Καλή συμφωνία είναι η νεκρή συμφωνία

Οποιαδήποτε συμφωνία με τους δανειστές θα είναι μια κάκιστη συμφωνία για τον λαό. Όπως πλέον δείχνουν επανειλημμένες δημοσκοπήσεις, αυτό το ξέρει η πλειοψηφία του κόσμου, και δεν μπορεί παρά να το ξέρει και ο τελευταίος «φιλοθεσμικός» Έλληνας διαπραγματευτής. 

Κι όμως οι εκπρόσωποί μας ακόμα σήμερα επιμένουν να παζαρεύουν το ποσοστό της εξαθλίωσης του λαού και της χώρας τους προσφέροντας όλο και περισσότερο αίμα στα νεοφιλελεύθερα βαμπίρ! Αν αυτά τα ίδια δεν απορρίψουν και το τελευταίο ουσιαστικό αίτημα της ελληνική κυβέρνησης, δυστυχώς οι… δικοί μας είναι ικανοί να συνεχίζουν το καλόπιασμα μέχρι τελικής πτώσης, η οποία φυσικά και θα έρθει συντομότατα αν όχι άμεσα. Αυτή η κυβέρνηση θα έχει σύντομο και άδοξο τέλος, καθώς σκοπεύει να μας πουλήσει για διαπραγματευτική νίκη και αριστερή συνέπεια λόγων και έργων τη χειρότερη εξαθλίωση και εξαπάτηση που έχει υποστεί εν καιρώ ειρήνης η χώρα.
 
Ο μόνος τρόπος να σωθεί –αντίθετα με ό,τι πιστεύουν τα «φιλοθεσμικά» μέλη της- είναι να συνεχίσει το σκληρό ροκ η Μέρκελ και η Λαγκάρντ ώστε να αναγκαστούν οι Τσίπρες να αποχωρήσουν και να προετοιμαστούν στα σοβαρά για οριστική ρήξη και έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ.

Πως να φύγουμε από το ευρώ!

Πως να φύγουμε από το ευρώ! 

Δεν υπάρχει «προοδευτικό» και «κοινωνικό» ευρώ 

πρόλογος του Στάθη Κουβελάκη

Αυτόν τον Αύγουστο το πρωτοσέλιδο της Μοντ Ντιπλοματίκ, του γαλλικού μηνιαίου έντυπου αναφοράς για την Αριστερά σε διεθνές επίπεδο, που εκδίδεται σε 27 γλώσσες και 84 χώρες με συνολική κυκλοφορία άνω του ενός εκατομμυρίου, κυκλοφορεί με το εξής εντυπωσιακό πρωτοσέλιδο: «πως να φύγουμε από το ευρώ».

Συντάκτης του σχετικού κειμένου ο Φρεντερίκ Λορντόν, από τα πιο σημαντικά ονόματα στο χώρο της «ετερόδοξης» οικονομικής σκέψης στη Γαλλία. Ο Λορντόν (γεννηθείς το 1962) ανήκει στην ονομαζόμενη «σχολή του ρύθμισης», όπως και το μεγαλύτερο μέρος των οικονομολόγων που αντιτίθενται στο νεοφιλελευθερισμό (αναφέρουμε ενδεικτικά τα ονόματα των Μισέλ Αλιετά, Ρομπέρ Μπουαγιέ, Ζακ Σαπίρ), μια σχολή που έχει τις ρίζες στη σκέψη του Μαρξ και του Κέϋνς. Ο ίδιος ανήκει σε μια ριζοσπαστική εκδοχή αυτού του ρεύματος και έχει έντονες αναφορές στη σκέψη του Σπινόζα και του Φουκώ. Είναι σφοδρός πολέμιος της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης και ήδη από τις αρχές αυτής της δεκαετίας έχει επισημάνει ότι το εθνικό επίπεδο καλείται να παίξει έναν στρατηγικά καθοριστικό ρόλο σε οποιαδήποτε εγχείρημα προσπαθεί ουσιαστικά να την αμφισβητήσει.

Μέσα στις καταλήψεις γεννιούνται συνειδήσεις

Συνειδητοποιούμε, χωρίς ιδιαίτερη έκπληξη, πως κράτος και κεφάλαιο έχουν βγάλει καιρό τώρα τα όποια δημοκρατικά τους προσωπεία. 

Συνειδητοποιούμε την άμεση ανάγκη να απαλλαγούμε κι εμείς από τα όποια μάταια όνειρα και φρούδες ελπίδες ανόδου στη “κοινωνική πυραμίδα”, και να οξύνουμε τις αντιστάσεις μας.  

