Δολοφονίες, όχι αυτοκτονίες!

Τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες όχι μόνο στον επίσημο πολιτικό λόγο, αλλά και στις καθημερινές συναναστροφές υπήρχε μια απαγορευμένη λέξη: η λέξη εξορία και τα παράγωγά της. Το φαινόμενο παρότι ήταν οικείο για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, ποτέ δεν συζητιόταν δημόσια.

του Λεωνίδα Βατικιώτη

 

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και τα τελευταία τέσσερα χρόνια με τις αυτοκτονίες που έχουν φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα για την Ελλάδα, με τις επίσημες εκτιμήσεις να τις υπολογίζουν σε τουλάχιστον 2.500, αλλά στην πραγματικότητα το νούμερο να είναι κατά πολύ μεγαλύτερο. Ο συγκεκριμένος αριθμός υπολείπεται σημαντικά του πραγματικού ο οποίος αποκρύπτεται συστηματικά για πολλούς λόγους που αξιοποιούν και τις περιστάσεις υπό τις οποίες συνέβη το περιστατικό. Έτσι αν η μέθοδος που επέλεξε ο αυτόχειρας ήταν η πτώση από ταράτσα το περιστατικό καταγράφεται ως ατύχημα, αν επέλεξε την κατάποση φαρμάκων ως δηλητηρίαση, κοκ.

"Πετάξτε το κράτος έξω από τα σχολεία και ανοίξτε τις πόρτες τους στην κοινωνία"

Πρόταση προς τους καθηγητές: Πετάξτε το κράτος έξω από τα σχολεία και ανοίξτε τις πόρτες τους στην κοινωνία

του Alexandrou Mega

Αντί να κάνετε μια σκέτη απεργία με κίνδυνο να καταρρεύσει και να γίνετε για μια ακόμη φορά βορά στον κοινωνικό αυτοματισμό, ελάτε σε συζήτηση με τους μαθητές σας και καταλάβετε από κοινού τα σχολεία.

Προκηρύξτε φυσικά απεργία, μην σας πουν ότι κρύβεστε πίσω από τις καταλήψεις, αλλά κρατήστε τα σχολεία ανοικτά κάνοντας αντιμαθήματα χωρίς βαθμολογίες και ανταγωνισμούς με βάση τη μόρφωση και τη καλλιέργεια της κριτικής σκέψης, συζητήσεις με τα παιδιά και τους γονείς τους, εκδηλώσεις, ανοικτές καθημερινές συνελεύσεις.

Πετάξτε το κράτος έξω από τα σχολεία και ανοίξτε τις πόρτες τους στη κοινωνία, την αλληλεγγύη την αλληλοβοήθεια.

Δείτε ανάλογα παραδείγματα (πχ ΕΡΤ) και πράξτε.

Δυο μήνες αγώνα: ΕΡΤ ζωντανή, πομπός μιας κοινωνίας που αγωνίζεται!

Δυο μήνες αγώνα: ΕΡΤ ζωντανή, πομπός μιας κοινωνίας που αγωνίζεται! 

Στο ΣτΕ συζητήθηκε η αίτηση αναστολής για το κλείσιμο της ΕΡΤ 

Θερινός κινηματογράφος στο ραδιομέγαρο αυτό το σαββατοκύριακο!

Με την  συμπλήρωση δύο μηνών αγώνα, συνεχίζουν οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ αλλά και χιλιάδες αλληλέγγυοι στο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ, να αποτελούν τον πομπό μιας κοινωνίας που αγωνίζεται. Οι εργαζόμενοι συνεχίζουν τον αγώνα αντοχής με συνέπεια, οργάνωση και ήθος, παρά τον συνεχιζόμενο πόλεμο διάσπασης και λάσπης από τη πλευρά της κυβέρνησης.

Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί πως για αυτό το Σαββατοκύριακο έχει προγραμματιστεί να λειτουργήσει θερινός κινηματογράφος, στο δροσερό προαύλιο του Ραδιομεγάρου (δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα παρακάτω).

Εν τω μεταξύ, μέσα στην προηγούμενη εβδομάδα και συγκεκριμένα  την Πέμπτη (8/8), πραγματοποιήθηκε μεθοδευμένη κυβερνητική επιχείρηση για το κλείσιμο των πομπών που αναμετέδιδαν το πρόγραμμα της ΕΡΤ αναλογικά.

