τμήματα και δημόσια κτίρια.Οι καταιγιστικές εξελίξεις προκάλεσαν ρωγμές στο εσωτερικό του καθεστώτος, πιθανότατα δε ήταν ο στρατός που εξανάγκασε τον Μπεν Άλι σε παραίτηση, αναθέτοντας την εξουσία στον πρωθυπουργό Μοχάμεντ Γιανούσι, ο οποίος θα προσπαθήσει να δρομολογήσει μια συντεταγμένη μεταπολίτευση σε αβέβαιο σκηνικό, με τους δρόμους να βράζουν.