Από σύμπτωση επιτυχημένη η έκδοση ομολόγου

(Πριν, Κυριακή 6 Ιουλίου 2014)


Στους πιστωτές για την εξυπηρέτηση του χρέους θα κατευθυνθούν κι αυτά τα χρήματα

Την μάχη των εντυπώσεων θα προσπαθήσει να κερδίσει η κυβέρνηση τις επόμενες μέρες με αφορμή τη νέα έξοδο στις αγορές που θα πραγματοποιηθεί με την έκδοση πιθανά 3ετούς ομολόγου με το οποίο θα επιδιώξουν να συγκεντρώσουν γύρω στα 3 δισ. ευρώ. Ο Σαμαράς κι ο φιλο-Μνημονιακός Τύπος θα εμφανίσουν την επιτυχία της έκδοσης ως νέα ψήφο εμπιστοσύνης των αγορών, μετά την προηγούμενη επιτυχημένη ομολογιακή έκδοση του Απριλίου που ήταν η πρώτη έκδοση μετά το 2010, και μια επιπλέον ένδειξη υπέρβασης της κρίσης. Έτσι ώστε, με μπόλικα λογικά άλματα, να μπορούν να ισχυριστούν ότι τα χειρότερα βρίσκονται πίσω…

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική γιατί, πρώτο, οι συνθήκες ρευστότητας που επικρατούν στην αγορά εγγυώνται την επιτυχία οποιασδήποτε ομολογιακής έκδοσης, ενώ, δεύτερο, μια ματιά στο που θα κατευθυνθούν αυτά τα χρήματα αρκεί για να αντιληφθούμε ότι οι μόνοι που δικαιούνται να χαίρονται από τη νέα ομολογιακή έκδοση είναι οι πιστωτές.

ΤΑΙΠΕΔ: Ο οργανισμός που ξεπουλά τη χώρα!

(Επίκαιρα 12-18 Ιουνίου 2014)

Εάν οι θεωρίες των νεοφιλελεύθερων για τους χρηματοδοτούμενους από το κράτος οργανισμούς έπρεπε να εφαρμοστούν κατά γράμμα, τότε, μία και μόνο ιδιωτικοποίηση έπρεπε να γίνει! Κι αυτή δεν θα είναι ούτε της ΔΕΗ (30 εκ. κέρδη το 2012), ούτε του ΟΠΑΠ (505 εκ. το 2012), ούτε της ΕΡΤ (57 εκ. το 2011) ούτε των εταιρειών ύδρευσης (78 εκ. κέρδη για την ΕΥΔΑΠ και 13 εκ. για την ΕΥΑΘ το 2013). Ο οργανισμός που έπρεπε να ιδιωτικοποιηθεί είναι το ταμείο ξεπουλήματος της δημόσια περιουσίας και κατά κόσμο ΤΑΙΠΕΔ (Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας Ελληνικού Δημοσίου)!

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Το δημόσιο οφείλει να αποβάλλει από πάνω του αυτό το έκτρωμα για τον απλό λόγο ότι είναι ζημιογόνο. Επειδή επιβαρύνει με την δράση του τους φορολογούμενους, έχοντας καταφέρει το αδιανόητο: Να εμφανίζει κατ’ επανάληψη ζημιές! Με βάση τα αποτελέσματα που έδωσε πριν λίγες μέρες στη δημοσιότητα, το πρώτο τρίμηνο του 2014 εμφάνισε ζημιές ύψους 1,01 εκ. ευρώ. Λαμβάνοντας υπ’ όψη ότι το τελευταίο τρίμηνο του προηγούμενου χρόνου εμφάνισε κέρδη ύψους 734.000 ευρώ, συνάγεται ότι το προηγούμενο εξάμηνο είχε ζημιές περίπου 280.000 ευρώ. Δεν ήταν μάλιστα η πρώτη φορά που οι «ειδικοί της αξιοποίησης» στο ναό του «valueformoney» αποτύγχαναν παταγωδώς να εμφανίσουν κέρδη. Το ίδιο συνέβη και το εξάμηνο Ιουλίου – Δεκεμβρίου 2013, όταν οι ζημιές του ΤΑΙΠΕΔ έφτασαν τα 3,1 εκ. ευρώ!

Διορισμός Στουρνάρα: Γάγγραινα η ανεξαρτησία των κεντρικών τραπεζών

(Πριν, 15 Ιουνίου 2014)

Η απόφαση της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ να διορίσει στην ηγεσία της κεντρικής τράπεζας τον Στουρνάρα, προφανώς κατ’ εντολή του Βερολίνου, ανέδειξε για μια ακόμη φορά το πρόβλημα της λεγόμενης ανεξαρτησίας ορισμένων θεσμών, τυπικά τεχνοκρατικών, που η σημασία τους όμως έχει αποδειχθεί νευραλγική κι εξόχως πολιτική. Η λεγόμενη ανεξαρτησία από την κυβέρνηση και την πολιτική εξουσία στην πραγματικότητα έχει μετατραπεί σε δούρειο ίππο για την απόσπαση από τον δημόσιο έλεγχο και στη συνέχεια την απ’ ευθείας υπαγωγή τους σε διεθνή κέντρα, κυρίως ευρωπαϊκά, κρίσιμων κέντρων λήψης αποφάσεων.

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Όπως έγινε με την ηγεσία της Στατιστικής Αρχής και πιο πρόσφατα με την Γενική Γραμματεία Εσόδων. Η επιλογή του Γεωργίου και του Θεοχάρη αντίστοιχα συνέπεσε με την μετατροπή και των δύο αυτών υπηρεσιών σε τυφλά όργανα της Τρόικας. Η αλλοίωση των στοιχείων για το δημόσιο χρέος και το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2009 (με την πολύτιμη βοήθεια της Τράπεζας Ελλάδας) υπό την διοίκηση του Γεωργίου, που μέχρι πριν λίγο εργαζόταν στο ΔΝΤ, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην άφιξη της Τρόικας και την υπαγωγή στο Μνημόνιο.

Μεσοπρόθεσμο χιλιάδων απολύσεων, νέων φόρων και περικοπών

(ΠΡΙΝ, 4 Μαΐου 2014)

Το μαύρο άσπρο επιχείρησαν να εμφανίσουν οι πολιτικοί απατεώνες του Μαξίμου και με αφορμή το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2015-2018, που δόθηκε στην δημοσιότητα την προηγούμενη εβδομάδα και αναμένεται να ψηφιστεί από την Βουλή τις επόμενες μέρες. Ενώ πρόκειται για έναν αυτόματο οδηγό βαθιάς και παρατεταμένης λιτότητας, Σαμαράς και Βενιζέλος επέλεξαν να ξεχωρίσουν και να προβάλλουν κάτι εντελώς αυθαίρετες – μάλλον για τα πανηγύρια – προβλέψεις που περιλαμβάνει για το 2017 και το 2018, προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να δικαιώσουν την πολιτική φτώχειας που επιβάλουν σήμερα.

του Λεωνίδα Βατικιώτη
 
Οι προβλέψεις ωστόσο που διατυπώνονται δεσμεύουν την οικονομική πολιτική σε μια πολυεπίπεδη και καλά κλειδωμένη λιτότητα για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Ενδιαφέρον μάλιστα έχει πως ο ΣΥΡΙΖΑ ενώ ανέδειξε τις αντιλαϊκές πλευρές του Μεσοπρόθεσμου, με ανακοίνωσή του, απέφυγε να δηλώσει πως ο ίδιος δεν πρόκειται να δεσμευτεί από αυτές τις προβλέψεις και θα τις ανατρέψει στην πράξη…

Το πρώτο που υπόσχεται το Μεσοπρόθεσμο είναι δεκάδες χιλιάδες απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων. Αν μάλιστα συμπεριλάβουμε και τις απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων που προηγήθηκαν τα δύο προηγούμενα χρόνια (2012-2013) ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων μέχρι το 2016 θα έχει μειωθεί σχεδόν κατά 100.000! Η διαφορά μεταξύ προσλήψεων και αποχωρήσεων από το 2012 μέχρι και το 2016, που πάντα καταλήγει σε αποχωρήσεις, είναι: 2012: 30.294, 2013: 31.442, 2014: 7.439, 2015: 9.367, 2016: 15.137. Άθροισμα …93.679 αποχωρήσεις εκ των οποίων το ένα τρίτο είναι απολύσεις που έγιναν πέρυσι κι έχουν αναγγελθεί για φέτος.

ΟΤΕ: Συρρίκνωση και αποεπένδυση έφερε η “καλή ιδιωτικοποίηση”

Η πώληση του ΟΤΕ στον γερμανικό κολοσσό της Ντόιτσε Τέλεκομ το 2008, μαζί με τη μοναδική στο είδος της πώληση μέσω μεσάζοντα, του Ανδρέα Βγενόπουλου, συνοδεύτηκε από μια σειρά υποσχέσεων για το μέλλον του οργανισμού, που ως σημείο αφετηρίας τους είχαν τις ελπίδες που δημιουργούσαν τα αδιαμφισβήτητα μεγέθη της Ντόιτσε Τέλεκομ. 
Έτσι οι υποσχέσεις για ισχυροποίηση, επέκταση και εκσυγχρονισμό του ΟΤΕ, μείωση των τιμολογίων και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας αντέκρουαν κάθε κριτική. Στο στρατόπεδο μάλιστα των διαφωνούντων δεν περιλαμβάνονταν μόνο οι συνήθεις ύποπτοι, αλλά κι η κυβερνητική παράταξη ΔΑΚΕ, ο τότε υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, Γ. Σουφλιάς, κ.α. 

Πέντε χρόνια μετά, είναι αρκετός χρόνος για να γίνει μια αποτίμηση των φιλοδοξιών που καλλιεργήθηκαν. Η αξιολόγηση επιβάλλεται για έναν επιπλέον λόγο: επειδή, η πώληση του ΟΤΕ όλο και συχνότερα εμφανίζεται ως παράδειγμα καλής ιδιωτικοποίησης.

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ωστόσο, στον αντίποδα των υπερφίαλων υποσχέσεων, μια σύντομη επισκόπηση στα έργα και τις ημέρες του γερμανικού ΟΤΕ επιβεβαιώνει ότι πέντε χρόνια μετά την ιδιωτικοποίηση του ο πάλαι ποτέ εθνικός τηλεπικοινωνιακός οργανισμός συρρικνώθηκε δραματικά σε βάρος της ποιότητας των τηλεπικοινωνιών, ενώ τα τιμολόγια δεν μειώθηκαν, αντίθετα με τις θέσεις εργασίας. Όσες δε απέμειναν, είναι κακοπληρωμένες και χαμηλής ειδίκευσης. Η “πετυχημένη ιδιωτικοποίηση” αποδείχθηκε εν ολίγοις μια καταστροφή…

Επιστροφή στην λίρα η λύση για την Κύπρο

του Λεωνίδα Βατικιώτη   (Επίκαιρα 21-27.3.2012)