Μέσα στο καθεστώς εντεινόμενης εξαθλίωσης και καταπίεσης που μας έχουν επιβάλει, η δημιουργία αυτοοργανωμένων δομών αντίστασης και αλληλεγγύης (στους χώρους εργασίας, εκπαίδευσης και διαμονής) αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την ανατροπή, καθώς και για αξιοπρεπή διαβίωση. 

Συνειδητοποιούμε πως μόνο έτσι θα πάρουμε τις ζωές μας στα δικά μας χέρια και θα πάψουμε να αποτελούμε το εκμεταλλεύσιμό τους προϊόν.

Η κάλυψη των αναγκών για στέγαση, σίτιση, ένδυση, ιατρική περίθαλψη, μόρφωση, αλλά ακόμα και για διασκέδαση, ψυχαγωγία, κοινωνικοποίηση, είναι στοιχειώδης για τη ζωή κάθε ατόμου. Όμως η εμπορευματοποίησή της -ειδικότερα σε καιρούς κρίσης- καθιστά την καθημερινότητα μια μάταιη μάχη για επιβίωση, ακόμη και για τους κυνηγούς των τελευταίων μικροαστικών ονείρων.

Ο λοιμός που ζούμε κι ο λιμός που μας ταϊζουν (με αφορμή τα γεγονότα στην Πάτρα…)

Μετανάστης εγκληματεί: όλοι οι μετανάστες είναι εγκληματίες.
Ιερόδουλη οροθετική: όλες οι οροθετικές είναι αλλοδαπές.
Βιασμός γυναίκας σε άλσος: εκεί τριγύρω είχα δει ασιάτες.
Ανεργία: οι μετανάστες μας κλέβουν τη δουλειά.
Αφρική: αυτοί δεν ξέρουν τι σημαίνει πολιτισμός.
Περίληψη περιγραφής άγνωστου μετανάστη από τα ΜΜΕ

Η πρόσφατη δολοφονία ενός νεαρού στην Πάτρα δε θα μπορούσε να μην πυροδοτήσει το καθημερινό πλέον ντελίριο του ρατσισμού. Άλλη «ράτσα». Δολοφόνοι, βιαστές, άρρωστοι, κλέφτες, μαφιόζοι ή κακομοίρηδες. Άλλοι από μας. Ξεχωριστό πεδίο της κοινωνίας. Δοχείο για να αντλούν οι ελληναράδες μια φθηνή πουτάνα, έναν ανασφάλιστο εργάτη, δυο-τρεις καλοθελητές για τα κουβαλήματα της Κυριακής και μια ταλαίπωρη να ξεσκατίζει την κατάκοιτη γιαγιά.

Σκλάβοι στη χώρα τους αποφάσισαν να έρθουν και γίναν σκλάβοι του «ελεύθερου κόσμου». Εκμεταλλευόμενοι από την πρώτη στιγμή του ταξιδιού τους από διακινητές και γδαρμένοι από τους τοπικούς μπάτσους κάθε χώρας απ’όπου πέρασαν, φτάσαν εδώ περιμένοντας να φύγουν παραπέρα.
Ώρες ατέλειωτης αναμονής και εξαθλίωσης, ζωές τσακισμένες.

Κι εδώ τσιμουδιά!

Δίλλημα Νο 634

του Θύμιου Κ.

Ο Έλληνας τρελαίνεται για διλλήματα. Το έχει αποδείξει τα τελευταία 35 περίπου χρόνια.

Και από ότι φαίνεται θα το αποδείξει και στις προσεχείς εκλογές. Δως του δίλλημα και παρ του τον μισθό, το επίδομα, τις καταθέσεις και ότι άλλο μπορείς.  

Μάλιστα η ιστορία έχει αποδείξει πως όσο πιο ισχυρό είναι το δίλλημα τόσο ο Έλληνας «τσιμπάει» πιο δυνατά.

Έτσι λοιπόν μετά το προχτεσινό ναυάγιο στο Προεδρικό Μέγαρο, από τις δηλώσεις των αρχηγών τέθηκε το νέο δίλλημα, το οποίο σε αδρές γραμμές περιγράφεται ως εξής: Δεξιά- σίγουρη- σταθερή διακυβέρνηση ή Αριστερή- ριζοσπαστική- καινούργια διακυβέρνηση; Το δίλλημα τέθηκε έτσι , ή κάπως έτσι από τις ίδιες τις δυνάμεις. (σίγουρα θα ξεκαθαριστεί περισσότερο όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές).