Ευρώπη: το τέλος της παρτίδας;

του Jacques Sapir

Η διαδικασία που ονομάζεται «ευρωπαϊκή οικοδόμηση», με το αδιέξοδο που  προέκυψε στο σχεδιασμό του προϋπολογισμού της ΕΕ για τα έτη 2014-2020, και, δευτερευόντως, τον προϋπολογισμό του 2013, υπέστη μια τριπλή αποτυχία: οικονομική , πολιτική και συμβολική.

Η συμβολική είναι σίγουρα πιο σημαντική. 

Αυτό το αδιέξοδο που στην καλύτερη περίπτωση θα κρατήσει μέχρι τις αρχές του 2013 ακολουθεί  το αδιέξοδο της αρχής αυτής της εβδομάδας ως προς το ζήτημα της ενίσχυσης στην Ελλάδα, και τις εξαιρετικά σκληρές διαπραγματεύσεις για τη συμμετοχή των αντίστοιχων κρατών στα πλαίσια του αεροναυπηγικού ομίλου EADS, και τη σημαντική μείωση των αεροναυπηγικών φιλοδοξιών της Ευρώπης. Είναι άκρως συμβολικό ότι όλα αυτά συνέβησαν μέσα σε οκτώ ημέρες.

Μια οικονομική αποτυχία 

Το ζήτημα του προϋπολογισμού της ΕΕ, από οικονομική άποψη, είναι σημαντικό. Όχι τόσο για τα ποσά που περιλαμβάνει. Η συνεισφορά στον προϋπολογισμό της ΕΕ έχει φτάσει το 1,26% του ΑΕΠ των χωρών. Έτσι, για το 2013 προβλέπονται € 138 δισεκατομμύρια. Αλλά το μικρό μέγεθος αυτού του χρηματικού ποσού δημιουργεί προβλήματα.

«Η Ελλάδα να κάνει αθέτηση πληρωμών»

του Κώστα Λαπαβίτσα

Ζήτημα εβδομάδων θεωρεί τη διάλυση της ευρωζώνης ο καθηγητής Κ. Λαπαβίτσας και προτείνει ως μόνη εναλλακτική λύση την αθέτηση πληρωμών και έξοδο από την ΟΝΕ. 
Αναλυτικά:

ΕΡΩΤΗΣΗ: Βρισκόμαστε μπροστά στη διάλυση της ευρωζώνης; 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η διαδικασία διάλυσης είναι ήδη πολύ προχωρημένη. Η ΟΝΕ πάσχει από τεράστιες ανισορροπίες, όπου τα πλεονάσματα του κέντρου, κυρίως της Γερμανίας, αντιστοιχούν με ελλείμματα της περιφέρειας. Το χρέος που πνίγει την περιφέρεια είναι απόρροια αυτών των ανισορροπιών. Η λιτότητα κάνει τα πράγματα χειρότερα γιατί φέρνει ύφεση.

«Θα γίνουμε Αργεντινή»: Απειλή ή ευχή;

του Λ. Βατικιώτη

Ως το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί στη ζωή μας εμφάνισε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών, Βαγγέλης Βενιζέλος, το ενδεχόμενο «να γίνουμε Αργεντινή» το οποίο παρουσίασε ως απειλή εξερχόμενος από το Προεδρικό Μέγαρο.

Τον ισχυρισμό του επανέλαβε την επόμενη μέρα κι ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Χρ. Πρωτόπαπας. Στην πραγματικότητα αυτή τη στιγμή το να γίνουμε Αργεντινή μάλλον είναι ευχή, δεδομένου ότι τα χειρότερα από την δραματική πορεία που ακολούθησε η λατινοαμερικανική χώρα τα έχουμε υποστεί ή είναι θέμα χρόνου να τα υποστούμε, όταν δηλαδή θα αρχίσουν να εμπεδώνονται στην καθημερινότητά μας αντιλαϊκά μέτρα που έχουν ήδη ψηφιστεί.

