Καπιταλιστική βαρβαρότητα ή αταξική δημοκρατία;

Καπιταλιστική βαρβαρότητα ή αταξική δημοκρατία;

του Κώστα Λάμπου

(Η τήξη των δομικών στοιχείων του καπιταλισμού έχει ήδη αρχίσει.

Ένας καινούργιος καλύτερος κόσμος γεννιέται)

1. Ο καπιταλισμός σε μακροχρόνια γενικευμένη κρίση παρακμής

Είμαστε μάρτυρες και θύματα μιας παρατεταμένης παγκόσμιας παρακμιακής κρίσης της καπιταλιστικής οικονομίας, της μεγάλης κρίσης, ο χαρακτήρας της οποίας έχει να κάνει αποκλειστικά με την φύση του πραγματικού υπαρκτού καπιταλισμού, ο οποίος αδυνατεί να δώσει λύσεις στα ζωτικά προβλήματα της ανθρωπότητας.

Και βεβαίως δεν έχει να κάνει με την υποτιθέμενη ανικανότητα των ανθρώπων ή με την ‘ατελή’ ανθρώπινη φύση, όπως επιχειρούν να μας πείσουν τα διάφορα σκοταδιστικά ιερατεία και μερικοί καλοπληρωμένοι παραμυθάδες των ΜΜΕ και του εκπαιδευτικού συστήματος, γιατί από τον Αριστοτέλη και δώθε η ανθρωπότητα γνωρίζει, ότι δεν υπάρχει μια μοναδική ανθρώπινη φύση δεδομένη, σταθερή-αναλλοίωτη και ανεξάρτητη από τις εκάστοτε κυρίαρχες αξίες του εκάστοτε κυρίαρχου συστήματος εξουσίας, με λίγα λόγια δεν υπάρχει υπεριστορική ανθρώπινη φύση.

«Το Success Story δεν είναι ούτε success ούτε story»

Huffington Post για ΕΡΤ

Με τίτλο «Το Success Story δεν είναι ούτε success ούτε story» δημοσιεύθηκε στη «Huffington Post» άρθρο της δημοσιογράφου και ακτιβίστριας Kirsten Han, για την πλημμελή, όπως αναφέρει, κάλυψη του θέματος της ΕΡΤ από τον διεθνή Τύπο.

Συγκεκριμένα, κατήγγειλε πως, στις 11 Ιουλίου, το CNN μετέδωσε με ανακριβή τρόπο την είδηση ότι ξεκίνησε να εκπέμπει και πάλι η ΕΡΤ με μία εκπομπή τής (Ε)ΔΤ, παρά το γεγονός ότι οι εργαζόμενοί της «ήταν πολύ αναστατωμένοι».

«Να εξηγήσω κάτι. Οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ είναι πολύ απλά εξαιρετικά ενοχλημένοι, γιατί αυτό που μεταδίδεται αυτήν τη στιγμή δεν είναι η ΕΡΤ.

Η δημόσια τηλεόραση που βγαίνει σήμερα στον “αέρα” είναι ένα βιαστικό εγχείρημα, από ένα κανάλι που εκπέμπει χωρίς άδεια και χωρίς κατάλληλο προσωπικό.

Μόνον έτσι θα μπει "τέλος" !

του Ν.Μπογιόπουλου
 

Το καπιταλιστικό καθεστώς, που, για να κάνει τη δουλειά των αφεντικών του και να ξεμοναχιάσει τα θύματά του, διαχωρίζει τους ανθρώπους σε Έλληνες και σε «λαθρομετανάστες», που διαχωρίζει τους εργάτες σε «άσπρους» και σε «μαύρους», είναι το ίδιο καθεστώς που διαχωρίζει τους Έλληνες «είλωτες» σε ιδιωτικούς και σε δημόσιους υπαλλήλους - «είλωτες», τους Έλληνες «είλωτες» σε «ρετιρέ» και σε «υπόγεια» - «είλωτες», τους Έλληνες «είλωτες» σε φτωχούς και σε φτωχότερους - «είλωτες».

Το καπιταλιστικό καθεστώς, εντός του οποίου συμβαίνουν στυγερές δολοφονίες όπως εκείνη του 44χρονου Έλληνα στην 3ης Σεπτεμβρίου, η εκτέλεση του 21χρονου από το Μπαγκλαντές στα Κάτω Πατήσια, τα μαχαιρώματα προσφύγων στις γειτονιές της Αθήνας, είναι το ίδιο καθεστώς, εντός του οποίου διαπράχτηκε η «καραμπινάτη», η δολοφονική καπιταλιστική ασυδοσία εναντίον των μεταναστών εργατών γης στη Μανωλάδα, η επίθεση των «προστατών του πολίτη» κατά των ηρωικών απεργών Χαλυβουργών, η επιστράτευση των ναυτεργατών. 

 

Το καπιταλιστικό καθεστώς, που, άμα τη επιβολή του Μνημονίου, πάτησε επί πτωμάτων με στόχο την τρομοκράτηση του λαού, τη συκοφάντηση του αγώνα για την ανατροπή των βάρβαρων μέτρων και της αντιλαϊκής πολιτικής, το καθεστώς που δεν έχει εντοπίσει ακόμα τους δολοφόνους των τριών της «Μαρφίν», είναι το ίδιο καθεστώς που μιλά για «ανομία», όταν ο λαός διαδηλώνει, που στέλνει δεκάδες διαδηλωτές στα νοσοκομεία όταν βγαίνουν στους δρόμους, που ρίχνει χημικά σε σχολεία ενάντια σε «τρομοκράτες» μαθητές όπως στις Σκουριές της Χαλκιδικής.

Ελληνικό αδιέξοδο εντός ευρώ

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Σε ένα κρίσιμο, ιστορικής σημασίας, σημείο καμπής έχει οδηγηθεί η ελληνική οικονομία συμπληρώνοντας τρία χρόνια από την υιοθέτηση του πρώτου Μνημονίου, καθώς όλες μα όλες οι προβλέψεις έχουν ανατραπεί επί τα χείρω, χωρίς από την άλλη να διαφαίνεται καμία προοπτική ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας και τερματισμού του εφιάλτη αυτού.

Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους: Η ανεργία, με βάση εκτιμήσεις του ΚΕΠΕ, θα συνεχίσει την ανοδική της πορεία, ξεπερνώντας το 30% και, αν περάσει η απαίτηση της τρόικας για 25.000 απολύσεις στο Δημόσιο φέτος, το ποσοστό των ανέργων θα προσλάβει εφιαλτικές διαστάσεις, καθώς το ένα κύμα απολύσεων στο Δημόσιο θα διαδέχεται το άλλο. Το διαθέσιμο εισόδημα ως αποτέλεσμα της περικοπής των μισθών και της αύξησης των φόρων έχει μειωθεί κατά 50% και θα υποστεί ακόμη μεγαλύτερη μείωση με την εφαρμογή των μέτρων του τρίτου Μνημονίου.

Τα έσοδα στα δημόσια και ασφαλιστικά ταμεία υπολείπονται σταθερά των στόχων και οι αποκλίσεις θα αυξάνονται ακολουθώντας κατά πόδας την εξάπλωση της φτώχειας και της ανεργίας, όσες ρυθμίσεις κι αν ανακοινώσουν.

Αυτοκρατορία του Χρήματος κατά Ελλάδας

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

^{«Η μακροχρόνια υποτέλεια δημιούργησε εθισμούς και στίγματα. Οι διαβρώσεις που προκάλεσαν στην εθνική ψυχή οι ξένες επεμβάσεις και η εξάρτηση κατά την περίοδο του ελευθέρου βίου, κυρίως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, είναι βαθύτερες και χειρότερες από τη φθορά στους τρεισήμισι αιώνες της τουρκοκρατίας. Μπορεί να αποσυρθούν κάποτε οι βάσεις, αλλά οι Αμερικανοί θα μείνουν. Η ξενοκρατία διαπότισε όλα τα κοινωνικά στρώματα με το πνεύμα της υποτέλειας και της πνευματικής αδράνειας. Διέβρωσε τους εθνικούς ιστούς».} 

^{Κυριάκος Σιμόπουλος, «Ξενοκρατία, Μισελληνισμός και Υποτέλεια», Αθήνα, εκδ. Στάχυ.} 

Η ελληνική κοινωνία και το κράτος αντιμετωπίζουν σήμερα προβλήματα πρωτοφανή στα διακόσια χρόνια της (ανάπηρης) Ανεξαρτησίας και τα λιγότερα της (ανάπηρης) Δημοκρατίας. Δεν αντιμετωπίζει τέτοια προβλήματα μόνο η Ελλάδα, αλλά επίσης, σε διαφορετικό όμως βαθμό, η Κύπρος και τα μισά μέλη της ΕΕ.

Ξεπέρασαν κάθε όριο

Απόντες από τους αγώνες απόντες από την υπεράσπιση των αγωνιστών συναδέλφων

Ανεξάρτητες αυτόνομες αγωνιστικές ριζοσπαστικές
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.

Ενώ η κυβέρνηση και οι μηχανισμοί καταστολής της εξαπέλυαν ανθρωποκυνηγητό συλλαμβάνοντας με γκανγκστερικό τρόπο συναδέλφους μέσα στα σχολεία τους, ποινικοποιώντας τη συμμετοχή τους στην κινητοποίηση εργαζομένων στο χώρο της ΔΕΘ, όπου βρισκόταν και ο Γερμανός πρέσβης.
Ενώ συνάδελφοι σύρονταν, εξαιτίας της συνδικαλιστικής τους δράσης, σιδηροδέσμιοι στα δικαστήρια ως κοινοί εγκληματίες παραμονές του Πολυτεχνείου.

Ενώ ο εισαγγελέας διέταξε την παραπομπή τους στο αυτόφωρο απαγορεύοντας την παρουσία κοινού κατά τη διεξαγωγή της δίκης. Ενώ η ΑΔΕΔΥ, Ομοσπονδίες (ΟΛΜΕ, ΠΟΕ-ΟΤΑ) και δεκάδες πρωτοβάθμια σωματεία είχαν άμεσα εκδώσει ψηφίσματα συμπαράστασης, η πλειοψηφία του Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. σιωπούσε εκκωφαντικά.

Και όταν ύστερα από 24 σχεδόν ώρες εδέησε να πάρει θέση και αφού οι συλληφθέντες είχαν περάσει μια ολόκληρη νύχτα στο κρατητήριο της ΓΑΔ Θεσσαλονίκης, έβγαλε μια χλιαρή και άνευρη ανακοίνωση:

Από την αποτυχία της κοινοβουλευτικής ολιγαρχίας στην άμεση δημοκρατία

του Γιώργου Ν. Οικονόμου

H νεοελληνική κοινωνία βρίσκεται στα πρόθυρα πλήρους καταρρεύσεως. Έχει καταστεί πλέον εμφανής η αδυναμία του κομματικού πολιτικού συστήματος στο σύνολό του να αποτρέψει την χρεοκοπία. Όχι μόνο διότι αυτό την οδήγησε στη σημερινή απελπιστική κατάσταση, αλλά και διότι αυτό την οδηγεί σε χειρότερη με την υποδούλωσή του στο ΔΝΤ και τα «Μνημόνια». Σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες επιβάλλεται να βρεθεί ένας διαφορετικός δρόμος. Για να υπάρξει όμως αυτός πρέπει πρωτίστως να κατανοηθεί στην ουσία της η χρεοκοπία και κυρίως τα αίτια που οδήγησαν σε αυτήν, διότι η κατανόηση αυτή αποτελεί μέρος του ορθού δρόμου προς την λύση.
 

Η ελληνική κρίση είναι βεβαίως οικονομική και έχει διεθνή εξάρτηση (ιδίως ευρωπαϊκή) από τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και διανομής, από τη λειτουργία των χρηματοπιστωτικών μηχανισμών-τραπεζών και από τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Χωρίς να υποτιμούμε τον διεθνή ορίζοντα της ελληνικής κρίσεως και χωρίς να επιμένουμε αποκλειστικώς στις ελληνικές παθογένειες, θα εξετάσουμε εδώ κυρίως τις εσωτερικές αιτίες στις οποίες αυτή οφείλεται, καθώς και τις δυνατότητες που υπάρχουν για πολιτικές δράσεις.

Το μέλλον μπορεί να...διορθωθεί τώρα!