Η απάντηση που έδωσε ο υπουργός Οικονομικών του Τέταρτου Ράιχ, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε προς την κυπριακή ηγεσία κατά τη διάρκεια του (ιστορικής πλέον σημασίας) συμβουλίου υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης, «αν δεν σας αρέσει να φύγετε από το ευρώ», αποτελούσε μια κορυφαία επίδειξη αλαζονείας, θράσους και πολύ περισσότερο δύναμης, εξόφθαλμα απειλητικής πια για την Ευρώπη! Τα λόγια του έφεραν στην επιφάνεια αφτιασίδωτη επίσης την γερμανική υποκρισία, καθώς ο Σόιμπλε ήξερε ότι μίλαγε εκ του ασφαλούς, έχοντας απέναντί του μια ηγεσία που είχε εξ’ αρχής συμφωνήσει με το τερατώδες γερμανικό σχέδιο κατάσχεσης μέρους των τραπεζικών καταθέσεων. Η ηγεσία του Ν. Αναστασιάδη ήξερε πολύ καλά, όπως ήξερε κι υπόλοιπος κόσμος τα σχέδια που συζητιόνταν, επί πολλές εβδομάδες ακόμη κι από τα δημοσιεύματα του διεθνούς Τύπου. Δεκάδες ήταν τα άρθρα ακόμη και πρωτοσέλιδα ειδικά του βρετανικού οικονομικού Τύπου που εξηγούσαν με πλούσιες λεπτομέρειες το χωρίς προηγούμενο «σχέδιο διάσωσης» της Κύπρου (με τον ευφημισμό εδώ να διεκδικεί θέση στα εγχειρίδια της ελληνικής γλώσσας). Η ξεχειλίζουσα κυνισμού απάντηση του Γερμανού υπουργού ωστόσο επεδίωκε να κλείσει απότομα την συζήτηση για την ύπαρξη οποιονδήποτε εναλλακτικών λύσεων. Στο σχέδιο του περιττό να πούμε ότι συναίνεσε και το αμερικάνικο κέντρο, δηλαδή το ΔΝΤ, που έβλεπε την προώθηση των δικών του σχεδίων πίσω από την ευρω-ληστεία των καταθέσεων. Συγκεκριμένα ένα πλήγμα στα ανταγωνιστικά ρωσικά συμφέροντα.

Το Μνημόνιο έκανε κουρελόχαρτο και το Σύνταγμα

του Λεωνίδα Βατικιώτη

(Επίκαιρα 24-30.1.2013)

Την μεγαλύτερη απειλή που έχει δεχθεί το ελληνικό Σύνταγμα συνιστά το Τρίτο Μνημόνιο, όπως προκύπτει από τον καταιγισμό προσφυγών που έχουν κατατεθεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας, ζητώντας την ακύρωση του σχετικού νόμου (4093/2012). Μάλιστα, με βάση μια δική μας καταμέτρηση των άρθρων που παραβιάζονται, όπως προκύπτουν από τις σχετικές προσφυγές, ο αριθμός τους ανέρχεται τουλάχιστον σε 20 από τα 120 άρθρα που περιλαμβάνει το ελληνικό Σύνταγμα! Το 1 δηλαδή από τα 6 άρθρα του Συντάγματος ισοπεδώνεται κάτω από τις ερπύστριες του Μνημονίου που ψήφισε η τρικομματική κυβέρνηση για να ανοίξει ο δρόμος για την εκταμίευση της περίφημης δόσης, παραβιάζοντας κατάφωρα τις προεκλογικές της υποσχέσεις για επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου.

Να θυμίσουμε ότι αντίστοιχη αμφισβήτηση τόσο από θεσμικές επαγγελματικές και συνδικαλιστικές ενώσεις (Δικηγορικοί Σύλλογοι, ΑΔΕΔΥ, ΤΕΕ, κλπ.) όσο και από κορυφαίους συνταγματολόγους που σέβονται και τιμούν τον ρόλο τους είχαν δεχτεί και τα δύο προηγούμενα Μνημόνια (μαζί με τις δανειακές συμβάσεις) που είχαν υπογραφτεί από την κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου τον Μάιο του 2010, και την κυβέρνηση του δοτού πρωθυπουργού Λ. Παπαδήμου τον Φεβρουάριο του 2012, αντίστοιχα. Αυτή τη φορά ωστόσο το φαινόμενο έχει προσλάβει μαζικές διαστάσεις. Μέχρι στιγμής κατά του Μνημονίου έχουν στραφεί η ΑΔΕΔΥ, ένστολοι (μέσω δέκα περιφερειακών στρατιωτικών ενώσεων) και δικαστές. Ειδικότερα εκατοντάδες δικαστές (άνω των 600) και έξι δικαστικές ενώσεις (Ένωση δικαστών και εισαγγελέων, Ένωση εισαγγελέων Ελλάδας, Ένωση Δικαστικών Λειτουργών του Ελεγκτικού Συνεδρίου, Ένωση Δικαστικών Λειτουργών του Συμβουλίου της Επικρατείας, Ένωση Διοικητικών Δικαστών και Ένωση Μελών του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους).