Η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία δηλαδή στην Ελλάδα έχει μοιραστεί τα βάσανα του αργεντίνικου λαού. Το μόνο που δεν έχει γίνει είναι η πολιτική ελίτ της χώρας να υποστεί όσα υπέστησαν οι συνάδελφοί της από την γενέτειρα του Τσε. 

Είναι πραγματικά η αθέτηση πληρωμών “πολιτική αυτοκτονία” ;

Από mafalda

soukarat.blogspot.com


Από τον Τζορτζ Μπους μέχρι τον Τζορτζ Όσμπορν, έχουν ειπωθεί πολλές ανοησίες κατά τη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Αλλά το βραβείο θα έπρεπε να δοθεί στον Λορέντσο Μπίνι-Σμάγκι [αναμένεται να είναι ο επόμενος διοικητής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας].


Η θέση του στο Δ.Σ. της ΕΚΤ τον καθιστά έναν από τους πιο σημαντικούς οικονομικούς αξιωματούχους της Ευρώπης. Ψηφίζει για το εάν τα επιτόκια στην Ευρωζώνη θα πρέπει να αυξηθούν ή να μειωθούν. Έχει λόγο στις διασώσεις των χωρών του ενιαίου νομίσματος που περνούν οικονομικές δυσκολίες. Και πριν από δύο εβδομάδες προειδοποίησε τους Έλληνες που στραγγαλίζονται:
“Η αθέτηση πληρωμών ή η αναδιάρθρωση του χρέους είναι ένα δραματικό οικονομικό και κοινωνικό γεγονός για τη χώρα που το υφίσταται –θα το αποκαλούσα πολιτική αυτοκτονία– που οδηγεί πολλούς στη φτώχεια”.


Ποιο είναι το λάθος αυτού του επιχειρήματος; Λοιπόν, για να χρησιμοποιήσουμε έναν τεχνικό όρο, είναι αποτυχημένο. Για την ακρίβεια είναι το είδος εκείνο της αποτυχημένης επιχειρηματολογίας του τύπου “όλοι αυτό λένε, άρα είναι αλήθεια” που αποτελεί το σήμα κατατεθέν της διαδικασίας των ευρωπαϊκών αποφάσεων από την πρώτη στιγμή που ξέσπασε η τραπεζική κρίση.


Ο Μπίνι Σμάγκι έχει λαμπρό ιστορικό συμβατικών ανοησιών. Το 2007 έγραψε:

Είναι πραγματικά η αθέτηση πληρωμών «πολιτική αυτοκτονία»;

του Αντίτια Τσάκραμποτρι.

Από τη μυστική σύσκεψη στο Λουξεμβούργο, στις 6/5, μέχρι σήμερα ασκείται όλο και πιο ανοιχτά στον ελληνικό λαό ένας ωμός εκβιασμός. 


Σ’ αυτόν εμπλέκονται ανώτατοι αξιωματούχοι της Ευρωζώνης, όπως ο Ζαν-Κλοντ Γιούνγκερ, κυβέρνηση και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Δ. Δασκαλόπουλος και βεβαίως οι φωστήρες των ΜΜΕ. Στη χορεία προστέθηκε και η Ελληνίδα επίτροπος Μαρία Δαμανάκη: «Ή κάνουμε αυτό που λένε οι δανειστές ή καταστρεφόμαστε», απεφάνθη η ανεκδιήγητη κυρία επίτροπος, επικαλούμενη πηγαδάκια των Βρυξελλών, μην τυχόν και μείνει εκτός του νυμφώνος των ισχυρών.

Ωστόσο, το πραγματικό ερώτημα είναι: Θα καταστραφεί η Ελλάδα αν δεν πληρώσει ή αν πληρώσει τους δανειστές; Μια απάντηση δίνει το άρθρο του Α. Τσάκραμπορτι, από τον βρετανικό Guardian, 24/5/2011.

Αποχαιρετισμός στο ευρώ

...ή υποταγή στο ευρωπαϊκό κέντρο..

του Κώστα Παπουλή (Γέρου).