του Δημήτρη Μυ

Μάλλον δεν υπάρχουν μεγάλες διαφωνίες: Το μέλλον πλησιάζει απειλητικό. Αυτή η απειλητική αίσθηση μάλιστα, εντείνεται καθώς η κρίση βαθαίνει και αποτυπώνεται πια και στους στατιστικούς δείκτες (έρευνα BBC σε 23 χώρες) παγκοσμίως, όπου οι άνθρωποι ακόμη και στις υποτιθέμενες ευημερούσες δυτικές δημοκρατίες τρέμουν την ανεργία και ό,τι αυτή συνεπάγεται. Το ερώτημα που προκύπτει ακούγεται παράξενο, είναι ωστόσο, πολύ απλό: Υπάρχει χρόνος για να «διορθώσουμε» το μέλλον;

Φτώχεια - συγκρούσεις- πόλεμοι

Το μέλλον δεν προκύπτει αυτόματα, από μόνο του. Διαμορφώνεται από τις επιλογές και τις αποφάσεις του παρόντος. Δεν είναι λοιπόν τόσο δύσκολο, ούτε απαιτούνται μεταφυσικές «ικανότητες», για να μπορέσει κάποιος να «δει» που πηγαίνει ο κόσμος... Συγκρούσεις, εξεγέρσεις και πολέμους στην Ευρώπη «είδε» την περασμένη βδομάδα ανώτατος Αμερικανός στρατιωτικός επιτελάρχης, εξ αιτίας της αδυναμίας να αντιμετωπιστεί η κρίση χρέους.

Το άσυλο...

του Γιάννη  Παντελάκη

Είναι από τις σπάνιες φορές που ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία (συνεπικουρούμενα από λοιπούς πολιτικούς συγγενείς) "ομονοούν" σε κάτι. Και το έκαναν με έμφαση αυτό, όταν χθες ο πρωθυπουργός και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης συμφώνησαν πως πρέπει να καταργηθεί το άσυλο στα Πανεπιστήμια.

Η επικοινωνιακού τύπου βαρύτητα που έδωσαν και οι δύο στη συμφωνία τους, όταν μάλιστα δεν συμφωνούν σε εξίσου ή μεγαλύτερης σημασίας ζητήματα, δείχνει εκ των πραγμάτων και την αξιολογική σημασία που δίνουν στα θέματα της εκπαίδευσης. 

Θεωρούν, δηλαδή, πως αν όχι το βασικό, αλλά ένα εκ των βασικότερων προβλημάτων που έχουν οδηγήσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση στη σημερινή άθλια κατάσταση, είναι το πανεπιστημιακό άσυλο! Άθλια κακοπαιγμένη πολιτική παρωδία!

Δεν θέλω την κουβέντα σας, ούτε τη γνωριμία σας.

Γράφει : o Αντώνης  Ανδρουλιδάκης 

Ο διάολος ή ο Θεός το έκανε, δεν ξέρω, να συμπίπτει η περίοδος της ενηλικίωσης μου –για ωριμότητα δε λέω- με την περίοδο ενηλικίωσης – ο Θεός να την κάνει – της λεγόμενης μεταπολίτευσης. Νομίζω μερικές φορές πως κι εγώ, όπως και άλλοι της γενιάς μου, βρεθήκαμε έφηβοι τότε, στην αφετηρία της σύγχρονης Ελληνικής Δημοκρατίας, γοητευμένοι απ’ τα ονείρατα που μας έταξε, για να σταθούμε σήμερα κατάκοποι και απογοητευμένοι στα οριστικά ξεφτιλίκια της.

Στα τριάντα αυτά χρόνια που μεσολάβησαν, στη μεγάλη κλίμακα, η ονείρωξη της εφηβείας μας, η μεταπολιτευτική δημοκρατία χαρακτηρίστηκε από την εδραίωση της ξένης εξάρτησης και της κοινωνικής αδικίας, τη μεγιστοποίηση της οικολογικής ανισορροπίας και την «απογείωση» της διαμεσολαβητικής ολιγαρχίας που για να γιατροπορέψει την εφηβική μας ορμή ονομάστηκε με τον εξαιρετικά αντιφατικό τίτλο κοινοβουλευτική δημοκρατία. Η Δημοκρατία όπως σωστά λέει ο Κοντογιώργης, δεν είναι ούτε άμεση, ούτε έμμεση, ούτε κοινοβουλευτική, ούτε μη κοινοβουλευτική. Είναι απλά Δημοκρατία. Και όπως στην εγκυμοσύνη και στην Ελευθερία, ή είναι ή δεν είναι. Τα εν λόγω «προϊόντα» δεν διατίθενται στην κοινωνική πιάτσα σε μορφή τεμαχισμένου αλλαντικού.