Ο πόλεμος ευρώ – δολαρίου κι οι παράπλευρες απώλειες: Ελλάδα

του Λεωνίδα Βατικιώτη
 

Αντίθετα με το τι συμβαίνει στην ευρωζώνη, όπου η μια κρίση υποδέχεται την άλλη κι η αβεβαιότητα για την επόμενη μέρα του κοινού νομίσματος συνεχώς αυξάνεται, στη διεθνή αρένα το ευρώ αντέχει! Αυτό είναι σε γενικές γραμμές το συμπέρασμα μελέτης που εξέδωσε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τον Ιούλιο με τίτλο «Ο διεθνής ρόλος του ευρώ». Στην μελέτη εξετάζεται η θέση που κατέχει το κοινό νόμισμα στη διεθνή αγορά υπό το πρίσμα φυσικά των πρόσφατων αναταράξεων και αβεβαιοτήτων που τις περισσότερες φορές ως σημείο εκκίνησης έχουν το ίδιο το Βερολίνο, όπως συμβαίνει με τις αλλεπάλληλες δηλώσεις Γερμανών πολιτικών κι οικονομικών αξιωματούχων που ως κοινό παρανομαστή έχουν την διάσπαση της ευρωζώνης ή την ανάγκη αποπομπής των «απείθαρχων» κρατών μελών.

Έξω πάμε καλά

Εκτός όμως πάμε …καλά. Ειδικότερα, εξετάζοντας τις επιμέρους αγορές, παρατηρούμε πως το μερίδιο του ευρώ στα παγκόσμια συναλλαγματικά αποθέματα στο τέλος του 2011 παρέμεινε στο 25%, σχεδόν αμετάβλητο με το μερίδιο που κατείχε ένα χρόνο πριν (25,4%).

Θάνατος για την Ελλάδα το διπλό νόμισμα

του Λεωνίδα Βατικιώτη (Επίκαιρα 9-15/8/2012)

Με προοπτική αναπόδραστη φαντάζει όσο περνάει ο καιρός η αποπομπή της Ελλάδας από την ευρωζώνη με πρωτοβουλία της Γερμανίας. Τα σχετικά δημοσιεύματα όπως κι οι παρεμβάσεις γερμανών αξιωματούχων πληθαίνουν, δείχνοντας ότι πρόκειται για κάτι πολύ περισσότερο από τις υστερικές, σε βαθμό γραφικότητας, κραυγές του γερμανο-βιετναμέζου αντικαγκελάριου Φίλιπ Ρέσλερ, που προσπαθεί με αυτό τον τρόπο να αυξήσει την πολύ χαμηλή επιρροή του κόμματός του. Ακόμη όμως και τα επιχειρήματα που επικαλέστηκε ο επικεφαλής του κόμματος των Ελεύθερων Δημοκρατών στην τελευταία του δημόσια παρέμβαση, την Κυριακή 29 Ιουλίου, είχαν την ιδιαίτερη σημασία τους. Αντίθετα με το παρελθόν, δεν εμφάνισε την αποπομπή της Ελλάδας ως απειλή ή τιμωρία για την υποτιθέμενη απροθυμία της να εφαρμόσει τα αντιλαϊκά μέτρα. Ισχυρισμός, ο οποίος εντελώς άκριτα επαναλαμβάνεται και στο εσωτερικό της Ελλάδας προκειμένου να δημιουργήσει τις απαραίτητες ενοχές και την αναγκαία συναίνεση για την επιβολή της λιτότητας, που είναι πέρα για πέρα αβάσιμος κι εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Τρόικας. Αυτή τη φορά ο Ρέσλερ υποστήριξε ότι «η έξοδος της Ελλάδας δεν μας τρομάζει πια». Με άλλα λόγια, οι προετοιμασίες της γερμανικής κρατικής μηχανής έχουν ολοκληρωθεί, τα κόστη κι οι αλυσιδωτές αντιδράσεις έχουν υπολογιστεί μέχρι κεραίας και δεν υφίσταται ο κίνδυνος των ανεξέλεγκτων συνεπειών που υπήρχε μέχρι πρόσφατα ή τουλάχιστον δεν υφίσταται στον ίδιο βαθμό.