«Ρίχνοντας» τον ένα μετά τον άλλο τους πομπούς μεθοδεύεται η οριστική φίμωση της φωνής των εργαζομένων στην ΕΡΤ.

Να δούμε πόσο θα αντέξει η ελληνική κοινωνία...

Ελληνικών μισθών συνέχεια 

του Κ.Λαπαβίτσα

Χθες η Ελληνική Στατιστική Αρχή ανακοίνωσε νέο δείκτη μισθών για την ελληνική οικονομία. Ο δείκτης καλύπτει ουσιαστικά ολόκληρο τον ιδιωτικό τομέα, εκτός από τον πρωτογενή τομέα και τους τομείς υγείας και εκπαίδευσης. 

Περιλαμβάνει το σύνολο των ακαθάριστων αμοιβών των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα και σχηματίζεται στη βάση διεθνών προδιαγραφών, άρα μάλλον έχει αξιοπιστία.

Στο διάγραμμα φαίνονται οι ετήσιες μεταβολές του δείκτη (τρίμηνο προς τρίμηνο) μετά το 2006. Χρειάζεται προσοχή στην ερμηνεία του γιατί δεν έχουν ακόμη εφαρμοστεί εποχικές προσαρμογές, ούτε προσαρμογές ως προς τον αριθμό των εργάσιμων ημερών. Δεδομένου δε ότι διάφορες αμοιβές καταβάλλονται συνήθως το τέταρτο τρίμηνο κάθε έτους, οι μεταβολές εκείνου του τριμήνου είναι διογκωμένες.

Ανοιχτή Συνέλευση στο προαύλιο της ΕΡΤ: Θέλουμε μια κατάληψη της ΕΡΤ κέντρο αγώνα για όλη την κοινωνία, με οριζόντιες και αυτοδιαχειριζόμενες διαδικασίες.

Ανοιχτή Συνέλευση στο προαύλιο της ΕΡΤ: Θέλουμε μια κατάληψη της ΕΡΤ κέντρο αγώνα για όλη την κοινωνία, με οριζόντιες και αυτοδιαχειριζόμενες διαδικασίες.

Σήμερα πραγματοποιήθηκε η πρώτη Ανοιχτή Συνέλευση στο προαύλιο της ΕΡΤ.
 
Τη συνέλευση πραγματοποίησαν άνθρωποι ονειρευόμενοι και ελεύθεροι.

Είμαστε όλοι αυτοί που δεν είναι η εξουσία και οι εξουσιαστές. Άνθρωποι που ακουμπάνε τα όνειρά τους στο διακύβευμα της πραγματικότητας. Άνεργοι, χαμηλόμισθοι, εργαζόμενοι, φοιτητές, μαθητές, μετανάστες, συνταξιούχοι, άνθρωποι όλων των ηλικιών, ποιητές και ρομαντικοί – άσπροι, μαύροι, κίτρινοι. Δεν είμαστε επαίτες. Δεν είμαστε λαμόγια. Δε βάζουμε τρικλοποδιές. Διεκδικούμε!

Δεν είμαστε απλώς αλληλέγγυοι, βιώνουμε την καταστολή ωμά όπως την βιώνουν και οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ. Βιώνουμε την καταστολή ως άνεργοι, ως εργαζόμενοι με μπλοκάκια, ως μετανάστες, ως οροθετικές, ως εξεγερμένοι στις Σκουριές της Χαλκιδικής, ως κάτοικοι ενάντια στην λεηλασία της φύσης και το ξεπούλημα των φυσικών πόρων προς όφελος των οικονομικών ελίτ, ως καταληψίες που μαχόμαστε ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο, ως απεργοί πείνας στις φυλακές.

Το ελληνικό αναπτυξιακό αδιέξοδο

του Κώστα Λαπαβίτσα

Το ελληνικό αναπτυξιακό πρόβλημα 

Πειθάρχησε πλήρως η Ελλάδα στην πολιτική της τρόικα για να κρατηθεί στο ευρώ. Αυτό αποφάσισε η τρικομματική κυβέρνηση, παρά τις προεκλογικές της εξαγγελίες για ‘επαναδιαπραγματεύσεις’, ‘απαγκιστρώσεις’ και τα παρόμοια. Ικανοποιημένη δείχνει και η τρόικα, αφού εγγυήθηκε τη χρηματοδότηση για το επόμενο διάστημα, αρκεί να τηρηθούν απαρέγκλιτα οι όροι των Μνημονίων.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ;

  

Θα ξεκινήσω με τρία απλά σημεία που περιγράφουν το αναπτυξιακό πρόβλημα της Ελλάδας.

Αποβιομηχάνιση και υπερδιόγκωση των υπηρεσιών

Μετά την είσοδό της στην ΕΕ, η Ελλάδα μπήκε σε διαδικασία αποβιομηχάνισης και σχετικής συρρίκνωσης του δευτερογενούς τομέα. Παράλληλα, η συμβολή του αγροτικού τομέα στο ΑΕΠ περιορίστηκε δραστικά. Η οικονομία κυριαρχείται πλέον από τον υπερδιογκωμένο τομέα των υπηρεσιών που έχει χαμηλή παραγωγικότητα, χαμηλή ανταγωνιστικότητα και μικρή δυνατότητα εξαγωγών. Χαρακτηρίζεται δε από μεγάλο όγκο μικρομεσαίων επιχειρήσεων και αυτοαπασχολούμενων.

Αδύναμο και αναποτελεσματικό κράτος
  
Ο κρατικός μηχανισμός είναι αναποτελεσματικός και πάσχει από διαφθορά, ενώ το κράτος πρόνοιας είναι εύθραυστο και περιορισμένο. Καίριο ρόλο στην διαφθορά έπαιξαν οι εισροές από την ΕΕ, οι οποίες ενθάρρυναν την ‘αναζήτηση προσόδου’ από το μεγάλο κεφάλαιο. Η διαφθορά εξαπλώθηκε ευθέως με τη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος και εμμέσως με την αποφυγή των φόρων. Το κράτος πήρε τον χαρακτήρα διαπλεκόμενων ομάδων συμφερόντων, με άμεση πρόσδεση στα πολιτικά κόμματα.

Η Ελεύθερη πτώση μιας κοινωνίας

Η Ελεύθερη πτώση μιας κοινωνίας…

της Τζούλιας Λιακοπούλου

Η Ελλάδα εδώ και τρία χρόνια βιώνει αυτό που είχε περιγράψει πριν δέκα χρόνια ο Καναδός καθηγητής Κοινωνιολογίας, Ντέιβιντ Τσιλ, στο βιβλίο του: “Η Νέα Φτώχεια”.

Η Ελλάδα βιώνει την τρομακτική, ελεύθερη πτώση μιας ολόκληρης κοινωνίας, μιας ολόκληρης χώρας, χωρίς αλεξίπτωτο και χωρίς προστατευτικό δίχτυ από κάτω... Σε αυτό το πλαίσιο πληθαίνουν καθημερινά οι ειδήσεις για ακραίες καταστάσεις που αποτελούν την κορυφή του παγόβουνου! Εντελώς ενδεικτικά: Η εκρηκτική αύξηση του αριθμού των αστέγων, τα συσσίτια (1στους 7 συμπολίτες μας θρέφεται σε συσσίτιο!), οι άνεργοι, οι ανασφάλιστοι, τα νοικοκυριά με το κομμένο ρεύμα…
Με βάση την έρευνα οικογενειακών προϋπολογισμών που ανακοίνωσε στις 7 Ιανουαρίου η Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία: Πάνω από 2 εκ. κάτοικοι της Ελλάδας, που συμμετείχαν στην έρευνα, ζουν σε συνθήκες φτώχειας! Το ετήσιο εισόδημά τους δεν ξεπερνά τα 6.000 ευρώ!

Το λάθος των 25 δισ. ευρώ

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου 

Στον Ταλλεϋράνδο, τον Γάλλο διπλωμάτη που υπηρέτησε με επιδεξιότητα και τυχοδιωκτισμό τόσο τους λαομίσητους Γάλλους βασιλείς, όσο και την Επανάσταση, τον Βοναπάρτη και την Παλινόρθωση, αποδίδεται το περίφημο απόφθεγμα: «Ήταν χειρότερο από έγκλημα. Ήταν λάθος!». Αυτό ήταν το απαθές σχόλιό του στην είδηση της εκτέλεσης ενός δούκα, τον οποίο ο Ναπολέων θεώρησε ύποπτο συνωμοσίας για την παλινόρθωση των Βουρβόνων. Η εξέλιξη της ιστορίας δικαίωσε τον Ταλλεϋράνδο. Ο Βοναπάρτης έσπευσε να αυτοανακηρυχθεί αυτοκράτορας, επιταχύνοντας έτσι τον συνασπισμό των εστεμμένων της Ευρώπης εναντίον του, ο οποίος και τον συνέτριψε.

Η «ατάκα» του Ταλλεϋράνδου στοιχειώνει παράδοξα τη μνημονιακή μας πραγματικότητα. Νιώθει κανείς αμηχανία ακόμη και στη διαχείριση του θυμού του για όσα συμβαίνουν. Ποια είναι χειρότερα;

Καλημέρα θλίψη

του Κώστα Βαξεβάνη

Γεια σου θλίψη
Καλημέρα θλίψη
έντομο που φωλιάζεις μέσα μου
κι ολονυχτίς καραδοκείς
πότε θ' ανοίξω μάτι...

Οδυσσέας Ελύτης

Η θλίψη πάντα συγκινούσε τους ποιητές. Η θλίψη στην ποίηση είναι σαν το βούτυρο στα γλυκά του πετυχημένου ζαχαροπλάστη. Λιώνει, γίνεται μια ζεστή ευκίνητη πραγματικότητα, εξαφανίζεται μέσα στο μείγμα, αλλά το καταλαβαίνεις ως γεύση που κάνει τη διαφορά. 

Ναι, η θλίψη ως ανθρώπινη κατάσταση, ως συναίσθημα πάνω στο οποίο θα μετριούνται και θα εκτιμούνται τα άλλα συναισθήματα, είναι το βούτυρο της τέχνης.

Δεν είναι τυχαίο πως το «καλημέρα θλίψη» υπήρξε ταυτόχρονα στίχος του Πολ Ελιάρ, τίτλος που έκανε γνωστή τη Φρανσουά Σαγκάν, αλλά και ποιητικός διάλογος του Ελύτη. Με τη θλίψη δεν καθορίζεις απαραίτητα τη ζωή σου, αλλά καταλαβαίνεις αν την έζησες όπως ήθελες. Υπήρξε πάντα συγγενής του έρωτα και κρυφή ερωμένη του πάθους.

Η καλημέρα που λέμε στη θλίψη τα τελευταία χρόνια δεν έχει καμία σχέση με την ποίηση. Δεν έχει καμία σχέση με ό,τι μπορούν να νιώσουν και να επεξεργαστούν οι άνθρωποι. Είναι χάος μέσα στις ψυχές. Το φουσκωμένο κενό που θέλει ταυτόχρονα να τους καταπιεί και να τους κάνει να σκάσουν.  
Είναι η θλίψη που φτιάχνεται στα εργαστήρια ενός κοινωνικού πειράματος, σαν το LSD. Έτοιμη να σκορπίσει παραισθήσεις, να γεννήσει τον φόβο, να γίνει βίαιη και αυτοκαταστροφική. Σε αυτό το πετραδάκι της θλίψης σκοντάφτει ολόκληρη η κοινωνία.

Τα εργοστάσια και η παραγωγή ανήκουν στους εργάτες και στην κοινωνία

Η περίπτωση της Βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων (ΒΦΛ) της Καβάλας

 Σε εκκρεμότητα παραμένει το μέλλον της λιπασματοβιομηχανίας στην πόλη μας, ήδη η μονάδα υπολειτουργεί και απειλείται με λουκέτο, αν ο ιδιοκτήτης (όμιλος Λαυρεντιάδη) δεν καταβάλει άμεσα τα ποσά που απαιτούνται για τη συνέχιση της λειτουργίας της.

Η ιστορία της ΒΦΛ Καβάλας φαίνεται να μη διαφέρει από την ιστορία της ΒΦΛ Θεσσαλονίκης, όπως και των άλλων εργοστασίων της Βόρειας Ελλάδας που έβαλαν τα τελευταία χρόνια λουκέτο. Το (2006) η ΒΦΛ Θεσσαλονίκης έκλεισε. Οι βασικοί της μέτοχοι  (Εμπορική Τράπεζα, Εθνική Τράπεζα,  Alfa bank) αφού διαπίστωσαν ότι δεν έβγαζαν αρκετά κέρδη, αποφάσισαν κάποια στιγμή να κλείσουν το εργοστάσιο  και να πετάξουν στο δρόμο 650 εργαζόμενους.

Επικείμενα Εγκλήματα

Τα ψέμματα Παπαδήμου και οι ευθύνες Σαμαρά και αριστεράς
 

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
 

Ζούμε τώρα στην Ελλάδα μια συνωμοσία σιωπής ως προς τα ουσιώδη, περίσπασης στα δευτερεύοντα και παραπλάνησης, προκειμένου να ολοκληρωθεί το έγκλημα του Μαίου 2010. 

Τα ουσιώδη είναι το PSI, το νέο Μνημόνιο και η Δανειακή, και το εμπάργκο πετρελαίου από το Ιράν. Θέμα ημερών ή εβδομάδων η υιοθέτησή τους. 
Αν η κυβέρνηση δεν μεταβάλλει άρδην τη “διαπραγματευτική” της τακτική και αν ο ελληνικός λαός δεν αποτρέψει την έγκριση των συμφωνιών όπως σήμερα προαλείφονται, τότε η Ελλάδα θα αφοπλισθεί νομικά και θα στραγγαλισθεί οικονομικά, προτού της επιτεθούν επιχειρώντας να τη διαλύσουν, βάζοντας πιθανώς και το θεμέλιο της ευρωπαϊκής διάλυσης.

Ο ισχυρισμός του Λουκά Παπαδήμου ότι, με αυτά τα μέτρα, θα σώσει την Ελλάδα από τη χρεωκοπία και θα τη διατηρήσει στο ευρώ, είναι ψέμα μεγαλύτερο από το “λεφτά υπάρχουν” του Γιώργου Παπανδρέου. Οι συμφωνίες αυτές, με τη μορφή τουλάχιστο που τίθενται σήμερα, λύνουν τα χέρια των Πιστωτών και των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων που αυτοί ελέγχουν σε μεγάλο βαθμό, όπως και τη δική μας, για να οδηγήσουν, αν το επιλέξουν, τη χώρα σε οικονομική και κοινωνική καταστροφή προς παραδειγματισμό όλης της Ευρώπης και να την πετάξουν έξω από το ευρώ, αφού πρώτα λύσουν τα δικά τους προβλήματα με το ελληνικό χρέος και αρπάξουν νομίμως, με την απαιτούμενη ψήφο 180 βουλευτών, για την οποία σχηματίστηκε αυτή η κυβέρνηση, τους τίτλους ιδιοκτησίας της χώρας, μαζί και όσων ενεργειακών πόρων ανακαλυφθούν! 

Το «έθνος» θέλει κυβέρνηση, η κοινωνία πραγματική δημοκρατία

Μια χώρα πρέπει, πάνω απ’όλα, να έχει δημοκρατία. Αν το θέμα είναι να έχει απλώς κυβέρνηση, η συγκεκριμένη χώρα είχε κυβέρνηση και επί Χούντας  

του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου

Μπορεί να στοιχηματίσει κανείς με ασφάλεια: από το 1974 και μετά, αποκλείεται να υπήρξε πρωθυπουργός που μέσα σε ένα διάγγελμα δύο λεπτών και έξι δευτερολέπτων να έκανε τόσες δραματικές επικλήσεις στη χώρα, την πατρίδα και το έθνος, την ίδια στιγμή που μια τόσο ευρεία κοινωνική πλειοψηφία ήταν τόσο εξαγριωμένη εναντίον του και εναντίον της κυβέρνησής του.

Η πολιτική ως φαινόμενο

"Σε κάθε περίπτωση, η αναδιατύπωση του γνωσιολογικού και του μεθοδολογικού οπλοστασίου της πολιτικής επιστήμης αποτελεί πρόκριμα για τη μετάβαση από τον απολογητικό και περιοριστικά νομιμοποιητικό της ρόλο στο πλαίσιο του κράτους-έθνους, στη διαμόρφωση ενός άλλου παραδείγματος για την πολιτική, το πολιτικό σύστημα και την εξέλιξη."


του Γιώργου Κοντογιώργη

Η συζήτηση για τη θέση της πολιτικής ως φαινομένου στη διδασκαλία και την έρευνα επικεντρώνεται στις μέρες μας στην αναζήτηση των επιμέρους «αντικειμένων» της και, κατ’ επέκταση, σε μιαν ανάλογη θεματική άρθρωση των σπουδών ή των ερευνητικών αναζητήσεων. Το «αντικείμενο» της πολιτικής επιστήμης, η πολιτική εξουσία, εμφανίζεται ως δεδομένο και ουσιαστικά αυτονόητο, παρά τις όποιες διαφοροποιήσεις ως προς τις ειδικότερες εκδηλώσεις του, τους παράγοντες που συνεκτιμώνται κατά την εξέτασή του ή τις μεθοδολογικές αφετηρίες της έρευνας. Γι’ αυτό άλλωστε και ο ορισμός της πολιτικής δεν δημιουργεί ιδιαίτερο πρόβλημα. 

Μεσάνυχτα παρά πέντε

Του Κ. Βεργόπουλου

Νέο έτος: Ελπίδα ή απελπισία; Ελπίδα λόγω απελπισίας. Συνεχίζεται ανελέητη η αποθέωση του αφηρημένου χρήματος, επεκτείνεται η κατεδάφιση δικαιωμάτων συστατικών της έννοιας «κοινωνία».

Η εποχή μας επαναφέρεται ολοταχώς στην τραγωδία του 1930. Ευθύνεται γι’ αυτό όχι μόνον η αντιδραστική επιλογή του μεγάλου χρήματος, αλλά και η ολιγωρία όλων των άλλων. Ιδιωτική ασυδοσία, αλλά και επιβράβευση αυτής: δημόσια διάσωση, διαιώνιση της ασυδοσίας.

Ποια παιδεία σε ποια κοινωνία;

Του Αλέξανδρου Χρύση, Αναπληρωτή καθηγητή στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Από την "Ελευθεροτυπία" Οι σπουδαστικοί αγώνες, που εξελίσσονται το τελευταίο διάστημα στις μητροπόλεις του ευρωπαϊκού καπιταλισμού, καταδεικνύουν το άδικο όσων είχαν σπεύσει να χαρακτηρίσουν τις εκπαιδευτικές κινητοποιήσεις στη χώρα μας ελληνική ιδιοτυπία. Ασφαλώς η κρίση του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος έχει τις ιδιομορφίες της, όπως ακριβώς και η κρίση του ελληνικού καπιταλισμού σε σχέση με εκείνη άλλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ωστόσο, η αντιμετώπιση της παιδείας ως εμπορεύματος και η επίταξη των εκπαιδευτικών θεσμών στην υπηρεσία της δομικής αναδιάρθρωσης του

Μηχανισμοί-Συστήματα καταδυνάστευσης-Η επόμενη μέρα της κρίσης Β΄

Γιώργος Κοντογιώργης: "Μηχανισμοί" - "Συστήματα καταδυνάστευσης" και η επόμενη μέρα της κρίσης (μέρος Β΄).

Από τον ιστότοπο του "Αντίφωνου" 

Ο κ. Κοντογιώργης στο β΄μέρος της συζήτησής μας χαρακτήρισε την κυρίαρχη ελληνική διανόηση: "οι συγκατανευσιφάγοι".  Αιτιολόγησε την μεταβολή του έθνους κοσμοσυστήματος σε έθνος κράτος και εξήγησε πως η τωρινή χειραγωγούμενη κρίση του κράτους μετακυλύεται στην κοινωνία.   Διερωτήθηκε για το έννομο συμφέρον των πολιτών έναντι των πολιτικών και απάντησε σε ερώτησή μας για το "πέρασμά" του από την ΕΡΤ.Ερμήνευσε το κομματικό "πελατειακό"  φαινόμενο και "ισσορόπησε" το δίπολο εθνομηδενισμού & αρρωστημένου εθνικισμού.  Απαντώντας σε ερωτήματα των "αντιφωνητών" προσδιόρισε στοιχεία της μεταπολίτευσης ως την φαυλοκρατία του 19ου αιώνα.



Γ. Κοντογιώργης: "Μηχανισμοί"-"Συστήματα" καταδυνάστευσης και η κρίση2 from antifono.gr on Vimeo.


H συζήτηση έκλεισε με προτάσεις-ιδέες θεσμικoύ και ουχί δεοντολογικού χαρακτήρα όπως:

• τον "δημοσκοπικό δήμο" για να εκφράζει την βούληση της κοινωνίας,
• την ενεργοποίηση του απανταχού της γης ελληνισμού στα κοινά του Ελλαδικού κράτους,
• τον "έλεγχο" πολιτικών από τυχαίο δείγμα "ελεγκτών" πολιτών,
• την νέα "ανάγνωση" του Ελληνικού παραδείγματος (το παρελθόν του Ελληνισμού διδάσκει το μέλλον)