Σήμερα, που η ιστορία τρέχει με εκπληκτική ταχύτητα και η Ελλάδα λατινοαμερικανοποιείται, που «οι άρχουσες τάξεις που κρατούν τα ηνία, εξαγγέλλουν την κόλαση για όλους», δεν πρέπει να ξεχνάμε «ότι η ήττα μας, υπήρξε πάντοτε ο απαράβατος όρος της ξένης νίκης».(1) Ένα χρόνο μετά το Μνημόνιο, η κατοχή των πιστωτών βαθαίνει επικίνδυνα. 

Αντίθετα, το μαζικό κίνημα βρίσκεται πολύ πιο πίσω από την περσινή 5η του Μάη. Κυριαρχεί η απογοήτευση, η αποσυσπείρωση, η εγκατάλειψη των συνδικάτων (κοντά 1/3 λιγότεροι, ψήφισαν στις εκλογές της ΟΛΜΕ), ενισχύεται ο κοινωνικός αυτοματισμός, η ακροδεξιά κουλτούρα κ.ά. Ενώ η τρόικα απαιτεί να τα πάρει όλα, να κατασχέσει όχι μόνο τη ζωή του ελληνικού λαού, αλλά και το σύνολο της δημόσιας περιουσίας, ενώ οποιαδήποτε έννοια δημοκρατίας και εθνικής κυριαρχίας έχει καταλυθεί, φαίνεται ο χρόνος να μετράει αντίστροφα για την Αριστερά, λες και η κλεψύδρα της πολιτικής της ευκαιρίας να τελειώνει. 

Συγχρόνως, το τοπίο ξεκαθαρίζει, οι απαιτήσεις της οικονομικής και πολιτικής ελίτ που κυβερνάει την ήπειρο, είναι τέτοιας έκτασης απέναντι στην Ελλάδα και το λαό της, που η σύγκρουση με το ευρωπαϊκό κέντρο είναι μονόδρομος.

Καπιταλιστική κρίση, απεχθές χρέος και αθέτηση πληρωμών

Ευρεία περίληψη της εισήγησης του Γιάννη Τόλιου στο Διεθνές Συνέδριο 

«Δημόσιο Χρέος και πολιτικές λιτότητας στην Ευρώπη. Η απάντηση της Ευρωπαϊκής Αριστεράς»  

Αγαπητές συντρόφισσες και σύντροφοι,

Λένε ότι ο τελευταίος ομιλητής στο πάνελ, έχει ένα πλεονέκτημα αλλά και ένα μειονέκτημα. Ως τελευταίος γνωρίζει όσα έχουν ειπωθεί από τους προλαλήσαντες, αλλά ταυτόχρονα δεν πρέπει να τους επαναλάβει.!

Το θέμα όμως της συζήτησης μας είναι μεγάλο και παρά τις συμπτώσεις σε πολλά ζητήματα, υπάρχουν και διαφορετικές θεωρήσεις. Κατά συνέπεια υπάρχει χώρος για νέους προβληματισμούς.

Άλλωστε το θέμα του χρέους, αγγίζει κρίσιμα ζητήματα στρατηγικής και τακτικής της Αριστεράς που δεν εξαντλούνται σε μια μόνο συζήτηση.

Κ. Λαπαβίτσας: Ιδού τα διαπραγματευτικά μας ατού

Την πεποίθηση ότι το ελληνικό ομολογιακό χρέος των τραπεζών (και της ΕΚΤ) αποτελεί «το ισχυρότερο διαπραγματευτικό χαρτί» της Αθήνας απέναντι στους πιστωτές της εκφράζει στο tvxs.grΚώστας Λαπαβίτσας, καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Σε αυτό το πλαίσιο, προκρίνει την αθέτηση των πληρωμών που αντιστοιχούν σε μέρος του χρέους με έλλειμμα νομιμοποίησης. Από την ίδια αφετηρία, άλλωστε, στηλιτεύει την -ορατή- προοπτική ενίσχυσης του ευρωπαϊκού ταμείου στήριξης με απώτερο στόχο την επαναγορά των ελληνικών ομολόγων από την κυβέρνηση. Διαβάστε επίσης: Τα σενάρια για το χρέος με φόντο την αναδιάρθρωση 