Όλη η γη ένα χρέος

(Επίκαιρα, 26/7-1/8/2012)

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Τριάντα χρόνια συμπληρώνονται σε λίγες μέρες απ’ όταν το Μεξικό ανακοίνωσε αδυναμία εξυπηρέτησης του εξωτερικού, δημόσιου χρέους του, τον Αύγουστο του 1982. Η χρεοκοπία του Μεξικού έδωσε το έναυσμα για να ξεσπάσει η κρίση χρέους του Τρίτου Κόσμου που ταλάνισε την περιφέρεια του οικονομικού συστήματος όλες αυτές τις δεκαετίες, πριν δώσει τελικά τη σκυτάλη στον λεγόμενο Πρώτο Κόσμο.

Η κρίση δημόσιου χρέους είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την κατάρρευση του συστήματος σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών που έμεινε γνωστό στην ιστορία ως σύστημα του Μπρέττον Γουντς κι έβαλε την σφραγίδα του στην παγκόσμια οικονομία από το 1945 μέχρι το 1972. Το τέλος του επήλθε με την απόφαση της Ουάσινγκτον να αποσύρει το δολάριο από τον χρυσό κανόνα, αποκτώντας έτσι το δικαίωμα να τυπώνει ανεξέλεγκτα όσα χαρτονομίσματα ήθελε. Άμεσο αποτέλεσμα του νέου καθεστώτος που δημιουργήθηκε ντε φάκτο ήταν να καταργηθούν κάθε είδους φραγμοί στην κίνηση των κεφαλαίων.

Ιδιωτικοποιήσεις και περικοπές δαπανών

(Πριν, 22 Ιουλίου 2012) 
 

Φόβος για «ειδική πτέρυγα στον Κορυδαλλό» για όσους εμπλακούν στις ιδιωτικοποιήσεις. 

Η διαφαινόμενη ύφεση κατά το 2013 ανοίγει τη συζήτηση για νέα, νέα μέτρα.

του Λεωνίδα Βατικιώτη 

Σε αγώνα δρόμου επιδίδεται η κυβέρνηση για να προλάβει να εφαρμόσει τα αντιλαϊκά μέτρα που έχει στην ατζέντα της όσο ακόμη διαρκεί το μετεκλογικό μούδιασμα της κοινωνίας. Στην αιχμή του δόρατος βρίσκονται δύο ξεχωριστές προσπάθειες που σχετίζονται με τη μείωση κρατικών δαπανών και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.

ΜΕΛΕΤΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ: Κινδυνολογίες και ψέματα υπέρ του ευρώ

(Πριν, 3.6.12)

Σε διατεταγμένη υπηρεσία η Εθνική Τράπεζα εμφανίζει ως συμφέρον της κοινωνίας το συμφέρον των τραπεζιτών

 

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μια ακόμη προσπάθεια για να εμφανιστεί η σημερινή οικονομική πολιτική, στο βασικό της περίγραμμα, ως μονόδρομος, αποτελεί η ειδική έκδοση της Εθνικής Τράπεζας που δόθηκε στην δημοσιότητα την Τρίτη 29 Μαΐου 2012, με θέμα «το κρίσιμο δίλημμα» για την ελληνική οικονομία. Η έκθεση επιχειρεί να ποσοτικοποιήσει τις συνέπειες της εξόδου από το ευρώ και καταλήγει ότι η έξοδος ισοδυναμεί με κοινωνική καταστροφή. Με αυτό τον τρόπο επιδιώκει να στοιχίσει τους εκλογείς πίσω από το ευρώ και κατ’ επέκταση τα φιλο-Μνημονιακά κόμματα, υπερβαίνοντας έτσι την διαχωριστική γραμμή που έχει διαμορφωθεί με επίκεντρο το Μνημόνιο και κατ’ επέκταση το κοινωνικό ζήτημα. Μια διαχωριστική γραμμή που, περιττό να ειπωθεί, διευκολύνει την άμεση καταδίκη της λιτότητας και την μακροπρόθεσμη αμφισβήτηση του ευρώ, επιτρέποντας μετατοπίσεις σε βάρος της αστικής πολιτικής.

Λογιστικός έλεγχος του χρέους: υπό ποιούς όρους και με ποιό στόχο

(Επίκαιρα, 10 Μαΐου 2012)

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Στην επικαιρότητα επανήλθε το αίτημα συγκρότησης επιτροπής λογιστικού ελέγχου που θα ανοίξει τα βιβλία του δημόσιου χρέους με αφορμή τις πέντε προτάσεις που κατέθεσε ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, παραλαμβάνοντας την διερευνητική εντολή για τον σχηματισμό κυβέρνησης από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Πρόκειται για ένα αίτημα που μέχρι στιγμής έχει συναντήσει την θερμή ανταπόκριση της ελληνικής κοινωνίας. Ήδη, η Πρωτοβουλία για τη Συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου που ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 2011, με ακριβώς αυτό το στόχο, έχει συγκεντρώσει περισσότερες από 60.000 υπογραφές σε ψήφισμα με το οποίο ζητά τον σχηματισμό μιας τέτοιας επιτροπής, που θα είναι ανεξάρτητη, διεθνής και θα λογοδοτεί στην κοινωνία.

Βάλτε επιτέλους φραγμούς στην κίνηση των κεφαλαίων!

του Λεωνίδα Βατικιώτη (Επίκαιρα 29.12.2011)

Ανέκδοτο έχει γίνει πάλι η Ελλάδα στην Ευρώπη. Αφορμή αυτή τη φορά είναι τα δισεκατομμύρια που φεύγουν κάθε μήνα από τις ελληνικές τράπεζες για το εξωτερικό και συγκεκριμένα για πιο ασφαλείς προορισμούς. Το τελευταίο, καθόλου τιμητικό, δημοσίευμα ήρθε από τον βρετανικό Guardian, ενώ πλήθος σχετικών αναφορών έχει ακόμη δει το φως της δημοσιότητας από τις στήλες του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel και πολλών άλλων μέσων.

Το θέμα ωστόσο, φυγή δισεκατομμυρίων από μια χώρα σε καθεστώς χρεοκοπίας που θερίζεται από την ανεργία και την πείνα, κάθε άλλο παρά ανοίκειο είναι για όλους εμάς. Αφορά συγκεκριμένα τα ποσά που φεύγουν με εντελώς νόμιμους τρόπους από τους τραπεζικούς λογαριασμούς για να πάνε στο εξωτερικό, σε χώρες όπως η Ελβετία τις περισσότερες φορές. Τα ποσά που έχουν μεταναστεύσει μέχρι σήμερα από το 2010 (όταν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προκάλεσε την κρίση δημόσιου χρέους σκορπώντας τον πανικό με δηλώσεις που παρομοίαζαν την Ελλάδα με Τιτανικό) υπολογίζονται, κατά τις πιο συντηρητικές εκτιμήσεις, στα 60 δισ. ευρώ. Τα χρήματα αυτά αντιπροσωπεύουν το 27% του ελληνικού ΑΕΠ και το 82% των χρημάτων που έχουμε ήδη λάβει από την Τρόικα! Με βάση άλλες εκτιμήσεις η φυγή κεφαλαίων υπολογίζεται σε 5-6 δις. ευρώ μηνιαία, ενώ πρόσφατα δημοσιεύματα έκαναν λόγο πως μόνο τον Οκτώβριο έφυγαν 12 δις ευρώ.