Για τον καθηγητή κ. Λαπαβίτσα, συγγραφέα του βιβλίου Η Ευρωζώνη – Ανάμεσα στη λιτότητα και την αθέτηση πληρωμών*, μείζον ζήτημα αποτελεί ο έλεγχος της νομισματικής πολιτικής από την ίδια τη χώρα, καθώς με αυτόν τον τρόπο «το κράτος θα μπορέσει να προστατεύσει τις συντάξεις και τους μισθούς του δημόσιου τομέα. Γενικότερα, θα τονώσει τις εξαγωγές και την παραγωγή, προστατεύοντας την απασχόληση. Θα επιτρέψει, τέλος, τη διαμόρφωση βιομηχανικής πολιτικής ώστε να βρει πιο δυναμικό ρόλο η Ελλάδα στην παγκόσμια οικονομία, προς όφελος των πολλών». Άλλωστε, ο ίδιος θεωρεί ότι «οι νομισματικές ενώσεις ανάμεσα σε χώρες που διαφέρουν συστηματικά στην ανταγωνιστικότητα της οικονομίας τους δεν κρατούν πολύ».

Βιβλιοκριτική: Η ευρωζώνη ανάμεσα στη λιτότητα και την αθέτηση πληρωμών

(Πριν, 25/12/10)

Γεμάτη ήταν η αίθουσα της ΕΣΗΕΑ την Τρίτη 21/12 το απόγευμα κατά την παρουσίαση του βιβλίου του Κώστα Λαπαβίτσα και των συνεργατών του από το βρετανικό ίδρυμα RMF. Ο τίτλος του βιβλίου στα ελληνικά, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Λιβάνη, είναι: Η ευρωζώνη ανάμεσα στη λιτότητα και την αθέτηση πληρωμών. Να θυμήσουμε ότι το βιβλίο είχε παρουσιαστεί εκτενώς από τις σελίδες του Πριν τον Σεπτέμβρη με αφορμή την παρουσίαση στην Ελλάδα της πρώτης του έκδοσης στα αγγλικά. Στην παρουσίαση συμμετείχε ο Κώστας Βεργόπουλος κι ο Παναγιώτης Λαφαζάνης ενώ συντόνιζε ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου.

Η κρίση του ευρώ

Το καινούργιο βιβλίο του καθηγητή του πανεπιστημίου του Λονδίνου Κώστα Λαπαβίτσα και των συνεργατών του «Η ευρωζώνη ανάμεσα στη λιτότητα και την αθέτηση των πληρωμών» (εκδόσεις Λιβάνη) θα παρουσιαστεί την ερχόμενη Τρίτη, 21 Δεκεμβρίου, στις 19.30, στην αίθουσα εκδηλώσεων της ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20, Αθήνα). Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο καθηγητής Κώστας Βεργόπουλος, ο βουλευτής Παναγιώτης Λαφαζάνης και ο δημοσιογράφος Πέτρος Παπακωνσταντίνου. Θα ακολουθήσει συζήτηση.

Λιτότητα ή αθέτηση πληρωμών

του Λεωνίδα Βατικιώτη

ΠΗΓΗ: (ΕΠΙΚΑΙΡΑ, 16-22/9/10)

Άπλετο φως στην οικονομική κρίση που ταλανίζει την ευρωζώνη και τις προκλήσεις με τις οποίες είναι αντιμέτωπη η οικονομική της πολιτική ρίχνει η νέα έκθεση του ερευνητικού κέντρου Research on Money and Finance, με έδρα το Λονδίνο, που παρουσιάστηκε χθες, Τετάρτη 15 Σεπτέμβρη, στην Αθήνα. Η έκθεση, με τίτλο «Η ευρωζώνη μεταξύ λιτότητας και αθέτησης πληρωμών», συντάχθηκε από πολυπληθή ομάδα οικονομολόγων με επικεφαλής τον Κώστα Λαπαβίτσα.